Gálatas 2

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Wi ŋşubal iñeen na ŋbaakër ŋaţëpuŋ, kë nşë kak Yeruŧalem, agakandër na Barnabaŧ, kë nţij Tit.
1 Catorze anos depois, voltei a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, e Tito também nos acompanhou.
2 Dya bayaaş mënţ ţiki Naşibaţi ayuujën kë dwo i pya da. Dyita ţañ na baweek banŧiinkaniiŋ biki banfiyaaruŋ, aşë yuuj baka Uţup Ulil Unuura wi nji kajukanuŋ banwooŋ baanwo bayuday, ţiki mënŋal ulemp wi naan unţëpuŋ na unkmbiiŋ uwaaŋ udooni.
2 Fui para lá por causa de uma revelação. Reuni-me em particular com os líderes e compartilhei com eles as boas-novas que tenho anunciado aos gentios. Queria me certificar de que estávamos de acordo, pois temia que meus esforços, anteriores e presentes, fossem considerados inúteis.
3 Kë baando ţu Tit i ngakandëraanuŋ pwala kaŧëmp ul anwooŋ nagrek,
3 Mas eles me apoiaram e nem sequer exigiram que Tito, que me acompanhava, fosse circuncidado, embora fosse gentio.
4 te udoo ka bañaaŋ baloŋ bandaaruŋ aji bafiyaari banjaaŋ bamena kaneej ţi un ŋnfiyaaruŋ kaŋal pwalan bañaaŋ kaŧëmp. Bañaaŋ bakaŋ mënţan babop aneej ţi un pa pten mnjeeh mi ŋyeenknuŋ ţi Yeŧu Kriŧtu kaşë kakakanun du pjuuk pi bgah bi Moyiŧ.
4 Essa questão foi levantada apenas por causa de alguns falsos irmãos que se infiltraram em nosso meio para nos espionar e nos tirar a liberdade que temos em Cristo Jesus. Sua intenção era nos escravizar,
5 Ŋëndinan nin uyaaş uloolan uko wi bakţupuŋ, kahilna kamëban pa an manjoonan, manwooŋ Uţup Ulil Unuura.
5 mas não cedemos a eles nem por um momento, a fim de preservar a verdade das boas-novas para vocês.
6 Kë ţi uko wi baweek bammeeţaniiŋ – uko wi babiiŋ awo uunjakën nin uko uloŋ ţiki Naşibaţi aanji paţşër – bañaaŋ bammeeţaniiŋ mënţan baanhoţan nin uko uloŋ ţi pjukan pi naan.
6 Quanto aos líderes — cuja reputação, a propósito, não fez diferença alguma para mim, pois Deus não age com favoritismo —, nada tiveram a acrescentar àquilo que eu pregava.
7 Bado ţëp ţëp awin kë Naşibaţi aţu'ën ţi ulemp wi pjukan Uţup Ulil Unuura banwooŋ baanwo bayuday jibi aţuuŋ Piyeer ţi ulemp wi pjukan wa bayuday.
7 Ao contrário, viram que me havia sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos gentios, assim como a Pedro tinha sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos judeus.
8 Naşibaţi andoluŋ Piyeer kë awo nanjañan i bayuday adolnuŋ kak kë nwo nanjañan i banwooŋ baanwo bayuday.
8 Pois o mesmo Deus que atuou por meio de Pedro como apóstolo aos judeus também atuou por meu intermédio como apóstolo aos gentios.
9 Kë Yakob, Piyeer na Yowan banŧiinkaniiŋ maakan ţi banfiyaaruŋ başë yikrën kë Naşibaţi awulnuŋ mnhina mi pdo ulemp mënţ ; ukaaŋ kë bawulën iñen nji na Barnabaŧ ayuuj kë baţok na un : un, ŋya du banwooŋ baanwo bayuday, bukal du bayuday.
9 De fato, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, reconheceram a graça que me foi dada e aceitaram Barnabé e a mim como seus colaboradores. Eles nos incentivaram a dar continuidade à pregação aos gentios, enquanto eles prosseguiriam no trabalho com os judeus.
10 Baţu'un ţañ pleş bajuuk, kë nji kado wa na mnlilan.
10 Sua única sugestão foi que continuássemos a ajudar os pobres, o que sempre fiz com dedicação.
11 Kë wal wi Piyeer abiiŋ Antiyoka, dlaţa ţi kadun ki bañaaŋ bŧi, ţiki aanfaŋi.
11 Mas, quando Pedro veio a Antioquia, tive de opor-me a ele abertamente, pois o que ele fez foi muito errado.
12 Uko wi adoli wii wi : ji bañaaŋ baloŋ biki Yakob ayiluŋ babi bado kaban, aji bi kade na bayiţun banwooŋ baanwo bayuday, kë wi bayili mënţ başaaŋ aban, kë aşë low banwooŋ baanwo bayuday abot aţañan pde na baka. Aţi wal mënţ bayuday banjakuŋ aji banfiyaaruŋ bawo i kawala kaŧëmp.
12 No começo, quando chegou, ele comia com os gentios. Mais tarde, porém, quando vieram alguns amigos de Tiago, começou a se afastar, com medo daqueles que insistiam na necessidade de circuncisão.
13 Bayuday bankakuŋ afiyaar baţaş Piyeer ţi kamena ki nul kë Barnabaŧ ţi uleeful adoo wut kë baneejana ţi kamena mënţ.
13 Como resultado, outros judeus imitaram a hipocrisia de Pedro, e até mesmo Barnabé se deixou levar por ela.
14 Wi nwinuŋ kë baankpoş aŧaaŋ na manjoonan manwooŋ Uţup Ulil Unuura, dji na Piyeer ţi kadun ki bañaaŋ bŧi : « Iwi inwooŋ nayuday i kabuka, ikdooŋ ji banwooŋ baanwo bayuday. Iinţaş bgah bi bayuday. Kë hum di di iŋaluŋ pwuuk banwooŋ baanwo bayuday bakak bado kado ji bayuday?
14 Quando vi que não estavam seguindo a verdade das boas-novas, disse a Pedro diante de todos: “Se você, que é judeu de nascimento, vive como gentio, e não como judeu, por que agora obriga esses gentios a viverem como judeus?
15 Un ŋwo bayuday biki kabuka, ŋënwo ji bañaaŋ bandukiiŋ biki bajaaŋ baji bado buţaan.
15 Você e eu somos judeus de nascimento, e não pecadores, como os judeus consideram os gentios.
16 Kë ŋşë me kë ñaaŋ awoona ţañ naŧool ţi këş ki Naşibaţi ţi pfiyaar pi nul ţi Yeŧu Kriŧtu, mënţ ţi pţaş bgah bi *Moyiŧ pa. Ukaaŋ kë un ŋfiyaar Yeŧu kahilna kawo baŧool ţi kadun ki Naşibaţi. Mënţ ţi pţaş bgah bi Moyiŧ di ŋhilnuŋ kawo haŋ, ënhën, nin aloŋ aankwo naŧool ţi këş ki Naşibaţi ţi pţaş bgah.
16 E, no entanto, sabemos que uma pessoa é declarada justa diante de Deus pela fé em Jesus Cristo, e não pela obediência à lei. E cremos em Cristo Jesus, para que fôssemos declarados justos pela fé em Cristo, e não porque obedecemos à lei. Pois ninguém é declarado justo diante de Deus pela obediência à lei”.
17 Kë woli ŋla pţëpna ţi Yeŧu kawoona baŧool ţi kadun ki Naşibaţi, ŋwo wo ji biki bajaaŋ baji bawo bado buţaan. Uko waŋ uyuuj kë Kriŧtu aţu'un ţi pdo pekadu i? Nin, mënţ hënk da.
17 Mas, se a busca da justiça por meio de Cristo nos torna culpados de abandonar a lei, isso torna Cristo responsável por nosso pecado? De maneira nenhuma!
18 Woli dkak ţi bgah bi mbiiŋ aduk, ddiiman wal mënţ kë djuban ţi ba.
18 Se, pois, reconstruo o antigo sistema da lei que já destruí, então faço de mim mesmo transgressor da lei.
19 Ţi uko wi bgah bi Moyiŧ, dkeţi, pkeţ pampënnuŋ ţi bgah bi Moyiŧ ţi uleef wi ba, pa nhilna nwo pa Naşibaţi. Dpaŋana na Kriŧtu,
19 Pois, quando procurei viver por meio da lei, ela me condenou. Portanto, morri para a lei a fim de viver para Deus.
20 kë hënkuŋ mënţ nji dwooŋ, Kriŧtu awooŋ ţi nji. Mnwo mi naan ji ñaaŋ najën manwo ţi pfiyaar Abuk Naşibaţi anŋalnuŋ adoo wul uleeful pa nji.
20 Fui crucificado com Cristo; assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. Portanto, vivo neste corpo terreno pela fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Hënk, dpok pfël bnuura bi nyeenknuŋ du Naşibaţi, hënk di uwooŋ, woli pţaş bgah pakţuuŋ lah ñaaŋ awo naŧool ţi këş ki Naşibaţi, pkeţ pi Kriŧtu pakeer kawaaŋ udooni.
21 Não considero a graça de Deus algo sem sentido. Pois, se a obediência à lei nos tornasse justos diante de Deus, não haveria necessidade alguma de Cristo morrer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.