Gênesis 32
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ARC
1 Laban anaţa na nfa kub, aya amook bababul na babukul añehandër baka bnuura aşë ţiiş katohul.
1 E foi também Jacó o seu caminho, e encontraram-no os anjos de Deus.
2 Yakob aya na bgahul, kë ŋwanjuŧ ŋi Naşibaţi ŋaşë bi ayit na a.
2 E Jacó disse, quando os viu: Este é o exército de Deus. E chamou o nome daquele lugar Maanaim.
3 Kë wi awinaŋ win ŋa aşë ji : « Pnŧuk pi bañaaŋ biki Naşibaţi pii pi! » Adu dko mënţ Mahanayim.
3 E enviou Jacó mensageiros diante da sua face a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom.
4 Yakob ayil bañaaŋ du Eŧawu abuk aşin, bajota kadun, aya du a du inkuŋ yi Ŧeyir du uŧaak wi Edom.
4 E ordenou-lhes, dizendo: Assim direis a meu senhor Esaú: Assim diz Jacó, teu servo: Como peregrino morei com Labão e me detive lá até agora.
5 Aji na baka : « Uko wi, wi nakyaaŋ kaţup Eŧawu ajug naan, najakana : “Uko wi, wi wi Yakob nalemparu ajakuŋ, aji : Dya du uko Laban aţo da te hënkuŋ.
5 E tenho bois, e jumentos, e ovelhas, e servos, e servas; e enviei para o anunciar a meu senhor, para que ache graça a teus olhos.
6 Dya ka da ŋngit, ŋbuuru, ŋpi, ŋnkaneel na balemp biinţ na baaţ. Dŋal ajug naan ame wa nhilna nwinana bnuura ţi kadunul.” »
6 E os mensageiros tornaram a Jacó, dizendo: Fomos a teu irmão Esaú; e também ele vem a encontrar-te, e quatrocentos varões com ele.
7 Bayili bakak du Yakob aji na a : « Ŋpënna du Eŧawu abuk şaaş. Ul ţi uleeful abi pyit na iwi awo na biinţ iñeen uweek ŋbaakër (400). »
7 Então, Jacó temeu muito e angustiou-se; e repartiu em dois bandos o povo que com ele estava, e as ovelhas, e as vacas, e os camelos.
8 Wal mënţ kë Yakob aşë lënk maakan abot ahaajala. Afaaş bañaaŋ banwooŋ na a, na ŋnkaneel na ŋpi na ŋngit na ŋnŧaam ŋi pnkunkaali, ado ifah itëb.
8 Porque dizia: Se Esaú vier a um bando e o ferir, o outro bando escapará.
9 Aşal aji : « Woli Eŧawu aya jotna bañaaŋ biki kafah kaloŋ, bañaaŋ biki kandukiiŋ bahil kaţi na iko yi bawoonaanuŋ. »
9 Disse mais Jacó: Deus de meu pai Abraão e Deus de meu pai Isaque, ó Senhor , que me disseste: Torna à tua terra e à tua parentela, e far-te-ei bem;
10 Añehan Naşibaţi aji : « Naşibaţi i Abraham ateem naan na i Iŧaak paapa bajaaŋ badëman, iwi *Yawe Nawat Kabuka ijakuŋ na nji : “Kakan du uŧaak wi başinu du bayiţu ddolu bnuura.”
10 menor sou eu que todas as beneficências e que toda a fidelidade que tiveste com teu servo; porque com meu cajado passei este Jordão e, agora, me tornei em dois bandos.
11 Dpoţëţ maakan pa uko na bnuura bŧi yi ikdolaaŋ do nalemparu. Wal wi mbiiŋ amuur bdëk bi Yordan bi, dwoha aloolan na pmul, kë hënkuŋ nşaaŋ awo na bañaaŋ ado hil afaaş baka ado knŧuk ktëb.
11 Livra-me, peço-te, da mão de meu irmão, da mão de Esaú, porque o temo, para que porventura não venha e me fira e a mãe com os filhos.
12 Dkooţu kooţ buranaan ţi Eŧawu abuk paapa. Dţi abi ajotnaan afiŋ baaţ biki naan na babuk baka.
12 E tu o disseste: Certamente te farei bem e farei a tua semente como a areia do mar, que, pela multidão, não se pode contar.
13 Kë iwi işaaŋ ajakën iwulën iko inuura kaŧuman kabot kado pntaali pankpënnuŋ ţi nji paŧum ji pyiw pi bdëk, pi nin ñaaŋ aloŋ awooŋ aanhil pfën. »
13 E passou ali aquela noite; e tomou, do que lhe veio à sua mão, um presente para seu irmão Esaú:
14 Yakob afër ţi dko mënţ. Ajej uko wi ahilanuŋ kaţen Eŧawu abuk aşin ţi uko wi awoonaanuŋ.
14 duzentas cabras e vinte bodes; duzentas ovelhas e vinte carneiros;
15 Ajej ŋpi ŋwaaţ iñeen uweek ŋtëb (200) na ŋdow iñeen ŋtëb, na ŋnkaneel ŋwaaţ iñeen uweek ŋtëb (200) na ŋnkaş iñeen ŋtëb.
15 trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez novilhos; vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 Ajej kak ŋnŧaam ŋi pnkunkaali iñeen ŋwajanţ na ŋmpoţi ŋankbootuŋ, ŋngit ŋwaaţ iñeen ŋbaakër na ŋnkaş iñeen, ŋbuuru ŋwaaţ iñeen ŋtëb na ŋnkaş iñeen.
16 E deu-o na mão dos seus servos, cada rebanho à parte, e disse a seus servos: Passai adiante da minha face e ponde espaço entre rebanho e rebanho.
17 Apaţëş ŋnŧaam ŋandoli aşë wul ŋa balemparul aji na baka : « Najotan kadun, batani başë bado kaduk bŧënţ uko unţuuŋ kalow. »
17 E ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar, dizendo: De quem és, para onde vais, de quem são estes diante da tua face?
18 Uko wi aţuuŋ nalemparul naŧeek pdo wii wi, aji na a : « Woli iyit na Eŧawu abuk paapa, kë aheparu ñaaŋ iklemparuŋ, dko di ikyaaŋ, na anwooŋ ajug batani bi igakanuŋ,
18 Então, dirás: São de teu servo Jacó, presente que envia a meu senhor, a Esaú; e eis que ele mesmo vem também atrás de nós.
19 kŧeema kaji : “Iwo yi Yakob nalemparu, aţenu ţen ya iwi Eŧawu ajug naan, ul ţi uleeful adoo bi, awo ţi kafeţun.” »
19 E ordenou também ao segundo, e ao terceiro, e a todos os que vinham atrás dos rebanhos, dizendo: Conforme esta mesma palavra, falareis a Esaú, quando o achardes.
20 Akak aţu natëbanţën na nawajanţën na banwooŋ na itani bŧi baţup uko wi ajakuŋ na naŧeek wi bakwinuŋ Eŧawu.
20 E direis também: Eis que o teu servo Jacó vem atrás de nós. Porque dizia: Eu o aplacarei com o presente que vai diante de mim e, depois, verei a sua face; porventura aceitará a minha face.
21 Akak aji na baka baji : « Yakob nalemparu abi ţi kafeţun. » Aşal wal mënţ aji : « Ddo udeeb uwala na a na iko yi nji kaţenuluŋ, wal mënţ mbaa nhil nwinana ţi kadunul. Ahilan kamiirën. »
21 Assim, passou o presente diante da sua face; ele, porém, passou aquela noite no arraial.
22 Ajotan iko bŧi yi awooŋ i kaţen abuk aşin kadun, aşë duka du pnŧuk na bañaaŋ biki nul.
22 E levantou-se aquela mesma noite, e tomou as suas duas mulheres, e as suas duas servas, e os seus onze filhos, e passou o vau de Jaboque.
23 Na uŧejan mënţan wuŋ, Yakob anaţa ajej baaţ batëb biki nul, na balempar baka, Bila na Ŧilpa, na babukul biinţ iñeen na aloolan, amuur na baka kabuul ki Yabok.
23 E tomou-os e fê-los passar o ribeiro; e fez passar tudo o que tinha.
24 Wi adoluŋ kë bamuuri, abot amuuran bka bi nul bŧi,
24 Jacó, porém, ficou só; e lutou com ele um varão, até que a alva subia.
25 aduka aloolan. Kë ñiinţ aloŋ aşë bi apëtar na a te mnjinţ.
25 E, vendo que não prevalecia contra ele, tocou a juntura de sua coxa; e se deslocou a juntura da coxa de Jacó, lutando com ele.
26 Wi uŋ mënţ awinuŋ kë aanhil pwata aşë koba ţi pnkuunŧ, kë pabuur na a.
26 E disse: Deixa-me ir, porque já a alva subiu. Porém ele disse: Não te deixarei ir, se me não abençoares.
27 Aji na Yakob : « Wutanaan nya, mnjinţ mambani. »
27 E disse-lhe: Qual é o teu nome? E ele disse: Jacó.
28 Ahepara aji : « Katimu kawo hum? »
28 Então, disse: Não se chamará mais o teu nome Jacó, mas Israel, pois, como príncipe, lutaste com Deus e com os homens e prevaleceste.
29 Kë aşë ji na a : « Baankak kado kadu'u Yakob, iwo Iŧrayel, ţiki ipëtar na Naşibaţi abot apëtar na bañaaŋ, kë iwi işaaŋ awat. »
29 E Jacó lhe perguntou e disse: Dá-me, peço-te, a saber o teu nome. E disse: Por que perguntas pelo meu nome? E abençoou-o ali.
30 Yakob aji na a : « Dkooţu kooţ ţupaan katimu. »
30 E chamou Jacó o nome daquele lugar Peniel, porque dizia: Tenho visto a Deus face a face, e a minha alma foi salva.
31 Yakob aţu dko mënţ katim ki Penuwel, ţiki aji : « Dwin Naşibaţi na këş naan aşë wo mënkeţi. »
31 E saiu-lhe o sol, quando passou a Peniel; e manquejava da sua coxa.
32 Wi unuur ujinţuŋ, aţëp kabuul du Penuwel aşë jiink.
32 Por isso, os filhos de Israel não comem o nervo encolhido, que está sobre a juntura da coxa, até o dia de hoje, porquanto ele tocara a juntura da coxa de Jacó no nervo encolhido.
33 Uko mënţ ukaaŋ kë bañaaŋ biki Iŧrayel baanji bade kantaañ ki pnkuunŧ ţiki dul di Naşibaţi akobuŋ Yakob.
33 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.