Gênesis 29
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NTLH
1 Yakob akak ajej bgah apoş aya umbaŋ wi ŋŧaak ŋi umayar unuur.
1 Jacó continuou a sua viagem e chegou à terra do Oriente.
2 Unuur uloŋ awin pliik ploŋ du uţeeh, itani iwajanţ yi ŋnkaneel na ŋpi ipiinţ añog ţi pa : ţi pliik mënţ di di bajaaŋ badaananaan itani yuŋ ; kë plaak pi bajaaŋ badëŧna pa paşë wo pweek.
2 De repente, ele olhou e viu no campo um poço; em volta dele estavam três pastores, cada um com as suas ovelhas e cabras. A água para os animais era tirada desse poço, que era tapado com uma grande pedra.
3 Woli itani bŧi ibi ayit, baji bakël plaak, kahaabëş pliik kaşë danaan ŋnŧaam. Babale baji bakakan plaak kadëŧ pa.
3 Quando todos os pastores se ajuntavam ali com os seus animais, então tiravam a pedra para dar água às ovelhas e cabras. Depois tornavam a pôr a pedra na boca do poço.
4 Yakob ahepar bayafan aji : « Bayiţ naan, nawo biki ţuŋ ba? »
4 Jacó perguntou aos pastores: — De onde são vocês, meus amigos? — Somos de Harã — responderam eles.
5 Kë akak aji na baka : « Naamme Laban abab Nahor i? »
5 Em seguida perguntou: — Vocês conhecem Labão, filho de Naor? — Conhecemos, sim — disseram.
6 Kë akak aji : « Uleef uwo ujoob na a? »
6 — Ele vai bem? — perguntou Jacó. Eles responderam: — Sim, vai bem. Olhe! Raquel, a filha dele, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Kë aji na bayafan : « Unuur uhoji, wal uundobi ban wi pţişan ŋnŧaam. Nadolan ŋa ŋadaan naşë nakakan ŋa pşaar. »
7 Então Jacó disse: — Ainda é dia, e é muito cedo para recolher as ovelhas. Por que vocês não lhes dão água e as levam de volta para pastar?
8 Kë bukuŋ başë ŧeema aji : « Ŋënhil kado haŋ, ŋji ŋyoonk itani bŧi iyit, kabaa kël plaak pandëŧnuŋ pliik kadaanan ŋnŧaam. »
8 Eles responderam: — Não podemos. Temos de esperar que todas as ovelhas e cabras estejam aqui e a pedra seja tirada da boca do poço. Aí daremos água para elas.
9 Bahum kaţëlşër kë Rakel aşë ban na batani bi aşin, awo nayafan.
9 Jacó ainda estava falando com eles quando Raquel, que era pastora de ovelhas, chegou com os animais do seu pai.
10 Wi Yakob awinaŋ win Rakel, abuk Laban aninul ñiinţ, na batani bi aşin, aşë ya du pliik, akël plaak pandëŧnuŋ pa adaanan ŋnŧaam ŋi Laban aninul ñiinţ.
10 Logo que Jacó a viu com as ovelhas e cabras do seu tio Labão, ele foi, e tirou a pedra da boca do poço, e deu água para os animais.
11 Abi amook Rakel aşë jun ŋwooni.
11 Depois ele beijou Raquel e, muito emocionado, começou a chorar.
12 Aţupa kë awo ayiţ aşin, awo abuk Rebeka, kë poonu ñaaţ uŋ aşë ţi aya aţup aşin.
12 E disse: — Eu sou parente do seu pai; sou filho de Rebeca. Raquel foi correndo contar tudo ao pai.
13 Wi Laban amehaŋ me kë Yakob, abuk aţa'ul, i i Rakel akjakuŋ, aşë ţi aya ayit na a, abaan amooka aşë ţija katohul. Yakob akakalëşa uko unţëpuŋ bŧi.
13 Ele ouviu as novidades a respeito do seu sobrinho e logo saiu correndo. Quando encontrou Jacó, Labão o abraçou, e beijou, e o levou para casa. Jacó lhe contou tudo o que havia acontecido,
14 Kë Laban aşë ji : « Na manjoonan, pñaak pankţiiŋ ţi intaañ yi naan pawooŋ ţi iwi. » Yakob aţo du katohul aba pli.
14 e aí Labão disse: — Sim, de fato, você é da minha própria carne e sangue. Jacó ficou na casa do seu tio um mês inteiro.
15 Laban aji na Yakob : « Pwo ayimi naan paţu ido kalemparaan bë iinkdo kaluka i? Ţupaan uko wi iŋaluŋ nluku. »
15 Aí Labão disse: — Não está certo você trabalhar de graça para mim só porque é meu parente. Quanto você quer ganhar?
16 Kë Laban aşë ka bapoţ baaţ batëb : katim ki naŧeek kawo Leya kë ki nabaaşa kawo Rakel.
16 Acontece que Labão tinha duas filhas. A mais velha se chamava Leia, e a mais moça, Raquel.
17 Leya anuura këş, kë uleef na kaara yi Rakel işë nuura.
17 Leia tinha olhos meigos, mas Raquel era bonita de rosto e de corpo.
18 Kë Yakob aşë ŋal Rakel, aji na Laban : « Dlemparu ŋşubal paaj na uloŋ işë wulën Rakel nabaaşa i nu nniim. »
18 Como Jacó estava apaixonado por Raquel, respondeu: — Trabalharei sete anos para o senhor a fim de poder casar com Raquel.
19 Kë aŧeema aji : « Dhokan pwulu a kë di pwula ñiinţ aloŋ, ţoon ţi katoh ki naan. »
19 Labão disse: — Eu prefiro dá-la a você em vez de a um estranho. Fique aqui comigo.
20 Kë ŋşubal paaj na uloŋ ŋi Yakob alempuŋ pyeenkna Rakel ŋaţëp ji ŋnuur, ţiki aŋala maakan.
20 Assim, Jacó trabalhou sete anos para poder ter Raquel. Mas, porque ele a amava, esses anos pareceram poucos dias.
21 Aji na Laban : « Wulaan ñaaţ naan, ţiki dlemp ŋşubal ŋi nwooŋ i kalemp. Wulaana, nhilna nniima. »
21 Quando passaram os sete anos, Jacó disse a Labão: — Dê-me a minha mulher. O tempo combinado já passou, e eu quero casar com ela.
22 Laban adu bañaaŋ biki uŧaak mënţ bŧi ado ufeŧtu.
22 Labão deu uma festa de casamento e convidou toda a gente do lugar.
23 Kë wi uŧejan ubanuŋ, ajej Leya abukul awul Yakob, kë uŋ awinar na a.
23 Mas naquela noite Labão pegou Leia e a entregou a Jacó, e ele teve relações com ela
24 Laban apënan Ŧilpa nalemparul ñaaţ awul Leya kë aklempara.
24 (Labão tinha dado a sua escrava Zilpa a Leia para ser escrava dela.).
25 Wi nfa mambanuŋ kë Yakob aşë win kë Leya i i afëranaanuŋ aşë ya aji na Laban : « we wi idolnuŋ hënk ba? Mënţ Rakel akaaŋ kë nleemparu i? We ukaaŋ kë idaarën ba? »
25 Só na manhã seguinte Jacó descobriu que havia dormido com Leia. Por isso foi reclamar com Labão. Ele disse: — Por que o senhor me fez uma coisa dessas? Eu trabalhei para ficar com Raquel. Por que foi que o senhor me enganou?
26 Kë aŧeem aji : « Ţi uŧaakun, ñaaŋ aanji niimandën nabaaşa uŧeek.
26 Labão respondeu: — Aqui na nossa terra não é costume a filha mais moça casar antes da mais velha.
27 Baañëşan kanëm ki ñaaŋ ajaaŋ aţo na aharul, nşë wulu kak nabaaşa ; ilemparaan kak ŋşubal paaj na uloŋ pa a. »
27 Espere até que termine a semana de festas do casamento. Aí, se você prometer que vai trabalhar para mim outros sete anos, eu lhe darei Raquel.
28 Yakob ado uko wi ajakuluŋ, kë wi kanëm kabaaŋ kë awula Rakel kë aniimi.
28 Jacó concordou, e, quando terminou a semana de festas do casamento de Leia, Labão lhe deu a sua filha Raquel como esposa
29 Laban apënan Bila nalemparul ñaaţ awul Rakel kë aklempara.
29 (Labão tinha dado a sua escrava Bila a Raquel para ser escrava dela.).
30 Yakob awinar na Rakel, aşë ŋala apel Leya ; aţo kak ŋşubal paaj na uloŋ alempar aninul ñiinţ.
30 Jacó também teve relações com Raquel; e ele amava Raquel muito mais do que amava Leia. E ficou trabalhando para Labão mais sete anos.
31 *Yawe Nawat Kabuka awin kë Leya aaŋŋalanaa, aşë do kë kabuk kajoobëţ na a, kë Rakel aşë wo aankbuk.
31 Quando o Senhor Deus viu que Jacó desprezava Leia, fez com que ela pudesse ter filhos, mas Raquel não podia ter filhos.
32 Leya amobana kayiŋ aşë buk napoţ ñiinţ i aţuuŋ katim ki Ruben, ţiki aji : « Nawat Kabuka awin pñagan pi naan, hënkuŋ ayin naan aŋalën. »
32 Leia ficou grávida e deu à luz um filho; e pôs nele o nome de Rúben . Ela explicou assim: — O
33 Akak amobana kayiŋ abuk napoţ ñiinţ aji : « Nawat Kabuka aŧiink kë mëŋalanaa, aşë kak awulën i. » Aţu'a katim ki Ŧimeoŋ.
33 Leia ficou grávida outra vez e teve outro filho, a quem deu o nome de Simeão . E disse: — O
34 Amobana kak kayiŋ abuk napoţ ñiinţ aşë ji : « Ţi byaaş bi, ayin naan amëbanaan bnuura ţiki dbukara bapoţ biinţ bawajanţ. » Awula katim ki Lewi.
34 Leia engravidou ainda outra vez e teve mais um filho, a quem chamou de Levi , pois disse assim: — Agora o meu marido ficará mais unido comigo, pois já lhe dei três filhos.
35 Akak amobana kayiŋ abuk napoţ ñiinţ, aji : « Ţi byaaş bi ddëman Nawat Kabuka. » Ukaaŋ kë aţu'a katim ki Yuda, aşë ţañan kabuk.
35 Leia ficou grávida mais uma vez e teve outro filho. A esse deu o nome de Judá e disse: — Desta vez louvarei a Deus, o Depois disso não teve mais filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.