Gênesis 19
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NAA
1 Na utaakal, ŋwanjuŧ ŋţëb ŋuŋ ŋaban du Ŧodom. Kë Lot aşë ţo wal mënţ ţi uneej ubeeka. Wi awinaŋ win ŋa aşë naţa aya ayit na ŋa ajot afëţ kaara ţi mboş adëman ŋa.
1 Ao anoitecer, os dois anjos chegaram a Sodoma. Ló estava sentado junto ao portão da cidade. Quando viu os anjos, levantou-se e, indo ao encontro deles, prostrou-se com o rosto em terra
2 Aji na ŋa : « Dkooţan kooţ, nabiin nafër du katoh ki nalemparan, nañow ihoţ, na nfa naşë naya na bgah bi nan. »
2 e lhes disse: — Por favor, meus senhores, venham para a casa deste servo de vocês. Poderão passar a noite, lavar os pés, levantar-se de madrugada e seguir o seu caminho. Mas eles responderam: — Não; passaremos a noite na praça.
3 Lot akooţ ŋa te kë ŋado dinan awala du katohul. Ado kë bajuŋ ŋa, aboman ipoom indaţ kë ŋadee.
3 Ló insistiu tanto, que eles foram e entraram na casa dele. Deu-lhes um banquete, fez assar uns pães sem fermento, e eles comeram.
4 Bahum baandobi piinţ kë biinţ biki ubeeka başë bi afooy katoh, bañaaŋ bŧi bawo da, du baţaşa te baţaf, nin aloŋ aandukaa.
4 Mas, antes que eles se deitassem, os homens daquela cidade cercaram a casa. Eram os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, sim, todo o povo de todos os lados.
5 Badu Lot aji na a : « Biinţ bambiiŋ ţi katohu na uŧejan wi bawo ţuŋ? Pënaan baka, ŋpiinţ na baka. »
5 E chamaram Ló e lhe disseram: — Onde estão os homens que, à noitinha, entraram na sua casa? Traga-os aqui fora para que abusemos deles.
6 Lot apën abi moŋ baka aşë dëŧ bgah ţi kafeţul.
6 Então Ló foi até a porta, fechou-a atrás de si
7 Aji na baka : « An banoh naan, dkooţan kooţ nawutan kado buţaan.
7 e lhes disse: — Meus irmãos, peço-lhes que não cometam essa maldade.
8 Natenan, dwo na bapoţ baaţ batëb banwooŋ baandobi me biinţ. Ddo baka bapën nado baka uko wi naŋaluŋ, naşë nawut kado biinţ biki nin uko uloŋ ţiki bawo bayaanţ biki naan. »
8 Olhem aqui! Tenho duas filhas, virgens, e vou trazê-las para vocês. Façam com elas o que quiserem, porém não façam nada a estes homens, porque se acham sob a proteção do meu teto.
9 Kë başë ŧeem aji : « Totiin ţi. » Bakak aji na a : « Iwi inwooŋ nayaanţ, aşë ŋal pwo nawayëş! Hënkuŋ ŋdolu uko unwuţnuŋ apel wi ŋkdoluŋ baka. » Bawuuk Lot aşë ŧool pya kapaaţ plëman.
9 Eles, porém, disseram: — Saia daí! E acrescentaram: — Ele é estrangeiro, veio morar entre nós e pretende ser juiz em tudo? Vamos fazer com você pior do que com eles. E atiraram-se contra o homem, contra Ló, e se aproximaram para arrombar a porta.
10 Kë biinţ banwooŋ du meeţ başë haabëş amob Lot apulad meeţ aşë tuh plëman.
10 Porém os homens, estendendo a mão, puxaram Ló para dentro e fecharam a porta.
11 Bado wal mënţ biinţ banwooŋ du bdig kë bakak bakuul bukal bŧi, ajunna ţi bapoţ te du baţaf, kë baankak awin plëman.
11 E feriram de cegueira os que estavam do lado de fora, desde o menor até o maior, de modo que se cansaram à procura da porta.
12 Ŋwanjuŧ ŋuŋ ŋaji na Lot : « Ikak awo na ñaaŋ aloŋ ţi i? Bayootanu, babuku biinţ na baaţ, bañaaŋ bŧi banwooŋ biki nu ţi ubeeka, jejan baka napën ţi wa.
12 Então os homens disseram a Ló: — Você tem aqui mais alguém dos seus? Genro, filhos, filhas, todos quantos você tem na cidade, faça-os sair daqui,
13 Ŋŧok ubeeka wi bŧi ţiki na manjoonan baţup iko iwuţaan maakan yi bañaaŋ biki wa badoluŋ. Yawe Nawat Kabuka ayilun aji ŋŧok ubeeka. »
13 pois vamos destruir este lugar, porque o seu clamor tem aumentado, chegando até a presença do Senhor , e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Lot aya aţiini na bayootanul, banjokuŋ babukul aji : « Nanaţiin, napën ţi dko di, ţiki *Nawat Kabuka abi kaŧok ubeeka. » Kë başë şal aji abeŋ beŋ.
14 Então Ló saiu e foi falar com os seus genros, os que estavam para casar com as suas filhas. Ele disse: — Levantem-se e saiam deste lugar, porque o Mas eles pensaram que Ló estava brincando.
15 Wi unuur ujinţuŋ na nfa kub, ŋwanjuŧ ŋakak aji na Lot : « Naţiin, ijej aharu na babuku baaţ batëb banwooŋ ţi këme nakeţ woli Nawat Kabuka akob biki ubeeka wi. »
15 Ao amanhecer, os anjos apressaram Ló, dizendo: — Levante-se, pegue a sua mulher e as suas duas filhas, que aqui se encontram, e saia daqui, para que você não morra quando a cidade for castigada.
16 Kë jibi Lot ahumuŋ na ŋşal ŋtëb, kë biinţ bukuŋ başë mëbana ţi kañen, na aharul na babukul baaţ batëb ţiki Nawat Kabuka añagi'a. Badola kë apën ţi ubeeka.
16 Como, porém, ele se demorasse, aqueles homens o pegaram pela mão, a ele, a sua mulher e as duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e o tiraram, e o puseram fora da cidade.
17 Wi bapënanuŋ baka ţi ubeeka, uwanjuŧ uloŋ ţi baka kë uşë ji : « Ţiin ibuuran ubida wi nu! Kten kafeţ ibot iwut kanaţ nin dko dloŋ ţi uŧaak wi, yaan du pnkuŋ iwutna kakeţ. »
17 Havendo-os levado para fora, um deles disse: — Corra, para sair daqui com vida! Não olhe para trás, nem pare em toda a campina. Fuja para o monte, para que você não morra.
18 Kë Lot aŧeem aji : « A-a, Naweek, uunhinan kawo hënk!
18 Mas Ló disse a eles: — Assim não, meu Senhor!
19 Nalemparu awinana bnuura ţi këş ki nu, kë ibot adiimana mñaga mnweek wi ibuuranuluŋ. Kë nji nşë wo mënhil kaţi kaya du pnkuŋ bë pwuţan paankbanën nkeţ.
19 Eis que o teu servo encontrou favor diante dos teus olhos, e engrandeceste a tua misericórdia para comigo, salvando-me a vida. Mas não posso fugir para o monte, pois receio que a destruição vá me alcançar, e eu morra.
20 Tenan, iwin ubeeka umpoţi wi i? Uñogi, kë nhil kaţi kaban da. Wutan nya mmena da mbuurna, ţiki uwo umpoţi! »
20 Eis aqui perto uma cidadezinha para a qual eu posso fugir. Ela é bem pequena. Permita que eu fuja para lá — ela é bem pequena, não é verdade? —, e nela poderei salvar a minha vida.
21 Kë aŧeema aji : « Dkak aţenu uko waŋ, mënkŧok ubeeka wi ikţiiniyaanuŋ.
21 O anjo respondeu: — Quanto a isso, estou de acordo, para não destruir a cidade de que você acaba de falar.
22 Ŧaraan iţi iya imena du wa, ţiki mënhil kado nin uko uloŋ bë iindobi ban da. » Uko waŋ ukaaŋ kë baţu ubeeka mënţ katim ki Şowar.
22 Vá depressa e refugie-se nela; pois nada posso fazer, enquanto você não tiver chegado lá. Por isso, a cidade recebeu o nome de Zoar.
23 Unuur ujun pjinţ wal wi Lot abanuŋ du Şowar,
23 O sol estava nascendo sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 kë Yawe aşë do pdëpalën panktëraduŋ kë pawoona baţi ajot ţi Ŧodom na Gomora.
24 Então o Senhor fez chover enxofre e fogo sobre Sodoma e Gomorra. Isso veio da parte do Senhor , desde os céus.
25 Aŧok ŋbeeka mënţ na uŧaak mënţ bŧi, afiŋ bañaaŋ na iko bŧi immayuŋ ţi mboş.
25 Ele destruiu aquelas cidades, e toda a campina, e todos os moradores das cidades, e o que nascia na terra.
26 Ahar Lot akok aten du kafeţul aşë bi kak kak pnam.Lot na biki katohul baţi apën du ubeeka wi Ŧodom unkyikuŋ|src="co00656c.TIF" size="col" copy="David C. Cook" ref="19.26" Ahar Lot akok pten Ŧodom|src="CO00648c.TIF" size="col" copy="David C. Cook" ref="19.26"
26 E a mulher de Ló olhou para trás e virou uma estátua de sal.
27 Abraham anaţa na nfa kub aşë ya du dko di abiiŋ anaţ ţi kadun ki Nawat Kabuka,
27 Na manhã seguinte, Abraão se levantou de madrugada e foi para o lugar onde tinha estado na presença do Senhor .
28 aten Ŧodom na Gomora na uŧaak bŧi aşë win udu kë ukpën da ji udu wi uyik!
28 Abraão olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina e viu que da terra subia fumaça, como se fosse a fumaça de uma fornalha.
29 Wi Naşibaţi aŧokuŋ ŋbeeka ŋuŋ aleş Abraham apënan Lot kë abuur kaţaafa ki bdoo du dko di abiiŋ afëţ.
29 Assim, quando destruiu as cidades da campina, Deus se lembrou de Abraão e tirou Ló do meio da destruição, quando subverteu as cidades em que Ló tinha morado.
30 Lot aya afëţ du pnkuŋ ul na babukul baaţ batëb ţiki aaññoom pţo du Şowar. Baya du pnkuŋ afëţ du bñot banhooruŋ.
30 Ló partiu de Zoar e habitou no monte, ele e as duas filhas, porque receavam permanecer em Zoar. Ló habitou numa caverna, e com ele as duas filhas.
31 Unuur uloŋ, bajeen ñaaţ i Lot aji na aţa'ul : « Aşinun aţaf hënkuŋ, kë nin ñiinţ aloŋ aankak awo ţi uŧaak anhiluŋ kapiinţ na nja jibi bañaaŋ bŧi bajaaŋ bado.
31 Então a primogênita disse à mais moça: — Nosso pai está velho, e não há homem na terra que venha unir-se conosco, segundo o costume de toda terra.
32 Biin ŋwul aşin nja poot akuj ŋşë ŋpiinţ na a ŋka bapoţ, pntaali pi nul pawutna kaba. »
32 Venha, vamos embebedá-lo com vinho, deitemo-nos com ele e conservemos a descendência de nosso pai.
33 Na uŧejan mënţ bawul aşin baka poot, kë bajeen aşë bi apiinţ na aşin anwooŋ aando me upiinţ na unaţa abukul.
33 Naquela noite, deram de beber vinho a seu pai. E, entrando a primogênita, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Wi nfa mambanuŋ, kë bajeen aşë ji na aţa'ul : « Takal na uŧejan dpiinţ na aşin nja ; biin ŋkak ŋwula nţa na uŧejan poot adaan işë iya ipiinţ na a, hënk ŋşë ŋbuk bapoţ, pntaali pi nul pawutna kaba. »
34 No dia seguinte, a primogênita disse à mais nova: — Ontem à noite, deitei-me com o meu pai. Vamos embebedá-lo também esta noite; entre e deite-se com ele, para que preservemos a descendência de nosso pai.
35 Bakak awul aşin baka poot uŧejan mënţ, kë nabaaşa apiinţ na a, bë aando me upiinţ na unaţa abukul.
35 De novo, naquela noite, deram de beber vinho a seu pai. E, entrando a mais nova, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Hënk di babuk Lot bawooŋ na iyiŋ, inwoonuŋ du aşin baka.
36 E assim as duas filhas de Ló ficaram grávidas do próprio pai.
37 Bajeen abuk napoţ ñiinţ aşë ţu'a katim ki Mohab, awooŋ ateem bamohabit biki nţa.
37 A primogênita deu à luz um filho e lhe deu o nome de Moabe. Este é o pai dos moabitas, até o dia de hoje.
38 Nabaaşa kak abuk napoţ ñiinţ aţu'a katim ki Ben-Ami; ul awooŋ ateem bahamonit biki nţa.
38 A mais nova também deu à luz um filho e lhe deu o nome de Ben-Ami. Este é o pai dos amonitas, até o dia de hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.