Gênesis 30
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NVT
1 Wi Rakel awinuŋ kë aanhil pbukar Yakob bapoţ, aşë kak akuj ţmakul, aji na ayinul : « Woli iinwulën bapoţ, kakeţ. »
1 Quando Raquel viu que não dava filhos a Jacó, teve inveja da irmã e implorou a Jacó: “Dê-me filhos, ou morrerei!”.
2 Kë Yakob aşë deebaţ aji : « Nji dwooŋ Naşibaţi anneenaniiŋ pka bapoţ i? »
2 Jacó se enfureceu com Raquel. “Por acaso sou Deus?”, perguntou ele. “Foi ele que não permitiu que você tivesse filhos!”
3 Kë aji : « Bila nalempar naan awi, winaran na a, abuk ţi inkant naan, nşë woona ţi a nka bapoţ nji kak. »
3 Raquel lhe disse: “Tome minha serva Bila e deite-se com ela. Ela dará à luz filhos em meu lugar e, por meio dela, também terei uma família”.
4 Awul ayinul Bila nalemparul kë adola ñaaţul. Awinar na a,
4 Então Raquel entregou sua serva Bila a Jacó por mulher, e Jacó se deitou com ela.
5 kë Bila amobana kayiŋ abukar Yakob napoţ ñiinţ.
5 Bila engravidou e deu um filho a Jacó.
6 Rakel aji : « Naşibaţi awayëşaan, aŧiinkën, awulën napoţ ñiinţ. » Ukaaŋ kë aţu'a katim ki Dan.
6 Raquel o chamou de Dã, pois disse: “Deus me fez justiça! Ouviu meu pedido e me deu um filho!”.
7 Bila nalempar Rakel akak amobana kayiŋ abukar Yakob napoţ ñiinţ, uŋ mënţan awooŋ natëbanţën i Bila.
7 Bila engravidou novamente e deu a Jacó o segundo filho.
8 Rakel aji : « Dgut na naweek naan ugut unţëpuŋ uţup kë nji dşaaŋ awat. » Aţu'a katim ki Neftali.
8 Raquel o chamou de Naftali, pois disse: “Tive uma luta intensa com minha irmã e venci!”.
9 Wi Leya awinuŋ kë aţañan kabuk, ajej Ŧilpa, nalemparul, awul Yakob kë ado ñaaţul.
9 Quando Lia percebeu que tinha parado de engravidar, tomou sua serva Zilpa e a entregou a Jacó por mulher.
10 Ŧilpa nalempar Leya abukar Yakob napoţ ñiinţ.
10 Pouco tempo depois, Zilpa deu um filho a Jacó.
11 Leya aji : « Ni nji nnuurëndani! » aţu'a katim ki Gad.
11 Lia o chamou de Gade, pois disse: “Como sou afortunada!”.
12 Ŧilpa nalempar Leya, abukar Yakob napoţ ñiinţ, uŋ mënţ awooŋ natëbanţën i Ŧilpa.
12 Então Zilpa deu a Jacó o segundo filho.
13 Leya aji : « Mnlilan mi naan mandëmi! Baaţ bado kadolën annuurandënuŋ. » Kë waŋ ukaaŋ kë aţu'a katim ki Aŧeer.
13 Lia o chamou de Aser, pois disse: “Como estou alegre! Agora as outras mulheres celebrarão comigo”.
14 Na pubël, Ruben aya du ŋţeeh aşë win mnko mi kabuk. Aţij ma Leya anin. Kë Rakel aşë ji na a : « Dkooţu kooţ, ţenaan ţi mnko mi abuku aţijiiŋ. »
14 Certo dia, durante a colheita do trigo, Rúben encontrou algumas mandrágoras que cresciam no campo e as trouxe para Lia, sua mãe. Raquel suplicou a Lia: “Por favor, dê-me algumas das mandrágoras de seu filho”.
15 Kë aŧeema aji : « Uunkëşu wi iŧehuŋ ayin naan, ikak aŋal pjej mnko mi abuk naan. »
15 Lia, porém, respondeu: “Não basta ter roubado meu marido? Agora também quer roubar as mandrágoras de meu filho?”. Raquel propôs: “Em troca de algumas mandrágoras, deixarei que Jacó se deite com você esta noite”.
16 Kë wi Yakob akpënnuŋ uţeeh na utaakal, kë Leya aşë pën akita aji na a : « Meeţ di naan di di ikfëruŋ nţa, ţiki dwul wul mnko mi abuk naan ihilna ibi na nji. » Kë afër na a uŧejan mënţ.
16 Ao entardecer, quando Jacó estava voltando do campo, Lia foi ao seu encontro e disse: “Esta noite você deve se deitar comigo. Paguei por você com algumas mandrágoras que meu filho encontrou”. Assim, naquela noite Jacó se deitou com Lia.
17 Naşibaţi aŧiink Leya, kë amobana kayiŋ abuk napoţ ñiinţ. Bapoţ biinţ biki abukaruŋ Yakob bawo kañeen.
17 Deus respondeu às orações de Lia, que engravidou novamente e deu a Jacó o quinto filho.
18 Aji : « Naşibaţi alukën, ţiki dwul ayin naan nalempar naan. » Aţu abukul katim ki Iŧaakar.
18 Chamou-o de Issacar, pois disse: “Deus me recompensou porque entreguei minha serva por mulher a meu marido”.
19 Leya akak amobana kayiŋ, napoţ ñiinţ i abukuŋ awooŋ napaajanţën i abukaruŋ Yakob.
19 Lia engravidou outra vez e deu a Jacó o sexto filho.
20 Aji : « Naşibaţi aţenën uko unuura, uyaaş wi ayin naan adëmanaan ţiki dwula bapoţ biinţ paaj. » Awula katim ki Ŧabulon.
20 Chamou-o de Zebulom, pois disse: “Deus me deu uma boa recompensa. Agora meu marido me tratará com respeito, porque lhe dei seis filhos”.
21 Akak abuk napoţ ñaaţ i aţuuŋ katim ki Dina.
21 Depois, Lia deu à luz uma filha e a chamou de Diná.
22 Naşibaţi aleş Rakel abot aŧiinka, adola kë akak abuk.
22 Então Deus se lembrou de Raquel e, em resposta a suas orações, permitiu que ela se tornasse fértil.
23 Amobana kayiŋ abuk napoţ ñiinţ, aji : « Naşibaţi ahil apënanaan mnkow. »
23 Ela engravidou e deu à luz um filho. “Deus tirou a minha humilhação”, declarou,
24 Aţu'a katim ki Yoŧef aşë ji : «*Yawe Nawat Kabuka akaan ahoţalëşën napoţ ñiinţ aloŋ kak. »
24 e o chamou de José, pois disse: “Que o S enhor me acrescente ainda outro filho!”.
25 Wi Rakel abukaaŋ buk Yoŧef kë Yakob aşë ji na Laban : « Wutanaan nţiiş, nya du uŧaak wi naan.
25 Logo depois que Raquel deu à luz José, Jacó disse a Labão: “Por favor, libere-me para que eu volte à minha terra natal.
26 Wulaan babuk naan na bahar naan banţuuŋ kë nlemparu, nşë nya. Ime ulemp wi ndoluŋ pa iwi bnuura. »
26 Permita-me levar minhas mulheres e meus filhos, pelos quais o servi, e deixe-me partir. O senhor sabe muito bem como trabalhei arduamente a seu serviço”.
27 Kë Laban aŧeema aji : « Woli dwinana bnuura ţi këş ki nu, kţo ţi na nji, ţiki pţoori paţupën kë iwi iţuuŋ kë *Yawe Nawat Kabuka awulën bnuura. »
27 Labão respondeu: “Se mereço seu favor, fique. Eu enriqueci, pois o S enhor me abençoou por sua causa.
28 Akak aji : « Ţupaan uko wi iŋaluŋ uwo baluk bi nu, dluku wa. »
28 Diga-me qual será seu salário e, qualquer que seja o valor, eu lhe pagarei”.
29 Kë aŧeem aji : « Ime ţi bkowu jibi nji nlempariiŋ na jibi batani bi nu bakakuŋ wi bawooŋ ţi iñen yi naan.
29 Jacó respondeu: “O senhor sabe como trabalhei arduamente a seu serviço e como seus rebanhos cresceram sob meus cuidados.
30 Bka bi nu babi wo btiişu ji ndo kabi, hënkuŋ iwin jibi baŧumuŋ maakan na jibi Nawat Kabuka awuliiŋ bnuura wi mbiinuŋ ţi katohu. Hënkuŋ, kë nji lum di di nji kalemparuŋ katoh ki naan ba? »
30 De fato, o senhor tinha pouco antes de eu chegar, mas sua riqueza aumentou consideravelmente. O S enhor o abençoou por meio de tudo que eu fiz. Mas e quanto a mim? Quando começarei a cuidar de minha própria família?”.
31 Laban ahepara aji : « Kë we wi nji kawuliiŋ? »
31 “Quanto quer receber de salário?”, perguntou Labão mais uma vez. Jacó respondeu: “Não me dê coisa alguma. Se o senhor fizer o que lhe direi, continuarei a cuidar de seus rebanhos:
32 Dya nţa batani bi nu, katen ŋnŧaam bŧi ŋanwooŋ da, kapaţëş ŋnŧaam bŧi ŋanwooŋ na ŋndampu këme ŋpiiţ na ŋnkaneel ŋjënal bŧi, ŋul ŋakwooŋ baluk bi naan.
32 deixe-me inspecionar seus rebanhos hoje e remover todas as ovelhas e cabras salpicadas e malhadas, além de todas as ovelhas pretas. Elas serão o meu salário.
33 Hënk di ikhiluŋ pten me nwo naŧool ţi uko wi njakiiŋ: iţënkle du nji ŋnŧaam ŋanwooŋ ŋaanwo na ŋdampu këme ŋpiiţ, na ŋnkaneel ŋanwooŋ ŋaanwo ŋjënal këme kë dkiij kiij ŋa. »
33 No futuro, quando o senhor conferir os animais que me deu como salário, verá que fui honesto. Se encontrar em meu rebanho alguma cabra que não seja salpicada ou malhada, ou alguma ovelha que não seja preta, saberá que as roubei do senhor”.
34 Laban aŧeema aji : « Uwo bnuura, uwoon jibi ijakuŋ. »
34 “Está bem”, respondeu Labão. “Será como você diz.”
35 Unuur mënţ kë Laban aşë ya du batani apënan ŋpi ŋdow bŧi ŋanwooŋ na ŋdampu këme ŋpiiţ, na ŋnkaneel ŋwaaţ ŋjënal na ŋanwooŋ na uko unaakiiruŋ na ufaaŧal, awul babukul.
35 Naquele mesmo dia, porém, Labão saiu e tirou do rebanho todos os bodes listrados e malhados, todas as cabras salpicadas e malhadas ou com manchas brancas, e todas as ovelhas pretas. Colocou os animais sob os cuidados de seus filhos,
36 Kë baya na ŋa uko unlowiiruŋ ji ŋnuur ŋwajanţ ŋi poş na dko di Yakob akyafanaanuŋ ŋnŧaam ŋandukiiŋ ţi batani bi Laban.
36 que os levaram a um lugar a três dias de viagem de onde Jacó estava. Assim, Jacó ficou e tomou conta do resto do rebanho de Labão.
37 Yakob aji ya ţi ŋnko ŋwajanţ ŋanwooŋ ţi uŧaak mënţ katib inah, kafejal dko dloŋ ţi ya dadoo kak dfaaŧal.
37 Então Jacó pegou alguns galhos verdes de álamo, amendoeira e plátano e removeu tiras das cascas, formando listras brancas nos galhos.
38 Aji jej inah infejaluŋ yuŋ kaţu ya ţi kadun ki ŋnŧaam ţi dko di ŋajaaŋ ŋadaanna ; ŋnŧaam ŋaji ŋawo ţi pay woli ŋabi udaan.
38 Em seguida, colocou os galhos descascados junto aos bebedouros onde os rebanhos iam beber água, pois era ali que se acasalavam.
39 Woli ŋawo ţi pay ŋaji ŋaten inah yi afejaluŋ, kaşë buk ŋmpoţi ŋanwooŋ na ŋdampu këme ŋpiiţ.
39 Quando se acasalavam diante desses galhos descascados com listras brancas, davam crias listradas, salpicadas e malhadas.
40 Apaţëş ŋkaneel aţu ŋa kë ŋaŧaaŋ na ŋnŧaam ŋanwooŋ na ŋdampu na ŋjënal. Hënk di awooŋ ţi pka batani, aannaakrën ŋnŧaam ŋi nul na ŋi Laban.
40 Jacó separava esses cordeiros do rebanho de Labão. Na época do cio, colocava o rebanho de frente para os animais listrados e pretos de Labão. Assim, Jacó foi formando seu próprio rebanho, que mantinha separado do de Labão.
41 Akak aji yoonk woli ŋnŧaam ŋkëm ŋnuura ŋawo ţi pay aşë jej inah yi afejaluŋ kaţu ţi kadun ki ŋa.
41 Sempre que as fêmeas mais fortes estavam no cio, Jacó colocava os galhos descascados nos bebedouros em frente delas, para que se acasalassem diante dos galhos.
42 Uşale wo ŋbon ŋawooŋ ţi pay aanji do haŋ, hënk di di ŋnŧaam ŋbon ŋawooŋ ŋi Laban kë ŋkëm ŋnuura ŋawo ŋi Yakob.
42 Não fazia o mesmo, porém, com as fêmeas mais fracas, de modo que as crias mais fracas ficavam com Labão, e as mais fortes, com Jacó.
43 Hënk, kë Yakob akak ayok maakan, aka ŋnŧaam ŋŧum, aka na balemp baaţ na biinţ, na ŋnŧaam ŋi pnkunkaali na ŋbuuru.
43 O resultado foi que Jacó se tornou muito rico, dono de grandes rebanhos e também de servos e servas e muitos camelos e jumentos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.