Gênesis 24
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NVT
1 Abraham aţaf wal mënţ maakan, kë *Yawe Nawat Kabuka akak awula bnuura ţi iko bŧi.
1 Abraão estava bem velho, e o S enhor o havia abençoado em tudo.
2 Abraham adu anwoonuŋ naweek ţi balemparul, abot awo namali i nul aji na a : « Dkooţu, ţuun kañen ţi pnkant pi naan uţeeh.
2 Certo dia, Abraão disse a seu servo mais antigo, o homem encarregado de sua casa: “Faça um juramento colocando a mão debaixo da minha coxa.
3 Mehniin ţi kadun ki Nawat Kabuka Naşibaţi anţakuŋ baţi na mboş, iji iinkluŋ kalaar abuk naan napoţ ñaaţ ţi biki Kanaan biki nfëţuŋ ţi pŧoof pi baka ţi.
3 Jure pelo S enhor , o Deus dos céus e da terra, que não deixará meu filho se casar com uma das mulheres cananitas que aqui vivem,
4 Luŋi iya du uŧaak wi naan, du bayiţ naan, idat da ñaaţ pa Iŧaak abuk naan. »
4 mas irá à minha terra natal, aos meus parentes, procurar uma mulher para meu filho Isaque”.
5 Kë nalemparul ahepara aji : « Kë woli ñaaţ aanluŋ adi pţaşën te ţi uŧaak wi, wal mënţ, kañooţ abuku du uŧaak wi iwoonuŋ i? »
5 O servo perguntou: “E se eu não encontrar uma moça disposta a viajar para um lugar tão distante de sua terra? Devo levar Isaque para morar entre seus parentes na terra de onde o senhor veio?”.
6 Kë Abraham aŧeema aji : « A-a. Ţaafaraan kakakan da abuk naan.
6 “Não!”, respondeu Abraão. “Cuidado! Não leve meu filho para lá de jeito nenhum.
7 Nawat Kabuka Naşibaţi ampënanaanuŋ du katoh ki paapa na du uŧaak wi bayiţ naan, anjaknuŋ abot amehna aji aluŋ kawul pntaali pi naan mboş mi, aluŋ kayil uwanjuŧ wi nul ţi kadunu, ijejna ñaaţ i uŧaak naan pa abuk naan.
7 O S enhor , o Deus dos céus, que me tirou da casa de meu pai e de minha terra natal, prometeu solenemente dar esta terra a meus descendentes. Ele enviará um anjo à sua frente e providenciará para que você encontre ali uma mulher para meu filho.
8 Aşë wo woli ñaaţ aandi pţaşu, iinkwo angaruŋ kamehna. Ţaafaraan kakakan abuk naan da. »
8 Se ela não estiver disposta a acompanhá-lo de volta, você estará livre do seu juramento. Mas não leve meu filho para lá, de maneira nenhuma.”
9 Kë nalemp aţu kañeen ţi pnkant pi Abraham uţeeh, amehna ţi uko mënţ.
9 Então o servo colocou a mão debaixo da coxa de Abraão, seu senhor, e jurou seguir suas instruções.
10 Nalemp uŋ ajej ŋnŧaam ŋi pnkunkaali iñeen ŋi Abraham abot aya na iko inuura iŧum yi akaaŋ, aşë ŧool aya du ubeeka wi Nahor afëţuŋ du uŧaak wi Meŧopotamiya.
10 Em seguida, pegou dez camelos de Abraão, carregou-os com presentes valiosos de todo tipo da parte de seu senhor e viajou para a terra distante de Arã-Naaraim. Chegando lá, dirigiu-se à cidade onde Naor, irmão de Abraão, havia se estabelecido.
11 Wi abanuŋ da, ado ŋnŧaam kë ŋaknoorfën du upën ubeeka kañog pliik. Uwo utaakal, ţi wal wi baaţ bajaaŋ bapën kabi pliik.
11 Ao entardecer, quando as mulheres saíam para tirar água, ele fez os camelos se ajoelharem perto de um poço nos arredores da cidade.
12 Wal mënţ kë aşë ji : « Nawat Kabuka, iwi Naşibaţi i Abraham ajug naan ajaaŋ adëman, dkooţu kooţ dolan iko iţëp bnuura, ibot idiiman Abraham ajug naan bnuura bi nu!
12 Então o servo orou: “Ó S enhor , Deus do meu senhor Abraão, por favor, dá-me sucesso hoje e sê bondoso com o meu senhor Abraão.
13 Dwo ţi kañog pliik, kë baaţ biki ubeeka bakpën pbi kaliik meel.
13 Como vês, estou aqui junto desta fonte, e as moças da cidade estão vindo tirar água.
14 Dolan poonu i nji kajakuŋ awalan pdunk pi nul aţenën ndaan aşë ŧeemën aji : “Daanan, mbot nwul ŋnŧaam ŋi nu ŋadaan,” awo ñaaţ i iŋaluŋ pa Iŧaak nalemparu ; kawin kë idiiman ajug naan bnuura bi nu. »
14 Esta é minha súplica. Pedirei a uma delas: ‘Por favor, dê-me um pouco de água do seu cântaro para eu beber’. Se ela disser: ‘Sim, beba. Também darei água a seus camelos’, que seja ela a moça que escolheste para ser mulher do teu servo Isaque. Desse modo, saberei que foste bondoso com o meu senhor”.
15 Aando bi ba pţiini aşë win poonu aloŋ kë akbi na pdunk ţi pgaŋan. Katimul kawo Rebeka, awo abuk Betuwel, ñiinţ abuk Milka, ahar aţa Abraham anwooŋ katim ki Nahor.
15 Antes de terminar a oração, o servo viu aproximar-se uma moça chamada Rebeca, que trazia um cântaro no ombro. Ela era filha de Betuel, filho do irmão de Abraão, Naor, e de sua mulher, Milca.
16 Napoţ ñaaţ mënţ awo neegani nannuura maakan, anwooŋ aando bi me biinţ. Aya du pliik, aliikar pdunk aşë ŧool pkak.
16 Rebeca era muito bonita, tinha idade para casar e era virgem. Ela desceu à fonte, encheu o cântaro e voltou.
17 Nalempar Abraham aţi aya ayit na a aji : « Dkooţu kooţ, ţenaan meel mntiinku ţi pdunku ndaan. »
17 O servo de Abraão correu até ela e lhe pediu: “Por favor, dê-me um pouco de água do seu cântaro para eu beber”.
18 Kë aŧeem aji : « Naweek, daanan » aşë ŧaran awalan pdunk awula kë adaani.
18 “Sim, meu senhor, beba”, respondeu ela e, prontamente, baixou o cântaro do ombro e lhe deu de beber.
19 Wi adaanuŋ aba, kë poonu akak aji na a : « Dkak aya kaliik, ŋnŧaam ŋi nu ŋadaan ŋado ŋateban. »
19 Depois que lhe deu de beber, disse: “Tirarei água para seus camelos também, até que estejam satisfeitos”.
20 Aŧaran ajeeş ŋnŧaam meel mandukiiŋ muŋ ţi kambëŋan akak aţi aya aliik meel mnloŋ pa ŋnŧaam bŧi.
20 Esvaziou depressa o cântaro no bebedouro e correu de volta ao poço a fim de tirar água para todos os camelos.
21 Ñiinţ awo ţi pşalana byompan aşë şal me Nawat Kabuka ado kë bgahul banuuraa.
21 O homem a observou em silêncio, pensando se o S enhor lhe tinha dado sucesso em sua missão.
22 Wi ŋnŧaam ŋi pnkunkaali ŋadaanuŋ ado teban, ñiinţ kë aşë jej brinku bi uwuuru bdiţ abot aţu'a kak inguuri itëb yi wuuru idiţ.
22 Por fim, quando os camelos terminaram de beber, o servo deu à moça uma argola de ouro para o nariz e duas pulseiras grandes de ouro para os braços.
23 Wi wi aşaaŋ aji na poonu : « Iwo abuk in ba? Ţupaan, dkooţu kooţ, dko dfër dawo du uko şaaş ŋhilna ŋwala da i? »
23 “De quem você é filha?”, perguntou ele. “Diga-me, por favor, se seu pai tem lugar para nos hospedar esta noite.”
24 Kë aŧeem aji : « Dwo abuk Betuwel, ñiinţ i Milka abukaruŋ Nahor. »
24 “Sou filha de Betuel, e meus avós são Naor e Milca”, respondeu ela.
25 Akak aji na a : « Ŋwo na ujaagal wi ŋhiluŋ kaşeef ipiinţanaan ŋnŧaam ŋi nu na uko ude uŧum pa ŋa, akuţ awo na dko di nahiluŋ kafër. »
25 “Temos bastante palha e forragem para os camelos e espaço para hóspedes.”
26 Ñiinţ nalempar Abraham aŋup wal mënţ adëman Nawat Kabuka
26 O homem se prostrou e adorou o S enhor .
27 aji : « Dbeeb *Yawe Nawat Kabuka, Naşibaţi i Abraham ajug naan ajaaŋ adëman, anwooŋ aanţañan pdiiman ajug naan bnuura na pdo uko wi ahoŋuluŋ. Kë nji, Yawe aţijën du katoh ki bayiţ ajug naan. »
27 “Louvado seja o S enhor , Deus do meu senhor Abraão!”, disse ele. “O S enhor demonstrou bondade e fidelidade ao meu senhor, pois me conduziu até seus parentes.”
28 Poonu aţi aya du uko anin, aţup uko unţëpuŋ.
28 A moça correu para casa e contou à família tudo que havia acontecido.
29 Ul Rebeka, aka naweekul ñiinţ i katim kawooŋ Laban, Laban mënţ aţi aya du ñiinţ du pliik.
29 Rebeca tinha um irmão chamado Labão, que foi prontamente à fonte para conhecer o homem.
30 Wi Laban awinaŋ win brinku na inguuri yi aţa'ul ñaaţ awohuŋ abot aŧiink kë Rebeka aji : « Hënk di di ñiinţ mënţ aţiiniiŋ na nji aji » aya du a, aţënk kë ahuma nnaţ añog ŋnŧaam ŋi pnkunkaali du pliik.
30 Ele havia visto a argola para o nariz e as pulseiras nos braços da irmã, e tinha ouvido Rebeca contar o que o homem dissera. Assim, apressou-se até a fonte, onde o homem ainda estava parado perto dos camelos.
31 Laban aji na ñiinţ: « Biini, iwi i Nawat Kabuka awuluŋ bnuura bi nul! we ukaaŋ kë iduka du bdig ba te dboman katoh ala dko di ikţuuŋ ŋnŧaam ŋi nu? »
31 Labão lhe disse: “Venha e fique conosco, abençoado do S enhor ! Por que ficar aí fora? Já mandei arrumar acomodações para você e seus homens e lugar para os camelos”.
32 Ñiinţ abi awala ţi katoh, kë Laban afënëşa ŋnŧaam, aşeef ujaagal abot awul ŋa uko ude. Awul ñiinţ na bangakandëruŋ na a meel bañowna ihoţ.
32 Então o homem foi com ele para casa. Labão mandou descarregar os camelos, dar palha para os animais se deitarem e forragem para comerem, e água para o homem e seus ajudantes lavarem os pés.
33 Baţij pde abëkana, kë nalempar Abraham aşë ji : « Mënkde bë mënţup uko wi nji nwooŋ i kaţup. »
33 Quando a refeição foi servida, porém, o servo de Abraão disse: “Não comerei enquanto não explicar o motivo da minha vinda”. “Está bem”, disse Labão. “Fale.”
34 Kë aji : « Dwo nalempar Abraham.
34 “Sou servo de Abraão”, explicou ele.
35 Nawat Kabuka awula bnuura maakan, kë akak nayok. Awula ŋkaneel na ŋgit, unŧaam na uwuuru, balemp biinţ na baaţ, na ŋnŧaam ŋi pnkunkaali na ŋbuuru.
35 “O S enhor abençoou grandemente o meu senhor, e ele se tornou um homem rico. O S enhor lhe deu rebanhos de ovelhas e bois, uma fortuna em prata e ouro, e muitos servos e servas, camelos e jumentos.
36 Ŧaara, ahar ajug naan abukara napoţ ñiinţ wal wi adooŋ abi ţaf ţaf kë awul abukul mënţ iko bŧi yi akaaŋ.
36 “Quando Sara, mulher do meu senhor, era muito idosa, deu à luz o filho dele. Meu senhor deu tudo que possui a esse filho
37 Ajug naan adolën kë mmehna aji : “Iinklaar abuk naan ñaaţ ţi babuk bañaaŋ biki uŧaak wi Kanaan wi nfëţuŋ.
37 e me fez jurar, dizendo: ‘Não permita que meu filho se case com uma das mulheres cananitas que aqui vivem.
38 Mehniin iji iya du bayiţ naan, du katoh ki paapa kadat da ñaaţ pa abuk naan.”
38 Vá à casa de meu pai, aos meus parentes, procurar uma mulher para meu filho’.
39 « Kë nşë hepar ajug naan aji na a : “Kë woli ñaaţ aandi pbi na nji kado hum?”
39 “Mas eu perguntei ao meu senhor: ‘E se eu não encontrar uma moça disposta a voltar comigo?’.
40 « Kë aŧeem aji : “Nawat Kabuka i njaaŋ kaţaş aluŋ kayil uwanjuŧ wi nul, uţiju te du dko di njakuŋ işë idat wal mënţ ñaaţ pa abuk naan ţi bayiţ naan, du katoh ki paapa.
40 Ele respondeu: ‘O S enhor , em cuja presença tenho vivido, enviará um anjo com você e lhe dará sucesso em sua missão. Encontre uma mulher para meu filho entre os meus parentes, da família de meu pai.
41 Iinkwo angaruŋ kamehna ki nţu'iiŋ pdo : iya du bayiţ naan, kë woli bapok pwulu ñaaţ iţij, iinkwo angaruŋ kamehna ki nţu'iiŋ.”
41 Então você terá cumprido sua obrigação. Se, porém, você for aos meus parentes e eles não deixarem a moça acompanhá-lo, estará livre do juramento’.
42 « Dban nţa du pliik aşë ji : “Nawat Kabuka, iwi Naşibaţi i Abraham ajug naan ajaaŋ adëman, dkooţu kooţ dolaan iko iţëp bnuura, nwin uko wi mbiiŋ pla!
42 “Hoje, quando cheguei à fonte, fiz a seguinte oração: ‘Ó S enhor , Deus do meu senhor Abraão, por favor, dá-me sucesso em minha missão.
43 Dnaţ añog pliik, napoţ ñaaţ ankmbiiŋ pliik da i nji kajakuŋ: ‘Dkooţu kooţ, ţenaan meel mntiinku ţi pdunku, ddaan’,
43 Como vês, estou aqui junto desta fonte. Esta é minha súplica. Quando uma jovem vier tirar água, eu lhe direi: ‘Por favor, dê-me um pouco de água do seu cântaro’.
44 kë aŧeemën aji : ‘Daanan, mbot nya nliik meel pa ŋnŧaam ŋi nu’, kdola awo i iwi Nawat Kabuka adatuŋ pa awo ahar abuk ajug naan.”
44 Se ela disser: ‘Sim, beba. Também darei água a seus camelos’, que seja ela a moça que escolheste para ser mulher do filho do meu senhor’.
45 « Mëndo bi ba pñehan Ajugun ţi uşal naan, kë Rebeka aşë bi na pdunkul ţi pgaŋan, aya du pliik, aliik meel, kë nşë jaka : “Dkooţu kooţ, ţenaan meel mntiinku ddaan.”
45 “Antes de terminar de orar em meu coração, vi Rebeca vindo com o cântaro no ombro. Ela desceu à fonte e tirou água. Eu lhe disse: ‘Por favor, dê-me um pouco de água do seu cântaro para eu beber’.
46 Aŧaran awalan pdunk, aşë jakën : “Daanan mbot nya nliik meel, ŋnŧaam ŋi nu ŋadaan.” Ddaan, kë akak aliik ŋnŧaam meel.
46 Prontamente, ela baixou o cântaro do ombro e disse: ‘Sim, beba. Também darei água aos seus camelos’. Eu bebi, e ela deu água aos camelos.
47 « Kë nhepara aji : “Iwo abuk in ba”?
47 “Em seguida, perguntei-lhe: ‘De quem você é filha?’. Ela respondeu: ‘Sou filha de Betuel, e meus avós são Naor e Milca’. Então coloquei a argola em seu nariz e as pulseiras em seus braços.
48 Dŋup adëman Nawat Kabuka abot abeeba, ul Naşibaţi i Abraham ajug naan anţijnuŋ ţi bgah bi bnuura pyeenk abab aţa ajug naan pa awo ahar abukul.
48 “Depois, prostrei-me e adorei o S enhor . Louvei o S enhor , Deus do meu senhor Abraão, pois ele havia me conduzido até a sobrinha-neta do meu senhor, para que ela seja mulher do filho do meu senhor.
49 Hënkuŋ woli naŋal pdo ajug naan bnuura naţupaan, kë woli naankak ahil naţupën mmee jibi nji kadoli. »
49 Agora, digam-me se mostrarão bondade e fidelidade ao meu senhor. Por favor, respondam-me ‘sim’ ou ‘não’, para que eu saiba o que fazer em seguida.”
50 Laban na Betuwel kë başë ţiini na a aji : « Uko uwoona du Nawat Kabuka, ŋënhil kaji uko uloŋ da, kadinan këme kapok.
50 Labão e Betuel responderam: “É evidente que o S enhor o trouxe até aqui. Sendo assim, não há nada que possamos dizer.
51 Rebeka awuŋ ţi kadunu : jejana iyaanaan akak ahar abuk ajugu jibi Nawat Kabuka ajakuŋ. »
51 Aqui está Rebeca; tome-a e leve-a com você. Que ela seja mulher do filho do seu senhor, como disse o S enhor ”.
52 Wi nalempar Abraham aŧiinkuŋ uko waŋ aşë fëţ këş ţi mboş adëman Nawat Kabuka.
52 Quando o servo de Abraão ouviu a resposta, prostrou-se no chão e adorou o S enhor .
53 Apënan wal mënţ uwuuru na unŧaam na imişa awul Rebeka, akuţ aţen naweekul ñiinţ na anin iko iŧum inuura.
53 Em seguida, entregou a Rebeca joias de prata e ouro e vestidos. Também deu presentes valiosos ao irmão e à mãe de Rebeca.
54 Ul na biinţ bangakandëruŋ na a bade, adaan abot afër da.
54 Então o servo e os homens que o acompanhavam comeram e passaram a noite ali. Logo cedo na manhã seguinte, o servo de Abraão disse: “Enviem-me de volta ao meu senhor”.
55 Naweek Rebeka na anin kë başë ji na a : « Wutan napoţ aduka na un uko ji ŋnuur iñeen abaa aya. »
55 Mas o irmão e a mãe de Rebeca disseram: “Queremos que Rebeca fique conosco pelo menos dez dias; depois, ela poderá partir”.
56 Kë aşë ŧeem baka aji : « Nakjonanaan, wi Nawat Kabuka aţijnuŋ kë ndo win uko wi mbiiŋ pla. Nawutaan nkak du ajug naan. »
56 O servo, porém, disse: “Não me detenham. O S enhor me deu sucesso em minha missão; agora, enviem-me de volta ao meu senhor”.
57 Kë başë ji na a : « Nawulën ŋdu poonu ŋhepara uko wi aşaluŋ. »
57 “Pois bem”, disseram eles. “Chamaremos Rebeca e pediremos a opinião dela.”
58 Hënk di baduuŋ Rebeka ahepara aji : « Iŋal kaya na ñiinţ i i? »
58 Chamaram Rebeca e lhe perguntaram: “Você está disposta a ir com este homem?”. E ela respondeu: “Sim, estou”.
59 Bawut wal mënţ Rebeka aţa baka na nalemp anyewi'uluŋ, kë baya na ñiinţ nalempar Abraham uŋ na biinţ bangakandëruŋ na a.
59 Com isso, eles se despediram de Rebeca e a enviaram com o servo de Abraão e seus homens. A serva que havia amamentado Rebeca a acompanhou.
60 Bañehandër Rebeka bnuura aji na a :
60 Na hora da partida, abençoaram Rebeca, dizendo: “Nossa irmã, que você se torne mãe de muitos milhares! Que seus descendentes conquistem as cidades de seus inimigos!”.
61 Rebeka na balemparul banaţa apaya ţi ŋnŧaam ŋi pnkunkaali aţaş ñiinţ. Hënk di di nalempar Abraham ajejuŋ ñaaţ aya.
61 Então Rebeca e suas servas montaram nos camelos e seguiram o homem. Assim, o servo de Abraão partiu levando Rebeca.
62 Iŧaak awoona du pliik pi Lahay-Roy, afëţ wal mënţ ţi Negeb.
62 Nesse meio-tempo, Isaque, que morava no Neguebe, havia regressado de Beer-Laai-Roi.
63 Aya na utaakal apën ptar ihoţ du uţeeh, aşë win ŋnŧaam ŋi pnkunkaali kë ŋakbi.
63 Ao entardecer, enquanto caminhava pelo campo e meditava, levantou os olhos e viu que camelos se aproximavam.
64 Rebeka akak awin Iŧaak. Alut awala ţi unŧaam,
64 Quando Rebeca levantou os olhos e viu Isaque, desceu do camelo no mesmo instante
65 aşë ji na nalempar Abraham : « Ñiinţ ahoŋ akwoonuŋ du uţeeh abi pkitun hënk ba? »
65 e perguntou ao servo: “Quem é aquele homem que vem pelo campo ao nosso encontro?”. Quando ele respondeu: “É meu senhor”, Rebeca cobriu o rosto com o véu.
66 Ñiinţ nalempar Abraham aţup Iŧaak iko bŧi jibi iţëpari.
66 Depois, o servo contou a Isaque tudo que havia feito.
67 Kë Iŧaak aşë jej Rebeka aneejan du kaloona ki Ŧaara anin : ajeja kë awo aharul, abot aŋala. Hënk di di Iŧaak aţañanuŋ pţëga pkeţ pi anin.
67 Isaque a levou para a tenda de Sara, sua mãe, e Rebeca se tornou sua mulher. Ele a amava profundamente e nela encontrou consolação depois que sua mãe morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.