Gênesis 19
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NVI
1 Na utaakal, ŋwanjuŧ ŋţëb ŋuŋ ŋaban du Ŧodom. Kë Lot aşë ţo wal mënţ ţi uneej ubeeka. Wi awinaŋ win ŋa aşë naţa aya ayit na ŋa ajot afëţ kaara ţi mboş adëman ŋa.
1 Os dois anjos chegaram a Sodoma ao anoitecer, e Ló estava sentado à porta da cidade. Quando os avistou, levantou-se e foi recebê-los. Prostrou-se, rosto em terra,
2 Aji na ŋa : « Dkooţan kooţ, nabiin nafër du katoh ki nalemparan, nañow ihoţ, na nfa naşë naya na bgah bi nan. »
2 e disse: "Meus senhores, por favor, acompanhem-me à casa do seu servo. Lá poderão lavar os pés, passar a noite e, pela manhã, seguir caminho. Não, passaremos a noite na praça", responderam.
3 Lot akooţ ŋa te kë ŋado dinan awala du katohul. Ado kë bajuŋ ŋa, aboman ipoom indaţ kë ŋadee.
3 Mas ele insistiu tanto com eles que, finalmente, o acompanharam e entraram em sua casa. Ló mandou preparar-lhes uma refeição e assar pão sem fermento, e eles comeram.
4 Bahum baandobi piinţ kë biinţ biki ubeeka başë bi afooy katoh, bañaaŋ bŧi bawo da, du baţaşa te baţaf, nin aloŋ aandukaa.
4 Ainda não tinham ido deitar-se, quando todos os homens de toda parte da cidade de Sodoma, dos mais jovens aos mais velhos, cercaram a casa.
5 Badu Lot aji na a : « Biinţ bambiiŋ ţi katohu na uŧejan wi bawo ţuŋ? Pënaan baka, ŋpiinţ na baka. »
5 Chamaram Ló e lhe disseram: "Onde estão os homens que vieram à sua casa esta noite? Traga-os para nós aqui fora para que tenhamos relações com eles".
6 Lot apën abi moŋ baka aşë dëŧ bgah ţi kafeţul.
6 Ló saiu da casa, fechou a porta atrás de si
7 Aji na baka : « An banoh naan, dkooţan kooţ nawutan kado buţaan.
7 e lhes disse: "Não, meus amigos! Não façam essa perversidade!
8 Natenan, dwo na bapoţ baaţ batëb banwooŋ baandobi me biinţ. Ddo baka bapën nado baka uko wi naŋaluŋ, naşë nawut kado biinţ biki nin uko uloŋ ţiki bawo bayaanţ biki naan. »
8 Olhem, tenho duas filhas que ainda são virgens. Vou trazê-las para que vocês façam com elas o que bem entenderem. Mas não façam nada a estes homens, porque se acham debaixo da proteção do meu teto".
9 Kë başë ŧeem aji : « Totiin ţi. » Bakak aji na a : « Iwi inwooŋ nayaanţ, aşë ŋal pwo nawayëş! Hënkuŋ ŋdolu uko unwuţnuŋ apel wi ŋkdoluŋ baka. » Bawuuk Lot aşë ŧool pya kapaaţ plëman.
9 "Saia da frente! ", gritaram. E disseram: "Este homem chegou aqui como estrangeiro, e agora quer ser o juiz! Faremos a você pior do que a eles". Então empurraram Ló com violência e avançaram para arrombar a porta.
10 Kë biinţ banwooŋ du meeţ başë haabëş amob Lot apulad meeţ aşë tuh plëman.
10 Nisso, os dois visitantes agarraram Ló, puxaram-no para dentro e fecharam a porta.
11 Bado wal mënţ biinţ banwooŋ du bdig kë bakak bakuul bukal bŧi, ajunna ţi bapoţ te du baţaf, kë baankak awin plëman.
11 Depois feriram de cegueira os homens que estavam à porta da casa, dos mais jovens aos mais velhos, de maneira que não conseguiam encontrar a porta.
12 Ŋwanjuŧ ŋuŋ ŋaji na Lot : « Ikak awo na ñaaŋ aloŋ ţi i? Bayootanu, babuku biinţ na baaţ, bañaaŋ bŧi banwooŋ biki nu ţi ubeeka, jejan baka napën ţi wa.
12 Os dois homens perguntaram a Ló: "Você tem mais alguém na cidade — genros, filhos ou filhas, ou qualquer outro parente? Tire-os daqui,
13 Ŋŧok ubeeka wi bŧi ţiki na manjoonan baţup iko iwuţaan maakan yi bañaaŋ biki wa badoluŋ. Yawe Nawat Kabuka ayilun aji ŋŧok ubeeka. »
13 porque estamos para destruir este lugar. As acusações feitas ao Senhor contra este povo são tantas que ele nos enviou para destruir a cidade".
14 Lot aya aţiini na bayootanul, banjokuŋ babukul aji : « Nanaţiin, napën ţi dko di, ţiki *Nawat Kabuka abi kaŧok ubeeka. » Kë başë şal aji abeŋ beŋ.
14 Então Ló foi falar com seus genros, os quais iam casar-se com suas filhas, e lhes disse: "Saiam imediatamente deste lugar, porque o Senhor está para destruir a cidade! " Mas eles pensaram que ele estava brincando.
15 Wi unuur ujinţuŋ na nfa kub, ŋwanjuŧ ŋakak aji na Lot : « Naţiin, ijej aharu na babuku baaţ batëb banwooŋ ţi këme nakeţ woli Nawat Kabuka akob biki ubeeka wi. »
15 Ao raiar do dia, os anjos insistiam com Ló, dizendo: "Depressa! Leve daqui sua mulher e suas duas filhas, ou vocês também serão mortos quando a cidade for castigada".
16 Kë jibi Lot ahumuŋ na ŋşal ŋtëb, kë biinţ bukuŋ başë mëbana ţi kañen, na aharul na babukul baaţ batëb ţiki Nawat Kabuka añagi'a. Badola kë apën ţi ubeeka.
16 Tendo ele hesitado, os homens o agarraram pela mão, como também a mulher e as duas filhas, e os tiraram dali à força e os deixaram fora da cidade, porque o Senhor teve misericórdia deles.
17 Wi bapënanuŋ baka ţi ubeeka, uwanjuŧ uloŋ ţi baka kë uşë ji : « Ţiin ibuuran ubida wi nu! Kten kafeţ ibot iwut kanaţ nin dko dloŋ ţi uŧaak wi, yaan du pnkuŋ iwutna kakeţ. »
17 Assim que os tiraram da cidade, um deles disse a Ló: "Fuja por amor à vida! Não olhe para trás e não pare em lugar nenhum da planície! Fuja para as montanhas, ou você será morto! "
18 Kë Lot aŧeem aji : « A-a, Naweek, uunhinan kawo hënk!
18 Ló, porém, lhes disse: "Não, meu senhor!
19 Nalemparu awinana bnuura ţi këş ki nu, kë ibot adiimana mñaga mnweek wi ibuuranuluŋ. Kë nji nşë wo mënhil kaţi kaya du pnkuŋ bë pwuţan paankbanën nkeţ.
19 Seu servo foi favorecido por sua benevolência, pois o senhor foi bondoso comigo, poupando-me a vida. Não posso fugir para as montanhas, se não esta calamidade cairá sobre mim, e morrerei.
20 Tenan, iwin ubeeka umpoţi wi i? Uñogi, kë nhil kaţi kaban da. Wutan nya mmena da mbuurna, ţiki uwo umpoţi! »
20 Aqui perto há uma cidade pequena. Está tão próxima que dá para correr até lá. Deixe-me ir para lá! Mesmo sendo tão pequena, lá estarei a salvo".
21 Kë aŧeema aji : « Dkak aţenu uko waŋ, mënkŧok ubeeka wi ikţiiniyaanuŋ.
21 "Está bem", respondeu ele. "Também lhe atenderei esse pedido; não destruirei a cidade da qual você fala.
22 Ŧaraan iţi iya imena du wa, ţiki mënhil kado nin uko uloŋ bë iindobi ban da. » Uko waŋ ukaaŋ kë baţu ubeeka mënţ katim ki Şowar.
22 Fuja depressa, porque nada poderei fazer enquanto você não chegar lá". Por isso a cidade foi chamada Zoar.
23 Unuur ujun pjinţ wal wi Lot abanuŋ du Şowar,
23 Quando Ló chegou a Zoar, o sol já havia nascido sobre a terra.
24 kë Yawe aşë do pdëpalën panktëraduŋ kë pawoona baţi ajot ţi Ŧodom na Gomora.
24 Então o Senhor, o próprio Senhor, fez chover do céu fogo e enxofre sobre Sodoma e Gomorra.
25 Aŧok ŋbeeka mënţ na uŧaak mënţ bŧi, afiŋ bañaaŋ na iko bŧi immayuŋ ţi mboş.
25 Assim ele destruiu aquelas cidades e toda a planície, com todos os habitantes das cidades e a vegetação.
26 Ahar Lot akok aten du kafeţul aşë bi kak kak pnam.Lot na biki katohul baţi apën du ubeeka wi Ŧodom unkyikuŋ|src="co00656c.TIF" size="col" copy="David C. Cook" ref="19.26" Ahar Lot akok pten Ŧodom|src="CO00648c.TIF" size="col" copy="David C. Cook" ref="19.26"
26 Mas a mulher de Ló olhou para trás e se transformou numa coluna de sal.
27 Abraham anaţa na nfa kub aşë ya du dko di abiiŋ anaţ ţi kadun ki Nawat Kabuka,
27 Na manhã seguinte, Abraão se levantou e voltou ao lugar onde tinha estado diante do Senhor.
28 aten Ŧodom na Gomora na uŧaak bŧi aşë win udu kë ukpën da ji udu wi uyik!
28 E olhou para Sodoma e Gomorra, para toda a planície, e viu uma densa fumaça subindo da terra, como fumaça de uma fornalha.
29 Wi Naşibaţi aŧokuŋ ŋbeeka ŋuŋ aleş Abraham apënan Lot kë abuur kaţaafa ki bdoo du dko di abiiŋ afëţ.
29 Quando Deus arrasou as cidades da planície, lembrou-se de Abraão e tirou Ló do meio da catástrofe que destruiu as cidades onde Ló vivia.
30 Lot aya afëţ du pnkuŋ ul na babukul baaţ batëb ţiki aaññoom pţo du Şowar. Baya du pnkuŋ afëţ du bñot banhooruŋ.
30 Ló partiu de Zoar com suas duas filhas e passou a viver nas montanhas, porque tinha medo de permanecer em Zoar. Ele e suas duas filhas ficaram morando numa caverna.
31 Unuur uloŋ, bajeen ñaaţ i Lot aji na aţa'ul : « Aşinun aţaf hënkuŋ, kë nin ñiinţ aloŋ aankak awo ţi uŧaak anhiluŋ kapiinţ na nja jibi bañaaŋ bŧi bajaaŋ bado.
31 Um dia, a filha mais velha disse à mais jovem: "Nosso pai já está velho, e não há homens nas redondezas que nos possuam, segundo o costume de toda a terra.
32 Biin ŋwul aşin nja poot akuj ŋşë ŋpiinţ na a ŋka bapoţ, pntaali pi nul pawutna kaba. »
32 Vamos dar vinho a nosso pai e então nos deitaremos com ele para preservar a linhagem de nosso pai".
33 Na uŧejan mënţ bawul aşin baka poot, kë bajeen aşë bi apiinţ na aşin anwooŋ aando me upiinţ na unaţa abukul.
33 Naquela noite deram vinho ao pai, e a filha mais velha entrou e se deitou com ele. E ele não percebeu quando ela se deitou nem quando se levantou.
34 Wi nfa mambanuŋ, kë bajeen aşë ji na aţa'ul : « Takal na uŧejan dpiinţ na aşin nja ; biin ŋkak ŋwula nţa na uŧejan poot adaan işë iya ipiinţ na a, hënk ŋşë ŋbuk bapoţ, pntaali pi nul pawutna kaba. »
34 No dia seguinte a filha mais velha disse à mais nova: "Ontem à noite deitei-me com meu pai. Vamos dar-lhe vinho também esta noite, e você se deitará com ele, para que preservemos a linhagem de nosso pai".
35 Bakak awul aşin baka poot uŧejan mënţ, kë nabaaşa apiinţ na a, bë aando me upiinţ na unaţa abukul.
35 Então, outra vez deram vinho ao pai naquela noite, e a mais nova foi e se deitou com ele. E ele não percebeu quando ela se deitou nem quando se levantou.
36 Hënk di babuk Lot bawooŋ na iyiŋ, inwoonuŋ du aşin baka.
36 Assim, as duas filhas de Ló engravidaram do próprio pai.
37 Bajeen abuk napoţ ñiinţ aşë ţu'a katim ki Mohab, awooŋ ateem bamohabit biki nţa.
37 A mais velha teve um filho, e deu-lhe o nome de Moabe; este é o pai dos moabitas de hoje.
38 Nabaaşa kak abuk napoţ ñiinţ aţu'a katim ki Ben-Ami; ul awooŋ ateem bahamonit biki nţa.
38 A mais nova também teve um filho, e deu-lhe o nome de Ben-Ami; este é o pai dos amonitas de hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.