Gênesis 27
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NTLH
1 Iŧaak abi ţaf, këş kë kafël na a, kë aando kak awin. Adu Eŧawu abukul bajeen aji na a : « Abuk naan. » Kë uŋ ahepna aji na a : « Nji wi. »
1 Isaque já estava bem velho e havia ficado cego. Um dia ele chamou Esaú, o seu filho mais velho, e disse: — Meu filho! — Estou aqui, pai — respondeu ele.
2 Kë aşë ji na a : « Tenan, dţaf hënkuŋ, mëmme unuur wi nji kakeţuŋ.
2 O pai lhe disse: — Você está vendo que estou velho e um dia desses vou morrer.
3 Jejan işuuri yi nu, iya uţeeh ijanën uko uloŋ,
3 Pegue o seu arco e as suas flechas, vá até o campo e cace um animal.
4 ibi ijuŋën pde plil jibi njaaŋ kaŋal, biin iwulën pa, ndele kaşë ñehandëru Naşibaţi awulu bnuura. »
4 Prepare uma comida saborosa, como eu gosto, e traga aqui para mim. Depois de comer, eu lhe darei a minha bênção, antes de morrer.
5 Kë Rebeka aşë ŧiink Iŧaak wi akţiiniiŋ na Eŧawu abukul. Eŧawu aya du uţeeh pjan aşin uko uloŋ.
5 Acontece que Rebeca escutou o que Isaque disse a Esaú. Por isso, quando ele saiu para caçar,
6 Kë Rebeka aşë ji na Yakob abukul : « Dŧiink hënkuŋ kë şaaş akji na Eŧawu naweeku,
6 ela disse a Jacó: — Escutei agora mesmo uma conversa do seu pai com o seu irmão Esaú. O seu pai disse assim:
7 aya ajana uko uloŋ ajuŋa pde plil, adele aşë ñehandëra *Yawe Nawat Kabuka awula bnuura ji abi keţ.
7 “Vá caçar um animal e prepare uma comida saborosa para mim. Depois de comer, eu lhe darei a minha bênção na presença de Deus, o Senhor , antes de morrer.”
8 Hënkuŋ abuk naan, ŧiinkaan ibot ido uko wi nji kajakiiŋ.
8 Agora, meu filho — continuou Rebeca — escute bem e faça o que eu vou dizer.
9 Yaan du batani iţijën ŋpi ŋtëb ŋmpoţi ŋnuura, djuŋ şaaş pde plil jibi ajaaŋ aŋal.
9 Vá ao lugar onde estão os nossos animais e traga dois cabritos dos melhores. Eu vou preparar uma comida saborosa, como o seu pai gosta,
10 Iya kawula pa ade, aşë ñehandëru Naşibaţi awulu bnuura ji abi ado kakeţ. »
10 e você vai levá-la para ele comer. Depois o seu pai vai abençoar você, antes que ele morra.
11 Yakob aji na Rebeka anin : « Iwin kë Eŧawu abuk paapa ajab uleef kë nji nşë wo na katël kajinţ.
11 Aí Jacó disse à mãe: — O meu irmão é muito peludo, e eu não.
12 Paapa ahilan kalaalanaan, kaşë kawin kë ddo na pguura, wal mënţ afëpën nin aankñehandërën Naşibaţi. »
12 Se o meu pai me apalpar e descobrir que sou eu, ele vai saber que eu estou tentando enganá-lo. Então ele vai me amaldiçoar em vez de me abençoar.
13 Anin kë aşë ji na a : « Afëpule, uko mënţ ukaknën. Abuk naan, ŧiinkaan ţañ, yaan iţijën ŋpi. »
13 Mas a mãe respondeu: — Nesse caso, que a maldição caia sobre mim, meu filho. Faça exatamente o que eu disse: vá e traga os cabritos para mim.
14 Yakob ayaarad ŋa abi awul anin kë ajuŋar Iŧaak pde plil jibi ajaaŋ aŋal.
14 Jacó foi, pegou os cabritos e os levou à mãe, e ela preparou uma comida saborosa, como Isaque gostava.
15 Rebeka ayaar iko innuurnaaniiŋ ţi yi Eŧawu bajeenul awoonaanuŋ ţi katoh abi woharan Yakob abukul nabaaşa.
15 Depois ela pegou a melhor roupa de Esaú, que estava guardada em casa, e com ela vestiu Jacó.
16 Akak ajej kanjan ki ŋpi ŋuŋ agura ţi iñen na dko danwooŋ djinţ ţi kaţuţ,
16 Com a pele dos cabritos ela cobriu as mãos e o pescoço de Jacó, que não tinha pelos.
17 aşë wul pde plil na kapoom yi ajuŋuŋ Yakob abukul.
17 Depois entregou a Jacó a comida gostosa e o pão que ela havia feito.
18 Kë Yakob aya du aşin aji na a : « Paap! »
18 Então Jacó foi até onde o pai estava e disse: — Pai! — Aqui estou — respondeu ele. — Quem é você, meu filho?
19 Aji na aşin : « Nji Eŧawu abuku naŧeek a, ddo uko wi ijaknuŋ. Dkooţu naţiin iţo ide uko wi nyaaŋ ajan, idele aba kşë ñehandërën Naşibaţi. »
19 — Eu sou Esaú, o seu filho mais velho — disse Jacó. — Já fiz o que o senhor mandou. Levante-se, por favor; sente-se, coma da carne do animal que cacei e depois me abençoe.
20 Kë aŧeema aji : « Iba ŧar we ţi pjan pi iyaaŋ ba? »
20 Aí Isaque perguntou: — Mas como foi que você achou a caça tão depressa, meu filho? Jacó respondeu: — O
21 Kë Iŧaak aşë ji na a : « Ñogan nlaalanu nten me iwi Eŧawu abuk naan a ha. »Iŧaak alaalan Yakob|src="co00679c.TIF" size="col" copy="David C. Cook" ref="27.21"
21 Então Isaque disse a Jacó: — Chegue mais perto para que eu possa apalpar você. Assim vou saber se você é Esaú mesmo ou não.
22 Kë abi añog aşin, kë alaalana aşë ji : « Pdiim pawo pi Yakob kë iñen işë wo yi Eŧawu. »
22 Jacó chegou perto de Isaque, e ele o apalpou e disse: — A sua voz é a voz de Jacó, mas as mãos parecem as mãos de Esaú.
23 Aanyikrën Yakob ţiki iñen ijab ji yi Eŧawu naweekul. Adun ahepara ji abi ado kañehandëra Naşibaţi aji :
23 Assim, Isaque não reconheceu que era Jacó, pois as suas mãos estavam peludas como as de Esaú, e por isso ele o abençoou.
24 « Iwoha Eŧawu abuk naan i? » Kë adinani.
24 Mas, antes de abençoá-lo, perguntou mais uma vez: — Você é mesmo o meu filho Esaú? — Sou, sim — respondeu Jacó.
25 Iŧaak kë aşë ji na a : « Abuk naan, wulaan nde uko wi iyaaŋ ajan nşë ñehandëru Naşibaţi awulu bnuura. »
25 Então o pai disse: — Traga a carne da caça para que eu coma. Depois eu o abençoarei. Jacó serviu a comida ao seu pai e também trouxe vinho. Isaque comeu, e bebeu,
26 Aşin aji na a : « Abuk naan, biin iñogën imookën. »
26 e depois disse: — Venha cá, meu filho, e me dê um beijo.
27 Kë abi ñoga amooka, kë Iŧaak aşë ñëfnţëna imişa aşë ñehandëra Naşibaţi aji :
27 Jacó chegou perto e beijou o pai. Quando sentiu o cheiro da roupa que Jacó estava usando, Isaque o abençoou e disse assim: “Ah! O cheiro do meu filho é como o cheiro de um campo que o
28 Dñehan Naşibaţi awulu upoş wi baţi, na mboş mnëk
28 Meu filho, que Deus lhe dê o orvalho do céu; que os seus campos produzam boas colheitas e fartura de trigo e vinho.
29 Kntaali kado kalemparu
29 Que nações sejam dominadas por você, e que você seja respeitado pelos povos. Que você mande nos seus parentes, e que os descendentes da sua mãe o tratem com respeito. Malditos sejam aqueles que o amaldiçoarem, e que sejam abençoados os que o abençoarem!”
30 Iŧaak aba pñehandër Yakob Naşibaţi, kë wi Yakob akpënuŋ du uko aşin kë Eŧawu naweekul aşë pënna pjan.
30 Isaque acabou de dar a bênção, e Jacó ia saindo, quando Esaú chegou, vindo da caçada.
31 Ul kak ajuŋ aşin pde plil aşë ţija pa. Aji na a : « Paapa anaţiin ade uko wi abukul ayaaŋ ajana, hënk aşë ñehandëra Naşibaţi awula bnuura. »
31 Ele também fez uma comida gostosa e levou para o pai. Aí disse: — Levante-se, por favor, coma da caça que eu matei e depois me abençoe.
32 Kë aşin ahepara aji : « Iwi in ul a? »
32 Então Isaque perguntou: — Quem é você? — Eu sou Esaú, o seu filho mais velho.
33 Kë uleef uşë lënk na Iŧaak maakan kë aşë hepar aji : « Kë in ayaaŋ ajan aţijën kë ndee? Dnaţa ade abot añehandëra Naşibaţi awula bnuura ji ibi ido kabi. Bnuura mënţ baankpën ţi a. »
33 Isaque ficou agitado e começou a tremer muito. E disse: — Então quem foi que caçou um animal e trouxe para mim? Eu comi antes que você chegasse e dei àquele homem a minha bênção. Ele é quem será abençoado.
34 Wi Eŧawu aŧiinkuŋ uţup wi aşin, ajooţan abot adeebaţ aşë ŋajar maakan aji na aşin : « Kak iñehandërën Naşibaţi awulën bnuura. »
34 Quando Esaú ouviu isso, deu um grito cheio de amargura e disse: — Meu pai, dê a sua bênção para mim também!
35 Kë uŋ aşë ŧeema aji : « Abuk şaaş ado mntit abi yeenk bnuura bi nwooŋ kañehandëru. »
35 Porém Isaque respondeu: — O seu irmão veio, me enganou e ficou com a bênção que era sua.
36 Kë Eŧawu akak aji : « Uyaaş utëbanţën wi akguurnuŋ wi. Wom wi katimul kawooŋ Yakob naguuru ukaaŋ. Abi yeenkën pweek abot ayeenkën hënkuŋ uko wi iwooŋ kañehandërën Naşibaţi. »
36 Esaú disse: — Esta é a segunda vez que ele me engana. Foi com razão que puseram nele o nome de Jacó . Primeiro ele me tirou os direitos de filho mais velho e agora tirou a bênção que era minha. Pai, será que o senhor não guardou nenhuma bênção para mim?
37 Iŧaak kë aşë ji : « Ddo kë awo naşih i nu, ddo kë babuk aşin bŧi bawo balemparul. Dwula ŋdeey na poot. Abuk naan, we wi nkaaŋ ahil kañehandëru Naşibaţi? »
37 Isaque respondeu: — Eu já dei a Jacó autoridade sobre você e fiz com que todos os parentes de Jacó sejam escravos dele. Também disse que ele terá muito trigo e muito vinho. Agora não posso fazer nada por você, meu filho.
38 Kë Eŧawu aşë ji na aşin : « Kë waŋ wi wi ihinanuŋ kañehandër ñaaŋ ţañ? Ñehandëraan Naşibaţi, Paap » aşë jun ŋwooni.
38 Porém Esaú insistiu: — Será que o senhor tem só uma bênção? Abençoe também a mim, meu pai. E começou a chorar alto.
39 Kë Iŧaak aşë ji na a :
39 Então Isaque disse: “Você viverá longe de terras boas e longe do orvalho que cai do céu.
40 Ido kadeena kakej ki nu,
40 Você viverá pela sua espada e será empregado do seu irmão. Porém, quando você se revoltar, se livrará dele.”
41 Eŧawu adeebaţër Yakob maakan ţi uko wi aşin añehandëruluŋ Naşibaţi aşë ji ţi uşal : « Wal wi Paapa akkeţuŋ uñogi. Wal mënţ dfiŋ Yakob aţa'naan. »
41 Esaú ficou com ódio de Jacó porque o seu pai tinha dado a ele a bênção. Então pensou assim: “O meu pai vai morrer logo. Quando acabarem os dias de luto, vou matar o meu irmão.”
42 Wi babiiŋ aţup Rebeka uţup wi Eŧawu abukul bajeen, kë aşë do kë badu'a Yakob abukul nabaaşa aji na a : « Naweeku aŋal kafiŋu kalukanaan.
42 Rebeca ficou sabendo do plano de Esaú e mandou chamar Jacó. Ela disse: — Escute aqui! O seu irmão Esaú está planejando se vingar de você; ele quer matá-lo.
43 Hënkuŋ abuk naan, ŧiinkaan bnuura : ţiin, iya du ubeeka wi Haran du Laban abuk paapa.
43 Por isso, meu filho, preste atenção. Vá agora mesmo para a casa de Labão, o meu irmão, que mora em Harã.
44 Ţoon da te udeeb wi ţmaku udoo uba,
44 Fique algum tempo lá com ele, até que passe o ódio do seu irmão,
45 wal wi udeeb wi nul ukbaaŋ, aţilma uko wi idoluŋ, dyil babiiradu da. Dwo i kawaaŋan an batëb bŧi unuur uloolan i? »
45 e ele esqueça aquilo que você lhe fez. Nessa ocasião eu mandarei alguém para trazer você de volta. Não quero perder os meus dois filhos num dia só!
46 Rebeka aya aji na Iŧaak : « Baaţ bahitit biki banooranaan maakan. Woli Yakob akak aniim ţi baaţ biki uŧaak wi, baaţ baŧënţ bahitit biki, kahokan kakeţ. »
46 Depois Rebeca foi falar com Isaque e disse: — Estou aborrecida da vida por causa dessas mulheres heteias com quem Esaú casou. Se Jacó também casar com uma dessas heteias, será melhor que eu morra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.