Gênesis 1
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NTLH
1 Du ujuni Naşibaţi apaş baţi na mboş.
1 No começo Deus criou os céus e a terra.
2 Kë mboş manşë wo mnjinţ kë nin ukoolan uunwo ţi ma, bdëm bawun bnjiir, kë uyook umpënnuŋ du Naşibaţi uşë fuuţ ţi meel duuţ.
2 A terra era um vazio, sem nenhum ser vivente, e estava coberta por um mar profundo. A escuridão cobria o mar, e o Espírito de Deus se movia por cima da água.
3 Naşibaţi aji wal mënţ: « Bjeehi bawoon » kë bjeehi bawoo.
3 Então Deus disse: — Que haja luz! E a luz começou a existir.
4 Naşibaţi awin kë bjeehi banuuraa, aşë paţëş bjeehi na bdëm.
4 Deus viu que a luz era boa e a separou da escuridão.
5 Naşibaţi adu bjeehi aji « unuur » adu bdëm « uŧejan. » Utaakal uwoo, nfa kë mankuţ awo : unuur mënţ uwooŋ uŧeek.
5 Deus pôs na luz o nome de “dia” e na escuridão pôs o nome de “noite”. A noite passou, e veio a manhã. Esse foi o primeiro dia.
6 Kë Naşibaţi aşë ji : « Uko uloŋ unnaamuŋ ji kanjan uwoon ţi pŧoof pi meel, upaţëşaan ma » kë uwo haŋ.
6 Então Deus disse: — Que haja no meio da água uma divisão para separá-la em duas partes!
7 Naşibaţi ado uko mënţ kë upaţëş meel, kë mloŋ manwo ţi uţeeh kë mnloŋ manwo du bko duuţ.
7 E assim aconteceu. Deus fez uma divisão que separou a água em duas partes: uma parte ficou do lado de baixo da divisão, e a outra parte ficou do lado de cima.
8 Naşibaţi adu uko mënţ aji « baţi. » Utaakal uwoo, nfa kë mankuţ awo : unuur mënţ uwooŋ utëbanţën.
8 Nessa divisão Deus pôs o nome de “céu”. A noite passou, e veio a manhã. Esse foi o segundo dia.
9 Kë Naşibaţi aşë ji : « Meel manwoon ţi baţi uţeeh manţonkandërën ţi dko dloolan, pkay pakuţ papën pawinana » kë uwo haŋ.
9 Aí Deus disse: — Que a água que está debaixo do céu se ajunte num só lugar a fim de que apareça a terra seca! E assim aconteceu.
10 Naşibaţi adu dko dkay aji « mboş » aşë du dko di meel « bdëk. » Naşibaţi awin kë uko mënţ unuura.
10 Deus pôs na parte seca o nome de “terra” e nas águas que se haviam ajuntado ele pôs o nome de “mares”. E Deus viu que o que havia feito era bom.
11 Naşibaţi aji : « Mboş mambukan ujaagal, ugof bŧi na mnko bŧi. Uko undoli uko wi ukdooŋ kabuk udo kawo na uhiib këme mbuk » kë uwo haŋ.
11 Em seguida ele disse: — Que a terra produza todo tipo de vegetais, isto é, plantas que deem sementes e árvores que deem frutas! E assim aconteceu.
12 Mboş kë mambuk ujaagal, ugof bŧi na mnko bŧi. Ujaagal unwooŋ, uji uwo na kanaamare ki wa, bgof banwooŋ baji bawo na kanaamare ki ba, bko bandooŋ kawo na kanaamare ki ba ; uko undoli uji uwo na mbuk këme uhiib. Naşibaţi awin kë uko mënţ unuura.
12 A terra produziu todo tipo de vegetais: plantas que dão sementes e árvores que dão frutas. E Deus viu que o que havia feito era bom.
13 Utaakal uwoo, nfa kë mankuţ awo : unuur mënţ uwooŋ uwajanţën.
13 A noite passou, e veio a manhã. Esse foi o terceiro dia.
14 Naşibaţi kë aşë ji : « Iko iloŋ inkdooŋ kajeehan iwoon du baţi duuţ ipaţëşaan unuur na uŧejan! Idoon kadiiman wal wi ŋfeŧtu, ŋnuur, na ŋşubal ;
14 Então Deus disse: — Que haja luzes no céu para separarem o dia da noite e para marcarem os dias, os anos e as estações!
15 iwoon du baţi duuţ ido kajeehan mboş! » kë uwo haŋ.
15 Essas luzes brilharão no céu para iluminar a terra. E assim aconteceu.
16 Naşibaţi ado iko itëb iweek injaaŋ ijeehan, uweek uji upën kaşih na nfa te utaakal, umpoţi kapën kaşih na uŧejan. Ado kak ŋjah.
16 Deus fez as duas grandes luzes: a maior para governar o dia e a menor para governar a noite. E fez também as estrelas.
17 Naşibaţi aţu ya du baţi duuţ ido kajeehan mboş,
17 Deus pôs essas luzes no céu para iluminarem a terra,
18 ido kaşih pnak na uŧejan, ipaţëşaan bjeehi na bdëm. Naşibaţi awin kë uko mënţ uwo unuura.
18 para governarem o dia e a noite e para separarem a luz da escuridão. E Deus viu que o que havia feito era bom.
19 Utaakal uwoo, nfa kë mankuţ awo : unuur mënţ uwooŋ ubaakanţën.
19 A noite passou, e veio a manhã. Esse foi o quarto dia.
20 Kë Naşibaţi aşë ji : « Meel manŧum ŋko, ŋkaŧ ŋabot ŋado kayiţ du baţi, ţi mboş duuţ! »
20 Depois Deus disse: — Que as águas fiquem cheias de todo tipo de seres vivos, e que na terra haja aves que voem no ar!
21 Naşibaţi apaş ŋko ŋweek ŋyibanaan ŋi bdëk na ŋko ŋanwooŋ ţi meel bŧi kë ŋaŧum maakan, akak apaş ŋkaŧ bŧi. Naşibaţi awin kë uko mënţ uwo unuura.
21 Assim Deus criou os grandes monstros do mar, e todas as espécies de seres vivos que em grande quantidade se movem nas águas, e criou também todas as espécies de aves. E Deus viu que o que havia feito era bom.
22 Naşibaţi awul ŋa bnuura aji : « An ŋko ŋi meel, kabuk kajoobëţ na an, nabuk maakan naŧuman meel mi idëk. Kë an ŋkaŧ, nabukan naŧuman mboş! »
22 Ele abençoou os seres vivos do mar e disse: — Aumentem muito em número e encham as águas dos mares! E que as aves se multipliquem na terra!
23 Utaakal uwoo, nfa kë mankuţ awo : unuur mënţ uwooŋ uñeenanţën.
23 A noite passou, e veio a manhã. Esse foi o quinto dia.
24 Naşibaţi aji : « Mboş manwulan ŋko bŧi : Ŋnŧaam ŋi katoh, ŋko ŋmpoţi na ŋko ŋi uţeeh bŧi » kë uwo haŋ.
24 Então Deus disse: — Que a terra produza todo tipo de animais: domésticos, selvagens e os que se arrastam pelo chão, cada um de acordo com a sua espécie! E assim aconteceu.
25 Naşibaţi ado ŋko ŋi uţeeh bŧi, ŋnŧaam ŋi katoh bŧi na ŋko ŋmpoţi bŧi. Naşibaţi awin kë uko mënţ unuura.
25 Deus fez os animais, cada um de acordo com a sua espécie: os animais domésticos, os selvagens e os que se arrastam pelo chão. E Deus viu que o que havia feito era bom.
26 Naşibaţi aji : « Nawulan ŋdo ñaaŋ anaamun, awo ji un, aşih ŋţëb ŋi bdëk, ŋkaŧ ŋi baţi, ŋnŧaam ŋi katoh, na ŋko bŧi ŋanjaaŋ ŋapula ţi mboş. »
26 Aí ele disse: — Agora vamos fazer os seres humanos, que serão como nós, que se parecerão conosco. Eles terão poder sobre os peixes, sobre as aves, sobre os animais domésticos e selvagens e sobre os animais que se arrastam pelo chão.
27 Naşibaţi apaş bañaaŋ kë banaam na a :
27 Assim Deus criou os seres humanos; ele os criou parecidos com Deus. Ele os criou homem e mulher
28 Naşibaţi awul baka bnuura aji : « Kabuk kajoobëţ na an, nabukan maakan, naŧuman mboş nabot naşih ma. Naşihan ŋţëb ŋi bdëk, ŋkaŧ ŋi baţi na ŋko bŧi ŋanwooŋ ţi mboş. »
28 e os abençoou, dizendo: — Tenham muitos e muitos filhos; espalhem-se por toda a terra e a dominem. E tenham poder sobre os peixes do mar, sobre as aves que voam no ar e sobre os animais que se arrastam pelo chão.
29 Naşibaţi aji : « Natenan, dwulan ujaagal unwooŋ na mbuk na uko wi ugof na mnko bŧi manjaaŋ mambuk nado kade.
29 Para vocês se alimentarem, eu lhes dou todas as plantas que produzem sementes e todas as árvores que dão frutas.
30 Dwul kak iko mënţ ŋko bŧi ŋanwooŋ na uhefënţ: ŋnko bŧi ŋanwooŋ ţi mboş, ŋkaŧ bŧi ŋi baţi na ŋko bŧi ŋankmpuliiŋ ţi mboş. Dwul ya ŋa ŋado kade » kë uwo haŋ.
30 Mas, para todos os animais selvagens, para as aves e para os animais que se arrastam pelo chão, dou capim e verduras como alimento. E assim aconteceu.
31 Naşibaţi aten uko bŧi wi adoluŋ aşë win kë uwo unuura. Utaakal uwoo, nfa kë mankuţ awo : unuur mënţ uwooŋ upaajanţën.
31 E Deus viu que tudo o que havia feito era muito bom. A noite passou, e veio a manhã. Esse foi o sexto dia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.