Gênesis 30

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Wi Rakel awinuŋ kë aanhil pbukar Yakob bapoţ, aşë kak akuj ţmakul, aji na ayinul : « Woli iinwulën bapoţ, kakeţ. »
1 Vendo Raquel que não dava filhos a Jacó, teve inveja de sua irmã, e disse a Jacó: Dá-me filhos, senão eu morro.
2 Kë Yakob aşë deebaţ aji : « Nji dwooŋ Naşibaţi anneenaniiŋ pka bapoţ i? »
2 Então se acendeu a ira de Jacó contra Raquel; e disse: Porventura estou eu no lugar de Deus que te impediu o fruto do ventre?
3 Kë aji : « Bila nalempar naan awi, winaran na a, abuk ţi inkant naan, nşë woona ţi a nka bapoţ nji kak. »
3 Respondeu ela: Eis aqui minha serva Bila; recebe-a por mulher, para que ela dê à luz sobre os meus joelhos, e eu deste modo tenha filhos por ela.
4 Awul ayinul Bila nalemparul kë adola ñaaţul. Awinar na a,
4 Assim lhe deu a Bila, sua serva, por mulher; e Jacó a conheceu.
5 kë Bila amobana kayiŋ abukar Yakob napoţ ñiinţ.
5 Bila concebeu e deu à luz um filho a Jacó.
6 Rakel aji : « Naşibaţi awayëşaan, aŧiinkën, awulën napoţ ñiinţ. » Ukaaŋ kë aţu'a katim ki Dan.
6 Então disse Raquel: Julgou-me Deus; ouviu a minha voz e me deu um filho; pelo que lhe chamou Dã.
7 Bila nalempar Rakel akak amobana kayiŋ abukar Yakob napoţ ñiinţ, uŋ mënţan awooŋ natëbanţën i Bila.
7 E Bila, serva de Raquel, concebeu outra vez e deu à luz um segundo filho a Jacó.
8 Rakel aji : « Dgut na naweek naan ugut unţëpuŋ uţup kë nji dşaaŋ awat. » Aţu'a katim ki Neftali.
8 Então disse Raquel: Com grandes lutas tenho lutado com minha irmã, e tenho vencido; e chamou-lhe Naftali.
9 Wi Leya awinuŋ kë aţañan kabuk, ajej Ŧilpa, nalemparul, awul Yakob kë ado ñaaţul.
9 Também Léia, vendo que cessara de ter filhos, tomou a Zilpa, sua serva, e a deu a Jacó por mulher.
10 Ŧilpa nalempar Leya abukar Yakob napoţ ñiinţ.
10 E Zilpa, serva de Léia, deu à luz um filho a Jacó.
11 Leya aji : « Ni nji nnuurëndani! » aţu'a katim ki Gad.
11 Então disse Léia: Afortunada! e chamou-lhe Gade.
12 Ŧilpa nalempar Leya, abukar Yakob napoţ ñiinţ, uŋ mënţ awooŋ natëbanţën i Ŧilpa.
12 Depois Zilpa, serva de Léia, deu à luz um segundo filho a Jacó.
13 Leya aji : « Mnlilan mi naan mandëmi! Baaţ bado kadolën annuurandënuŋ. » Kë waŋ ukaaŋ kë aţu'a katim ki Aŧeer.
13 Então disse Léia: Feliz sou eu! porque as filhas me chamarão feliz; e chamou-lhe Aser.
14 Na pubël, Ruben aya du ŋţeeh aşë win mnko mi kabuk. Aţij ma Leya anin. Kë Rakel aşë ji na a : « Dkooţu kooţ, ţenaan ţi mnko mi abuku aţijiiŋ. »
14 Ora, saiu Rúben nos dias da ceifa do trigo e achou mandrágoras no campo, e as trouxe a Léia, sua mãe. Então disse Raquel a Léia: Dá-me, peço, das mandrágoras de teu filho.
15 Kë aŧeema aji : « Uunkëşu wi iŧehuŋ ayin naan, ikak aŋal pjej mnko mi abuk naan. »
15 Ao que lhe respondeu Léia: É já pouco que me hajas tirado meu marido? queres tirar também as mandrágoras de meu filho? Prosseguiu Raquel: Por isso ele se deitará contigo esta noite pelas mandrágoras de teu filho.
16 Kë wi Yakob akpënnuŋ uţeeh na utaakal, kë Leya aşë pën akita aji na a : « Meeţ di naan di di ikfëruŋ nţa, ţiki dwul wul mnko mi abuk naan ihilna ibi na nji. » Kë afër na a uŧejan mënţ.
16 Quando, pois, Jacó veio à tarde do campo, saiu-lhe Léia ao encontro e disse: Hás de estar comigo, porque certamente te aluguei pelas mandrágoras de meu filho. E com ela deitou-se Jacó aquela noite.
17 Naşibaţi aŧiink Leya, kë amobana kayiŋ abuk napoţ ñiinţ. Bapoţ biinţ biki abukaruŋ Yakob bawo kañeen.
17 E ouviu Deus a Léia, e ela concebeu e deu a Jacó um quinto filho.
18 Aji : « Naşibaţi alukën, ţiki dwul ayin naan nalempar naan. » Aţu abukul katim ki Iŧaakar.
18 Então disse Léia: Deus me tem dado o meu galardão, porquanto dei minha serva a meu marido. E chamou ao filho Issacar.
19 Leya akak amobana kayiŋ, napoţ ñiinţ i abukuŋ awooŋ napaajanţën i abukaruŋ Yakob.
19 Concebendo Léia outra vez, deu a Jacó um sexto filho;
20 Aji : « Naşibaţi aţenën uko unuura, uyaaş wi ayin naan adëmanaan ţiki dwula bapoţ biinţ paaj. » Awula katim ki Ŧabulon.
20 e disse: Deus me deu um excelente dote; agora morará comigo meu marido, porque lhe tenho dado seis filhos. E chamou-lhe Zebulom.
21 Akak abuk napoţ ñaaţ i aţuuŋ katim ki Dina.
21 Depois. disto deu à luz uma filha, e chamou-lhe Diná.
22 Naşibaţi aleş Rakel abot aŧiinka, adola kë akak abuk.
22 Também lembrou-se Deus de Raquel, ouviu-a e a tornou fecunda.
23 Amobana kayiŋ abuk napoţ ñiinţ, aji : « Naşibaţi ahil apënanaan mnkow. »
23 De modo que ela concebeu e deu à luz um filho, e disse: Tirou-me Deus o opróbrio.
24 Aţu'a katim ki Yoŧef aşë ji : «*Yawe Nawat Kabuka akaan ahoţalëşën napoţ ñiinţ aloŋ kak. »
24 E chamou-lhe José, dizendo: Acrescente-me o Senhor ainda outro filho.
25 Wi Rakel abukaaŋ buk Yoŧef kë Yakob aşë ji na Laban : « Wutanaan nţiiş, nya du uŧaak wi naan.
25 Depois que Raquel deu à luz a José, disse Jacó a Labão: Despede-me a fim de que eu vá para meu lugar e para minha terra.
26 Wulaan babuk naan na bahar naan banţuuŋ kë nlemparu, nşë nya. Ime ulemp wi ndoluŋ pa iwi bnuura. »
26 Dá-me as minhas mulheres, e os meus filhos, pelas quais te tenho servido, e deixa-me ir; pois tu sabes o serviço que te prestei.
27 Kë Laban aŧeema aji : « Woli dwinana bnuura ţi këş ki nu, kţo ţi na nji, ţiki pţoori paţupën kë iwi iţuuŋ kë *Yawe Nawat Kabuka awulën bnuura. »
27 Labão lhe respondeu: Se tenho achado graça aos teus olhos, fica comigo; pois tenho percebido que o Senhor me abençoou por amor de ti.
28 Akak aji : « Ţupaan uko wi iŋaluŋ uwo baluk bi nu, dluku wa. »
28 E disse mais: Determina-me o teu salário, que to darei.
29 Kë aŧeem aji : « Ime ţi bkowu jibi nji nlempariiŋ na jibi batani bi nu bakakuŋ wi bawooŋ ţi iñen yi naan.
29 Ao que lhe respondeu Jacó: Tu sabes como te hei servido, e como tem passado o teu gado comigo.
30 Bka bi nu babi wo btiişu ji ndo kabi, hënkuŋ iwin jibi baŧumuŋ maakan na jibi Nawat Kabuka awuliiŋ bnuura wi mbiinuŋ ţi katohu. Hënkuŋ, kë nji lum di di nji kalemparuŋ katoh ki naan ba? »
30 Porque o pouco que tinhas antes da minha vinda tem se multiplicado abundantemente; e o Senhor te tem abençoado por onde quer que eu fui. Agora, pois, quando hei de trabalhar também por minha casa?
31 Laban ahepara aji : « Kë we wi nji kawuliiŋ? »
31 Insistiu Labão: Que te darei? Então respondeu Jacó: Não me darás nada; tornarei a apascentar e a guardar o teu rebanho se me fizeres isto:
32 Dya nţa batani bi nu, katen ŋnŧaam bŧi ŋanwooŋ da, kapaţëş ŋnŧaam bŧi ŋanwooŋ na ŋndampu këme ŋpiiţ na ŋnkaneel ŋjënal bŧi, ŋul ŋakwooŋ baluk bi naan.
32 Passarei hoje por todo o teu rebanho, separando dele todos os salpicados e malhados, e todos os escuros entre as ovelhas, e os malhados e salpicados entre as cabras; e isto será o meu salário.
33 Hënk di ikhiluŋ pten me nwo naŧool ţi uko wi njakiiŋ: iţënkle du nji ŋnŧaam ŋanwooŋ ŋaanwo na ŋdampu këme ŋpiiţ, na ŋnkaneel ŋanwooŋ ŋaanwo ŋjënal këme kë dkiij kiij ŋa. »
33 De modo que responderá por mim a minha justiça no dia de amanhã, quando vieres ver o meu salário assim exposto diante de ti: tudo o que não for salpicado e malhado entre as cabras e escuro entre as ovelhas, esse, se for achado comigo, será tido por furtado.
34 Laban aŧeema aji : « Uwo bnuura, uwoon jibi ijakuŋ. »
34 Concordou Labão, dizendo: Seja conforme a tua palavra.
35 Unuur mënţ kë Laban aşë ya du batani apënan ŋpi ŋdow bŧi ŋanwooŋ na ŋdampu këme ŋpiiţ, na ŋnkaneel ŋwaaţ ŋjënal na ŋanwooŋ na uko unaakiiruŋ na ufaaŧal, awul babukul.
35 E separou naquele mesmo dia os bodes listrados e malhados e todas as cabras salpicadas e malhadas, tudo em que havia algum branco, e todos os escuros entre os cordeiros e os deu nas mãos de seus filhos;
36 Kë baya na ŋa uko unlowiiruŋ ji ŋnuur ŋwajanţ ŋi poş na dko di Yakob akyafanaanuŋ ŋnŧaam ŋandukiiŋ ţi batani bi Laban.
36 e pôs três dias de caminho entre si e Jacó; e Jacó apascentava o restante dos rebanhos de Labão.
37 Yakob aji ya ţi ŋnko ŋwajanţ ŋanwooŋ ţi uŧaak mënţ katib inah, kafejal dko dloŋ ţi ya dadoo kak dfaaŧal.
37 Então tomou Jacó varas verdes de estoraque, de amendoeira e de plátano e, descascando nelas riscas brancas, descobriu o branco que nelas havia;
38 Aji jej inah infejaluŋ yuŋ kaţu ya ţi kadun ki ŋnŧaam ţi dko di ŋajaaŋ ŋadaanna ; ŋnŧaam ŋaji ŋawo ţi pay woli ŋabi udaan.
38 e as varas que descascara pôs em frente dos rebanhos, nos cochos, isto é, nos bebedouros, onde os rebanhos bebiam; e conceberam quando vinham beber.
39 Woli ŋawo ţi pay ŋaji ŋaten inah yi afejaluŋ, kaşë buk ŋmpoţi ŋanwooŋ na ŋdampu këme ŋpiiţ.
39 Os rebanhos concebiam diante das varas, e as ovelhas davam crias listradas, salpicadas e malhadas.
40 Apaţëş ŋkaneel aţu ŋa kë ŋaŧaaŋ na ŋnŧaam ŋanwooŋ na ŋdampu na ŋjënal. Hënk di awooŋ ţi pka batani, aannaakrën ŋnŧaam ŋi nul na ŋi Laban.
40 Então separou Jacó os cordeiros, e fez os rebanhos olhar para os listrados e para todos os escuros no rebanho de Labão; e pôs seu rebanho à parte, e não pôs com o rebanho de Labão.
41 Akak aji yoonk woli ŋnŧaam ŋkëm ŋnuura ŋawo ţi pay aşë jej inah yi afejaluŋ kaţu ţi kadun ki ŋa.
41 e todas as vezes que concebiam as ovelhas fortes, punha Jacó as varas nos bebedouros, diante dos olhos do rebanho, para que concebessem diante das varas;
42 Uşale wo ŋbon ŋawooŋ ţi pay aanji do haŋ, hënk di di ŋnŧaam ŋbon ŋawooŋ ŋi Laban kë ŋkëm ŋnuura ŋawo ŋi Yakob.
42 mas quando era fraco o rebanho, ele não as punha. Assim as fracas eram de Labão, e as fortes de Jacó.
43 Hënk, kë Yakob akak ayok maakan, aka ŋnŧaam ŋŧum, aka na balemp baaţ na biinţ, na ŋnŧaam ŋi pnkunkaali na ŋbuuru.
43 E o homem se enriqueceu sobremaneira, e teve grandes rebanhos, servas e servos, camelos e jumentos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.