Gálatas 4
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs VC
1 Uko wi, wi wi nŋaluŋ pţupan : nahiij aşin woli ahum ţi kpoţ, aanji paţ na i bakjuuknţënuŋ, woli ul adooŋ akaka iko bŧi.
1 Explico-me: enquanto o herdeiro é menor, em nada difere do escravo, ainda que seja senhor de tudo,
2 Bañaaŋ bajaaŋ bakuşa, kabot kayeŋ bka bi nul te unuur wi aşin adatuŋ.
2 mas está sob tutores e administradores, até o tempo determinado por seu pai.
3 Hënk di uwooŋ ţfa kak pa un, ŋwo wo ji bapoţ, kë udolade wi umundu ukjuuknţënun.
3 Assim também nós, quando menores, estávamos escravizados pelos rudimentos do mundo.
4 Kë wal wi Naşibaţi adatuŋ ubanuŋ, awalan Abukul ţi kayiŋ ki ñaaţ, kë akţaş *bgah bi Moyiŧ,
4 Mas quando veio a plenitude dos tempos, Deus enviou seu Filho, que nasceu de uma mulher e nasceu submetido a uma lei,
5 ahilna abuuran bañaaŋ biki bgah bajuuknţënuŋ ŋbot ŋhilna ŋwo babuk Naşibaţi.
5 a fim de remir os que estavam sob a lei, para que recebêssemos a sua adoção.
6 Pa pyuuj kë nawo babukul, Naşibaţi aţu ţi ŋhaaş ŋi nun Uhaaş wi Abukul unjaaŋ uhuuran kaji « Abba, Paap! »
6 A prova de que sois filhos é que Deus enviou aos vossos corações o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai!
7 Iinwo keeri ñaaŋ i bakjuuknţënuŋ, iwo abuk katoh ; ukaaŋ kë ikluŋ kahiij iko yi Naşibaţi ahankuŋ pa babukul.
7 Portanto já não és escravo, mas filho. E, se és filho, então também herdeiro por Deus.
8 Ţfa wi nawooŋ naamme Naşibaţi, najej iko iloŋ ado ya Naşibaţi, kë ikjuuknţënan. Na manjoonan iko mënţ iinwo Naşibaţi.
8 Outrora, é certo, desconhecendo a Deus, servíeis aos que na realidade não são deuses.
9 Kë hënkuŋ wi nameeruŋ na Naşibaţi, këme dwo kaji, hënkuŋ wi Naşibaţi ameeruŋ na an, hum di di nahilanuŋ akak du udolade udah uwaaŋ udooni wi, kakak kak bañaaŋ biki bakjuuknţënuŋ ji unjon ba?
9 Agora, porém, conhecendo a Deus, ou melhor, sendo conhecidos por Deus, como é que tornais aos rudimentos fracos e miseráveis, querendo de novo escravizar-vos a eles?
10 Naji nadëman ŋnuur ŋloŋ, kli kloŋ, ŋwal ŋloŋ, ŋşubal ŋloŋ.
10 Observais dias, meses, estações e anos!
11 Dhaajalaa : ulemp wi nji nlempuŋ lemp pa an udiiş diiş i?
11 Temo que os meus esforços entre vós tenham sido em vão. Voltemos à nossa confiança cordial
12 An bayiţ naan dkooţan kooţ, nakakan nanaamën jibi nkakuŋ anaaman. Naandolën do nin uko uloŋ unde'ënuŋ, wi mbiiŋ awo na an.
12 Irmãos, sede como eu, pois também eu me tornei como vós. Não tenho nenhum motivo de queixa contra vós.
13 Naleş bnuura, pmaak pakaaŋ kë nţo ţfa ajukanan uyaaş uŧeek Uţup Ulil Unuura.
13 Estais lembrados de como eu estava doente quando, pela primeira vez, vos preguei o Evangelho
14 Pmaak pi naan panooranan maakan, kë naşë wo naambeehën, këme alowën. Nabaa do ţëp ţëp ajejën ji dwo uwanjuŧ wi Naşibaţi këme ji Yeŧu Kriŧtu ţi uleeful.
14 e fui para vós uma provação por causa do meu corpo. Mas nem por isto me desprezastes nem rejeitastes, antes me acolhestes como um enviado de Deus, como Cristo Jesus.
15 Mnlilan mi nan mi ţfa manwo ţuŋ ba? Dme bnuura, woli nahil ţfa nalookëş këş ki nan kawulën.
15 Onde está agora aquele vosso entusiasmo? Asseguro-vos que, se possível fora, teríeis arrancado os vossos olhos para mos dar!
16 Kë hënkuŋ, wi nţupanaŋ manjoonan, dkak naşoorad inan i?
16 Tornei-me, acaso, vosso inimigo, porque vos disse a verdade?
17 Bañaaŋ baloŋ bado iko iŧum pa nakak ţi baka, kë ŋşal ŋi baka ŋaşë wo ŋwuţaan, başal pgarën na an, naşë nabi naduka duka na baka.
17 Eles vos testemunham amizade com má intenção, e querem separar-vos de mim, para captar a vossa amizade.
18 Unuura ñaaŋ ado iko iŧum pa bnuura, ŋnuur bŧi, bë mënţ ţañ woli dwo na an.
18 É maravilhoso receber demonstrações de boa amizade, mas que seja em todas as circunstâncias, e não somente quando estou convosco.
19 An biki nŋaluŋ maakan, dhaj pa an uyaaş uloŋ kak, ji ñaaţ anwooŋ ţi kabuk, te wal wi Kriŧtu akjijuŋ ţi an.
19 Filhinhos meus, por quem de novo sinto dores de parto, até que Cristo seja formado em vós,
20 Namele lah jibi nŋaluŋ pwo na an kahilna kaţiini na an na pdiim pannuuriiŋ ţiki mëmme jibi nji kadooŋ na an.
20 quem me dera estar agora convosco, para descobrir o tom que convém à minha linguagem, visto que eu me encontro extremamente perplexo a vosso respeito.
21 Naţupaan, an nanŋaluŋ bgah bi Moyiŧ bado kaţoŋan, naanji naŧiink uko wi Moyiŧ apiiŧuŋ i?
21 Dizei-me, vós que quereis estar sujeitos a uma lei: não ouvis a lei?
22 Ulibra wi Naşibaţi uji Abraham abi buk bapoţ batëb biinţ: aloŋ awo abuk Hagar, ñaaţ i bakjuuknţënuŋ, Kë aloŋ awo abuk Ŧaara, i bawooŋ baankjuuknţën.
22 A Escritura diz que Abraão teve dois filhos, um da escrava e outro da livre.
23 Napoţ i ñaaţ i bakjuuknţënuŋ abuka ji bañaaŋ bŧi, kë i ñaaţ najeeh aşë buka ţiki Naşibaţi ahoŋuŋ Abraham aji aluŋ kabuk napoţ mënţ.
23 O da escrava, filho da natureza; e o da livre, filho da promessa.
24 Uko waŋ uyuuj uko wi : baaţ batëb bukuŋ mënţ bayuuj ihoŋar itëb yi Naşibaţi adooŋ. Hagar ayuuj bhoŋar bi pnkuŋ pi Ŧinayi, di Naşibaţi awulnuŋ Moyiŧ bgah, bhoŋar mënţ bajaaŋ babuk bañaaŋ biki bakjuuknţënuŋ.
24 Nestes fatos há uma alegoria, visto que aquelas mulheres representam as duas alianças: uma, a do monte Sinai, que gera para a escravidão, é Agar.
25 Hagar awooŋ pnkuŋ pi Ŧinayi, pawooŋ du uŧaak wi Arabiya, ul awooŋ kak Yeruŧalem di hënkuŋ, dawooŋ ţi pjuuk dul na babuk da bŧi.
25 {O monte Sinai está na Arábia.} Corresponde à Jerusalém atual, que é escrava com seus filhos.
26 Kë bañaaŋ biki Yeruŧalem di baţi duuţ başë wo bajeeh, dul dawooŋ anin un.
26 Mas a Jerusalém lá do alto é livre e esta é a nossa mãe,
27 Upiiŧ aji :
27 porque está escrito: Alegra-te, ó estéril, que não davas à luz; rejubila e canta, tu que não tinhas dores de parto, pois são mais numerosos os filhos da abandonada do que daquela que tem marido {Is 54,1}.
28 Kë an bayiţ naan, nawo ji Iŧaak bapoţ bambukiiŋ jibi Naşibaţi ahoŋuŋ Abraham.
28 Como Isaac, irmãos, vós sois filhos da promessa.
29 Ţfa napoţ ambukiiŋ ji bañaaŋ bŧi, ajaaŋ aŋoonkna napoţ ambukiiŋ ţi mnhina mi Uhaaş wi Naşibaţi, hënk di uwohaŋ kak nţa di pa un.
29 Como naquele tempo o filho da natureza perseguia o filho da promessa, o mesmo se dá hoje.
30 Kë we wi Ulibra wi Naşibaţi ujakuŋ ba? Uji : « Dookan ñaaţ i bakjuuknţënuŋ na abukul, abuk ñaaţ i bakjuuknţënuŋ aanka kafah ţi phiij ji abuk ñaaţ najeeh. »
30 Que diz, porém, a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque o filho da escrava não será herdeiro com o filho da livre {Gn 21,10}.
31 Kë hënk, an bayiţ naan, ŋënwo babuk ñaaţ i bakjuuknţënuŋ, ŋwo babuk ñaaţ najeeh.
31 Pelo que, irmãos, não somos filhos da escrava, mas sim da que é livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.