Gênesis 22
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NVT
1 Wi iko yaŋ iţëpuŋ, Naşibaţi aŋal pten me Abraham afiyaara kado uko wi akjakuluŋ aşë ji na a : « Abraham. »
1 Algum tempo depois, Deus pôs Abraão à prova. “Abraão!”, Deus chamou. “Sim”, respondeu Abraão. “Aqui estou!”
2 Kë aji na a : « Jejan abuku, aloolan ţañ i ikaaŋ, Iŧaak i iŋaluŋ maakan, iya du uŧaak wi Moriya du pnkuŋ pi nji kaluŋ kayuuju. Woli iban da, kjeja kafiiŋaraan kabot katëra kadolën bţeŋan. »
2 Deus disse: “Tome seu filho, seu único filho, Isaque, a quem você tanto ama, e vá à terra de Moriá. Lá, em um dos montes que eu lhe mostrarei, ofereça-o como holocausto”.
3 Abraham anaţa na nfa kub, atan ubuuru ajej balemparul batëb na abukul, abot atib imul yi akyaaŋ katërna'a, aşë ŧool pya dko di Naşibaţi ajakuluŋ.
3 Na manhã seguinte, Abraão se levantou cedo e preparou seu jumento. Levou consigo dois de seus servos e seu filho Isaque. Cortou lenha para o fogo do holocausto e partiu para o lugar que Deus tinha indicado.
4 Wi bapoşuŋ ado ŋnuur ŋwajanţ, kë Abraham aşë win dko di bajakuluŋ du kalowan.
4 No terceiro dia da viagem, Abraão levantou os olhos e viu o lugar de longe.
5 Aji wal mënţ na balemparul : « Nadukiin ţi na ubuuru. Nji na napoţ ŋya kadëman Naşibaţi kaşë kakak. »
5 “Fiquem aqui com o jumento”, disse ele aos servos. “O rapaz e eu iremos mais adiante. Vamos adorar e depois voltaremos.”
6 Abraham ajej imul yi akyaaŋ katërna Iŧaak abukul awula kë akuŋaa, ul ţi uleeful kë aşë mëban bdoo na umbañ. Wi wi baŧooluŋ bukal batëb.
6 Abraão pôs a lenha para o holocausto nos ombros de Isaque, e ele próprio levou o fogo e a faca. Enquanto os dois caminhavam juntos,
7 Iŧaak aţiini wal mënţ na Abraham aşin aji : « Paap! »
7 Isaque se virou para Abraão e disse: “Pai?”. “Sim, meu filho”, respondeu Abraão. “Temos fogo e lenha”, disse Isaque. “Mas onde está o cordeiro para o holocausto?”
8 Kë aŧeem aji : « Abuk naan, Naşibaţi akyaaŋ kawul unkaneel » kë başë ŧool bukal batëb bŧi.
8 “Deus providenciará o cordeiro para o holocausto, meu filho”, respondeu Abraão. E continuaram a caminhar juntos.
9 Wi babanuŋ du dko di Naşibaţi ajakuluŋ, Abraham aboman *bliit bi mngur, apaf da imul aşë tan Iŧaak abukul aţu ţi imul duuţ.
9 Quando chegaram ao lugar que Deus havia indicado, Abraão construiu um altar e arrumou a lenha sobre ele. Em seguida, amarrou seu filho Isaque e o colocou no altar, sobre a lenha.
10 Aŧoolan kañen ajej umbañ kafiŋna abukul.
10 Então, pegou a faca para sacrificar o filho.
11 Kë uwanjuŧ wi *Yawe Nawat Kabuka uşë duuna du baţi aji na a : « Abraham! Abraham! »
11 Nesse momento, o anjo do S enhor o chamou do céu: “Abraão! Abraão!”. “Aqui estou!”, respondeu Abraão.
12 Kë uşë ji na a : « Kdeeŋ kañen ţi napoţ! Kdola nin buţaan! Dme hënkuŋ kë iji kŧiink Naşibaţi : Idinan pwulën abuku aloolan ţañ i ikaaŋ. »
12 “Não toque no rapaz”, disse o anjo. “Não lhe faça mal algum. Agora sei que você teme a Deus de fato. Não me negou nem mesmo seu filho, seu único filho!”
13 Abraham akat këş aşë win unkaneel ukaş uloŋ wi itiim ihoŧuŋ ţi bgof. Aya ajej wa afiŋar Naşibaţi atër ado bţeŋan, kë ukeţar abukul.
13 Então Abraão levantou os olhos e viu um carneiro preso pelos chifres num arbusto. Pegou o carneiro e o ofereceu como holocausto em lugar do filho.
14 Abraham adu dko mënţ aji : « Adonay Yire » uwooŋ Ajugun awul. Uko waŋ ukaaŋ kë hënkuŋ baji baji : « Du pnkuŋ Ajugun awul. »
14 Abraão chamou aquele lugar de Javé-Jiré. Até hoje, as pessoas usam esse nome como provérbio: “No monte do S enhor se providenciará”.
15 Uwanjuŧ wi Nawat Kabuka ukak aduuna Abraham du baţi,
15 Então o anjo do S enhor chamou Abraão novamente do céu:
16 aji na a : « Dmehna ţi bkow naan, nji Nawat Kabuka aji : jibi idoluŋ uko wi, adinan pwulën abuku aloolan ţañ i ikaaŋ,
16 “Assim diz o S enhor : Uma vez que você me obedeceu e não me negou nem mesmo seu filho, seu único filho, juro pelo meu nome que
17 dwulu bnuura bweek maakan, ddo pntaali pankpënnuŋ ţi iwi paŧum ji ŋjah ŋi baţi na pyiw panwooŋ ţi kabaŋ ki bdëk. Pntaali pi nu pawat başoorad pa, payeenk ŋbeeka ŋi baka.
17 certamente o abençoarei. Multiplicarei grandemente seus descendentes, e eles serão como as estrelas no céu e a areia na beira do mar. Seus descendentes conquistarão as cidades de seus inimigos
18 Dţëpna ţi pntaali pi nu kawul kntaali ki mboş bŧi bnuura, ţiki iŧiinkën. »
18 e, por meio deles, todas as nações da terra serão abençoadas. Tudo isso porque você me obedeceu”.
19 Abraham awugşa akak du balemparul, kë baŧool pkak Beerşeba. Abraham afëţ da.
19 Então voltaram até onde estavam os servos e partiram para Berseba, onde Abraão continuou a morar.
20 Wi iko yaŋ iţëpuŋ, baţup Abraham aji Milka kak, ahar Nahor aţa'ul abukara bapoţ biinţ.
20 Pouco tempo depois, Abraão ficou sabendo que Milca, mulher de Naor, irmão dele, lhe tinha dado filhos.
21 Bajeen awo katim ki Uŧ, aţu na Buŧ aţa'ul, na Kemuwel aşin Aram,
21 O mais velho recebeu o nome de Uz, o segundo mais velho, Buz, seguido de Quemuel (antepassado dos arameus),
22 na Keŧed, na Haŧo, na Pildaş, na Yidlaf, na Betuwel.
22 Quésede, Hazo, Pildás, Jidlafe e Betuel
23 Betuwel abukuŋ Rebeka. Bukuŋ bawooŋ bapoţ biinţ bakreŋ biki Milka abukaruŋ Nahor, aţa Abraham.
23 (que foi o pai de Rebeca). Esses foram os oito filhos que Milca deu a Naor, irmão de Abraão.
24 Nahor abi do baniw na ñaaţ aloŋ i katim ki Rewuma, ankaaŋ abuk bapoţ biinţ, bawo : Teba, Gaham, Tahaş na Maaka.
24 Além desses, Reumá, sua concubina, lhe deu quatro filhos: Tebá, Gaã, Taás e Maaca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.