Atos 23

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Wi wi *Pawulu aşaaŋ ajaban bawayëş bţup *bayuday këş aşë ji : « An bayiţ naan, uhaaş uwo ujinţ na nji ţi mnwo mi naan ţi kadun ki Naşibaţi te nţa di. »
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Kë *naşih i baţeŋan anwooŋ katim ki Ananiyaŧ aşë ji na bannaţuŋ ţi kadunul bakoba ţi mntum.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Kë Pawulu aşë ji na a : « Iwi naŧaaki i, Naşibaţi aluŋ kakobu na manjoonan. Iţo ţuŋ aji iwayëş jibi Bgah bajakuŋ, abaa kak aji na baka bakobën. »
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Biinţ bannaţuŋ añog Pawulu kë başë jaka : « Ikar kar naşih i baţeŋan Naşibaţi! »
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Kë Pawulu aşë ŧeem aji : « Babuk biinţ mëmme aji awooŋ naşih i baţeŋan. Baţup ţi Ulibra wi Naşibaţi aji : “Ñaaŋ aanwo kaţiiniyaan uko wi naşih i uŧaak wi nul buţaan.” »
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Wi Pawulu awinuŋ kë baloŋ ţi pnŧuk pi bawayëş baweek bawo *baŧaduk, kë baloŋ bawo *bafariŧay, kë aşë huuh aji : « An bayiţ naan! Dwo nafariŧay, abuk bafariŧay. Baţijën *uruha ţi, ţiki dhaţ aji bankeţuŋ baluŋ kanaţa ţi pkeţ. »
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Wi ajakaŋ jak haŋ, kë bafariŧay na baŧaduk başë jun pŋom, abot apaţşër.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 (Baŧaduk başal aji bankeţuŋ baankluŋ kanaţa ţi pkeţ, kë ŋwanjuŧ na ŋnŧoŋ ŋaanwoo, kë bafariŧay başal aji iko mënţ iwoo.)
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Pŋaat kë pabi dëma dëm, kë *bajukan Bgah bafariŧay baloŋ banaţa aŋoman aji : « Ŋënka nin uko utapar ñiinţ i. Om unŧoŋ këme *uwanjuŧ udoo ţiini na a. »
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Pŋom padëm pdëm paŋ, kë naşih i bangoli adoo ţi babi bakit kitan Pawulu, aşë ji na bangoli bawala baya bapënana ţi pŧoof pi baka, baţija katoh kaweek kanyeŋaniiŋ.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Uŧejan mënţ, kë Ajugun aşë naţ ţi kadun ki Pawulu aji na a : « Mëbaan iliinŧ! Iţiiniyaan katim ki naan ţi Yeruŧalem ţi aşë wo kak i kado haŋ du Rom. »
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Wi unuur ujinţuŋ, kë *bayuday baloŋ başë ŧiinkar. Bahoŋ amehna aji baankde baankdaan bë baanfiŋ *Pawulu.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Banŧiinkaruŋ haŋ bapel iñeen ŋbaakër.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Wi wi başaaŋ aya du *baţeŋan baweek na bantohi aji na baka : « Ŋhoŋ amehna aji ŋënkde nin ukoolan te wi ŋkfiŋaŋ Pawulu.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Hënkuŋ an ţi katim ki pnŧuk pi bawayëş bţup baweek, nayilan du naşih i bangoli naji na a aţijan Pawulu, nadaar naji naŋal kame bnuura uko wi adoluŋ. Kë un, ŋdobi bomandër bomandër pa pfiŋa ji abi ado kaban ţi. »
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Wi naţaşa aloŋ ayimi Pawulu aŧiinkuŋ uko waŋ, aşë ya du katoh kaweek kambiguŋ na pmboş pkëm, aneej da aţupa.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Wi wi Pawulu aşaaŋ adu naweek aloŋ i bangoli iñeen-week, aji na a : « Ñooţan naţaşa i du naşih i bangoli, aka uko uloŋ wi pţupa. »
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Kë naweek i bangoli añooţ naţaşa du naşih i baka, aşë ji na a : « Pawulu nakalabuş adu'ën akooţën aji nţiju naţaşa i, aka uko uloŋ wi pţupu. »
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Kë naşih i bangoli aşë mëbana ţi kañen apën na a kë bagaagi aşë jaka : « We wi iŋaluŋ pţupën? »
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Kë naţaşa aşë jaka : « Bayuday baŧiinkar aji babi pheparu iţij Pawulu faan du pnŧuk pi bawayëş bţup baweek, baji baŋal kadaar kaji baŋal kame uko wi adoluŋ.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Kdinan baka uko waŋ, ţiki bañaaŋ bampeluŋ iñeen ŋbaakër bamena dko dloŋ, ayoonka. Bahoŋ amehna aji baankde nin kadaan bë baanfiŋ Pawulu. Babomandër hënkuŋ aba, ayoonk yoonk idinan. »
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Kë naşih i bangoli aşë jaka awut kaţup nin aloŋ kaji aţupa uko mënţ, aşë wutan naţaşa kë ayaa.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Wi wi naşih i bangoli aşaaŋ adu baweek batëb biki bangoli iñeen-week aji na baka : « Nabomandëran na bangoli iñeen-week ŋyaaş ŋtëb (200), na bajug ŋmpëlënŧ iñeen paaj na uloŋ (70), na bangoli iñeen-week ŋyaaş ŋtëb (200) biki ijan, naya Kayŧaraya nţa di woli ŋwoori kañeen kaloŋ ŋi utaakal ŋakobi. » Bangoli baromeŋ badapa ŋmpëlënŧ ŋi baka|src="lb00198c.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="23.23"
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Nabomaan ŋmpëlënŧ nañooţna *Pawulu, ahilna aban najeb du Feliŧ nanŧuŋa.
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Hënk kë naşih i bangoli aşë piiŧ Feliŧ aji :
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 « Iwi Feliŧ nanŧuŋa naweek, nji, Klodiyuŧ Liŧiyaŧ dpiiŧuŋ awulu mboş.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 *Bayuday bamob ñiinţ i aŋal pfiŋa, kë nşë bi na bangoli naan abuurana, ţiki baţupën aji aliŋ na baromeŋ.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Wi nŋaluŋ pme uko wi ajubanuŋ aşë ñooţa pnŧuk pi bawayëş bţup baweek pi baka.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Wi wi ŋşaaŋ ayikrën kë uko wi baktaparuluŋ uŧaaŋ na bgah bi baka, bë baanka ka nin uko uloŋ utapara unkëşuŋ bafiŋa këme batuha.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Wi mmeeŋ kë baloŋ baŧiinkar pfiŋa, kë nşë yil ţi dko mënţ aji baţiju a. Dkak ado bantaparuluŋ bţup babi ţi iwi baţup uko wi adoluŋ baka. »
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Na uŧejan, bangoli bado uko wi naşih i baka ajakuŋ, ajej Pawulu, aya na a te ubeeka wi Antipatriŧ.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Wi unuur ujinţuŋ kë bangoli bukuŋ başë kak du katoh kaweek, awut bajug ŋmpëlënŧ kë baya na Pawulu.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Wi babanuŋ Kayŧaraya aşë wul Feliŧ nanŧuŋa uko wi Klodiyuŧ apiiŧuŋ, aşë dukara Pawulu.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Wi nanŧuŋa aleyiiruŋ uko umpiiŧuŋ aşë hepar Pawulu uŧaak wi awoonuŋ. Wi ameeŋ kë awo i uŧaak wi Ŧiliŧiya,
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 aşë ji na a : « Dluŋ kaŧiinku woli bantapariiŋ bţup babani. » Kë aşë do kë bahank Pawulu du katoh ki pşih ki *Herod abiiŋ aniw, ayeŋa.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.