Gênesis 21

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 *Yawe Nawat Kabuka ado Ŧaara bnuura jibi abiiŋ aţupa, ado uko wi abiiŋ ahoŋa.
1 De acordo com a sua promessa, o Senhor Deus abençoou Sara.
2 Awo na kayiŋ abukar Abraham andooŋ abi wo wo naţaf napoţ ñiinţ, ţi wal wi Naşibaţi abiiŋ ajaka.
2 Ela ficou grávida e, na velhice de Abraão, lhe deu um filho. O menino nasceu no tempo que Deus havia marcado,
3 Abraham aţu napoţ i Ŧaara abukaruluŋ katim ki Iŧaak.
3 e Abraão pôs nele o nome de Isaque.
4 Wi Iŧaak abukul adoluŋ ŋnuur bakreŋ, kë Abraham aşë do jibi Naşibaţi ajakuluŋ, awalana kaŧëmp.
4 Quando Isaque tinha oito dias, Abraão o circuncidou , como Deus havia mandado.
5 Aka ŋşubal iñeen-week (100) wi abukuŋ Iŧaak.
5 Quando Isaque nasceu, Abraão tinha cem anos.
6 Kë Ŧaara aşë ji : « Naşibaţi awulën uko wi nji kadooŋ kajiina, bañaaŋ bŧi bankŧiinkuŋ uko wi balilan na nji. »
6 Então Sara disse: — Deus me deu motivo para rir . E todos os que ouvirem essa história vão rir comigo.
7 Akak aţiini aji : « In ahilanuŋ ţfa kaji na Abraham kë Ŧaara abi kabootan? Kë nşaaŋ abukara ñiinţ hënkuŋ wi aţafuŋ. »
7 E disse também: — Quem diria a Abraão que Sara daria de mamar? No entanto, apesar de ele estar velho, eu lhe dei um filho.
8 Iŧaak adëm te kë anin ado kayana. Unuur mënţ kë Abraham aşë do ufeŧtu uweek.
8 O menino cresceu e foi desmamado. E, no dia em que o menino foi desmamado, Abraão deu uma grande festa.
9 Hagar i uŧaak wi Ejiptu awo da na napoţ i abukaruŋ Abraham. Ŧaara awin napoţ kë aknoha,
9 Certo dia Ismael, o filho de Abraão e da egípcia Agar, estava brincando com Isaque, o filho de Sara.
10 aşë ji na Abraham : « Dookan nalemp i na abukul, abuk nalemp i aanwo kayeenk ţi iko yi ikdukaruŋ Iŧaak abuk naan. »
10 Quando Sara viu isso, disse a Abraão: — Mande embora essa escrava e o filho dela, pois o filho dessa escrava não será herdeiro junto com Isaque, o meu filho.
11 Uko mënţ ude Abraham maakan ţiki Işmayel awo kak abukul.
11 Abraão ficou muito preocupado com isso, pois Ismael também era seu filho.
12 Kë Naşibaţi aşë ji na a : « Kţoo kaţaaf abuku na nalemparu, uko wi Ŧaara akhepariiŋ bŧi dolan wa, ţiki ţi Iŧaak di di pntaali pi nhoŋiiŋ pakpënnuŋ.
12 Mas Deus disse: — Abraão, não se preocupe com o menino, nem com a sua escrava. Faça tudo o que Sara disser, pois você terá descendentes por meio de Isaque.
13 Kë abuk nalemp, ddola abuk pntaali pweek maakan, ţiki awo kak abuku. »
13 O filho da escrava é seu filho também, e por isso farei com que os descendentes dele sejam uma grande nação.
14 Abraham anaţa na nfa kub, ajej kapoom na ubuuli wi meel awul Hagar, kë aţu ţi feţ, akak awula napoţ aşë dola kë ayaa. Kë Hagar aya añaay na *pndiiş pi Berŧabe.
14 No dia seguinte Abraão se levantou de madrugada e deu para Agar comida e um odre cheio de água. Pôs o menino nos ombros dela e mandou que fosse embora. E Agar foi embora, andando sem direção pelo deserto de Berseba.
15 Wi meel manyaaŋ aba, kë aşë bëkan napoţ ţi bko bloŋ uţeeh,
15 Quando acabou a água do odre, ela deixou o menino debaixo de uma arvorezinha
16 aya alow btiişu aţo aşë jun ŋwooni aji : « Mënŋal pwin pkeţ pi napoţ naan. »
16 e foi sentar-se a uns cem metros dali. Ela estava pensando: “Não suporto ver o meu filho morrer.” Ela ficou ali sentada, e o menino começou a chorar.
17 Naşibaţi aŧiink napoţ kë akwooni, kë uwanjuŧ wi nul uşë duuna Hagar du baţi aji na a : « Hagar, we wa ba? Klënk, Naşibaţi aŧiink ŋwooni ŋi napoţ du dko di ibëkanuluŋ.
17 Deus ouviu o choro do menino; e, lá do céu, o Anjo de Deus chamou Agar e disse: — Por que é que você está preocupada, Agar? Não tenha medo, pois Deus ouviu o choro do menino aí onde ele está.
18 Jejana ibot imëbana bnuura ţiki ddo babukul baŧum, bawo pntaali pweek. »
18 Vamos! Levante o menino e pegue-o pela mão. Eu farei dos seus descendentes uma grande nação.
19 Naşibaţi ahaabëş wal mënţ këş ki Hagar kë aşë win pliik. Wi wi ayaaŋ aliik ubuuli aŧuman awul napoţ kë adaani.
19 Então Deus abriu os olhos de Agar, e ela viu um poço. Ela foi, encheu o odre de água e deu para Ismael beber.
20 Naşibaţi ayeŋ napoţ kë akdëm. Afëţ du pndiiş akak ñaaŋ anhiluŋ kaşuuri maakan.
20 Protegido por Deus, o menino cresceu. Ismael ficou morando no deserto de Parã e se tornou um bom atirador de flechas.
21 Wi afëţuŋ du pndiiş du Paran, anin kë aşë la'ara ñaaţ anwooŋ i uŧaak wi Ejiptu.
21 E a sua mãe arranjou uma mulher egípcia para ele.
22 Unuur uloŋ, Abimelek na Fikol naşih i bangoli biki nul baya du Abraham aji na a : « Naşibaţi awo ţi kafeţu ţi iko bŧi yi ikdoluŋ.
22 Por esse tempo Abimeleque foi conversar com Abraão. Ficol, comandante do seu exército, foi com ele. Abimeleque disse a Abraão: — Deus está com você em tudo o que você faz.
23 Hënkuŋ mehniin ţi kadunul iji iinkguurën nin, nji na babuk naan na babuk baka, kë ido bnuura na nji na uŧaak wi iwooŋ nayaanţ wi, jibi nwooŋ bnuura na iwi. »
23 Portanto, aqui neste lugar, jure por Deus que não vai enganar nem a mim, nem aos meus filhos, nem aos meus descendentes. Eu tenho sido sincero com você; por isso prometa que será sincero comigo e fiel a esta terra em que está morando.
24 Kë Abraham aŧeem aji : « Dhoŋ uko mënţ. »
24 — Eu juro — disse Abraão.
25 Wi wi Abraham aşaaŋ aleşana pliik ploŋ pi balempar Abimelek babiiŋ aŧeha.
25 Abraão fez uma reclamação a Abimeleque por causa de um poço que os empregados de Abimeleque haviam tomado à força.
26 Kë aŧeema aji : « Mëmme ñaaŋ andoluŋ uko waŋ. Iinţupën, dbaaŋ aŧiink ŧiink nţa uko mënţ. »
26 Abimeleque explicou: — Não sei quem fez isso. Você nunca me falou nada, e esta é a primeira vez que estou ouvindo falar desse assunto.
27 Wi wi Abraham aşaaŋ ajej ŋkaneel, ŋpi, na ŋgit awul Abimelek, kë başë do bhoŋar.
27 Aí Abraão pegou algumas ovelhas e alguns bois e deu a Abimeleque, e os dois fizeram um trato.
28 Abraham apënan ŋkaneel ŋmpoţi ŋwaaţ paaj na uloŋ.
28 Abraão separou sete ovelhinhas do seu rebanho,
29 Kë Abimelek aşë hepara aji : « we ukaaŋ kë ipaţëş ŋkaneel ŋmpoţi ŋwaaţ paaj na uloŋ ŋi ba? »
29 e Abimeleque perguntou: — Por que você separou estas sete ovelhinhas?
30 Kë aŧeema aji : « Yeenkan ŋkaneel paaj na uloŋ ŋi, uwo uko unkdiimanuŋ kë nji djipuŋ pliik pi. »
30 Abraão respondeu: — Elas são um presente para você. Ao receber estas sete ovelhinhas, você estará concordando que fui eu quem cavou este poço.
31 Uko waŋ ukaaŋ kë badu dko mënţ aji Beerşeba ţiki bukal batëb bŧi bahoŋaruŋ da amehna.
31 Por isso aquele lugar ficou sendo chamado de Berseba , pois ali os dois fizeram um juramento.
32 Wi badoluŋ bhoŋar du Beerşeba aba, Abimelek na Fikol naşih i bangoli biki nul banaţa akak du uŧaak wi bafiliŧteŋ.
32 Depois de fazerem esse trato em Berseba, Abimeleque e Ficol voltaram para a Filisteia.
33 Abraham aŧepi du Beerşeba bko bi bajaaŋ bado Tamariŧ aşë dëman da *Yawe Nawat Kabuka anwooŋ aankba.
33 Abraão plantou uma árvore em Berseba e ali adorou o Senhor , o Deus Eterno.
34 Wi wi Abraham aşaaŋ aţo ajon du uŧaak wi bafiliŧteŋ.
34 E Abraão ficou morando muito tempo na Filisteia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.