Atos 2
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NTLH
1 Bayitiir bŧi ţi unuur wi *Pentakot.
1 Quando chegou o dia de Pentecostes , todos os seguidores de Jesus estavam reunidos no mesmo lugar.
2 Ţi dko mënţ, kë başë ŧiink pŋaat panwoonuŋ baţi anaam na ukëk kë pabi aneej ţi katoh ki bawooŋ aŧum ka.
2 De repente, veio do céu um barulho que parecia o de um vento soprando muito forte e esse barulho encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Kë başë win iko iloŋ ji indemënt yi bdoo. Iko mënţ igarandëri, aji kandoli kaya kaţo ţi aloŋ.
3 Então todos viram umas coisas parecidas com chamas, que se espalharam como línguas de fogo; e cada pessoa foi tocada por uma dessas línguas.
4 *Uhaaş wi Naşibaţi uneej aŧum ţi baka bŧi, kë bakak aţup ŋţup ŋyaanţ, andoli jibi Uhaaş wi Naşibaţi uţu'uli pţup.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, de acordo com o poder que o Espírito dava a cada pessoa.
5 Ţi wal mënţan kë *bayuday baloŋ banjaaŋ badëman Naşibaţi banwoonuŋ ŋŧaak bŧi ŋi umundu, başë wo ţi Yeruŧalem.
5 Estavam morando ali em Jerusalém judeus religiosos vindos de todas as nações do mundo.
6 Wi baŧiinkuŋ pŋaat, pnŧuk payitiir aşë ñoŋar maakan ţiki andoli aji ŧiink baţup uţup wi ŧul.
6 Quando ouviram aquele barulho, uma multidão deles se ajuntou, e todos ficaram muito admirados porque cada um podia entender na sua própria língua o que os seguidores de Jesus estavam dizendo.
7 Bañoŋar adiwşa, aşë ji : « Bañaaŋ bankţiiniiŋ hënk baanwo biki *Galilay i?
7 A multidão ficou admirada e espantada e comentava: — Estas pessoas que estão falando assim são da Galileia!
8 Kë hum di di andoli ţi un, ajaki ŧiink bakţup ţi uţup wi nul?
8 Como é que cada um de nós as ouvimos falar na nossa própria língua?
9 Ŋwoona Parŧ, na Med na Elamit, na Meŧopotamiya, na Yuda, na Kapadoşiya, na Pont na Aŧiya.
9 Nós somos da Pártia, da Média, do Elão, da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 Baloŋ bawoona Frigiya na Pamfili, na Ejiptu na ŋfëţ ŋi Libiya ŋanñoguŋ Kuren, baloŋ kë bawoona Rom.
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e das regiões da Líbia que ficam perto de Cirene. Alguns de nós são de Roma.
11 Baloŋ kë bawo bayuday biki kabuka aţu na bankakuŋ baka, biki Kret, na Barab. Kë andoli ţi un aşë ji ŧiinka baka baţup ţi uţup wi nul iko inuura yi Naşibaţi adoluŋ. »
11 Uns são judeus, e outros, convertidos ao Judaísmo. Alguns são de Creta, e outros, da Arábia. E como é que todos estamos ouvindo essa gente falar em nossa própria língua a respeito das grandes coisas que Deus tem feito?
12 Bañaaŋ bañoŋar fuţ, baamme uko wi pdo, andoli kaji na aŧënţul : « We uwooŋ uko wi? »
12 Todos estavam admirados, sem saberem o que pensar, e perguntavam uns aos outros: — O que será que isso quer dizer?
13 Kë baloŋ başë beŋ baka, aji : « Biki baka pdaan poot. »
13 Mas outros zombavam, dizendo: — Esse pessoal está bêbado!
14 Kë Ŧimoŋ Piyeer aşë naţa na *banjañan iñeen na aloŋ bukuŋ aşë huuran aŧeem baka aji : « An *bayuday na an bŧi nanfëţuŋ ţi Yeruŧalem, an bŧi nawatan ibaţ naŧiink nabot nate uko wi nji kaţupanaŋ.
14 Então Pedro se levantou, junto com os outros onze apóstolos , e em voz bem alta começou a dizer à multidão: — Meus amigos judeus e todos vocês que moram em Jerusalém, prestem atenção e escutem o que eu vou dizer!
15 Nin, bañaaŋ biki baankuji, jibi naşaluŋ. Ŋhum ţi nfa mpoţi.
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como vocês estão pensando, pois são apenas nove horas da manhã.
16 Uko wi *Naţupar Naşibaţi i bajaaŋ bado Yowel abiiŋ aţup uţëpuŋ ţëp adolana hënk.
16 O que, de fato, está acontecendo é o que o profeta Joel disse:
17 Naşibaţi aji :
17 “É isto o que eu vou fazer nos últimos dias — diz Deus: Derramarei o meu Espírito sobre todas as pessoas. Os filhos e as filhas de vocês anunciarão a minha mensagem; os moços terão visões, e os velhos sonharão .
18 Ënhën, dluŋ kawalan ţi ŋnuur mënţ Uhaaş wi naan ţi balempar naan biinţ na baaţ,
18 Sim, eu derramarei o meu Espírito sobre os meus e naqueles dias eles também anunciarão a minha mensagem.
19 Dluŋ kado iko iñoŋarënaan du baţi duuţ
19 Em cima, no céu, farei com que apareçam coisas espantosas; e embaixo, na terra, farei milagres. Haverá sangue, e fogo, e nuvens de fumaça;
20 Unuur uluŋ kakak bdëm,
20 o sol ficará escuro, e a lua se tornará cor de sangue, antes que chegue o grande e Dia do Senhor.
21 Hënk, ñaaŋ ankluŋiiŋ kahaţ ţi katim ki Ajugun abuur.” »
21 Então todos os que pedirem a ajuda do Senhor serão salvos.”
22 Ŧimoŋ Piyeer akak aji na baka : « An bañaaŋ biki *Iŧrayel naŧiinkan bnuura uko wi nji kaţupuŋ: Naşibaţi ayil Yeŧu i *Naŧaret ayuujna ţi a mlagre na iko iñoŋarënaan iŧum, indiimanuŋ phina pi nul jibi nameeŋ wa an ţi ŋleefan.
22 Pedro continuou: — Homens de Israel, escutem o que eu vou dizer. Deus mostrou a vocês que Jesus de Nazaré era um homem aprovado por ele. Pois, por meio de Jesus, Deus fez milagres, maravilhas e coisas extraordinárias no meio de vocês, como vocês sabem muito bem.
23 Ñiinţ aŋ, bawulan a, jibi Naşibaţi adooŋ abi me wa akak aŋal uwo, nafiŋa, wi nadoluŋ kë banwooŋ baanfiyaari bapaŋa.
23 Deus, por sua própria vontade e sabedoria, já havia resolvido que Jesus seria entregue nas mãos de vocês. E vocês mesmos o mataram por mãos de homens maus, que o crucificaram.
24 Kë Naşibaţi aşë naţana ţi pkeţ, abuurana mnhaj mi pkeţ, pkeţ paanhilan amëbana.
24 Mas Deus ressuscitou Jesus, livrando-o do poder da morte, porque não era possível que a morte o dominasse.
25 *Dayiţ aţiiniyaana aji :
25 Pois Davi disse a respeito de Jesus o seguinte: “Eu via sempre o Senhor comigo porque ele está ao meu lado direito, para que nada me deixe abalado.
26 Ukaaŋ kë nlilan maakan akuţ ayeeh mnlilan mi naan.
26 Por isso o meu coração está feliz, e as minhas palavras são palavras de alegria; e eu, um ser mortal, vou descansar cheio de esperança,
27 ţiki iinkwutan uhaaş wi naan uya ufëţ du mnkeţ,
27 pois tu, Senhor, não me abandonarás no Eu tenho te servido fielmente, e por isso não deixarás que eu apodreça na sepultura.
28 Iyuujën bgah bankţijuŋ du ubida,
28 Tu me tens ensinado os caminhos que levam à vida, e a tua presença me encherá de alegria.”
29 « An bayiţ naan, dhilan kaţupan uko wi na mntëŋ: Atemun Dayiţ akeţi, amoya, kë bhër bi nul bawoha ţi uŧaak wi nun.
29 E Pedro disse mais isto: — Meus irmãos, eu preciso falar claramente com vocês a respeito do
30 Abi wo Naţupar Naşibaţi aşë me kë Naşibaţi abi hoŋa uko uloŋ, amehna ţi kadunul,
30 Ele era profeta e sabia que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes seria rei, como ele.
31 « Kë wi wi Dayiţ aŧaruŋ awin kë *Kriŧtu aluŋ kanaţa ţi pkeţ, aşë ţiiniyaan wa aji : “Naşibaţi aanwuta kë aţo du mnkeţ kë uleeful ukak awo uumpuţi.”
31 Davi sabia o que Deus ia fazer e por isso falou a respeito da ressurreição do Messias . Davi disse: “Ele não foi abandonado no mundo dos mortos, nem o seu corpo apodreceu na sepultura.”
32 Yeŧu mënţan, Naşibaţi anaţana ţi pkeţ, kë ŋwo bŧi bamaar.
32 Deus ressuscitou este Jesus, e todos nós somos testemunhas disso.
33 Naşibaţi adeeŋa ţi kadeenu ki nul, kë ayeenk du Aşin nja *Uhaaş wi Naşibaţi, wi ahoŋuluŋ ţfa, aniinkan wa ţi bañaaŋ, jibi nakwinuŋ akuţ aŧiink hënk.
33 Pois Jesus foi levado para sentar-se ao lado direito de Deus, o seu Pai, o qual lhe deu o Espírito Santo, como havia prometido. E Jesus derramou sobre nós esse Espírito, conforme vocês estão vendo e ouvindo agora.
34 Ţiki Dayiţ ul, andooŋ awo aampaya baţi aţiini aji :
34 Pois Davi não subiu para o céu, mas ele mesmo afirmou: “O Senhor Deus disse ao meu Senhor: ‘Sente-se do meu lado direito,
35 te ndo nţooran başooradu,
35 até que eu ponha os seus inimigos como estrado debaixo dos seus pés.’ ”
36 Ŧimoŋ Piyeer abaañëş bţup aji : « Bañaaŋ biki *Iŧrayel bŧi, nameen bnuura keeri : Yeŧu i napaŋuŋ ţi kruŧ, Naşibaţi adola kë awo Ajugun akuţ awo Kriŧtu. »
36 Todo o povo de Israel deve ficar bem certo de que este Jesus que vocês crucificaram é aquele que Deus tornou Senhor e Messias.
37 Wi bañaaŋ baŧiinkuŋ uţup waŋ aşë ţëla ţëla, ahepar Ŧimoŋ Piyeer na *banjañan bukundi aji : « Bayiţun, kë ŋbaa do do hum ba? »
37 Quando ouviram isso, todos ficaram muito aflitos e perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: — Irmãos, o que devemos fazer?
38 Ŧimoŋ Piyeer aŧeem baka aji « Nawutan pjuban, naţëlëş ŋbida, andoli ţi an aji yeenk *batiŧmu ţi katim ki Yeŧu Kriŧtu, Naşibaţi ahilna amiiran ipekadu. Naşibaţi aluŋ kawulan Uhaaş wi nul.
38 Pedro respondeu: — Arrependam-se, e cada um de vocês seja batizado em nome de Jesus Cristo para que os seus pecados sejam perdoados, e vocês receberão de Deus o Espírito Santo.
39 Kahoŋ ki nul kawo ki nan, na babukan, na banlowuŋ bŧi, na biki Naşibaţi Ajugun akluŋ kadu'ara. »
39 Pois essa promessa é para vocês, para os seus filhos e para todos os que estão longe, isto é, para todos aqueles que o Senhor, nosso Deus, chamar .
40 Ŧimoŋ Piyeer akak aţiini na baka pa bate abot akooţ baka aji : « Nalowan bañaaŋ bawuţaan biki nahilna nabuuran ŋleef ŋi nan. »
40 Pedro continuou a dar o seu testemunho e, com muitas outras explicações, procurou convencê-los, dizendo: — Saiam do meio dessa gente má e salvem-se!
41 Bandinanuŋ uţup wuŋ, bado batiŧmu, kë bañaaŋ banñoguŋ iñeen-week ŋyaaş iñeen ŋwajanţ (3000), bahoţana unuur mënţan ţi pnŧuk pi banfiyaaruŋ Yeŧu.
41 Muitos acreditaram na mensagem de Pedro e foram batizados. Naquele dia quase três mil se juntaram ao grupo dos seguidores de Jesus.
42 Bañaaŋ bakak amëban bnuura pjukan pi *banjañan, amëban ţi uţok na bboofar, ţi pfaaşiir kapoom na pñehan Naşibaţi.
42 E todos continuavam firmes, seguindo os ensinamentos dos apóstolos, vivendo em amor cristão, partindo o pão juntos e fazendo orações.
43 Bañaaŋ bŧi bawo na palënk ţi ŋleef ŋi baka, ţiki banjañan baji bado mlagre na iko iñoŋarënaan iŧum.
43 Os apóstolos faziam muitos milagres e maravilhas, e por isso todas as pessoas estavam cheias de temor .
44 Banfiyaaruŋ Yeŧu bŧi bakak aţok iko yi bakaaŋ bŧi.
44 Todos os que criam estavam juntos e unidos e repartiam uns com os outros o que tinham.
45 Baji bawaap itoh na bka bi baka, kafaşiir, andoli ayeenk kaliŋan na kanuma ki nul.
45 Vendiam as suas propriedades e outras coisas e dividiam o dinheiro com todos, de acordo com a necessidade de cada um.
46 Unuur unjinţi baji bayitiir du *Katoh Kaweek ki Naşibaţi, kafaaşër ipoom ţi itoh yi baka, kade na mnlilan na uhaaş ujinţ.
46 Todos os dias, unidos, se reuniam no pátio do Templo. E nas suas casas partiam o pão e participavam das refeições com alegria e humildade.
47 Baji badëman Naşibaţi, kë bañaaŋ bŧi babot amagan baka. Ajugun, kë aşë ji do unuur unjinţi, ahoţan ţi pnŧuk puŋ biki abuuranuŋ.
47 Louvavam a Deus por tudo e eram estimados por todos. E cada dia o Senhor juntava ao grupo as pessoas que iam sendo salvas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.