Gênesis 27

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Iŧaak abi ţaf, këş kë kafël na a, kë aando kak awin. Adu Eŧawu abukul bajeen aji na a : « Abuk naan. » Kë uŋ ahepna aji na a : « Nji wi. »
1 E aconteceu que, como Isaque envelheceu, e os seus olhos se escureceram, de maneira que não podia ver, chamou a Esaú, seu filho mais velho, e disse-lhe: Meu filho. E ele lhe disse: Eis-me aqui.
2 Kë aşë ji na a : « Tenan, dţaf hënkuŋ, mëmme unuur wi nji kakeţuŋ.
2 E ele disse: Eis que já agora estou velho, e não sei o dia da minha morte;
3 Jejan işuuri yi nu, iya uţeeh ijanën uko uloŋ,
3 Agora, pois, toma as tuas armas, a tua aljava e o teu arco, e sai ao campo, e apanha para mim alguma caça.
4 ibi ijuŋën pde plil jibi njaaŋ kaŋal, biin iwulën pa, ndele kaşë ñehandëru Naşibaţi awulu bnuura. »
4 E faze-me um guisado saboroso, como eu gosto, e traze-mo, para que eu coma; para que minha alma te abençoe, antes que morra.
5 Kë Rebeka aşë ŧiink Iŧaak wi akţiiniiŋ na Eŧawu abukul. Eŧawu aya du uţeeh pjan aşin uko uloŋ.
5 E Rebeca escutou quando Isaque falava ao seu filho Esaú. E foi Esaú ao campo para apanhar a caça que havia de trazer.
6 Kë Rebeka aşë ji na Yakob abukul : « Dŧiink hënkuŋ kë şaaş akji na Eŧawu naweeku,
6 Então falou Rebeca a Jacó seu filho, dizendo: Eis que tenho ouvido o teu pai que falava com Esaú teu irmão, dizendo:
7 aya ajana uko uloŋ ajuŋa pde plil, adele aşë ñehandëra *Yawe Nawat Kabuka awula bnuura ji abi keţ.
7 Traze-me caça, e faze-me um guisado saboroso, para que eu coma, e te abençoe diante da face do Senhor, antes da minha morte.
8 Hënkuŋ abuk naan, ŧiinkaan ibot ido uko wi nji kajakiiŋ.
8 Agora, pois, filho meu, ouve a minha voz naquilo que eu te mando:
9 Yaan du batani iţijën ŋpi ŋtëb ŋmpoţi ŋnuura, djuŋ şaaş pde plil jibi ajaaŋ aŋal.
9 Vai agora ao rebanho, e traze-me de lá dois bons cabritos, e eu farei deles um guisado saboroso para teu pai, como ele gosta;
10 Iya kawula pa ade, aşë ñehandëru Naşibaţi awulu bnuura ji abi ado kakeţ. »
10 E levá-lo-ás a teu pai, para que o coma; para que te abençoe antes da sua morte.
11 Yakob aji na Rebeka anin : « Iwin kë Eŧawu abuk paapa ajab uleef kë nji nşë wo na katël kajinţ.
11 Então disse Jacó a Rebeca, sua mãe: Eis que Esaú meu irmão é homem cabeludo, e eu homem liso;
12 Paapa ahilan kalaalanaan, kaşë kawin kë ddo na pguura, wal mënţ afëpën nin aankñehandërën Naşibaţi. »
12 Porventura me apalpará o meu pai, e serei aos seus olhos como enganador; assim trarei eu sobre mim maldição, e não bênção.
13 Anin kë aşë ji na a : « Afëpule, uko mënţ ukaknën. Abuk naan, ŧiinkaan ţañ, yaan iţijën ŋpi. »
13 E disse-lhe sua mãe: Meu filho, sobre mim seja a tua maldição; somente obedece à minha voz, e vai, traze-mos.
14 Yakob ayaarad ŋa abi awul anin kë ajuŋar Iŧaak pde plil jibi ajaaŋ aŋal.
14 E foi, e tomou-os, e trouxe-os a sua mãe; e sua mãe fez um guisado saboroso, como seu pai gostava.
15 Rebeka ayaar iko innuurnaaniiŋ ţi yi Eŧawu bajeenul awoonaanuŋ ţi katoh abi woharan Yakob abukul nabaaşa.
15 Depois tomou Rebeca os vestidos de gala de Esaú, seu filho mais velho, que tinha consigo em casa, e vestiu a Jacó, seu filho menor;
16 Akak ajej kanjan ki ŋpi ŋuŋ agura ţi iñen na dko danwooŋ djinţ ţi kaţuţ,
16 E com as peles dos cabritos cobriu as suas mãos e a lisura do seu pescoço;
17 aşë wul pde plil na kapoom yi ajuŋuŋ Yakob abukul.
17 E deu o guisado saboroso e o pão que tinha preparado, na mão de Jacó seu filho.
18 Kë Yakob aya du aşin aji na a : « Paap! »
18 E foi ele a seu pai, e disse: Meu pai! E ele disse: Eis-me aqui; quem és tu, meu filho?
19 Aji na aşin : « Nji Eŧawu abuku naŧeek a, ddo uko wi ijaknuŋ. Dkooţu naţiin iţo ide uko wi nyaaŋ ajan, idele aba kşë ñehandërën Naşibaţi. »
19 E Jacó disse a seu pai: Eu sou Esaú, teu primogênito; tenho feito como me disseste; levanta-te agora, assenta-te e come da minha caça, para que a tua alma me abençoe.
20 Kë aŧeema aji : « Iba ŧar we ţi pjan pi iyaaŋ ba? »
20 Então disse Isaque a seu filho: Como é isto, que tão cedo a achaste, filho meu? E ele disse: Porque o Senhor teu Deus a mandou ao meu encontro.
21 Kë Iŧaak aşë ji na a : « Ñogan nlaalanu nten me iwi Eŧawu abuk naan a ha. »Iŧaak alaalan Yakob|src="co00679c.TIF" size="col" copy="David C. Cook" ref="27.21"
21 E disse Isaque a Jacó: Chega-te agora, para que te apalpe, meu filho, se és meu filho Esaú mesmo, ou não.
22 Kë abi añog aşin, kë alaalana aşë ji : « Pdiim pawo pi Yakob kë iñen işë wo yi Eŧawu. »
22 Então se chegou Jacó a Isaque seu pai, que o apalpou, e disse: A voz é a voz de Jacó, porém as mãos são as mãos de Esaú.
23 Aanyikrën Yakob ţiki iñen ijab ji yi Eŧawu naweekul. Adun ahepara ji abi ado kañehandëra Naşibaţi aji :
23 E não o conheceu, porquanto as suas mãos estavam cabeludas, como as mãos de Esaú seu irmão; e abençoou-o.
24 « Iwoha Eŧawu abuk naan i? » Kë adinani.
24 E disse: És tu meu filho Esaú mesmo? E ele disse: Eu sou.
25 Iŧaak kë aşë ji na a : « Abuk naan, wulaan nde uko wi iyaaŋ ajan nşë ñehandëru Naşibaţi awulu bnuura. »
25 Então disse: Faze chegar isso perto de mim, para que coma da caça de meu filho; para que a minha alma te abençoe. E chegou-lhe, e comeu; trouxe-lhe também vinho, e bebeu.
26 Aşin aji na a : « Abuk naan, biin iñogën imookën. »
26 E disse-lhe Isaque seu pai: Ora chega-te, e beija-me, filho meu.
27 Kë abi ñoga amooka, kë Iŧaak aşë ñëfnţëna imişa aşë ñehandëra Naşibaţi aji :
27 E chegou-se, e beijou-o; então sentindo o cheiro das suas vestes, abençoou-o, e disse: Eis que o cheiro do meu filho é como o cheiro do campo, que o Senhor abençoou;
28 Dñehan Naşibaţi awulu upoş wi baţi, na mboş mnëk
28 Assim, pois, te dê Deus do orvalho dos céus, e das gorduras da terra, e abundância de trigo e de mosto.
29 Kntaali kado kalemparu
29 Sirvam-te povos, e nações se encurvem a ti; sê senhor de teus irmãos, e os filhos da tua mãe se encurvem a ti; malditos sejam os que te amaldiçoarem, e benditos sejam os que te abençoarem.
30 Iŧaak aba pñehandër Yakob Naşibaţi, kë wi Yakob akpënuŋ du uko aşin kë Eŧawu naweekul aşë pënna pjan.
30 E aconteceu que, acabando Isaque de abençoar a Jacó, apenas Jacó acabava de sair da presença de Isaque seu pai, veio Esaú, seu irmão, da sua caça;
31 Ul kak ajuŋ aşin pde plil aşë ţija pa. Aji na a : « Paapa anaţiin ade uko wi abukul ayaaŋ ajana, hënk aşë ñehandëra Naşibaţi awula bnuura. »
31 E fez também ele um guisado saboroso, e trouxe-o a seu pai; e disse a seu pai: Levanta-te, meu pai, e come da caça de teu filho, para que me abençoe a tua alma.
32 Kë aşin ahepara aji : « Iwi in ul a? »
32 E disse-lhe Isaque seu pai: Quem és tu? E ele disse: Eu sou teu filho, o teu primogênito Esaú.
33 Kë uleef uşë lënk na Iŧaak maakan kë aşë hepar aji : « Kë in ayaaŋ ajan aţijën kë ndee? Dnaţa ade abot añehandëra Naşibaţi awula bnuura ji ibi ido kabi. Bnuura mënţ baankpën ţi a. »
33 Então estremeceu Isaque de um estremecimento muito grande, e disse: Quem, pois, é aquele que apanhou a caça, e ma trouxe? E comi de tudo, antes que tu viesses, e abençoei-o, e ele será bendito.
34 Wi Eŧawu aŧiinkuŋ uţup wi aşin, ajooţan abot adeebaţ aşë ŋajar maakan aji na aşin : « Kak iñehandërën Naşibaţi awulën bnuura. »
34 Esaú, ouvindo as palavras de seu pai, bradou com grande e mui amargo brado, e disse a seu pai: Abençoa-me também a mim, meu pai.
35 Kë uŋ aşë ŧeema aji : « Abuk şaaş ado mntit abi yeenk bnuura bi nwooŋ kañehandëru. »
35 E ele disse: Veio teu irmão com sutileza, e tomou a tua bênção.
36 Kë Eŧawu akak aji : « Uyaaş utëbanţën wi akguurnuŋ wi. Wom wi katimul kawooŋ Yakob naguuru ukaaŋ. Abi yeenkën pweek abot ayeenkën hënkuŋ uko wi iwooŋ kañehandërën Naşibaţi. »
36 Então disse ele: Não é o seu nome justamente Jacó, tanto que já duas vezes me enganou? A minha primogenitura me tomou, e eis que agora me tomou a minha bênção. E perguntou: Não reservaste, pois, para mim nenhuma bênção?
37 Iŧaak kë aşë ji : « Ddo kë awo naşih i nu, ddo kë babuk aşin bŧi bawo balemparul. Dwula ŋdeey na poot. Abuk naan, we wi nkaaŋ ahil kañehandëru Naşibaţi? »
37 Então respondeu Isaque a Esaú dizendo: Eis que o tenho posto por senhor sobre ti, e todos os seus irmãos lhe tenho dado por servos; e de trigo e de mosto o tenho fortalecido; que te farei, pois, agora, meu filho?
38 Kë Eŧawu aşë ji na aşin : « Kë waŋ wi wi ihinanuŋ kañehandër ñaaŋ ţañ? Ñehandëraan Naşibaţi, Paap » aşë jun ŋwooni.
38 E disse Esaú a seu pai: Tens uma só bênção, meu pai? Abençoa-me também a mim, meu pai. E levantou Esaú a sua voz, e chorou.
39 Kë Iŧaak aşë ji na a :
39 Então respondeu Isaque, seu pai, e disse-lhe: Eis que a tua habitação será nas gorduras da terra e no orvalho dos altos céus.
40 Ido kadeena kakej ki nu,
40 E pela tua espada viverás, e ao teu irmão servirás. Acontecerá, porém, que quando te assenhoreares, então sacudirás o seu jugo do teu pescoço.
41 Eŧawu adeebaţër Yakob maakan ţi uko wi aşin añehandëruluŋ Naşibaţi aşë ji ţi uşal : « Wal wi Paapa akkeţuŋ uñogi. Wal mënţ dfiŋ Yakob aţa'naan. »
41 E Esaú odiou a Jacó por causa daquela bênção, com que seu pai o tinha abençoado; e Esaú disse no seu coração: Chegar-se-ão os dias de luto de meu pai; e matarei a Jacó meu irmão.
42 Wi babiiŋ aţup Rebeka uţup wi Eŧawu abukul bajeen, kë aşë do kë badu'a Yakob abukul nabaaşa aji na a : « Naweeku aŋal kafiŋu kalukanaan.
42 E foram denunciadas a Rebeca estas palavras de Esaú, seu filho mais velho; e ela mandou chamar a Jacó, seu filho menor, e disse-lhe: Eis que Esaú teu irmão se consola a teu respeito, propondo matar-te.
43 Hënkuŋ abuk naan, ŧiinkaan bnuura : ţiin, iya du ubeeka wi Haran du Laban abuk paapa.
43 Agora, pois, meu filho, ouve a minha voz, e levanta-te; acolhe-te a Labão meu irmão, em Harã,
44 Ţoon da te udeeb wi ţmaku udoo uba,
44 E mora com ele alguns dias, até que passe o furor de teu irmão;
45 wal wi udeeb wi nul ukbaaŋ, aţilma uko wi idoluŋ, dyil babiiradu da. Dwo i kawaaŋan an batëb bŧi unuur uloolan i? »
45 Até que se desvie de ti a ira de teu irmão, e se esqueça do que lhe fizeste; então mandarei trazer-te de lá; por que seria eu desfilhada também de vós ambos num mesmo dia?
46 Rebeka aya aji na Iŧaak : « Baaţ bahitit biki banooranaan maakan. Woli Yakob akak aniim ţi baaţ biki uŧaak wi, baaţ baŧënţ bahitit biki, kahokan kakeţ. »
46 E disse Rebeca a Isaque: Enfadada estou da minha vida, por causa das filhas de Hete; se Jacó tomar mulher das filhas de Hete, como estas são, das filhas desta terra, para que me servirá a vida?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.