Gênesis 30

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Wi Rakel awinuŋ kë aanhil pbukar Yakob bapoţ, aşë kak akuj ţmakul, aji na ayinul : « Woli iinwulën bapoţ, kakeţ. »
1 Quando Raquel percebeu que não podia ter filhos, ficou com inveja da sua irmã Leia e disse ao marido: — Dê-me filhos; se não, eu morro!
2 Kë Yakob aşë deebaţ aji : « Nji dwooŋ Naşibaţi anneenaniiŋ pka bapoţ i? »
2 Jacó ficou zangado com Raquel e disse: — Você está pensando que eu sou Deus? É ele quem não deixa você ter filhos.
3 Kë aji : « Bila nalempar naan awi, winaran na a, abuk ţi inkant naan, nşë woona ţi a nka bapoţ nji kak. »
3 Então Raquel disse: — Aqui está a minha escrava Bila; tenha relações com ela. Quando ela tiver um filho, será como se fosse meu. Desse modo eu serei mãe por meio dela .
4 Awul ayinul Bila nalemparul kë adola ñaaţul. Awinar na a,
4 Assim, Raquel deu a Jacó a sua escrava Bila para ser sua concubina , e ele teve relações com ela.
5 kë Bila amobana kayiŋ abukar Yakob napoţ ñiinţ.
5 Bila ficou grávida e deu a Jacó um filho.
6 Rakel aji : « Naşibaţi awayëşaan, aŧiinkën, awulën napoţ ñiinţ. » Ukaaŋ kë aţu'a katim ki Dan.
6 Então Raquel disse: — Este menino vai se chamar Dã porque Deus foi justo comigo. Ele ouviu a minha oração e me deu um filho.
7 Bila nalempar Rakel akak amobana kayiŋ abukar Yakob napoţ ñiinţ, uŋ mënţan awooŋ natëbanţën i Bila.
7 Bila ficou grávida outra vez e deu a Jacó outro filho.
8 Rakel aji : « Dgut na naweek naan ugut unţëpuŋ uţup kë nji dşaaŋ awat. » Aţu'a katim ki Neftali.
8 Aí Raquel disse: — O nome deste menino será Naftali porque lutei muito contra minha irmã e venci.
9 Wi Leya awinuŋ kë aţañan kabuk, ajej Ŧilpa, nalemparul, awul Yakob kë ado ñaaţul.
9 Quando Leia percebeu que não ia ter mais filhos, deu a sua escrava Zilpa a Jacó para ser sua concubina.
10 Ŧilpa nalempar Leya abukar Yakob napoţ ñiinţ.
10 E Zilpa deu a Jacó um filho.
11 Leya aji : « Ni nji nnuurëndani! » aţu'a katim ki Gad.
11 Então Leia disse: — Que sorte! Este menino vai se chamar Gade .
12 Ŧilpa nalempar Leya, abukar Yakob napoţ ñiinţ, uŋ mënţ awooŋ natëbanţën i Ŧilpa.
12 Depois Zilpa deu a Jacó outro filho,
13 Leya aji : « Mnlilan mi naan mandëmi! Baaţ bado kadolën annuurandënuŋ. » Kë waŋ ukaaŋ kë aţu'a katim ki Aŧeer.
13 e Leia disse: — Como sou feliz! Agora as mulheres dirão que sou feliz. Por isso o menino se chamará Aser .
14 Na pubël, Ruben aya du ŋţeeh aşë win mnko mi kabuk. Aţij ma Leya anin. Kë Rakel aşë ji na a : « Dkooţu kooţ, ţenaan ţi mnko mi abuku aţijiiŋ. »
14 Um dia, no tempo da colheita do trigo, Rúben foi ao campo. Ali achou umas mandrágoras e as levou para Leia, a sua mãe. Quando Raquel viu isso, disse a Leia: — Por favor, dê-me algumas das mandrágoras que o seu filho trouxe.
15 Kë aŧeema aji : « Uunkëşu wi iŧehuŋ ayin naan, ikak aŋal pjej mnko mi abuk naan. »
15 Leia respondeu: — Será que você acha que tomar o meu marido de mim ainda é pouco? Agora vai querer tomar também as mandrágoras que o meu filho me deu? Aí Raquel disse: — Vamos fazer uma troca: você me dá as mandrágoras, e eu deixo que você durma com Jacó esta noite.
16 Kë wi Yakob akpënnuŋ uţeeh na utaakal, kë Leya aşë pën akita aji na a : « Meeţ di naan di di ikfëruŋ nţa, ţiki dwul wul mnko mi abuk naan ihilna ibi na nji. » Kë afër na a uŧejan mënţ.
16 De tardinha, quando Jacó chegou do campo, Leia foi encontrar-se com ele e disse: — Esta noite você vai dormir comigo porque eu paguei para isso com as mandrágoras que o meu filho achou. Naquela noite Jacó teve relações com ela.
17 Naşibaţi aŧiink Leya, kë amobana kayiŋ abuk napoţ ñiinţ. Bapoţ biinţ biki abukaruŋ Yakob bawo kañeen.
17 Deus ouviu a oração de Leia, e ela ficou grávida e deu a Jacó um quinto filho.
18 Aji : « Naşibaţi alukën, ţiki dwul ayin naan nalempar naan. » Aţu abukul katim ki Iŧaakar.
18 Então Leia disse: — Este menino se chamará Issacar , pois Deus me recompensou por ter dado a minha escrava ao meu marido.
19 Leya akak amobana kayiŋ, napoţ ñiinţ i abukuŋ awooŋ napaajanţën i abukaruŋ Yakob.
19 Depois Leia engravidou pela sexta vez e deu a Jacó mais um filho.
20 Aji : « Naşibaţi aţenën uko unuura, uyaaş wi ayin naan adëmanaan ţiki dwula bapoţ biinţ paaj. » Awula katim ki Ŧabulon.
20 E disse: — Deus me deu um belo presente. Agora o meu marido vai ficar comigo porque lhe dei seis filhos. Por isso ela pôs nele o nome de Zebulom .
21 Akak abuk napoţ ñaaţ i aţuuŋ katim ki Dina.
21 Por último Leia teve uma filha e lhe deu o nome de Dina.
22 Naşibaţi aleş Rakel abot aŧiinka, adola kë akak abuk.
22 Então Deus lembrou de Raquel. Ele ouviu a sua oração e fez com que ela pudesse ter filhos.
23 Amobana kayiŋ abuk napoţ ñiinţ, aji : « Naşibaţi ahil apënanaan mnkow. »
23 Ela engravidou e deu à luz um filho. Então disse: — Deus não deixou que eu continuasse envergonhada por não ter filhos.
24 Aţu'a katim ki Yoŧef aşë ji : «*Yawe Nawat Kabuka akaan ahoţalëşën napoţ ñiinţ aloŋ kak. »
24 Que o Senhor Deus me dê mais um filho. Por isso ela pôs nele o nome de José .
25 Wi Rakel abukaaŋ buk Yoŧef kë Yakob aşë ji na Laban : « Wutanaan nţiiş, nya du uŧaak wi naan.
25 Depois do nascimento de José, Jacó disse a Labão: — Deixe-me voltar para a minha terra.
26 Wulaan babuk naan na bahar naan banţuuŋ kë nlemparu, nşë nya. Ime ulemp wi ndoluŋ pa iwi bnuura. »
26 Dê-me os meus filhos e as minhas mulheres, que eu ganhei trabalhando para o senhor, e eu irei embora. O senhor sabe muito bem quanto eu o tenho servido.
27 Kë Laban aŧeema aji : « Woli dwinana bnuura ţi këş ki nu, kţo ţi na nji, ţiki pţoori paţupën kë iwi iţuuŋ kë *Yawe Nawat Kabuka awulën bnuura. »
27 Labão respondeu: — Fique comigo, por favor, pois por meio de adivinhações fiquei sabendo que o
28 Akak aji : « Ţupaan uko wi iŋaluŋ uwo baluk bi nu, dluku wa. »
28 Diga quanto quer ganhar, que eu pagarei.
29 Kë aŧeem aji : « Ime ţi bkowu jibi nji nlempariiŋ na jibi batani bi nu bakakuŋ wi bawooŋ ţi iñen yi naan.
29 Então Jacó disse: — O senhor sabe como tenho trabalhado e como tenho cuidado dos seus animais.
30 Bka bi nu babi wo btiişu ji ndo kabi, hënkuŋ iwin jibi baŧumuŋ maakan na jibi Nawat Kabuka awuliiŋ bnuura wi mbiinuŋ ţi katohu. Hënkuŋ, kë nji lum di di nji kalemparuŋ katoh ki naan ba? »
30 Antes de eu chegar, o senhor tinha pouco, mas depois tudo aumentou muito. E Deus tem abençoado o senhor em todos os lugares por onde eu tenho andado. Mas agora preciso cuidar da minha própria família.
31 Laban ahepara aji : « Kë we wi nji kawuliiŋ? »
31 — Quanto você quer que eu lhe pague? — insistiu Labão. Jacó respondeu: — Não quero salário. Eu continuarei a cuidar das suas ovelhas se o senhor concordar com a proposta que vou fazer.
32 Dya nţa batani bi nu, katen ŋnŧaam bŧi ŋanwooŋ da, kapaţëş ŋnŧaam bŧi ŋanwooŋ na ŋndampu këme ŋpiiţ na ŋnkaneel ŋjënal bŧi, ŋul ŋakwooŋ baluk bi naan.
32 Hoje vou passar por todo o seu rebanho a fim de separar para mim todos os carneirinhos pretos e todos os cabritos malhados e com manchas. É só isso que eu quero como salário.
33 Hënk di ikhiluŋ pten me nwo naŧool ţi uko wi njakiiŋ: iţënkle du nji ŋnŧaam ŋanwooŋ ŋaanwo na ŋdampu këme ŋpiiţ, na ŋnkaneel ŋanwooŋ ŋaanwo ŋjënal këme kë dkiij kiij ŋa. »
33 No futuro será fácil o senhor saber se eu tenho sido honesto. Na hora de conferir o meu salário, se houver no meu rebanho carneirinhos que não sejam pretos e cabritos que não sejam malhados ou não tenham manchas, o senhor saberá que fui eu que roubei.
34 Laban aŧeema aji : « Uwo bnuura, uwoon jibi ijakuŋ. »
34 Labão concordou, dizendo: — Está bem. Aceito a sua proposta.
35 Unuur mënţ kë Laban aşë ya du batani apënan ŋpi ŋdow bŧi ŋanwooŋ na ŋdampu këme ŋpiiţ, na ŋnkaneel ŋwaaţ ŋjënal na ŋanwooŋ na uko unaakiiruŋ na ufaaŧal, awul babukul.
35 Mas naquele mesmo dia Labão separou para si todos os cabritos que tinham listas ou manchas, todas as cabras malhadas e as manchadas ou que tinham algum branco e todos os carneirinhos pretos. Ele os entregou aos seus filhos para cuidarem deles
36 Kë baya na ŋa uko unlowiiruŋ ji ŋnuur ŋwajanţ ŋi poş na dko di Yakob akyafanaanuŋ ŋnŧaam ŋandukiiŋ ţi batani bi Laban.
36 e se afastou de Jacó a uma distância de três dias de viagem. E Jacó ficou cuidando dos outros animais de Labão.
37 Yakob aji ya ţi ŋnko ŋwajanţ ŋanwooŋ ţi uŧaak mënţ katib inah, kafejal dko dloŋ ţi ya dadoo kak dfaaŧal.
37 Então Jacó pegou galhos verdes de choupo, de amendoeira e de plátano e descascou-os, fazendo aparecer listas brancas.
38 Aji jej inah infejaluŋ yuŋ kaţu ya ţi kadun ki ŋnŧaam ţi dko di ŋajaaŋ ŋadaanna ; ŋnŧaam ŋaji ŋawo ţi pay woli ŋabi udaan.
38 Ele pôs esses galhos na frente dos animais, nos bebedouros onde iam beber. Ele fez isso porque eles cruzavam quando iam beber.
39 Woli ŋawo ţi pay ŋaji ŋaten inah yi afejaluŋ, kaşë buk ŋmpoţi ŋanwooŋ na ŋdampu këme ŋpiiţ.
39 E, como cruzavam diante dos galhos, as ovelhas davam crias listadas, com manchas e malhadas.
40 Apaţëş ŋkaneel aţu ŋa kë ŋaŧaaŋ na ŋnŧaam ŋanwooŋ na ŋdampu na ŋjënal. Hënk di awooŋ ţi pka batani, aannaakrën ŋnŧaam ŋi nul na ŋi Laban.
40 Jacó separou as ovelhas dos bodes e fez com que olhassem na direção dos animais listados e dos animais pretos do rebanho de Labão. Assim, Jacó foi formando o seu próprio rebanho, separando-o dos animais de Labão.
41 Akak aji yoonk woli ŋnŧaam ŋkëm ŋnuura ŋawo ţi pay aşë jej inah yi afejaluŋ kaţu ţi kadun ki ŋa.
41 Quando os animais fortes estavam cruzando, Jacó punha os galhos das árvores na frente deles nos bebedouros, e assim eles cruzavam perto dos galhos.
42 Uşale wo ŋbon ŋawooŋ ţi pay aanji do haŋ, hënk di di ŋnŧaam ŋbon ŋawooŋ ŋi Laban kë ŋkëm ŋnuura ŋawo ŋi Yakob.
42 Mas na frente dos animais fracos Jacó não punha os galhos. Por isso os animais fracos ficavam para Labão, e os mais fortes ficavam para Jacó.
43 Hënk, kë Yakob akak ayok maakan, aka ŋnŧaam ŋŧum, aka na balemp baaţ na biinţ, na ŋnŧaam ŋi pnkunkaali na ŋbuuru.
43 Desse modo ele ficou muito rico e chegou a ter muitas ovelhas e cabras, escravos, escravas, camelos e jumentos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.