Atos 7
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NVI
1 Kë *naşih i baţeŋan aşë hepar Ŧefan aji : « Uko wi baţupuŋ ţi iwi uwoha manjoonan i? »
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: "São verdadeiras estas acusações? "
2 Kë Ŧefan aşë ŧeem aji : « An baŧënţ naan na başin naan, naŧiinkan. *Abraham ateemun awo ţfa du uŧaak wi Meŧopotamiya, ji abi ado kafëţ du ubeeka wi Haran. Naşibaţi i mndëm apën awinana da ţi kadunul,
2 A isso ele respondeu: "Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a Abraão, nosso pai, estando ele ainda na Mesopotâmia, antes de morar em Harã, e lhe disse:
3 aji na a : “Dukan uŧaak wi nu, na biki katohu, iya uŧaak wi nji kaluŋ kayuuju.”
3 ‘Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Wi wi Abraham apënuŋ du uŧaak wi bakaldeyeŋ, aya afëţ du Haran. Kë dul di Naşibaţi adolnuluŋ, wal wi aşin aneemuŋ, kë apën abi ţi uŧaak wi nafëţuŋ nţa wi.
4 "Então, ele saiu da terra dos caldeus e se estabeleceu em Harã. Depois da morte de seu pai, Deus o trouxe a esta terra, onde vocês agora vivem.
5 Aanwula nin ufëţ, nin dko dpaf kahoţ du uŧaak mënţ, aşë hoŋa aji aluŋ kawo ajug uŧaak mënţ ul na pntaali pi nul. Wal wi Naşibaţi akdooŋ kahoŋ mënţ, Abraham ahum aandobi buk.
5 Deus não lhe deu nenhuma herança aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Mas lhe prometeu que ele e, depois dele, seus descendentes, possuiriam a terra, embora, naquele tempo, Abraão não tivesse filhos.
6 Kë hënk di di Naşibaţi aţiiniiŋ aji : “Pntaali pi nul paluŋ kaya pyaanţ, baluŋ kajuuknţën pa ţi ulemp, kahajan pa ŋşubal iñeen week ŋbaakër (400).
6 Deus lhe falou desta forma: ‘Seus descendentes serão peregrinos numa terra estrangeira, e serão escravizados e maltratados por quatrocentos anos.
7 Kë nji Naşibaţi nşë luŋ kawayëş babuk uŧaak unţuuŋ baka ţi pjuuk, ţi buţaan bi badooŋ. Waŋ uţëple, bapën da kabi kadëmanaan ţi uŧaak wi nhoŋiiŋ wi.”
7 Mas eu castigarei a nação a quem servirão como escravos, e depois sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Wal mënţan wi wi adoluŋ *bhoŋar bi na Abraham, aţeŋanaan ba pwala *kaŧëmp, ukaaŋ kë wi abukuŋ *Iŧaak, kë awalana kaŧëmp wi akaaŋ ŋnuur bakreŋ. Kë hënk di di *Iŧaak adolaŋ wi abiiŋ abuk *Yakob, kë Yakob adola haŋ na babukul banwooŋ bateemun iñeen na batëb bammeeţaniiŋ.
8 E deu a Abraão a aliança da circuncisão. Por isso, Abraão gerou Isaque e o circuncidou oito dias depois do seu nascimento. Mais tarde, Isaque gerou Jacó, e este os doze patriarcas.
9 « Bateemun bammeeţaniiŋ bakuj *Yoŧef aţa baka wal mënţ aşë waapa, kë bannuguluŋ baya na a Ejiptu. Kë Naşibaţi aşë wo na a.
9 "Os patriarcas, tendo inveja de José, venderam-no como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Apënana ţi unoor wi nul bŧi, aşë ţena kë awo na uşal unŧuŋa, abot adola kë aŧiinkana du Farawuna naşih i Ejiptu. Farawuna adola kë awo nanŧuŋa i Ejiptu bŧi na i katoh ki nul bŧi.
10 e o libertou de todas as suas tribulações, dando a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito; este o tornou governador do Egito e de todo o seu palácio.
11 Wal mënţan, kë ubon uweek uşë wo ţi Ejiptu bŧi na ţi uŧaak wi *Kanaan ; bañaaŋ kë banoor maakan, kë bateemun baankak aka uko ude.
11 "Depois houve fome em todo o Egito e em Canaã, trazendo consigo grande sofrimento, e os nossos antepassados não encontravam alimento.
12 Wi Yakob aŧiinkuŋ kë baji uko ude uwo du Ejiptu, aşë yil da uyaaş uŧeek, bateemun.
12 Ouvindo que havia trigo no Egito, Jacó enviou nossos antepassados em sua primeira viagem.
13 Uyaaş utëbanţën, wi bakakuŋ, kë *Yoŧef abi meeţana ţi babuk aşin. Hënk, kë Farawuna aşë me kabuka ki Yoŧef.
13 Na segunda viagem deles, José fez-se reconhecer por seus irmãos, e o faraó pôde conhecer a família de José.
14 Wi wi Yoŧef aşaaŋ ado kë bayaarad Yakob aşin na bayiţul bŧi. Bukal bŧi bawo iñeen paaj na uloŋ na kañeen (75).
14 Depois disso, José mandou buscar seu pai Jacó e toda a sua família, que eram setenta e cinco pessoas.
15 Kë hënk di Yakob ayaaŋ du Ejiptu, kë dul di di ayaaŋ akeţna ul na bateemun bammeeţaniiŋ.
15 Então Jacó desceu ao Egito, onde faleceram ele e os nossos antepassados.
16 Bajej baka wal mënţ añooţ du ubeeka wi Ŧikem, aya moy du dko dloŋ di Abraham abiiŋ anug na itaka ţi babuk Emor du Ŧikem.
16 Seus corpos foram levados de volta a Siquém e colocados no túmulo que Abraão havia comprado ali dos filhos de Hamor, por certa quantia.
17 « Kë wal wi uko wi Naşibaţi ahoŋuŋ Abraham ubanuŋ ţi pdolana, pntaali pi nun paŧumi, aşë ŧuma ŧum pya ţi Ejiptu.
17 "Ao se aproximar o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, aumentou muito o número do nosso povo no Egito.
18 Hënk di naşih aloŋ abiiŋ aneejan pşih, anwooŋ aanţënkbër aŧiink kë baţiiniyaan uko wi Yoŧef.
18 Então outro rei, que nada sabia a respeito de José, passou a governar o Egito.
19 Naşih mënţ aţu mntit mi nul bŧi ţi phajan pntaali pi nun, kadoo ţu baka bafël bapoţ bambaaŋ abuka buka bakeţna.
19 Ele agiu traiçoeiramente para com o nosso povo e oprimiu os nossos antepassados, obrigando-os a abandonar os seus recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Wal mënţan wi wi *Moyiŧ abukiiŋ, kë Naşibaţi aşë ŋala. Aboot kli kwajanţ du katoh baka.
20 "Naquele tempo nasceu Moisés, que era um menino extraordinário. Por três meses ele foi criado na casa de seu pai.
21 Wi başaaŋ añooţa afël, abuk Farawuna ñaaţ kë aşë jeja, akuş ji abukul
21 Quando foi abandonado, a filha do faraó o tomou e o criou como seu próprio filho.
22 Moyiŧ ajuk bnuura pme pi bañaaŋ biki Ejiptu, abot awo ñaaŋ naweek ţi uko wi ajaaŋ ado na wi ajaaŋ aţup.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e veio a ser poderoso em palavras e obras.
23 « Wi Moyiŧ akaaŋ ŋşubal iñeen ŋbaakër, kë uşal wi pya pwin bayiţul baiŧrayel kë uşë bi ţi a.
23 "Ao completar quarenta anos, Moisés decidiu visitar seus irmãos israelitas.
24 Wi akyaaŋ, awin ñiinţ aloŋ i uŧaak wi Ejiptu kë akhajan ayiţul, kë ayeenkara, afiŋ ñiinţ i Ejiptu, alukandëra.
24 Ao ver um deles sendo maltratado por um egípcio, saiu em defesa do oprimido e o vingou, matando o egípcio.
25 Aşal kë bayiţul bame kë Naşibaţi aţëpna ţi a, aţij baka mbuur, kë başë wo baammee.
25 Ele pensava que seus irmãos compreenderiam que Deus o estava usando para salvá-los, mas eles não o compreenderam.
26 Wi unuur ujinţuŋ, awin baiŧrayel batëb kë bakgut aşë neej pwayëş ado na pkakan baka ţi ploolan aji na baka : “An biki, nabootuŋ abaa ŋom we ba?”
26 No dia seguinte, Moisés dirigiu-se a dois israelitas que estavam brigando, e tentou reconciliá-los, dizendo: ‘Homens, vocês são irmãos; por que ferem um ao outro? ’
27 Kë anwooŋ ţi phajan aŧënţul uŋ aşë wuuk Moyiŧ aji na a : “In aţu'iiŋ pwo naşih na nawayëş ţi un ba?
27 "Mas o homem que maltratava o outro empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 Om iŋal kafiŋën jibi ifiŋuŋ ñiinţ i Ejiptu takal?”
28 Quer matar-me como matou o egípcio ontem? ’
29 Wal wi Moyiŧ aŧiinkuŋ uko waŋ, aşë ţi, aya pyaanţ du uŧaak wi Madiyan, di abiiŋ akaana bapoţ biinţ batëb.
29 Ouvindo isso, Moisés fugiu para Midiã, onde ficou morando como estrangeiro e teve dois filhos.
30 « Wi aţooŋ da, ado ŋşubal iñeen ŋbaakër, kë *uwanjuŧ, uşë pën awinana ţi bdoo bloŋ bankyiki ţi bgof du bnkan banñoguŋ pnkuŋ pi Ŧinayi.
30 "Passados quarenta anos, apareceu a Moisés um anjo nas labaredas de uma sarça em chamas no deserto, perto do monte Sinai.
31 Moyiŧ añoŋar ţi uko wi awinuŋ aşë ñog pten bnuura, kë pdiim pi Ajugun paşë ŧiinkana aji :
31 Vendo aquilo, ficou atônito. E, aproximando-se para observar, ouviu a voz do Senhor:
32 “Nji dwooŋ Naşibaţi i bateemu, Naşibaţi i Abraham, i Iŧaak na i Yakob.” Moyiŧ alënk wal mënţ akat kat aankak añoom pten.
32 ‘Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Moisés, tremendo de medo, não ousava olhar.
33 Kë Ajugun aşë jaka : “Wohşën işapaat, dko di inaţuŋ duŋ dayimani.
33 "Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Aa, dwin mnhaj mi pntaali pi naan du Ejiptu, aŧiink mnţëg mi baka, aşë wala pbuuran baka. Hënkuŋ biini, dŋal kayilu du Ejiptu.”
34 De fato tenho visto a opressão sobre o meu povo no Egito. Ouvi seus gemidos e desci para livrá-lo. Venha agora, e eu o enviarei de volta ao Egito’.
35 « Moyiŧ mënţ i baiŧrayel babiiŋ apok aji na a : “In aţu'iiŋ pwo naşih na nawayëş? Ul i Naşibaţi akaaŋ ayil awo naşih na nabuuran i baka. Naşibaţi aţëpna ţi uwanjuŧ wi awinuŋ ţi bgof bankyikuŋ ayilna a.
35 "Este é o mesmo Moisés que tinham rejeitado com estas palavras: ‘Quem o nomeou líder e juiz? ’ Ele foi enviado pelo próprio Deus para ser líder e libertador deles, por meio do anjo que lhe tinha aparecido na sarça.
36 Kë ul akaaŋ apënan baka du Ejiptu. Ado mlagre mweek na iko iñoŋarënaan du uŧaak mënţ, na wi bakmuuruŋ *bdëk bjeenkal na du bnkan, ŋşubal iñeen ŋbaakër.
36 Ele os tirou de lá, fazendo maravilhas e sinais no Egito, no mar Vermelho e no deserto durante quarenta anos.
37 Ul Moyiŧ ajakuŋ na baiŧrayel aji : “Naşibaţi aluŋ kapënan ţi bayiţan naţuparul aloŋ ji nji pa an.”
37 "Este é aquele Moisés que disse aos israelitas: ‘Deus lhes levantará dentre seus irmãos um profeta como eu’.
38 Wi bateemun bayituŋ du bnkan ul kak abananuŋ baka uţup wi uwanjuŧ uţiiniŋ na a du pnkuŋ pi Ŧinayi. Aa, ul ayeenkuŋ ŋţup ŋi ubida, awulun.
38 Ele estava na congregação, no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos antepassados, e recebeu palavras vivas, para transmiti-las a nós.
39 « Kë bateemun başë bi wo baandi pŧiinka, apoka, aşë ŋal pkak du uŧaak wi Ejiptu.
39 "Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer-lhe; pelo contrário, rejeitaram-no, e em seus corações voltaram para o Egito.
40 Baji na *Aaron : “Ţakun başibaţi bankdooŋ kapoş ţi kadunun, Moyiŧ i ampënanuŋ un du Ejiptu, ñaaŋ aamme jibi aţëpi.”
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos conduzam, pois a esse Moisés que nos tirou do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu! ’
41 Ţuŋ ŋnuur mënţ, kë başë ţak ubay, ado pa wa pgur, aşë lilandër ulemp wi iñen yi baka maakan.
41 Naquela ocasião fizeram um ídolo em forma de bezerro. Trouxeram-lhe sacrifícios e fizeram uma celebração em honra ao que suas mãos tinham feito.
42 Kë Naşibaţi aşë dek baka feţ awut baka kë bakdëman ŋjah ŋi baţi, jibi *baţupar Naşibaţi bajakuŋ:
42 Mas Deus afastou-se deles e os entregou à adoração dos astros, conforme o que foi escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês apresentaram sacrifícios e ofertas durante os quarenta anos no deserto, Ó nação de Israel?
43 Kaduŋ ki Molok naşibaţi i nan ki nakuŋiiŋ ka,
43 Ao invés disso, levantaram o santuário de Moloque e a estrela do seu deus Renfã, ídolos que vocês fizeram para adorar! Portanto, eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 « Hënkuŋ ţi uko wi *kaloona kanjaaŋ kadiiman kë Naşibaţi awo da, kul ki bateemun bammeeţaniiŋ babiiŋ awoonaan du bnkan : Moyiŧ ado kë baboman ka jibi Naşibaţi ajakuluŋ, aji na a ado ka kanaam ji ki awinuŋ.
44 "No deserto os nossos antepassados tinham o tabernáculo da aliança, que fora feito segundo a ordem de Deus a Moisés, de acordo com o modelo que ele tinha visto.
45 Wi babuk baka bayeenkuŋ ka, aşë ya na ka aneejan du ŋŧaak ŋi bayeenkuŋ wal wi Yoŧuwa awooŋ ţi pşih, wi Naşibaţi adookuŋ bañaaŋ biki ŋŧaak mënţ ţi kadun ki baka. Kë kaloona mënţ kawo da te wal wi *Dayiţ abiiŋ aneejan pşih.
45 Tendo recebido o tabernáculo, nossos antepassados o levaram, sob a liderança de Josué, quando tomaram a terra das nações que Deus expulsou de diante deles. Esse tabernáculo permaneceu na terra até a época de Davi,
46 Dayiţ aŋalana ţi kadun ki Naşibaţi, aşë ñehan aji aŋal pdo baniwa katoh pa a, ul Naşibaţi i Yakob.
46 que encontrou graça diante de Deus e pediu que ele lhe permitisse providenciar uma habitação para o Deus de Jacó.
47 Kë *Ŧalomoŋ aşaaŋ abi niwa katoh mënţ.
47 Mas foi Salomão quem lhe construiu a casa.
48 « *Andëmuŋ Maakan kë aşaaŋ awo aanji fëţ ţi itoh yi iñen yi bañaaŋ bajën ibomanuŋ. Jibi *Naţupar Naşibaţi ajakuŋ:
48 "Todavia, o Altíssimo não habita em casas feitas por homens. Como diz o profeta:
49 “Baţi bawooŋ pbuuşiin pi naan
49 ‘O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés. Que espécie de casa vocês me edificarão? diz o Senhor, ou onde seria meu lugar de descanso?
50 Mënţ kañen ki naan kapaşuŋ iko yi bŧi i?” »
50 Não foram as minhas mãos que fizeram todas estas coisas? ’
51 Ŧefan akak aji na baka : « An batam ikow, badënëţ ŋhaaş, nadënëmi, akuţ apok *Uhaaş wi Naşibaţi, nawoha ji bateeman.
51 "Povo rebelde, obstinado de coração e de ouvidos! Vocês são iguais aos seus antepassados: sempre resistem ao Espírito Santo!
52 Ahoŋ ţi baţupar Naşibaţi i i bateeman bawooŋ baanhajani ba? Badoo fiŋ bambiiŋ aţup ubi wi Ñaaŋ Naŧool. An nawul Ñaaŋ Naŧool mënţ kë bafiŋi.
52 Qual dos profetas os seus antepassados não perseguiram? Eles mataram aqueles que prediziam a vinda do Justo, de quem agora vocês se tornaram traidores e assassinos —
53 An nanyeenkuŋ Bgah bi Naşibaţi banţëpnuŋ ţi ŋwanjuŧ, napok pţaş ba. »
53 vocês, que receberam a Lei por intermédio de anjos, mas não lhe obedeceram".
54 Wi bañaaŋ biki *uruha baŧiinkuŋ haŋ, aşë deebaţër Ŧefan bnuura ado dumrën iñiiŋ.
54 Ouvindo isso, ficavam furiosos e rangiam os dentes contra ele.
55 Kë Ŧefan ul, i *Uhaaş wi Naşibaţi uneejuŋ, aŧum, aşë jaban këş du baţi, awin pdëm pweek pi Naşibaţi, kë Yeŧu anaţ ţi kañen kadeenu ki Naşibaţi.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, levantou os olhos para o céu e viu a glória de Deus, e Jesus de pé, à direita de Deus,
56 Kë aji : « Natenan dwin baţi, kë bawo bhaab, kë *Abuk Ñiinţ aşë naţ ţi kadeenu ki Naşibaţi. »
56 e disse: "Vejo o céu aberto e o Filho do homem de pé, à direita de Deus".
57 Wal mënţ kë başë huuran maakan anëţ ibaţ yi baka. Wi wi başaaŋ adëpa ţi a bukal bŧi,
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, lançaram-se todos juntos contra ele,
58 apul pulan apënan ţi ubeeka, ajun ptapa mnlaak. Bankntapuluŋ mnlaak mënţan bahankan imişa yi baka naţaşa aloŋ anwooŋ katim ki Ŧawul.
58 arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas deixaram seus mantos aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Wi baktapuluŋ mnlaak hënk, kë Ŧefan aşë ñehan Naşibaţi aji : « Yeŧu Ajugun, yeenkan uhaaş wi naan. »
59 Enquanto apedrejavam Estêvão, este orava: "Senhor Jesus, recebe o meu espírito".
60 Wi wi aşaaŋ aŋup aşë huuh maakan aji : « Ajugun, kţo kafën baka pjuban pi badoluŋ pi. » Wi akjakuŋ haŋ aşë jëmşa.
60 Então caiu de joelhos e bradou: "Senhor, não os consideres culpados deste pecado". E, dizendo isso, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.