Gênesis 27
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs BKJ
1 Iŧaak abi ţaf, këş kë kafël na a, kë aando kak awin. Adu Eŧawu abukul bajeen aji na a : « Abuk naan. » Kë uŋ ahepna aji na a : « Nji wi. »
1 E aconteceu que, quando Isaque era velho e seus olhos estavam escuros, de modo que ele não podia ver, ele chamou Esaú, seu filho mais velho, e lhe disse: Meu filho; e ele lhe disse: Eis que eu estou aqui.
2 Kë aşë ji na a : « Tenan, dţaf hënkuŋ, mëmme unuur wi nji kakeţuŋ.
2 E ele disse: Eis que agora eu estou velho, e não sei o dia da minha morte.
3 Jejan işuuri yi nu, iya uţeeh ijanën uko uloŋ,
3 Agora, portanto, rogo-te, toma as tuas armas, tua aljava e o teu arco, e sai ao campo, e traz-me alguma caça,
4 ibi ijuŋën pde plil jibi njaaŋ kaŋal, biin iwulën pa, ndele kaşë ñehandëru Naşibaţi awulu bnuura. »
4 e faz-me uma carne saborosa, tal como eu gosto, e traze-a para mim, para que eu possa comer, para que a minha alma te abençoe antes que eu morra.
5 Kë Rebeka aşë ŧiink Iŧaak wi akţiiniiŋ na Eŧawu abukul. Eŧawu aya du uţeeh pjan aşin uko uloŋ.
5 E Rebeca ouviu quando Isaque falou com Esaú, seu filho. E Esaú foi ao campo para caçar alguma caça e trazê-la.
6 Kë Rebeka aşë ji na Yakob abukul : « Dŧiink hënkuŋ kë şaaş akji na Eŧawu naweeku,
6 E Rebeca falou a Jacó, seu filho, dizendo: Eis que eu ouvi teu pai falar com Esaú, teu irmão, dizendo:
7 aya ajana uko uloŋ ajuŋa pde plil, adele aşë ñehandëra *Yawe Nawat Kabuka awula bnuura ji abi keţ.
7 Traz-me uma caça, e faz-me uma carne saborosa, para que eu coma e te abençoe diante do SENHOR antes da minha morte.
8 Hënkuŋ abuk naan, ŧiinkaan ibot ido uko wi nji kajakiiŋ.
8 Agora, portanto, meu filho, obedece à minha voz de acordo com o que eu te ordenar.
9 Yaan du batani iţijën ŋpi ŋtëb ŋmpoţi ŋnuura, djuŋ şaaş pde plil jibi ajaaŋ aŋal.
9 Vai agora ao rebanho e traz-me de lá das cabras dois bons cabritos, e eu farei deles uma carne saborosa para teu pai, tal como ele gosta.
10 Iya kawula pa ade, aşë ñehandëru Naşibaţi awulu bnuura ji abi ado kakeţ. »
10 E tu a levarás a teu pai, para que ele coma e para que ele te abençoe antes da sua morte.
11 Yakob aji na Rebeka anin : « Iwin kë Eŧawu abuk paapa ajab uleef kë nji nşë wo na katël kajinţ.
11 E Jacó disse a Rebeca, sua mãe: Eis que Esaú, meu irmão, é um homem peludo, e eu sou um homem liso;
12 Paapa ahilan kalaalanaan, kaşë kawin kë ddo na pguura, wal mënţ afëpën nin aankñehandërën Naşibaţi. »
12 se porventura meu pai me tocar, eu lhe parecerei como um enganador, e eu trarei maldição sobre mim, e não bênção.
13 Anin kë aşë ji na a : « Afëpule, uko mënţ ukaknën. Abuk naan, ŧiinkaan ţañ, yaan iţijën ŋpi. »
13 E sua mãe lhe disse: Sobre mim esteja a tua maldição, meu filho. Somente obedece à minha voz, e vai, e traze-mos.
14 Yakob ayaarad ŋa abi awul anin kë ajuŋar Iŧaak pde plil jibi ajaaŋ aŋal.
14 E ele foi, e buscou, e os trouxe à sua mãe. E sua mãe fez uma carne saborosa, tal como seu pai gostava.
15 Rebeka ayaar iko innuurnaaniiŋ ţi yi Eŧawu bajeenul awoonaanuŋ ţi katoh abi woharan Yakob abukul nabaaşa.
15 E Rebeca tomou os melhores vestidos de Esaú, seu filho mais velho, que estavam com ela na casa, e as colocou sobre Jacó, seu filho mais novo.
16 Akak ajej kanjan ki ŋpi ŋuŋ agura ţi iñen na dko danwooŋ djinţ ţi kaţuţ,
16 E ela colocou as peles dos cabritos sobre as mãos dele, e sobre a lisura do seu pescoço.
17 aşë wul pde plil na kapoom yi ajuŋuŋ Yakob abukul.
17 E ela deu a carne saborosa e o pão que ela havia preparado na mão de seu filho Jacó.
18 Kë Yakob aya du aşin aji na a : « Paap! »
18 E ele foi a seu pai, e disse: Meu pai. E ele disse: Aqui estou. Quem és tu, meu filho?
19 Aji na aşin : « Nji Eŧawu abuku naŧeek a, ddo uko wi ijaknuŋ. Dkooţu naţiin iţo ide uko wi nyaaŋ ajan, idele aba kşë ñehandërën Naşibaţi. »
19 E Jacó disse a seu pai: Eu sou Esaú, teu primogênito. Eu fiz de acordo como tu me ordenaste. Levanta-te, rogo-te, senta-te e come da minha caça, para que tua alma me abençoe.
20 Kë aŧeema aji : « Iba ŧar we ţi pjan pi iyaaŋ ba? »
20 E Isaque disse a seu filho: Como é que tu a achaste tão rapidamente, meu filho? E ele disse: Porque o SENHOR, teu Deus, a trouxe a mim.
21 Kë Iŧaak aşë ji na a : « Ñogan nlaalanu nten me iwi Eŧawu abuk naan a ha. »Iŧaak alaalan Yakob|src="co00679c.TIF" size="col" copy="David C. Cook" ref="27.21"
21 E Isaque disse a Jacó: Aproxima-te, rogo-te, para que eu possa sentir-te, meu filho, se tu és verdadeiramente o meu filho Esaú ou não.
22 Kë abi añog aşin, kë alaalana aşë ji : « Pdiim pawo pi Yakob kë iñen işë wo yi Eŧawu. »
22 E Jacó se aproximou de Isaque, seu pai. E ele o sentiu, e disse: A voz é a voz de Jacó, mas as mãos são as mãos de Esaú.
23 Aanyikrën Yakob ţiki iñen ijab ji yi Eŧawu naweekul. Adun ahepara ji abi ado kañehandëra Naşibaţi aji :
23 E ele não o discerniu, porque suas mãos eram peludas, como as mãos de seu irmão Esaú, então ele o abençoou.
24 « Iwoha Eŧawu abuk naan i? » Kë adinani.
24 E ele disse: És tu verdadeiramente meu filho Esaú? E ele disse: Eu sou.
25 Iŧaak kë aşë ji na a : « Abuk naan, wulaan nde uko wi iyaaŋ ajan nşë ñehandëru Naşibaţi awulu bnuura. »
25 E ele disse: Traze-a para perto de mim, e eu comerei da caça de meu filho, para que a minha alma possa te abençoar. E ele a trouxe para perto dele, e ele comeu, e lhe trouxe vinho, e ele bebeu.
26 Aşin aji na a : « Abuk naan, biin iñogën imookën. »
26 E seu pai Isaque lhe disse: Aproxima-te agora, e beija-me, meu filho.
27 Kë abi ñoga amooka, kë Iŧaak aşë ñëfnţëna imişa aşë ñehandëra Naşibaţi aji :
27 E ele se aproximou, e o beijou. E ele cheirava o cheiro das suas vestes, e o abençoou, e disse: Vê, o cheiro de meu filho é como o cheiro do campo que o SENHOR abençoou.
28 Dñehan Naşibaţi awulu upoş wi baţi, na mboş mnëk
28 Por isso, Deus te dê do orvalho do céu, e da gordura da terra, e abundância de trigo e vinho.
29 Kntaali kado kalemparu
29 Que povos te sirvam, e nações se curvem a ti. Sê senhor sobre teus irmãos; e que os filhos de tua mãe se curvem a ti. Maldito seja todo o que te amaldiçoar, e bendito seja o que te abençoar.
30 Iŧaak aba pñehandër Yakob Naşibaţi, kë wi Yakob akpënuŋ du uko aşin kë Eŧawu naweekul aşë pënna pjan.
30 E aconteceu que, assim que Isaque havia acabado de abençoar Jacó, e Jacó havia acabado de sair da presença de Isaque, seu pai, Esaú, seu irmão, veio de sua caça.
31 Ul kak ajuŋ aşin pde plil aşë ţija pa. Aji na a : « Paapa anaţiin ade uko wi abukul ayaaŋ ajana, hënk aşë ñehandëra Naşibaţi awula bnuura. »
31 E ele também havia feito uma carne saborosa, e a trouxe para o seu pai, e disse a seu pai: Levanta-te, meu pai e coma da caça de seu filho, para que a tua alma me abençoe.
32 Kë aşin ahepara aji : « Iwi in ul a? »
32 E Isaque, seu pai, lhe disse: Quem és tu? E ele disse: Eu sou teu filho, teu primogênito Esaú.
33 Kë uleef uşë lënk na Iŧaak maakan kë aşë hepar aji : « Kë in ayaaŋ ajan aţijën kë ndee? Dnaţa ade abot añehandëra Naşibaţi awula bnuura ji ibi ido kabi. Bnuura mënţ baankpën ţi a. »
33 E Isaque estremeceu excessivamente, e disse: Quem? Onde está aquele que tomou a caça, e a trouxe a mim, e eu comi de tudo antes de tu vires, e o abençoei? Sim, e ele será abençoado.
34 Wi Eŧawu aŧiinkuŋ uţup wi aşin, ajooţan abot adeebaţ aşë ŋajar maakan aji na aşin : « Kak iñehandërën Naşibaţi awulën bnuura. »
34 E quando Esaú ouviu as palavras de seu pai, ele chorou com grande e amargo clamor, e disse a seu pai: Abençoa-me também a mim, ó meu pai!
35 Kë uŋ aşë ŧeema aji : « Abuk şaaş ado mntit abi yeenk bnuura bi nwooŋ kañehandëru. »
35 E ele disse: Teu irmão veio com sutileza, e tomou a tua bênção.
36 Kë Eŧawu akak aji : « Uyaaş utëbanţën wi akguurnuŋ wi. Wom wi katimul kawooŋ Yakob naguuru ukaaŋ. Abi yeenkën pweek abot ayeenkën hënkuŋ uko wi iwooŋ kañehandërën Naşibaţi. »
36 E ele disse: Não é o seu nome com razão chamado Jacó? Pois ele me suplantou duas vezes: ele tomou a minha primogenitura, e eis que agora tomou a minha bênção. E ele disse: Tu não reservaste uma bênção para mim?
37 Iŧaak kë aşë ji : « Ddo kë awo naşih i nu, ddo kë babuk aşin bŧi bawo balemparul. Dwula ŋdeey na poot. Abuk naan, we wi nkaaŋ ahil kañehandëru Naşibaţi? »
37 E Isaque respondeu a Esaú: Eis que eu fiz dele teu senhor, e todos os seus irmãos lhe dei por servos; e com trigo e vinho o sustentei. E o que farei agora a ti, meu filho?
38 Kë Eŧawu aşë ji na aşin : « Kë waŋ wi wi ihinanuŋ kañehandër ñaaŋ ţañ? Ñehandëraan Naşibaţi, Paap » aşë jun ŋwooni.
38 E Esaú disse a seu pai: Tens somente uma bênção, meu pai? Abençoa-me a mim também, ó meu pai! E Esaú levantou sua voz e chorou.
39 Kë Iŧaak aşë ji na a :
39 E Isaque, seu pai, respondeu e lhe disse: Eis que a tua habitação será da gordura da terra, e do orvalho de cima do céu.
40 Ido kadeena kakej ki nu,
40 E por tua espada viverás, e servirás ao teu irmão. E acontecerá que, quando tiveres domínio, quebrarás o seu jugo do teu pescoço.
41 Eŧawu adeebaţër Yakob maakan ţi uko wi aşin añehandëruluŋ Naşibaţi aşë ji ţi uşal : « Wal wi Paapa akkeţuŋ uñogi. Wal mënţ dfiŋ Yakob aţa'naan. »
41 E Esaú odiou Jacó por causa da bênção com que seu pai o abençoou. E Esaú disse em seu coração: Os dias de luto pelo meu pai estão próximos; então eu matarei o meu irmão Jacó.
42 Wi babiiŋ aţup Rebeka uţup wi Eŧawu abukul bajeen, kë aşë do kë badu'a Yakob abukul nabaaşa aji na a : « Naweeku aŋal kafiŋu kalukanaan.
42 E estas palavras de Esaú, seu filho mais velho, foram relatadas a Rebeca. E ela enviou e chamou Jacó, seu filho mais novo, e lhe disse: Eis que teu irmão Esaú, no tocante a ti, está se confortando, propondo matar-te.
43 Hënkuŋ abuk naan, ŧiinkaan bnuura : ţiin, iya du ubeeka wi Haran du Laban abuk paapa.
43 Por isso, agora, meu filho, obedece à minha voz e levanta-te; foge para Labão, meu irmão, em Harã,
44 Ţoon da te udeeb wi ţmaku udoo uba,
44 e fica com ele alguns dias, até que a fúria de teu irmão passe,
45 wal wi udeeb wi nul ukbaaŋ, aţilma uko wi idoluŋ, dyil babiiradu da. Dwo i kawaaŋan an batëb bŧi unuur uloolan i? »
45 até que a ira de teu irmão se afaste de ti, e ele esqueça aquilo que tu fizeste a ele. Então enviarei para te buscar de lá. Por que ficaria eu privada de ambos em um só dia?
46 Rebeka aya aji na Iŧaak : « Baaţ bahitit biki banooranaan maakan. Woli Yakob akak aniim ţi baaţ biki uŧaak wi, baaţ baŧënţ bahitit biki, kahokan kakeţ. »
46 E Rebeca disse a Isaque: Eu estou cansada da vida por causa das filhas de Hete. Se Jacó tomar uma mulher das filhas de Hete, como estas que são as filhas da terra, que bem a vida me fará?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.