Atos 7
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ARIB
1 Kë *naşih i baţeŋan aşë hepar Ŧefan aji : « Uko wi baţupuŋ ţi iwi uwoha manjoonan i? »
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura são assim estas coisas?
2 Kë Ŧefan aşë ŧeem aji : « An baŧënţ naan na başin naan, naŧiinkan. *Abraham ateemun awo ţfa du uŧaak wi Meŧopotamiya, ji abi ado kafëţ du ubeeka wi Haran. Naşibaţi i mndëm apën awinana da ţi kadunul,
2 Estêvão respondeu: Irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando ele na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 aji na a : “Dukan uŧaak wi nu, na biki katohu, iya uŧaak wi nji kaluŋ kayuuju.”
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Wi wi Abraham apënuŋ du uŧaak wi bakaldeyeŋ, aya afëţ du Haran. Kë dul di Naşibaţi adolnuluŋ, wal wi aşin aneemuŋ, kë apën abi ţi uŧaak wi nafëţuŋ nţa wi.
4 Então saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. Dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Aanwula nin ufëţ, nin dko dpaf kahoţ du uŧaak mënţ, aşë hoŋa aji aluŋ kawo ajug uŧaak mënţ ul na pntaali pi nul. Wal wi Naşibaţi akdooŋ kahoŋ mënţ, Abraham ahum aandobi buk.
5 E não lhe deu nela herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu que lha daria em possessão, e depois dele à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Kë hënk di di Naşibaţi aţiiniiŋ aji : “Pntaali pi nul paluŋ kaya pyaanţ, baluŋ kajuuknţën pa ţi ulemp, kahajan pa ŋşubal iñeen week ŋbaakër (400).
6 Pois Deus disse que a sua descendência seria peregrina em terra estranha e que a escravizariam e maltratariam por quatrocentos anos.
7 Kë nji Naşibaţi nşë luŋ kawayëş babuk uŧaak unţuuŋ baka ţi pjuuk, ţi buţaan bi badooŋ. Waŋ uţëple, bapën da kabi kadëmanaan ţi uŧaak wi nhoŋiiŋ wi.”
7 Mas eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus; e depois disto sairão, e me servirão neste lugar.
8 Wal mënţan wi wi adoluŋ *bhoŋar bi na Abraham, aţeŋanaan ba pwala *kaŧëmp, ukaaŋ kë wi abukuŋ *Iŧaak, kë awalana kaŧëmp wi akaaŋ ŋnuur bakreŋ. Kë hënk di di *Iŧaak adolaŋ wi abiiŋ abuk *Yakob, kë Yakob adola haŋ na babukul banwooŋ bateemun iñeen na batëb bammeeţaniiŋ.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; assim então gerou Abraão a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque gerou a Jacó, e Jacó aos doze patriarcas.
9 « Bateemun bammeeţaniiŋ bakuj *Yoŧef aţa baka wal mënţ aşë waapa, kë bannuguluŋ baya na a Ejiptu. Kë Naşibaţi aşë wo na a.
9 Os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele,
10 Apënana ţi unoor wi nul bŧi, aşë ţena kë awo na uşal unŧuŋa, abot adola kë aŧiinkana du Farawuna naşih i Ejiptu. Farawuna adola kë awo nanŧuŋa i Ejiptu bŧi na i katoh ki nul bŧi.
10 e o livrou de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 Wal mënţan, kë ubon uweek uşë wo ţi Ejiptu bŧi na ţi uŧaak wi *Kanaan ; bañaaŋ kë banoor maakan, kë bateemun baankak aka uko ude.
11 Sobreveio então uma fome a todo o Egito e Canaã, e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Wi Yakob aŧiinkuŋ kë baji uko ude uwo du Ejiptu, aşë yil da uyaaş uŧeek, bateemun.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais pela primeira vez.
13 Uyaaş utëbanţën, wi bakakuŋ, kë *Yoŧef abi meeţana ţi babuk aşin. Hënk, kë Farawuna aşë me kabuka ki Yoŧef.
13 E na segunda vez deu-se José a conhecer a seus irmãos, e a sua linhagem tornou-se manifesta a Faraó.
14 Wi wi Yoŧef aşaaŋ ado kë bayaarad Yakob aşin na bayiţul bŧi. Bukal bŧi bawo iñeen paaj na uloŋ na kañeen (75).
14 Então José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela-setenta e cinco almas.
15 Kë hënk di Yakob ayaaŋ du Ejiptu, kë dul di di ayaaŋ akeţna ul na bateemun bammeeţaniiŋ.
15 Jacó, pois, desceu ao Egito, onde morreu, ele e nossos pais;
16 Bajej baka wal mënţ añooţ du ubeeka wi Ŧikem, aya moy du dko dloŋ di Abraham abiiŋ anug na itaka ţi babuk Emor du Ŧikem.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certo preço em prata aos filhos de Emor, em Siquém.
17 « Kë wal wi uko wi Naşibaţi ahoŋuŋ Abraham ubanuŋ ţi pdolana, pntaali pi nun paŧumi, aşë ŧuma ŧum pya ţi Ejiptu.
17 Enquanto se aproximava o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo crescia e se multiplicava no Egito;
18 Hënk di naşih aloŋ abiiŋ aneejan pşih, anwooŋ aanţënkbër aŧiink kë baţiiniyaan uko wi Yoŧef.
18 até que se levantou ali outro rei, que não tinha conhecido José.
19 Naşih mënţ aţu mntit mi nul bŧi ţi phajan pntaali pi nun, kadoo ţu baka bafël bapoţ bambaaŋ abuka buka bakeţna.
19 Usando esse de astúcia contra a nossa raça, maltratou a nossos pais, ao ponto de fazê-los enjeitar seus filhos, para que não vivessem.
20 Wal mënţan wi wi *Moyiŧ abukiiŋ, kë Naşibaţi aşë ŋala. Aboot kli kwajanţ du katoh baka.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Wi başaaŋ añooţa afël, abuk Farawuna ñaaţ kë aşë jeja, akuş ji abukul
21 Sendo ele enjeitado, a filha de Faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Moyiŧ ajuk bnuura pme pi bañaaŋ biki Ejiptu, abot awo ñaaŋ naweek ţi uko wi ajaaŋ ado na wi ajaaŋ aţup.
22 Assim Moisés foi instruído em toda a sabedoria dos egípcios, e era poderoso em palavras e obras.
23 « Wi Moyiŧ akaaŋ ŋşubal iñeen ŋbaakër, kë uşal wi pya pwin bayiţul baiŧrayel kë uşë bi ţi a.
23 Ora, quando ele completou quarenta anos, veio-lhe ao coração visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Wi akyaaŋ, awin ñiinţ aloŋ i uŧaak wi Ejiptu kë akhajan ayiţul, kë ayeenkara, afiŋ ñiinţ i Ejiptu, alukandëra.
24 E vendo um deles sofrer injustamente, defendeu-o, e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Aşal kë bayiţul bame kë Naşibaţi aţëpna ţi a, aţij baka mbuur, kë başë wo baammee.
25 Cuidava que seus irmãos entenderiam que por mão dele Deus lhes havia de dar a liberdade; mas eles não entenderam.
26 Wi unuur ujinţuŋ, awin baiŧrayel batëb kë bakgut aşë neej pwayëş ado na pkakan baka ţi ploolan aji na baka : “An biki, nabootuŋ abaa ŋom we ba?”
26 No dia seguinte apareceu-lhes quando brigavam, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos maltratais um ao outro?
27 Kë anwooŋ ţi phajan aŧënţul uŋ aşë wuuk Moyiŧ aji na a : “In aţu'iiŋ pwo naşih na nawayëş ţi un ba?
27 Mas o que fazia injustiça ao seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz sobre nós?
28 Om iŋal kafiŋën jibi ifiŋuŋ ñiinţ i Ejiptu takal?”
28 Acaso queres tu matar-me como ontem mataste o egípcio?
29 Wal wi Moyiŧ aŧiinkuŋ uko waŋ, aşë ţi, aya pyaanţ du uŧaak wi Madiyan, di abiiŋ akaana bapoţ biinţ batëb.
29 A esta palavra fugiu Moisés, e tornou-se peregrino na terra de Madiã, onde gerou dois filhos.
30 « Wi aţooŋ da, ado ŋşubal iñeen ŋbaakër, kë *uwanjuŧ, uşë pën awinana ţi bdoo bloŋ bankyiki ţi bgof du bnkan banñoguŋ pnkuŋ pi Ŧinayi.
30 E passados mais quarenta anos, apareceu-lhe um anjo no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Moyiŧ añoŋar ţi uko wi awinuŋ aşë ñog pten bnuura, kë pdiim pi Ajugun paşë ŧiinkana aji :
31 Moisés, vendo isto, admirou-se da visão; e, aproximando-se ele para observar, soou a voz do Senhor:
32 “Nji dwooŋ Naşibaţi i bateemu, Naşibaţi i Abraham, i Iŧaak na i Yakob.” Moyiŧ alënk wal mënţ akat kat aankak añoom pten.
32 Eu sou o deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. E Moisés ficou trêmulo e não ousava olhar.
33 Kë Ajugun aşë jaka : “Wohşën işapaat, dko di inaţuŋ duŋ dayimani.
33 Disse-lhe então o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Aa, dwin mnhaj mi pntaali pi naan du Ejiptu, aŧiink mnţëg mi baka, aşë wala pbuuran baka. Hënkuŋ biini, dŋal kayilu du Ejiptu.”
34 Vi, com efeito, a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos, e desci para livrá-lo. Agora pois vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 « Moyiŧ mënţ i baiŧrayel babiiŋ apok aji na a : “In aţu'iiŋ pwo naşih na nawayëş? Ul i Naşibaţi akaaŋ ayil awo naşih na nabuuran i baka. Naşibaţi aţëpna ţi uwanjuŧ wi awinuŋ ţi bgof bankyikuŋ ayilna a.
35 A este Moisés que eles haviam repelido, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz? a este enviou Deus como senhor e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Kë ul akaaŋ apënan baka du Ejiptu. Ado mlagre mweek na iko iñoŋarënaan du uŧaak mënţ, na wi bakmuuruŋ *bdëk bjeenkal na du bnkan, ŋşubal iñeen ŋbaakër.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto por quarenta anos.
37 Ul Moyiŧ ajakuŋ na baiŧrayel aji : “Naşibaţi aluŋ kapënan ţi bayiţan naţuparul aloŋ ji nji pa an.”
37 Este é o Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta como eu.
38 Wi bateemun bayituŋ du bnkan ul kak abananuŋ baka uţup wi uwanjuŧ uţiiniŋ na a du pnkuŋ pi Ŧinayi. Aa, ul ayeenkuŋ ŋţup ŋi ubida, awulun.
38 Este é o que esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu palavras de vida para vo-las dar;
39 « Kë bateemun başë bi wo baandi pŧiinka, apoka, aşë ŋal pkak du uŧaak wi Ejiptu.
39 ao qual os nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram, e em seus corações voltaram ao Egito,
40 Baji na *Aaron : “Ţakun başibaţi bankdooŋ kapoş ţi kadunun, Moyiŧ i ampënanuŋ un du Ejiptu, ñaaŋ aamme jibi aţëpi.”
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Ţuŋ ŋnuur mënţ, kë başë ţak ubay, ado pa wa pgur, aşë lilandër ulemp wi iñen yi baka maakan.
41 Fizeram, pois, naqueles dias o bezerro, e ofereceram sacrifício ao ídolo, e se alegravam nas obras das suas mãos.
42 Kë Naşibaţi aşë dek baka feţ awut baka kë bakdëman ŋjah ŋi baţi, jibi *baţupar Naşibaţi bajakuŋ:
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou ao culto das hostes do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto, ó casa de Israel?
43 Kaduŋ ki Molok naşibaţi i nan ki nakuŋiiŋ ka,
43 Antes carregastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que vós fizestes para adorá-las. Desterrar-vos-ei pois, para além da Babilônia.
44 « Hënkuŋ ţi uko wi *kaloona kanjaaŋ kadiiman kë Naşibaţi awo da, kul ki bateemun bammeeţaniiŋ babiiŋ awoonaan du bnkan : Moyiŧ ado kë baboman ka jibi Naşibaţi ajakuluŋ, aji na a ado ka kanaam ji ki awinuŋ.
44 Entre os nossos pais no deserto estava o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto;
45 Wi babuk baka bayeenkuŋ ka, aşë ya na ka aneejan du ŋŧaak ŋi bayeenkuŋ wal wi Yoŧuwa awooŋ ţi pşih, wi Naşibaţi adookuŋ bañaaŋ biki ŋŧaak mënţ ţi kadun ki baka. Kë kaloona mënţ kawo da te wal wi *Dayiţ abiiŋ aneejan pşih.
45 o qual nossos pais, tendo-o por sua vez recebido, o levaram sob a direção de Josué, quando entraram na posse da terra das nações que Deus expulsou da presença dos nossos pais, até os dias de Davi,
46 Dayiţ aŋalana ţi kadun ki Naşibaţi, aşë ñehan aji aŋal pdo baniwa katoh pa a, ul Naşibaţi i Yakob.
46 que achou graça diante de Deus, e pediu que lhe fosse dado achar habitação para o Deus de Jacó.
47 Kë *Ŧalomoŋ aşaaŋ abi niwa katoh mënţ.
47 Entretanto foi Salomão quem lhe edificou uma casa;
48 « *Andëmuŋ Maakan kë aşaaŋ awo aanji fëţ ţi itoh yi iñen yi bañaaŋ bajën ibomanuŋ. Jibi *Naţupar Naşibaţi ajakuŋ:
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 “Baţi bawooŋ pbuuşiin pi naan
49 O céu é meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual o lugar do meu repouso?
50 Mënţ kañen ki naan kapaşuŋ iko yi bŧi i?” »
50 Não fez, porventura, a minha mão todas estas coisas?
51 Ŧefan akak aji na baka : « An batam ikow, badënëţ ŋhaaş, nadënëmi, akuţ apok *Uhaaş wi Naşibaţi, nawoha ji bateeman.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; como o fizeram os vossos pais, assim também vós.
52 Ahoŋ ţi baţupar Naşibaţi i i bateeman bawooŋ baanhajani ba? Badoo fiŋ bambiiŋ aţup ubi wi Ñaaŋ Naŧool. An nawul Ñaaŋ Naŧool mënţ kë bafiŋi.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que dantes anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e homicidas,
53 An nanyeenkuŋ Bgah bi Naşibaţi banţëpnuŋ ţi ŋwanjuŧ, napok pţaş ba. »
53 vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Wi bañaaŋ biki *uruha baŧiinkuŋ haŋ, aşë deebaţër Ŧefan bnuura ado dumrën iñiiŋ.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra Estêvão.
55 Kë Ŧefan ul, i *Uhaaş wi Naşibaţi uneejuŋ, aŧum, aşë jaban këş du baţi, awin pdëm pweek pi Naşibaţi, kë Yeŧu anaţ ţi kañen kadeenu ki Naşibaţi.
55 Mas ele, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus em pé à direita de Deus,
56 Kë aji : « Natenan dwin baţi, kë bawo bhaab, kë *Abuk Ñiinţ aşë naţ ţi kadeenu ki Naşibaţi. »
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem em pé à direita de Deus.
57 Wal mënţ kë başë huuran maakan anëţ ibaţ yi baka. Wi wi başaaŋ adëpa ţi a bukal bŧi,
57 Então eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele
58 apul pulan apënan ţi ubeeka, ajun ptapa mnlaak. Bankntapuluŋ mnlaak mënţan bahankan imişa yi baka naţaşa aloŋ anwooŋ katim ki Ŧawul.
58 e, lançando-o fora da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um mancebo chamado Saulo.
59 Wi baktapuluŋ mnlaak hënk, kë Ŧefan aşë ñehan Naşibaţi aji : « Yeŧu Ajugun, yeenkan uhaaş wi naan. »
59 Apedrejavam, pois, a Estêvão que orando, dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Wi wi aşaaŋ aŋup aşë huuh maakan aji : « Ajugun, kţo kafën baka pjuban pi badoluŋ pi. » Wi akjakuŋ haŋ aşë jëmşa.
60 E pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. Tendo dito isto, adormeceu. E Saulo consentia na sua morte.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.