Gálatas 4

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs BKJ

Sair da comparação
1 Uko wi, wi wi nŋaluŋ pţupan : nahiij aşin woli ahum ţi kpoţ, aanji paţ na i bakjuuknţënuŋ, woli ul adooŋ akaka iko bŧi.
1 Agora digo, que o herdeiro, enquanto criança, em nada difere do servo, ainda que seja senhor de tudo;
2 Bañaaŋ bajaaŋ bakuşa, kabot kayeŋ bka bi nul te unuur wi aşin adatuŋ.
2 mas está sob tutores e administradores, até ao tempo determinado por seu pai.
3 Hënk di uwooŋ ţfa kak pa un, ŋwo wo ji bapoţ, kë udolade wi umundu ukjuuknţënun.
3 Assim também nós, quando éramos crianças, estávamos escravizados pelos rudimentos do mundo;
4 Kë wal wi Naşibaţi adatuŋ ubanuŋ, awalan Abukul ţi kayiŋ ki ñaaţ, kë akţaş *bgah bi Moyiŧ,
4 mas quando veio a plenitude dos tempos, Deus enviou o seu Filho, nascido de mulher, nascido sob a lei,
5 ahilna abuuran bañaaŋ biki bgah bajuuknţënuŋ ŋbot ŋhilna ŋwo babuk Naşibaţi.
5 para redimir os que estavam sob a lei, para que recebêssemos a adoção de filhos.
6 Pa pyuuj kë nawo babukul, Naşibaţi aţu ţi ŋhaaş ŋi nun Uhaaş wi Abukul unjaaŋ uhuuran kaji « Abba, Paap! »
6 E porque vós sois filhos, Deus enviou o Espírito de seu Filho aos vossos corações, que clama: Aba, Pai.
7 Iinwo keeri ñaaŋ i bakjuuknţënuŋ, iwo abuk katoh ; ukaaŋ kë ikluŋ kahiij iko yi Naşibaţi ahankuŋ pa babukul.
7 Portanto, já não és servo, mas filho; e se és filho, então és também herdeiro de Deus por meio de Cristo.
8 Ţfa wi nawooŋ naamme Naşibaţi, najej iko iloŋ ado ya Naşibaţi, kë ikjuuknţënan. Na manjoonan iko mënţ iinwo Naşibaţi.
8 Outrora, quando não conhecíeis a Deus, servíeis aos que por natureza não são deuses.
9 Kë hënkuŋ wi nameeruŋ na Naşibaţi, këme dwo kaji, hënkuŋ wi Naşibaţi ameeruŋ na an, hum di di nahilanuŋ akak du udolade udah uwaaŋ udooni wi, kakak kak bañaaŋ biki bakjuuknţënuŋ ji unjon ba?
9 Agora, porém, depois de conhecerdes a Deus, ou melhor, sendo conhecidos por Deus, como é que tornais aos elementos fracos e miseráveis, aos quais desejais novamente estar em escravidão?
10 Naji nadëman ŋnuur ŋloŋ, kli kloŋ, ŋwal ŋloŋ, ŋşubal ŋloŋ.
10 Observais dias, e meses, e tempos e anos.
11 Dhaajalaa : ulemp wi nji nlempuŋ lemp pa an udiiş diiş i?
11 Eu tenho receio por vós, de que eu tenha trabalhado convosco em vão.
12 An bayiţ naan dkooţan kooţ, nakakan nanaamën jibi nkakuŋ anaaman. Naandolën do nin uko uloŋ unde'ënuŋ, wi mbiiŋ awo na an.
12 Irmãos, rogo-vos que sejais como eu; pois eu sou como vós sois; vós não me fizestes mal algum.
13 Naleş bnuura, pmaak pakaaŋ kë nţo ţfa ajukanan uyaaş uŧeek Uţup Ulil Unuura.
13 Vós sabeis como através de enfermidade na carne eu vos preguei o evangelho pela primeira vez.
14 Pmaak pi naan panooranan maakan, kë naşë wo naambeehën, këme alowën. Nabaa do ţëp ţëp ajejën ji dwo uwanjuŧ wi Naşibaţi këme ji Yeŧu Kriŧtu ţi uleeful.
14 E minha tentação, que estava em minha carne, nem por isto me desprezastes, nem me rejeitastes, antes me acolhestes como a um anjo de Deus, até mesmo como Cristo Jesus.
15 Mnlilan mi nan mi ţfa manwo ţuŋ ba? Dme bnuura, woli nahil ţfa nalookëş këş ki nan kawulën.
15 Onde está agora aquela bem-aventurança da qual falastes? Pois tenho em memória que, se possível fora, vós teríeis arrancado os teus próprios olhos e dado-os para mim.
16 Kë hënkuŋ, wi nţupanaŋ manjoonan, dkak naşoorad inan i?
16 Tornei-me, portanto, vosso inimigo, porque vos disse a verdade?
17 Bañaaŋ baloŋ bado iko iŧum pa nakak ţi baka, kë ŋşal ŋi baka ŋaşë wo ŋwuţaan, başal pgarën na an, naşë nabi naduka duka na baka.
17 Eles zelosamente têm afeto por vós, mas não para o bem; sim, eles vos excluiriam, a fim de que vós possais ter afeto por eles.
18 Unuura ñaaŋ ado iko iŧum pa bnuura, ŋnuur bŧi, bë mënţ ţañ woli dwo na an.
18 Mas é bom ser zelosamente sempre afetado por uma coisa boa, e não somente quando estou presente convosco.
19 An biki nŋaluŋ maakan, dhaj pa an uyaaş uloŋ kak, ji ñaaţ anwooŋ ţi kabuk, te wal wi Kriŧtu akjijuŋ ţi an.
19 Meus filhinhos, por quem de novo sinto dores de parto, até que Cristo seja formado em vós,
20 Namele lah jibi nŋaluŋ pwo na an kahilna kaţiini na an na pdiim pannuuriiŋ ţiki mëmme jibi nji kadooŋ na an.
20 eu desejo estar presente agora convosco, e mudar o tom da minha voz; porquanto eu me encontro em dúvida a respeito de vós.
21 Naţupaan, an nanŋaluŋ bgah bi Moyiŧ bado kaţoŋan, naanji naŧiink uko wi Moyiŧ apiiŧuŋ i?
21 Dizei-me, vós que quereis estar sob a lei: Não ouvis a lei?
22 Ulibra wi Naşibaţi uji Abraham abi buk bapoţ batëb biinţ: aloŋ awo abuk Hagar, ñaaţ i bakjuuknţënuŋ, Kë aloŋ awo abuk Ŧaara, i bawooŋ baankjuuknţën.
22 Porque está escrito, que Abraão teve dois filhos, um da escrava e outro de mulher livre.
23 Napoţ i ñaaţ i bakjuuknţënuŋ abuka ji bañaaŋ bŧi, kë i ñaaţ najeeh aşë buka ţiki Naşibaţi ahoŋuŋ Abraham aji aluŋ kabuk napoţ mënţ.
23 Mas aquele que nasceu da escrava nasceu segundo a carne, e aquele que nasceu da mulher livre nasceu da promessa.
24 Uko waŋ uyuuj uko wi : baaţ batëb bukuŋ mënţ bayuuj ihoŋar itëb yi Naşibaţi adooŋ. Hagar ayuuj bhoŋar bi pnkuŋ pi Ŧinayi, di Naşibaţi awulnuŋ Moyiŧ bgah, bhoŋar mënţ bajaaŋ babuk bañaaŋ biki bakjuuknţënuŋ.
24 Tais coisas são uma alegoria; pois estes são os dois pactos: o do monte Sinai, que gerou para a escravidão, que é Agar.
25 Hagar awooŋ pnkuŋ pi Ŧinayi, pawooŋ du uŧaak wi Arabiya, ul awooŋ kak Yeruŧalem di hënkuŋ, dawooŋ ţi pjuuk dul na babuk da bŧi.
25 Porque Agar é o monte Sinai na Arábia, e corresponde à Jerusalém atual, que está em cativeiro com seus filhos.
26 Kë bañaaŋ biki Yeruŧalem di baţi duuţ başë wo bajeeh, dul dawooŋ anin un.
26 Mas a Jerusalém que está lá no alto é livre, e é a mãe de todos nós.
27 Upiiŧ aji :
27 Porquanto está escrito: Alegra-te, tu estéril que não tens; esforça-te e clama, tu que não estás de parto, pois a desolada tem muito mais filhos do que aquela que tem um marido.
28 Kë an bayiţ naan, nawo ji Iŧaak bapoţ bambukiiŋ jibi Naşibaţi ahoŋuŋ Abraham.
28 Agora nós, irmãos, como Isaque o foi, somos os filhos da promessa.
29 Ţfa napoţ ambukiiŋ ji bañaaŋ bŧi, ajaaŋ aŋoonkna napoţ ambukiiŋ ţi mnhina mi Uhaaş wi Naşibaţi, hënk di uwohaŋ kak nţa di pa un.
29 Como naquele tempo, aquele que era nascido segundo a carne perseguia o que havia nascido do Espírito, o mesmo se dá hoje.
30 Kë we wi Ulibra wi Naşibaţi ujakuŋ ba? Uji : « Dookan ñaaţ i bakjuuknţënuŋ na abukul, abuk ñaaţ i bakjuuknţënuŋ aanka kafah ţi phiij ji abuk ñaaţ najeeh. »
30 Todavia, o que diz a escritura? Lança fora a escrava e o seu filho, porque o filho da mulher escrava não será herdeiro com o filho da mulher livre.
31 Kë hënk, an bayiţ naan, ŋënwo babuk ñaaţ i bakjuuknţënuŋ, ŋwo babuk ñaaţ najeeh.
31 Assim então, irmãos, nós não somos filhos da mulher escrava, mas sim da que é livre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.