Atos 26
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NVT
1 Hënk, kë Agripa aşë ji na *Pawulu : « Ihinan kaţup, kayeŋan uleefu. » Pawulu adeeŋ kañen, aşë yeŋan uleeful aji :
1 Então Agripa disse a Paulo: “Você pode falar em sua defesa”. Paulo fez um sinal com a mão e começou sua defesa:
2 « Iwi Agripa naşih, dlilan nţa, wi nnaţuŋ ţi kadunu, kaŧeem ţi iko yi bayiţ naan *bayuday bataparaanuŋ bŧi.
2 “Rei Agripa, considero-me feliz de ter hoje a oportunidade de lhe apresentar minha defesa contra todas as acusações feitas pelos líderes judeus,
3 Dkak alilan maakan, ţiki ime udolade wi baka bnuura akak ame bnuura iko yi bajaaŋ baŋomna. Ukaaŋ kë nji kakooţu kooţ iŧiinkën bnuura.
3 pois sei que conhece bem todos os costumes e controvérsias dos judeus. Portanto, peço que me ouça com paciência.
4 « Bayuday bŧi bame jibi nţoori ţi kpoţ. Bame kak bŧi jibi ţi kaŧeeku nţoori du uŧaak wi naan, na du Yeruŧalem.
4 “Como os líderes judeus sabem muito bem, recebi educação judaica completa desde a infância entre meu povo e depois em Jerusalém.
5 Bame'ën undiimaan, ahilan kaţup woli baŋali kë dji kaţaş bgah bi pnŧuk pi *bafariŧay bantamnuŋ ţi bgah bi nun.
5 Também sabem, e talvez estejam dispostos a confirmar, que vivi como fariseu, a seita mais rígida de nossa religião.
6 Kë hënkuŋ, uko unkaaŋ kë bakwayşaan ţi, uwooŋ kë: Dhaţ uko wi Naşibaţi abiiŋ ahoŋ başinun.
6 Agora estou sendo julgado por causa de minha esperança no cumprimento da promessa feita por Deus a nossos antepassados.
7 Kë kşini iñeen na ktëb ki pntaali pi nun, kahoŋ mënţan ki ki kahaţuŋ pyeenk, wi kadëmanuŋ Naşibaţi na ŋhaaş ŋi baka nfa na utaakal. Iwi Agripa naşih, mnhaţ maŋ mankahaŋ kë bayuday baţijën uruha.
7 De fato, é por isso que as doze tribos de Israel adoram a Deus fervorosamente, dia e noite, e compartilham da mesma esperança que eu. E, no entanto, ó rei, acusam-me por causa dessa esperança!
8 We ukaaŋ kë an bayuday naşal aji ŋënhinan kafiyaar kë Naşibaţi aji naţan bañaaŋ ţi pkeţ ba? »
8 Por que lhes parece tão incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 « Kë nji ţi uleef naan hënk, kë ndun aşal aji dwo kado uko wi nhinanuŋ bŧi kaŧokna katim ki Yeŧu i *Naŧaret.
9 “Eu costumava pensar que era minha obrigação empenhar-me em me opor ao nome de Jesus, o nazareno.
10 Kë hënk di di ndolaŋ du Yeruŧalem, amob banfiyaaruŋ Yeŧu baŧum awat ukalabuş. *Baţeŋan baweek badinanaan pdo haŋ, aji wonţi baţu baka pkeţ dji kawo ţi bandinanuŋ.
10 Foi exatamente o que fiz em Jerusalém. Com autorização dos principais sacerdotes, fui responsável pela prisão de muitos dentre o povo santo. E eu votava contra eles quando eram condenados à morte.
11 Dji kañaay na itoh iñehanaani bŧi, kahajan banfiyaaruŋ Yeŧu, kawuuk baka pkar katim ki nul. Ddeebaţër baka maakan, adoo ji kaya ŋbeeka ŋmpaţi prab baka kahajan.
11 Muitas vezes providenciei que fossem castigados nas sinagogas, a fim de obrigá-los a blasfemar. Eu me opunha a eles com tanta violência que os perseguia até em cidades estrangeiras.
12 « Kë hënk di nŧooluŋ unuur uloŋ pya ubeeka wi Damaŧ, pdo ulemp mënţ awo na uworda wi *baţeŋan baweek.
12 “Certo dia, numa dessas missões, dirigia-me a Damasco, autorizado e incumbido pelos principais sacerdotes.
13 Kaya pban mndiiŋ unuur, djaku iwi, naşih, kë nşë wo ţi bgah, aşë win bjeehi bloŋ banwoonuŋ baţi aşë jeehan apel unuur, kë babi agurën nji na bankyaanţuŋ na nji.
13 Por volta do meio-dia, ó rei, ainda a caminho, uma luz do céu, mais intensa que o sol, brilhou sobre mim e meus companheiros.
14 Hënk, kë ŋpën bŧi ajot ţi mboş. Kë nşë ŧiink pdiim ploŋ kë pakţiini na nji na uţup *uhebërë aji : “*Ŧawul, Ŧawul, we ukaaŋ kë ikhajanaan ba? Ibaa noor we atootar ji upatar wi ajug wa akwuukuŋ na pfeeru pjul.” Upatar wi ajug wa akwuukuŋ na pfeeru|src="lb00020c.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="26.14"
14 Todos nós caímos no chão, e eu ouvi uma voz que me dizia em aramaico: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue? Não adianta lutar contra minha vontade’.
15 Kë nşë hepar aji : “Iwi in ula ba, Ajugun?” Kë Ajugun aşë ŧeem aji : “Nji Yeŧu a, ikhajanuŋ.
15 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E o Senhor respondeu: ‘Sou Jesus, a quem você persegue.
16 Naţiin iwo bnaţ, dpën awinana ţi kadunu, kakakanaanu nalempar naan. Iwo kaţup bandukiiŋ uko wi iwinuŋ nţa ţi nji, na wi nji kaluŋ kadiimanu.
16 Agora levante-se, pois eu apareci para nomeá-lo meu servo e minha testemunha. Conte o que viu e o que eu lhe mostrarei no futuro.
17 Dluŋ kayeŋu, ţi *bayuday na banwooŋ baanwo bayuday biki nji kayiliiŋ iya.
17 E eu o livrarei tanto de seu povo como dos gentios. Sim, eu o envio aos gentios
18 Iwoyi kahaabëş baka këş, kapënan baka ţi bdëm, kaţij moŋ bjeehi, kapënan baka ţi mnhina mi uweek wi ŋnŧaayi, kaţij du Naşibaţi. Hënk bahilna woli bafiyaarën, bapënan baka ipekadu bahil kawo ţi biki Naşibaţi adatuŋ aji bawo pntaali pi nul.”
18 para abrir os olhos deles a fim de que se voltem das trevas para a luz, e do poder de Satanás para Deus. Então receberão o perdão dos pecados e a herança entre o povo de Deus, separado pela fé em mim’.
19 « Ukaaŋ, Agripa naşih, kë nţaş uko wi Naşibaţi aţupnuŋ wi ahaabëşaanuŋ këş.
19 “Portanto, rei Agripa, obedeci à visão celestial.
20 Djunna Damaŧ na Yeruŧalem, abaañşaan ŋfëţ ŋi *Yuda bŧi na ŋi banwooŋ baanwo bayuday. Aţup baka aji bawut pjuban bakak du Naşibaţi, bado kado iko inkyuujuŋ kë bawut pjuban.
20 Anunciei a mensagem primeiro em Damasco, depois em Jerusalém e em toda a Judeia, e também aos gentios, dizendo que todos devem arrepender-se, voltar-se para Deus e mostrar, por meio de suas boas obras, que mudaram de rumo.
21 Uko waŋ ukaaŋ kë *bayuday bamobën wi nwooŋ du *Katoh Kaweek ki Naşibaţi aŋal pfiŋën.
21 Alguns judeus me prenderam no templo por anunciar essa mensagem e tentaram me matar.
22 Kë Naşibaţi aşë wo na nji te unuur wi nţa wi, kë ndoo naţ ţi kadun ki bañaaŋ bŧi, bampoţi na baweek aţup uko wi mmaaruŋ. Uko wi nji kaţupuŋ uunwo wo uloŋ umpaţi na wi *baţupar Naşibaţi na *Moyiŧ bajakuŋ ţfa aji ubi kadolana,
22 Mas Deus tem me protegido até este momento, para que eu dê testemunho a todos, dos mais simples até os mais importantes. Não ensino nada além daquilo que os profetas e Moisés disseram que haveria de acontecer,
23 *Kriŧtu aluŋ kahaj kaşë kawo naŧeek anknaţiiŋ ţi pkeţ kaţup bayuday na banwooŋ baanwo bayuday, bjeehi bi mbuur. »
23 que o Cristo sofreria e seria o primeiro a ressuscitar dos mortos e, desse modo, anunciaria a luz de Deus tanto aos judeus como aos gentios”.
24 Wi *Pawulu akyeŋanuŋ uleeful haŋ, kë Feŧtuŧ aşë huuh aji : « Iwi iyilaa! Pjuk pweek pi ijukuŋ pajun pfooyanu bkow! »
24 De repente, Festo gritou: “Paulo, você está louco! O excesso de estudo o fez perder o juízo!”.
25 Kë Pawulu aşë ŧeema aji : « Iwi Naweek maakan, mënyilaa, uko wi nji kaţupuŋ ujoonan akuţ aţëp ţi bgah.
25 Mas Paulo respondeu: “Não estou louco, excelentíssimo Festo. Digo a mais sensata verdade,
26 Agripa naşih, dñoom kaţup na a na mntëŋ ţiki dme kë aampaam iko mënţ bŧi, iindolana du bñot, dme kë ame ya bŧi aba.
26 e o rei Agripa sabe dessas coisas. Expresso-me com ousadia porque tenho certeza de que esses acontecimentos são todos de conhecimento dele, pois não se passaram em algum canto escondido.
27 Iwi Agripa naşih, ifiyaar uko wi *baţupar Naşibaţi bajakuŋ i? Dme kë ifiyaar wa. »
27 Rei Agripa, o senhor crê nos profetas? Eu sei que sim”.
28 Kë Agripa aşë ŧeem Pawulu aji : « Iŋal kakakanaan nariŧtoŋ ubaa kaţo'un ţi! »
28 Então Agripa o interrompeu: “Você acredita que pode me convencer a tornar-me cristão em tão pouco tempo?”.
29 Kë Pawulu akak aŧeem aji : « Mëmme me uŧar këme ujon, uko wi nji kañehanuŋ Naşibaţi uwooŋ iwi na bankŧiinkuŋ bŧi nţa di, nakak nawo ji nji, aşë wo mënŋal natana mnkorentu ji nji. »
29 Paulo respondeu: “Em pouco ou em muito tempo, peço a Deus que tanto o senhor como os demais aqui presentes se tornem como eu, exceto por estas correntes”.
30 Hënk kë naşih, na nanŧuŋa i uŧaak, na Bereniŧ, na bañaaŋ bŧi banwooŋ na baka başë naţa.
30 Então o rei, o governador, Berenice e todos os outros se levantaram e se retiraram.
31 Wi bapënuŋ aşë ţiini bukal bukal aji : « Ñiinţ i aando do uko uloŋ unkëşuŋ akeţ këme aya ukalabuş. »
31 Enquanto saíam, conversavam entre si e concordaram: “Esse homem não fez nada que mereça morte ou prisão”.
32 Kë Agripa aşë ji na Feŧtuŧ: « Ŋhinan lah kawutana, kë aşaaŋ ahepar pwayëşaana du naşih najeenkal. »
32 E Agripa disse a Festo: “Ele poderia ser posto em liberdade se não tivesse apelado a César”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.