Gênesis 24

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Abraham aţaf wal mënţ maakan, kë *Yawe Nawat Kabuka akak awula bnuura ţi iko bŧi.
1 E era Abraão já velho e adiantado em idade, e o Senhor havia abençoado a Abraão em tudo.
2 Abraham adu anwoonuŋ naweek ţi balemparul, abot awo namali i nul aji na a : « Dkooţu, ţuun kañen ţi pnkant pi naan uţeeh.
2 E disse Abraão ao seu servo, o mais velho da casa, que tinha o governo sobre tudo o que possuía: Põe agora a tua mão debaixo da minha coxa,
3 Mehniin ţi kadun ki Nawat Kabuka Naşibaţi anţakuŋ baţi na mboş, iji iinkluŋ kalaar abuk naan napoţ ñaaţ ţi biki Kanaan biki nfëţuŋ ţi pŧoof pi baka ţi.
3 para que eu te faça jurar pelo Senhor , Deus dos céus e Deus da terra, que não tomarás para meu filho mulher das filhas dos cananeus, no meio dos quais eu habito,
4 Luŋi iya du uŧaak wi naan, du bayiţ naan, idat da ñaaţ pa Iŧaak abuk naan. »
4 mas que irás à minha terra e à minha parentela e daí tomarás mulher para meu filho Isaque.
5 Kë nalemparul ahepara aji : « Kë woli ñaaţ aanluŋ adi pţaşën te ţi uŧaak wi, wal mënţ, kañooţ abuku du uŧaak wi iwoonuŋ i? »
5 E disse-lhe o servo: Porventura não quererá seguir-me a mulher a esta terra. Farei, pois, tornar o teu filho à terra de onde saíste?
6 Kë Abraham aŧeema aji : « A-a. Ţaafaraan kakakan da abuk naan.
6 E Abraão lhe disse: Guarda-te, que não faças lá tornar o meu filho.
7 Nawat Kabuka Naşibaţi ampënanaanuŋ du katoh ki paapa na du uŧaak wi bayiţ naan, anjaknuŋ abot amehna aji aluŋ kawul pntaali pi naan mboş mi, aluŋ kayil uwanjuŧ wi nul ţi kadunu, ijejna ñaaţ i uŧaak naan pa abuk naan.
7 O Senhor , Deus dos céus, que me tomou da casa de meu pai e da terra da minha parentela, e que me falou, e que me jurou, dizendo: À tua semente darei esta terra, ele enviará o seu Anjo adiante da tua face, para que tomes mulher de lá para meu filho.
8 Aşë wo woli ñaaţ aandi pţaşu, iinkwo angaruŋ kamehna. Ţaafaraan kakakan abuk naan da. »
8 Se a mulher, porém, não quiser seguir-te, serás livre deste meu juramento; somente não faças lá tornar a meu filho.
9 Kë nalemp aţu kañeen ţi pnkant pi Abraham uţeeh, amehna ţi uko mënţ.
9 Então, pôs o servo a sua mão debaixo da coxa de Abraão, seu senhor, e jurou-lhe sobre este negócio.
10 Nalemp uŋ ajej ŋnŧaam ŋi pnkunkaali iñeen ŋi Abraham abot aya na iko inuura iŧum yi akaaŋ, aşë ŧool aya du ubeeka wi Nahor afëţuŋ du uŧaak wi Meŧopotamiya.
10 E o servo tomou dez camelos, dos camelos do seu senhor, e partiu, pois que toda a fazenda de seu senhor estava em sua mão; e levantou-se e partiu para a Mesopotâmia, para a cidade de Naor.
11 Wi abanuŋ da, ado ŋnŧaam kë ŋaknoorfën du upën ubeeka kañog pliik. Uwo utaakal, ţi wal wi baaţ bajaaŋ bapën kabi pliik.
11 E fez ajoelhar os camelos fora da cidade, junto a um poço de água, pela tarde, ao tempo em que as moças saíam a tirar água.
12 Wal mënţ kë aşë ji : « Nawat Kabuka, iwi Naşibaţi i Abraham ajug naan ajaaŋ adëman, dkooţu kooţ dolan iko iţëp bnuura, ibot idiiman Abraham ajug naan bnuura bi nu!
12 E disse: Ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, dá-me, hoje, bom encontro e faze beneficência ao meu senhor Abraão!
13 Dwo ţi kañog pliik, kë baaţ biki ubeeka bakpën pbi kaliik meel.
13 Eis que eu estou em pé junto à fonte de água, e as filhas dos varões desta cidade saem para tirar água;
14 Dolan poonu i nji kajakuŋ awalan pdunk pi nul aţenën ndaan aşë ŧeemën aji : “Daanan, mbot nwul ŋnŧaam ŋi nu ŋadaan,” awo ñaaţ i iŋaluŋ pa Iŧaak nalemparu ; kawin kë idiiman ajug naan bnuura bi nu. »
14 Seja, pois, que a donzela a quem eu disser: abaixa agora o teu cântaro para que eu beba; e ela disser: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos, esta seja a quem designaste ao teu servo Isaque; e que eu conheça nisso que fizeste beneficência a meu senhor.
15 Aando bi ba pţiini aşë win poonu aloŋ kë akbi na pdunk ţi pgaŋan. Katimul kawo Rebeka, awo abuk Betuwel, ñiinţ abuk Milka, ahar aţa Abraham anwooŋ katim ki Nahor.
15 E sucedeu que, antes que ele acabasse de falar, eis que Rebeca, que havia nascido a Betuel, filho de Milca, mulher de Naor, irmão de Abraão, saía com o seu cântaro sobre o seu ombro.
16 Napoţ ñaaţ mënţ awo neegani nannuura maakan, anwooŋ aando bi me biinţ. Aya du pliik, aliikar pdunk aşë ŧool pkak.
16 E a donzela era mui formosa à vista, virgem, a quem varão não havia conhecido; e desceu à fonte, e encheu o seu cântaro, e subiu.
17 Nalempar Abraham aţi aya ayit na a aji : « Dkooţu kooţ, ţenaan meel mntiinku ţi pdunku ndaan. »
17 Então, o servo correu-lhe ao encontro e disse: Ora, deixa-me beber um pouco de água do teu cântaro.
18 Kë aŧeem aji : « Naweek, daanan » aşë ŧaran awalan pdunk awula kë adaani.
18 E ela disse: Bebe, meu senhor. E apressou-se, e abaixou o seu cântaro sobre a sua mão, e deu-lhe de beber.
19 Wi adaanuŋ aba, kë poonu akak aji na a : « Dkak aya kaliik, ŋnŧaam ŋi nu ŋadaan ŋado ŋateban. »
19 E, acabando ela de lhe dar de beber, disse: Tirarei também água para os teus camelos, até que acabem de beber.
20 Aŧaran ajeeş ŋnŧaam meel mandukiiŋ muŋ ţi kambëŋan akak aţi aya aliik meel mnloŋ pa ŋnŧaam bŧi.
20 E apressou-se, e vazou o seu cântaro na pia, e correu outra vez ao poço para tirar água, e tirou para todos os seus camelos.
21 Ñiinţ awo ţi pşalana byompan aşë şal me Nawat Kabuka ado kë bgahul banuuraa.
21 E o varão estava admirado de vê-la, calando-se, para saber se o Senhor havia prosperado a sua jornada ou não.
22 Wi ŋnŧaam ŋi pnkunkaali ŋadaanuŋ ado teban, ñiinţ kë aşë jej brinku bi uwuuru bdiţ abot aţu'a kak inguuri itëb yi wuuru idiţ.
22 E aconteceu que, acabando os camelos de beber, tomou o varão um pendente de ouro de meio siclo de peso e duas pulseiras para as suas mãos, do peso de dez siclos de ouro,
23 Wi wi aşaaŋ aji na poonu : « Iwo abuk in ba? Ţupaan, dkooţu kooţ, dko dfër dawo du uko şaaş ŋhilna ŋwala da i? »
23 e disse: De quem és filha? Faze-mo saber, peço-te; há também em casa de teu pai lugar para nós pousarmos?
24 Kë aŧeem aji : « Dwo abuk Betuwel, ñiinţ i Milka abukaruŋ Nahor. »
24 E ela disse: Eu sou filha de Betuel, filho de Milca, o qual ela deu a Naor.
25 Akak aji na a : « Ŋwo na ujaagal wi ŋhiluŋ kaşeef ipiinţanaan ŋnŧaam ŋi nu na uko ude uŧum pa ŋa, akuţ awo na dko di nahiluŋ kafër. »
25 Disse-lhe mais: Também temos palha, e muito pasto, e lugar para passar a noite.
26 Ñiinţ nalempar Abraham aŋup wal mënţ adëman Nawat Kabuka
26 Então, inclinou-se aquele varão, e adorou ao Senhor ,
27 aji : « Dbeeb *Yawe Nawat Kabuka, Naşibaţi i Abraham ajug naan ajaaŋ adëman, anwooŋ aanţañan pdiiman ajug naan bnuura na pdo uko wi ahoŋuluŋ. Kë nji, Yawe aţijën du katoh ki bayiţ ajug naan. »
27 e disse: Bendito seja o Senhor , Deus de meu senhor Abraão, que não retirou a sua beneficência e a sua verdade de meu senhor; quanto a mim, o Senhor me guiou no caminho à casa dos irmãos de meu senhor.
28 Poonu aţi aya du uko anin, aţup uko unţëpuŋ.
28 E a donzela correu e fez saber estas coisas na casa de sua mãe.
29 Ul Rebeka, aka naweekul ñiinţ i katim kawooŋ Laban, Laban mënţ aţi aya du ñiinţ du pliik.
29 E Rebeca tinha um irmão cujo nome era Labão; e Labão correu ao encontro daquele varão à fonte.
30 Wi Laban awinaŋ win brinku na inguuri yi aţa'ul ñaaţ awohuŋ abot aŧiink kë Rebeka aji : « Hënk di di ñiinţ mënţ aţiiniiŋ na nji aji » aya du a, aţënk kë ahuma nnaţ añog ŋnŧaam ŋi pnkunkaali du pliik.
30 E aconteceu que, quando ele viu o pendente e as pulseiras sobre as mãos de sua irmã e quando ouviu as palavras de sua irmã Rebeca, que dizia: Assim me falou aquele varão, veio ao varão, e eis que estava em pé junto aos camelos, junto à fonte.
31 Laban aji na ñiinţ: « Biini, iwi i Nawat Kabuka awuluŋ bnuura bi nul! we ukaaŋ kë iduka du bdig ba te dboman katoh ala dko di ikţuuŋ ŋnŧaam ŋi nu? »
31 E disse: Entra, bendito do Senhor , por que estarás fora? Pois eu já preparei a casa e o lugar para os camelos.
32 Ñiinţ abi awala ţi katoh, kë Laban afënëşa ŋnŧaam, aşeef ujaagal abot awul ŋa uko ude. Awul ñiinţ na bangakandëruŋ na a meel bañowna ihoţ.
32 Então, veio aquele varão à casa, e desataram os camelos e deram palha e pasto aos camelos e água para lavar os pés dele e os pés dos varões que estavam com ele.
33 Baţij pde abëkana, kë nalempar Abraham aşë ji : « Mënkde bë mënţup uko wi nji nwooŋ i kaţup. »
33 Depois, puseram de comer diante dele. Ele, porém, disse: Não comerei, até que tenha dito as minhas palavras. E ele disse: Fala.
34 Kë aji : « Dwo nalempar Abraham.
34 Então, disse: Eu sou o servo de Abraão.
35 Nawat Kabuka awula bnuura maakan, kë akak nayok. Awula ŋkaneel na ŋgit, unŧaam na uwuuru, balemp biinţ na baaţ, na ŋnŧaam ŋi pnkunkaali na ŋbuuru.
35 O Senhor abençoou muito o meu senhor, de maneira que foi engrandecido; e deu-lhe ovelhas e vacas, e prata e ouro, e servos e servas, e camelos e jumentos.
36 Ŧaara, ahar ajug naan abukara napoţ ñiinţ wal wi adooŋ abi ţaf ţaf kë awul abukul mënţ iko bŧi yi akaaŋ.
36 E Sara, a mulher do meu senhor, gerou um filho a meu senhor depois da sua velhice; e ele deu-lhe tudo quanto tem.
37 Ajug naan adolën kë mmehna aji : “Iinklaar abuk naan ñaaţ ţi babuk bañaaŋ biki uŧaak wi Kanaan wi nfëţuŋ.
37 E meu senhor me fez jurar, dizendo: Não tomarás mulher para meu filho das filhas dos cananeus, em cuja terra habito;
38 Mehniin iji iya du bayiţ naan, du katoh ki paapa kadat da ñaaţ pa abuk naan.”
38 irás, porém, à casa de meu pai e à minha família e tomarás mulher para meu filho.
39 « Kë nşë hepar ajug naan aji na a : “Kë woli ñaaţ aandi pbi na nji kado hum?”
39 Então, disse eu ao meu senhor: Porventura não me seguirá a mulher.
40 « Kë aŧeem aji : “Nawat Kabuka i njaaŋ kaţaş aluŋ kayil uwanjuŧ wi nul, uţiju te du dko di njakuŋ işë idat wal mënţ ñaaţ pa abuk naan ţi bayiţ naan, du katoh ki paapa.
40 E ele me disse: O Senhor , em cuja presença tenho andado, enviará o seu Anjo contigo e prosperará o teu caminho, para que tomes mulher para meu filho da minha família e da casa de meu pai.
41 Iinkwo angaruŋ kamehna ki nţu'iiŋ pdo : iya du bayiţ naan, kë woli bapok pwulu ñaaţ iţij, iinkwo angaruŋ kamehna ki nţu'iiŋ.”
41 Então, serás livre do meu juramento, quando fores à minha família; e, se não ta derem, livre serás do meu juramento.
42 « Dban nţa du pliik aşë ji : “Nawat Kabuka, iwi Naşibaţi i Abraham ajug naan ajaaŋ adëman, dkooţu kooţ dolaan iko iţëp bnuura, nwin uko wi mbiiŋ pla!
42 E hoje cheguei à fonte e disse: Ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, se tu, agora, prosperas o meu caminho, no qual eu ando,
43 Dnaţ añog pliik, napoţ ñaaţ ankmbiiŋ pliik da i nji kajakuŋ: ‘Dkooţu kooţ, ţenaan meel mntiinku ţi pdunku, ddaan’,
43 eis que estou junto à fonte de água; seja, pois, que a donzela que sair para tirar água e à qual eu disser: Ora, dá-me um pouco de água do teu cântaro,
44 kë aŧeemën aji : ‘Daanan, mbot nya nliik meel pa ŋnŧaam ŋi nu’, kdola awo i iwi Nawat Kabuka adatuŋ pa awo ahar abuk ajug naan.”
44 e ela me disser: Bebe tu também e também tirarei água para os teus camelos, esta seja a mulher que o Senhor designou ao filho de meu senhor.
45 « Mëndo bi ba pñehan Ajugun ţi uşal naan, kë Rebeka aşë bi na pdunkul ţi pgaŋan, aya du pliik, aliik meel, kë nşë jaka : “Dkooţu kooţ, ţenaan meel mntiinku ddaan.”
45 E, antes que eu acabasse de falar no meu coração, eis que Rebeca saía com seu cântaro sobre o seu ombro, e desceu à fonte, e tirou água; e eu lhe disse: Ora, dá-me de beber.
46 Aŧaran awalan pdunk, aşë jakën : “Daanan mbot nya nliik meel, ŋnŧaam ŋi nu ŋadaan.” Ddaan, kë akak aliik ŋnŧaam meel.
46 E ela se apressou, e abaixou o seu cântaro de sobre si, e disse: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos; e bebi, e ela deu também de beber aos camelos.
47 « Kë nhepara aji : “Iwo abuk in ba”?
47 Então, lhe perguntei e disse: De quem és filha? E ela disse: Filha de Betuel, filho de Naor, que lhe gerou Milca. Então, eu pus o pendente no seu rosto e as pulseiras sobre as suas mãos.
48 Dŋup adëman Nawat Kabuka abot abeeba, ul Naşibaţi i Abraham ajug naan anţijnuŋ ţi bgah bi bnuura pyeenk abab aţa ajug naan pa awo ahar abukul.
48 E, inclinando-me, adorei ao Senhor e bendisse ao Senhor , Deus do meu senhor Abraão, que me havia encaminhado pelo caminho da verdade, para tomar a filha do irmão de meu senhor para seu filho.
49 Hënkuŋ woli naŋal pdo ajug naan bnuura naţupaan, kë woli naankak ahil naţupën mmee jibi nji kadoli. »
49 Agora, pois, se vós haveis de mostrar beneficência e verdade a meu senhor, fazei-mo saber; e, se não, também mo fazei saber, para que eu olhe à mão direita ou à esquerda.
50 Laban na Betuwel kë başë ţiini na a aji : « Uko uwoona du Nawat Kabuka, ŋënhil kaji uko uloŋ da, kadinan këme kapok.
50 Então, responderam Labão e Betuel e disseram: Do Senhor procedeu este negócio; não podemos falar-te mal ou bem.
51 Rebeka awuŋ ţi kadunu : jejana iyaanaan akak ahar abuk ajugu jibi Nawat Kabuka ajakuŋ. »
51 Eis que Rebeca está diante da tua face; toma-a e vai-te; seja a mulher do filho de teu senhor, como tem dito o Senhor .
52 Wi nalempar Abraham aŧiinkuŋ uko waŋ aşë fëţ këş ţi mboş adëman Nawat Kabuka.
52 E aconteceu que o servo de Abraão, ouvindo as suas palavras, inclinou-se à terra diante do Senhor ;
53 Apënan wal mënţ uwuuru na unŧaam na imişa awul Rebeka, akuţ aţen naweekul ñiinţ na anin iko iŧum inuura.
53 e tirou o servo vasos de prata, e vasos de ouro, e vestes e deu-os a Rebeca; também deu coisas preciosas a seu irmão e a sua mãe.
54 Ul na biinţ bangakandëruŋ na a bade, adaan abot afër da.
54 Então, comeram, e beberam, ele e os varões que com ele estavam, e passaram a noite. E levantaram-se pela manhã, e disse: Deixai-me ir a meu senhor.
55 Naweek Rebeka na anin kë başë ji na a : « Wutan napoţ aduka na un uko ji ŋnuur iñeen abaa aya. »
55 Então, disseram seu irmão e sua mãe: Fique a donzela conosco alguns dias ou pelo menos dez dias; e depois irá.
56 Kë aşë ŧeem baka aji : « Nakjonanaan, wi Nawat Kabuka aţijnuŋ kë ndo win uko wi mbiiŋ pla. Nawutaan nkak du ajug naan. »
56 Ele, porém, lhes disse: Não me detenhais, pois o Senhor tem prosperado o meu caminho; deixai-me partir, para que eu volte a meu senhor.
57 Kë başë ji na a : « Nawulën ŋdu poonu ŋhepara uko wi aşaluŋ. »
57 E disseram: Chamemos a donzela e perguntemos-lho.
58 Hënk di baduuŋ Rebeka ahepara aji : « Iŋal kaya na ñiinţ i i? »
58 E chamaram Rebeca e disseram-lhe: Irás tu com este varão? Ela respondeu: Irei.
59 Bawut wal mënţ Rebeka aţa baka na nalemp anyewi'uluŋ, kë baya na ñiinţ nalempar Abraham uŋ na biinţ bangakandëruŋ na a.
59 Então, despediram Rebeca, sua irmã, e a sua ama, e o servo de Abraão, e os seus varões.
60 Bañehandër Rebeka bnuura aji na a :
60 E abençoaram Rebeca e disseram-lhe: Ó nossa irmã, sejas tu em milhares de milhares, e que a tua semente possua a porta de seus aborrecedores!
61 Rebeka na balemparul banaţa apaya ţi ŋnŧaam ŋi pnkunkaali aţaş ñiinţ. Hënk di di nalempar Abraham ajejuŋ ñaaţ aya.
61 E Rebeca se levantou com as suas moças, e subiram sobre os camelos e seguiram o varão; e tomou aquele servo a Rebeca e partiu.
62 Iŧaak awoona du pliik pi Lahay-Roy, afëţ wal mënţ ţi Negeb.
62 Ora, Isaque vinha do caminho do poço de Laai-Roi, porque habitava na terra do Sul.
63 Aya na utaakal apën ptar ihoţ du uţeeh, aşë win ŋnŧaam ŋi pnkunkaali kë ŋakbi.
63 E Isaque saíra a orar no campo, sobre a tarde; e levantou os olhos, e olhou e eis que os camelos vinham.
64 Rebeka akak awin Iŧaak. Alut awala ţi unŧaam,
64 Rebeca também levantou os olhos, e viu a Isaque, e lançou-se do camelo,
65 aşë ji na nalempar Abraham : « Ñiinţ ahoŋ akwoonuŋ du uţeeh abi pkitun hënk ba? »
65 e disse ao servo: Quem é aquele varão que vem pelo campo ao nosso encontro? E o servo disse: Este é meu senhor. Então, tomou ela o véu e cobriu-se.
66 Ñiinţ nalempar Abraham aţup Iŧaak iko bŧi jibi iţëpari.
66 E o servo contou a Isaque todas as coisas que fizera.
67 Kë Iŧaak aşë jej Rebeka aneejan du kaloona ki Ŧaara anin : ajeja kë awo aharul, abot aŋala. Hënk di di Iŧaak aţañanuŋ pţëga pkeţ pi anin.
67 E Isaque trouxe-a para a tenda de sua mãe, Sara, e tomou a Rebeca, e foi-lhe por mulher, e amou-a. Assim, Isaque foi consolado depois da morte de sua mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.