Atos 23
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NVT
1 Wi wi *Pawulu aşaaŋ ajaban bawayëş bţup *bayuday këş aşë ji : « An bayiţ naan, uhaaş uwo ujinţ na nji ţi mnwo mi naan ţi kadun ki Naşibaţi te nţa di. »
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Kë *naşih i baţeŋan anwooŋ katim ki Ananiyaŧ aşë ji na bannaţuŋ ţi kadunul bakoba ţi mntum.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Kë Pawulu aşë ji na a : « Iwi naŧaaki i, Naşibaţi aluŋ kakobu na manjoonan. Iţo ţuŋ aji iwayëş jibi Bgah bajakuŋ, abaa kak aji na baka bakobën. »
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Biinţ bannaţuŋ añog Pawulu kë başë jaka : « Ikar kar naşih i baţeŋan Naşibaţi! »
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Kë Pawulu aşë ŧeem aji : « Babuk biinţ mëmme aji awooŋ naşih i baţeŋan. Baţup ţi Ulibra wi Naşibaţi aji : “Ñaaŋ aanwo kaţiiniyaan uko wi naşih i uŧaak wi nul buţaan.” »
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Wi Pawulu awinuŋ kë baloŋ ţi pnŧuk pi bawayëş baweek bawo *baŧaduk, kë baloŋ bawo *bafariŧay, kë aşë huuh aji : « An bayiţ naan! Dwo nafariŧay, abuk bafariŧay. Baţijën *uruha ţi, ţiki dhaţ aji bankeţuŋ baluŋ kanaţa ţi pkeţ. »
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Wi ajakaŋ jak haŋ, kë bafariŧay na baŧaduk başë jun pŋom, abot apaţşër.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 (Baŧaduk başal aji bankeţuŋ baankluŋ kanaţa ţi pkeţ, kë ŋwanjuŧ na ŋnŧoŋ ŋaanwoo, kë bafariŧay başal aji iko mënţ iwoo.)
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Pŋaat kë pabi dëma dëm, kë *bajukan Bgah bafariŧay baloŋ banaţa aŋoman aji : « Ŋënka nin uko utapar ñiinţ i. Om unŧoŋ këme *uwanjuŧ udoo ţiini na a. »
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Pŋom padëm pdëm paŋ, kë naşih i bangoli adoo ţi babi bakit kitan Pawulu, aşë ji na bangoli bawala baya bapënana ţi pŧoof pi baka, baţija katoh kaweek kanyeŋaniiŋ.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Uŧejan mënţ, kë Ajugun aşë naţ ţi kadun ki Pawulu aji na a : « Mëbaan iliinŧ! Iţiiniyaan katim ki naan ţi Yeruŧalem ţi aşë wo kak i kado haŋ du Rom. »
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Wi unuur ujinţuŋ, kë *bayuday baloŋ başë ŧiinkar. Bahoŋ amehna aji baankde baankdaan bë baanfiŋ *Pawulu.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Banŧiinkaruŋ haŋ bapel iñeen ŋbaakër.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Wi wi başaaŋ aya du *baţeŋan baweek na bantohi aji na baka : « Ŋhoŋ amehna aji ŋënkde nin ukoolan te wi ŋkfiŋaŋ Pawulu.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Hënkuŋ an ţi katim ki pnŧuk pi bawayëş bţup baweek, nayilan du naşih i bangoli naji na a aţijan Pawulu, nadaar naji naŋal kame bnuura uko wi adoluŋ. Kë un, ŋdobi bomandër bomandër pa pfiŋa ji abi ado kaban ţi. »
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Wi naţaşa aloŋ ayimi Pawulu aŧiinkuŋ uko waŋ, aşë ya du katoh kaweek kambiguŋ na pmboş pkëm, aneej da aţupa.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Wi wi Pawulu aşaaŋ adu naweek aloŋ i bangoli iñeen-week, aji na a : « Ñooţan naţaşa i du naşih i bangoli, aka uko uloŋ wi pţupa. »
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Kë naweek i bangoli añooţ naţaşa du naşih i baka, aşë ji na a : « Pawulu nakalabuş adu'ën akooţën aji nţiju naţaşa i, aka uko uloŋ wi pţupu. »
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Kë naşih i bangoli aşë mëbana ţi kañen apën na a kë bagaagi aşë jaka : « We wi iŋaluŋ pţupën? »
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Kë naţaşa aşë jaka : « Bayuday baŧiinkar aji babi pheparu iţij Pawulu faan du pnŧuk pi bawayëş bţup baweek, baji baŋal kadaar kaji baŋal kame uko wi adoluŋ.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Kdinan baka uko waŋ, ţiki bañaaŋ bampeluŋ iñeen ŋbaakër bamena dko dloŋ, ayoonka. Bahoŋ amehna aji baankde nin kadaan bë baanfiŋ Pawulu. Babomandër hënkuŋ aba, ayoonk yoonk idinan. »
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Kë naşih i bangoli aşë jaka awut kaţup nin aloŋ kaji aţupa uko mënţ, aşë wutan naţaşa kë ayaa.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Wi wi naşih i bangoli aşaaŋ adu baweek batëb biki bangoli iñeen-week aji na baka : « Nabomandëran na bangoli iñeen-week ŋyaaş ŋtëb (200), na bajug ŋmpëlënŧ iñeen paaj na uloŋ (70), na bangoli iñeen-week ŋyaaş ŋtëb (200) biki ijan, naya Kayŧaraya nţa di woli ŋwoori kañeen kaloŋ ŋi utaakal ŋakobi. » Bangoli baromeŋ badapa ŋmpëlënŧ ŋi baka|src="lb00198c.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="23.23"
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Nabomaan ŋmpëlënŧ nañooţna *Pawulu, ahilna aban najeb du Feliŧ nanŧuŋa.
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Hënk kë naşih i bangoli aşë piiŧ Feliŧ aji :
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 « Iwi Feliŧ nanŧuŋa naweek, nji, Klodiyuŧ Liŧiyaŧ dpiiŧuŋ awulu mboş.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 *Bayuday bamob ñiinţ i aŋal pfiŋa, kë nşë bi na bangoli naan abuurana, ţiki baţupën aji aliŋ na baromeŋ.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Wi nŋaluŋ pme uko wi ajubanuŋ aşë ñooţa pnŧuk pi bawayëş bţup baweek pi baka.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Wi wi ŋşaaŋ ayikrën kë uko wi baktaparuluŋ uŧaaŋ na bgah bi baka, bë baanka ka nin uko uloŋ utapara unkëşuŋ bafiŋa këme batuha.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Wi mmeeŋ kë baloŋ baŧiinkar pfiŋa, kë nşë yil ţi dko mënţ aji baţiju a. Dkak ado bantaparuluŋ bţup babi ţi iwi baţup uko wi adoluŋ baka. »
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Na uŧejan, bangoli bado uko wi naşih i baka ajakuŋ, ajej Pawulu, aya na a te ubeeka wi Antipatriŧ.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Wi unuur ujinţuŋ kë bangoli bukuŋ başë kak du katoh kaweek, awut bajug ŋmpëlënŧ kë baya na Pawulu.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Wi babanuŋ Kayŧaraya aşë wul Feliŧ nanŧuŋa uko wi Klodiyuŧ apiiŧuŋ, aşë dukara Pawulu.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Wi nanŧuŋa aleyiiruŋ uko umpiiŧuŋ aşë hepar Pawulu uŧaak wi awoonuŋ. Wi ameeŋ kë awo i uŧaak wi Ŧiliŧiya,
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 aşë ji na a : « Dluŋ kaŧiinku woli bantapariiŋ bţup babani. » Kë aşë do kë bahank Pawulu du katoh ki pşih ki *Herod abiiŋ aniw, ayeŋa.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.