Gênesis 29
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs BKJ
1 Yakob akak ajej bgah apoş aya umbaŋ wi ŋŧaak ŋi umayar unuur.
1 Então, Jacó seguiu na sua jornada, e veio à terra do povo do oriente.
2 Unuur uloŋ awin pliik ploŋ du uţeeh, itani iwajanţ yi ŋnkaneel na ŋpi ipiinţ añog ţi pa : ţi pliik mënţ di di bajaaŋ badaananaan itani yuŋ ; kë plaak pi bajaaŋ badëŧna pa paşë wo pweek.
2 E ele olhou, e eis um poço no campo, e eis que ali havia três rebanhos de ovelhas deitados junto a ele, porque daquele poço davam de beber aos rebanhos, e uma grande pedra estava sobre a boca do poço.
3 Woli itani bŧi ibi ayit, baji bakël plaak, kahaabëş pliik kaşë danaan ŋnŧaam. Babale baji bakakan plaak kadëŧ pa.
3 E ali estavam reunidos todos os rebanhos, e removiam a pedra da boca do poço, e davam de beber às ovelhas, e colocavam a pedra no lugar novamente sobre a boca do poço.
4 Yakob ahepar bayafan aji : « Bayiţ naan, nawo biki ţuŋ ba? »
4 E Jacó lhes disse: Meus irmãos, de onde sois? E eles disseram: Nós somos de Harã.
5 Kë akak aji na baka : « Naamme Laban abab Nahor i? »
5 E ele lhes disse: Conheceis Labão, filho de Naor? E eles disseram: Nós o conhecemos.
6 Kë akak aji : « Uleef uwo ujoob na a? »
6 E ele lhes disse: Ele está bem? E eles disseram: Ele está bem. E eis que Raquel, sua filha, está vindo com as ovelhas.
7 Kë aji na bayafan : « Unuur uhoji, wal uundobi ban wi pţişan ŋnŧaam. Nadolan ŋa ŋadaan naşë nakakan ŋa pşaar. »
7 E ele disse: Eis que ainda é pleno dia, e nem é tempo de reunir o gado; dai de beber às ovelhas, e ide alimentá-las.
8 Kë bukuŋ başë ŧeema aji : « Ŋënhil kado haŋ, ŋji ŋyoonk itani bŧi iyit, kabaa kël plaak pandëŧnuŋ pliik kadaanan ŋnŧaam. »
8 E eles disseram: Não podemos, até que todos os rebanhos sejam reunidos, e até que eles removam a pedra da boca do poço; então damos de beber às ovelhas.
9 Bahum kaţëlşër kë Rakel aşë ban na batani bi aşin, awo nayafan.
9 E enquanto ele ainda falava com eles, veio Raquel com as ovelhas de seu pai, porquanto ela as guardava.
10 Wi Yakob awinaŋ win Rakel, abuk Laban aninul ñiinţ, na batani bi aşin, aşë ya du pliik, akël plaak pandëŧnuŋ pa adaanan ŋnŧaam ŋi Laban aninul ñiinţ.
10 E aconteceu que, quando Jacó viu Raquel, a filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, Jacó se aproximou e removeu a pedra da boca do poço, e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Abi amook Rakel aşë jun ŋwooni.
11 E Jacó beijou Raquel, e levantando a voz, chorou.
12 Aţupa kë awo ayiţ aşin, awo abuk Rebeka, kë poonu ñaaţ uŋ aşë ţi aya aţup aşin.
12 E Jacó contou a Raquel que ele era irmão do pai dela, e que ele era filho de Rebeca; e ela correu e contou a seu pai.
13 Wi Laban amehaŋ me kë Yakob, abuk aţa'ul, i i Rakel akjakuŋ, aşë ţi aya ayit na a, abaan amooka aşë ţija katohul. Yakob akakalëşa uko unţëpuŋ bŧi.
13 E aconteceu que, quando Labão ouviu as notícias de Jacó, filho de sua irmã, ele correu para encontrá-lo, e o abraçou, e o beijou, e o trouxe para sua casa. E ele contou a Labão todas estas coisas.
14 Kë Laban aşë ji : « Na manjoonan, pñaak pankţiiŋ ţi intaañ yi naan pawooŋ ţi iwi. » Yakob aţo du katohul aba pli.
14 E Labão lhe disse: Certamente tu és meu osso e minha carne. E ficou com ele por um período de um mês.
15 Laban aji na Yakob : « Pwo ayimi naan paţu ido kalemparaan bë iinkdo kaluka i? Ţupaan uko wi iŋaluŋ nluku. »
15 E Labão disse a Jacó: Porque tu és meu irmão, deverias portanto servir-me por nada? Dize-me, qual será o teu salário?
16 Kë Laban aşë ka bapoţ baaţ batëb : katim ki naŧeek kawo Leya kë ki nabaaşa kawo Rakel.
16 E Labão tinha duas filhas. O nome da mais velha era Lia, e o nome da mais nova era Raquel.
17 Leya anuura këş, kë uleef na kaara yi Rakel işë nuura.
17 Lia era de olhos ternos, mas Raquel era formosa e bem favorecida.
18 Kë Yakob aşë ŋal Rakel, aji na Laban : « Dlemparu ŋşubal paaj na uloŋ işë wulën Rakel nabaaşa i nu nniim. »
18 E Jacó amou Raquel, e disse: Eu te servirei sete anos por Raquel, tua filha mais nova.
19 Kë aŧeema aji : « Dhokan pwulu a kë di pwula ñiinţ aloŋ, ţoon ţi katoh ki naan. »
19 E Labão disse: É melhor que eu a dê a ti do que dá-la a outro homem; habita comigo.
20 Kë ŋşubal paaj na uloŋ ŋi Yakob alempuŋ pyeenkna Rakel ŋaţëp ji ŋnuur, ţiki aŋala maakan.
20 E Jacó serviu sete anos por Raquel; e estes lhe pareciam apenas poucos dias, por causa do amor que ele tinha por ela.
21 Aji na Laban : « Wulaan ñaaţ naan, ţiki dlemp ŋşubal ŋi nwooŋ i kalemp. Wulaana, nhilna nniima. »
21 E Jacó disse a Labão: Dá-me minha esposa, pois os meus dias se cumpriram para que eu entre a ela.
22 Laban adu bañaaŋ biki uŧaak mënţ bŧi ado ufeŧtu.
22 E Labão reuniu todos os homens do lugar, e fez um banquete.
23 Kë wi uŧejan ubanuŋ, ajej Leya abukul awul Yakob, kë uŋ awinar na a.
23 E aconteceu que, à tarde, ele tomou Lia, sua filha, e a levou a ele, e ele entrou nela.
24 Laban apënan Ŧilpa nalemparul ñaaţ awul Leya kë aklempara.
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Lia, sua filha.
25 Wi nfa mambanuŋ kë Yakob aşë win kë Leya i i afëranaanuŋ aşë ya aji na Laban : « we wi idolnuŋ hënk ba? Mënţ Rakel akaaŋ kë nleemparu i? We ukaaŋ kë idaarën ba? »
25 E aconteceu que, de manhã, eis que ela era Lia. E ele disse a Labão: O que é isto que tu me fizeste? Eu não te servi por Raquel? Por que então me enganaste?
26 Kë aŧeem aji : « Ţi uŧaakun, ñaaŋ aanji niimandën nabaaşa uŧeek.
26 E Labão disse: Não se deve fazer assim na nossa terra, dar a mais nova antes da primogênita.
27 Baañëşan kanëm ki ñaaŋ ajaaŋ aţo na aharul, nşë wulu kak nabaaşa ; ilemparaan kak ŋşubal paaj na uloŋ pa a. »
27 Cumpre a semana dela, e nós te daremos também esta pelo serviço com que tu servirás comigo ainda outros sete anos.
28 Yakob ado uko wi ajakuluŋ, kë wi kanëm kabaaŋ kë awula Rakel kë aniimi.
28 E assim Jacó fez, e cumpriu a semana dela; e ele lhe deu também por mulher Raquel, sua filha.
29 Laban apënan Bila nalemparul ñaaţ awul Rakel kë aklempara.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Yakob awinar na Rakel, aşë ŋala apel Leya ; aţo kak ŋşubal paaj na uloŋ alempar aninul ñiinţ.
30 E ele entrou também em Raquel, e ele também amou Raquel mais do que Lia, e serviu com ele ainda outros sete anos.
31 *Yawe Nawat Kabuka awin kë Leya aaŋŋalanaa, aşë do kë kabuk kajoobëţ na a, kë Rakel aşë wo aankbuk.
31 E quando o SENHOR viu que Lia era odiada, ele abriu seu ventre, mas Raquel era estéril.
32 Leya amobana kayiŋ aşë buk napoţ ñiinţ i aţuuŋ katim ki Ruben, ţiki aji : « Nawat Kabuka awin pñagan pi naan, hënkuŋ ayin naan aŋalën. »
32 E Lia concebeu, e gerou um filho, e ela chamou o seu nome Rúben, pois ela disse: Certamente o SENHOR olhou para a minha aflição, por isso agora o meu marido me amará.
33 Akak amobana kayiŋ abuk napoţ ñiinţ aji : « Nawat Kabuka aŧiink kë mëŋalanaa, aşë kak awulën i. » Aţu'a katim ki Ŧimeoŋ.
33 E ela concebeu outra vez, e gerou um filho, e disse: Porque o SENHOR ouviu que eu era odiada, por isso ele me deu também este filho, e ela chamou o seu nome Simeão.
34 Amobana kak kayiŋ abuk napoţ ñiinţ aşë ji : « Ţi byaaş bi, ayin naan amëbanaan bnuura ţiki dbukara bapoţ biinţ bawajanţ. » Awula katim ki Lewi.
34 E ela concebeu outra vez, e gerou um filho. E disse: Agora, desta vez o meu marido se ajuntará a mim, porque lhe gerei três filhos, por isso seu nome foi chamado Levi.
35 Akak amobana kayiŋ abuk napoţ ñiinţ, aji : « Ţi byaaş bi ddëman Nawat Kabuka. » Ukaaŋ kë aţu'a katim ki Yuda, aşë ţañan kabuk.
35 E ela concebeu outra vez, e gerou um filho. E ela disse: Agora eu louvarei ao SENHOR, por isso ela chamou o seu nome Judá, e parou de gerar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.