Gênesis 19

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Na utaakal, ŋwanjuŧ ŋţëb ŋuŋ ŋaban du Ŧodom. Kë Lot aşë ţo wal mënţ ţi uneej ubeeka. Wi awinaŋ win ŋa aşë naţa aya ayit na ŋa ajot afëţ kaara ţi mboş adëman ŋa.
1 Pela tarde chegaram os dois anjos a Sodoma. Lot, que estava assentado à porta da cidade, ao vê-los, levantou-se e foi-lhes ao encontro e prostrou-se com o rosto por terra.
2 Aji na ŋa : « Dkooţan kooţ, nabiin nafër du katoh ki nalemparan, nañow ihoţ, na nfa naşë naya na bgah bi nan. »
2 "Meus Senhores, disse-lhes ele, vinde, peço-vos, para a casa de vosso servo, e passai nela a noite; lavareis os pés, e amanhã cedo continuareis vosso caminho." "Não, responderam eles, passaremos a noite na praça."
3 Lot akooţ ŋa te kë ŋado dinan awala du katohul. Ado kë bajuŋ ŋa, aboman ipoom indaţ kë ŋadee.
3 Mas Lot insistiu tanto com eles que acederam e entraram em sua casa. Lot preparou-lhes um banquete, mandou cozer pães sem fermento e eles comeram.
4 Bahum baandobi piinţ kë biinţ biki ubeeka başë bi afooy katoh, bañaaŋ bŧi bawo da, du baţaşa te baţaf, nin aloŋ aandukaa.
4 Mas, antes que se tivessem deitado, eis que os homens da cidade, os homens de Sodoma, se agruparam em torno da casa, desde os jovens até os velhos, toda a população.
5 Badu Lot aji na a : « Biinţ bambiiŋ ţi katohu na uŧejan wi bawo ţuŋ? Pënaan baka, ŋpiinţ na baka. »
5 E chamaram Lot: "Onde estão, disseram-lhe, os homens que entraram esta noite em tua casa? Conduze-os a nós para que os conheçamos."
6 Lot apën abi moŋ baka aşë dëŧ bgah ţi kafeţul.
6 Saiu Lot a ter com eles no limiar da casa, fechou a porta atrás de si
7 Aji na baka : « An banoh naan, dkooţan kooţ nawutan kado buţaan.
7 e disse-lhes: "Suplico-vos, meus irmãos, não cometais este crime.
8 Natenan, dwo na bapoţ baaţ batëb banwooŋ baandobi me biinţ. Ddo baka bapën nado baka uko wi naŋaluŋ, naşë nawut kado biinţ biki nin uko uloŋ ţiki bawo bayaanţ biki naan. »
8 Ouvi: tenho duas filhas que são ainda virgens, eu vo-las trarei, e fazei delas o que quiserdes. Mas não façais nada a estes homens, porque se acolheram à sombra do meu teto."
9 Kë başë ŧeem aji : « Totiin ţi. » Bakak aji na a : « Iwi inwooŋ nayaanţ, aşë ŋal pwo nawayëş! Hënkuŋ ŋdolu uko unwuţnuŋ apel wi ŋkdoluŋ baka. » Bawuuk Lot aşë ŧool pya kapaaţ plëman.
9 Eles responderam: "Retira-te daí! - e acrescentaram: Eis um indivíduo que não passa de um estrangeiro no meio de nós e se arvora em juiz! Pois bem, verás como te havemos de tratar pior do que a eles." E, empurrando Lot com violência, avançaram para quebrar a porta.
10 Kë biinţ banwooŋ du meeţ başë haabëş amob Lot apulad meeţ aşë tuh plëman.
10 Mas os dois {viajantes} estenderam a mão e, tomando Lot para dentro de casa, fecharam de novo a porta.
11 Bado wal mënţ biinţ banwooŋ du bdig kë bakak bakuul bukal bŧi, ajunna ţi bapoţ te du baţaf, kë baankak awin plëman.
11 E feriram de cegueira os homens que estavam fora, jovens e velhos, que se esforçavam em vão por reencontrar a porta.
12 Ŋwanjuŧ ŋuŋ ŋaji na Lot : « Ikak awo na ñaaŋ aloŋ ţi i? Bayootanu, babuku biinţ na baaţ, bañaaŋ bŧi banwooŋ biki nu ţi ubeeka, jejan baka napën ţi wa.
12 Os dois homens disseram a Lot: "Tens ainda aqui alguns dos teus? Genros, ou filhos, ou filhas, todos os que são teus parentes na cidade, faze-os sair deste lugar,
13 Ŋŧok ubeeka wi bŧi ţiki na manjoonan baţup iko iwuţaan maakan yi bañaaŋ biki wa badoluŋ. Yawe Nawat Kabuka ayilun aji ŋŧok ubeeka. »
13 porque vamos destruir este lugar, visto que o clamor que se eleva dos seus habitantes é enorme diante do Senhor, o qual nos enviou para exterminá-los."
14 Lot aya aţiini na bayootanul, banjokuŋ babukul aji : « Nanaţiin, napën ţi dko di, ţiki *Nawat Kabuka abi kaŧok ubeeka. » Kë başë şal aji abeŋ beŋ.
14 Saiu Lot, pois, para falar a seus genros, que tinham desposado suas filhas: "Levantai-vos, disse-lhes, saí daqui, porque o Senhor vai destruir a cidade." Mas seus genros julgaram que ele gracejava.
15 Wi unuur ujinţuŋ na nfa kub, ŋwanjuŧ ŋakak aji na Lot : « Naţiin, ijej aharu na babuku baaţ batëb banwooŋ ţi këme nakeţ woli Nawat Kabuka akob biki ubeeka wi. »
15 Ao amanhecer, os anjos instavam com Lot, dizendo: "Levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas que estão em tua casa, para que não pereças também no castigo da cidade."
16 Kë jibi Lot ahumuŋ na ŋşal ŋtëb, kë biinţ bukuŋ başë mëbana ţi kañen, na aharul na babukul baaţ batëb ţiki Nawat Kabuka añagi'a. Badola kë apën ţi ubeeka.
16 E, como ele demorasse, aqueles homens tomaram pela mão a ele, a sua mulher e as suas duas filhas, porque o Senhor queria salvá-los, e o levaram para fora da cidade.
17 Wi bapënanuŋ baka ţi ubeeka, uwanjuŧ uloŋ ţi baka kë uşë ji : « Ţiin ibuuran ubida wi nu! Kten kafeţ ibot iwut kanaţ nin dko dloŋ ţi uŧaak wi, yaan du pnkuŋ iwutna kakeţ. »
17 Quando já estavam fora, um dos anjos disse-lhe: "Salva-te, se queres conservar tua vida. Não olhes para trás, e não te detenhas em parte alguma da planície; mas foge para a montanha senão perecerás."
18 Kë Lot aŧeem aji : « A-a, Naweek, uunhinan kawo hënk!
18 Lot disse-lhes: "Oh, não, Senhor!
19 Nalemparu awinana bnuura ţi këş ki nu, kë ibot adiimana mñaga mnweek wi ibuuranuluŋ. Kë nji nşë wo mënhil kaţi kaya du pnkuŋ bë pwuţan paankbanën nkeţ.
19 Já que vosso servo encontrou graça diante de vós, e usastes comigo de grande bondade, conservando-me a vida, vede, eu não me posso salvar na montanha, porque o flagelo me atingiria antes, e eu morreria.
20 Tenan, iwin ubeeka umpoţi wi i? Uñogi, kë nhil kaţi kaban da. Wutan nya mmena da mbuurna, ţiki uwo umpoţi! »
20 Eis uma cidade bem perto onde posso abrigar-me. É uma cidade pequena e eu poderei refugiar-me nela. Permiti que o faça - ela é pequena - e terei a vida salva."
21 Kë aŧeema aji : « Dkak aţenu uko waŋ, mënkŧok ubeeka wi ikţiiniyaanuŋ.
21 Ele disse-lhe: "Concedo-te ainda esta graça: não destruirei a cidade a favor da qual me pedes.
22 Ŧaraan iţi iya imena du wa, ţiki mënhil kado nin uko uloŋ bë iindobi ban da. » Uko waŋ ukaaŋ kë baţu ubeeka mënţ katim ki Şowar.
22 Apressa-te e refugia-te lá porque nada posso fazer antes que lá tenhas chegado." Por isso, puseram àquela cidade o nome de Segor.
23 Unuur ujun pjinţ wal wi Lot abanuŋ du Şowar,
23 O sol levantava-se sobre a terra quando Lot entrou em Segor.
24 kë Yawe aşë do pdëpalën panktëraduŋ kë pawoona baţi ajot ţi Ŧodom na Gomora.
24 O Senhor fez então cair sobre Sodoma e Gomorra uma chuva de enxofre e de fogo, vinda do Senhor, do céu.
25 Aŧok ŋbeeka mënţ na uŧaak mënţ bŧi, afiŋ bañaaŋ na iko bŧi immayuŋ ţi mboş.
25 E destruiu essas cidades e toda a planície, assim como todos os habitantes das cidades e a vegetação do solo.
26 Ahar Lot akok aten du kafeţul aşë bi kak kak pnam.Lot na biki katohul baţi apën du ubeeka wi Ŧodom unkyikuŋ|src="co00656c.TIF" size="col" copy="David C. Cook" ref="19.26" Ahar Lot akok pten Ŧodom|src="CO00648c.TIF" size="col" copy="David C. Cook" ref="19.26"
26 A mulher de Lot, tendo olhado para trás, transformou-se numa coluna de sal.
27 Abraham anaţa na nfa kub aşë ya du dko di abiiŋ anaţ ţi kadun ki Nawat Kabuka,
27 Abraão levantou-se muito cedo e foi ao lugar onde tinha estado antes com o Senhor.
28 aten Ŧodom na Gomora na uŧaak bŧi aşë win udu kë ukpën da ji udu wi uyik!
28 Voltando os olhos para o lado de Sodoma e Gomorra e sobre toda a extensão da planície, viu subir da terra um fumo espesso como a fumaça de uma grande fornalha.
29 Wi Naşibaţi aŧokuŋ ŋbeeka ŋuŋ aleş Abraham apënan Lot kë abuur kaţaafa ki bdoo du dko di abiiŋ afëţ.
29 Quando Deus destruiu as cidades da planície, lembrou-se de Abraão e livrou Lot do flagelo com que destruiu as cidades onde ele habitava.
30 Lot aya afëţ du pnkuŋ ul na babukul baaţ batëb ţiki aaññoom pţo du Şowar. Baya du pnkuŋ afëţ du bñot banhooruŋ.
30 Lot partiu de Segor e veio estabelecer-se na montanha com suas duas filhas, pois temia ficar em Segor. E habitava numa caverna com suas duas filhas.
31 Unuur uloŋ, bajeen ñaaţ i Lot aji na aţa'ul : « Aşinun aţaf hënkuŋ, kë nin ñiinţ aloŋ aankak awo ţi uŧaak anhiluŋ kapiinţ na nja jibi bañaaŋ bŧi bajaaŋ bado.
31 A mais velha disse à mais nova: "Nosso pai está velho, e não há homem algum na região com quem nos possamos unir, segundo o costume universal.
32 Biin ŋwul aşin nja poot akuj ŋşë ŋpiinţ na a ŋka bapoţ, pntaali pi nul pawutna kaba. »
32 Vem, embriaguemos nosso pai e durmamos com ele, para que possamos nos assegurar uma posteridade."
33 Na uŧejan mënţ bawul aşin baka poot, kë bajeen aşë bi apiinţ na aşin anwooŋ aando me upiinţ na unaţa abukul.
33 Elas fizeram, pois, o seu pai beber vinho naquela noite. Então a mais velha entrou e dormiu com ele; ele, porém, nada notou, nem quando ela se aproximou dele, nem quando se levantou.
34 Wi nfa mambanuŋ, kë bajeen aşë ji na aţa'ul : « Takal na uŧejan dpiinţ na aşin nja ; biin ŋkak ŋwula nţa na uŧejan poot adaan işë iya ipiinţ na a, hënk ŋşë ŋbuk bapoţ, pntaali pi nul pawutna kaba. »
34 No dia seguinte, disse ela à sua irmã mais nova: "Dormi ontem com meu pai, façamo-lo beber vinho ainda uma vez, esta noite, e dormirás com ele para nos assegurarmos uma posteridade."
35 Bakak awul aşin baka poot uŧejan mënţ, kë nabaaşa apiinţ na a, bë aando me upiinţ na unaţa abukul.
35 Também naquela noite embriagaram seu pai, e a mais nova dormiu com ele, sem que ele o percebesse, nem quando ela se aproximou, nem quando se levantou.
36 Hënk di babuk Lot bawooŋ na iyiŋ, inwoonuŋ du aşin baka.
36 Assim, as duas filhas de Lot conceberam de seu pai.
37 Bajeen abuk napoţ ñiinţ aşë ţu'a katim ki Mohab, awooŋ ateem bamohabit biki nţa.
37 A mais velha deu à luz um filho, ao qual pôs o nome de Moab: este é o pai dos moabitas, que vivem ainda hoje.
38 Nabaaşa kak abuk napoţ ñiinţ aţu'a katim ki Ben-Ami; ul awooŋ ateem bahamonit biki nţa.
38 A mais nova teve também um filho, ao qual chamou Ben-Ami: este é o pai dos amonitas, que vivem ainda hoje.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.