Atos 23
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ARIB
1 Wi wi *Pawulu aşaaŋ ajaban bawayëş bţup *bayuday këş aşë ji : « An bayiţ naan, uhaaş uwo ujinţ na nji ţi mnwo mi naan ţi kadun ki Naşibaţi te nţa di. »
1 Fitando Paulo os olhos no sinédrio, disse: Varões irmãos, até o dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Kë *naşih i baţeŋan anwooŋ katim ki Ananiyaŧ aşë ji na bannaţuŋ ţi kadunul bakoba ţi mntum.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Kë Pawulu aşë ji na a : « Iwi naŧaaki i, Naşibaţi aluŋ kakobu na manjoonan. Iţo ţuŋ aji iwayëş jibi Bgah bajakuŋ, abaa kak aji na baka bakobën. »
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá a ti, parede branqueada; tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Biinţ bannaţuŋ añog Pawulu kë başë jaka : « Ikar kar naşih i baţeŋan Naşibaţi! »
4 Os que estavam ali disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Kë Pawulu aşë ŧeem aji : « Babuk biinţ mëmme aji awooŋ naşih i baţeŋan. Baţup ţi Ulibra wi Naşibaţi aji : “Ñaaŋ aanwo kaţiiniyaan uko wi naşih i uŧaak wi nul buţaan.” »
5 Disse Paulo: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Wi Pawulu awinuŋ kë baloŋ ţi pnŧuk pi bawayëş baweek bawo *baŧaduk, kë baloŋ bawo *bafariŧay, kë aşë huuh aji : « An bayiţ naan! Dwo nafariŧay, abuk bafariŧay. Baţijën *uruha ţi, ţiki dhaţ aji bankeţuŋ baluŋ kanaţa ţi pkeţ. »
6 Sabendo Paulo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no sinédrio: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus; é por causa da esperança da ressurreição dos mortos que estou sendo julgado.
7 Wi ajakaŋ jak haŋ, kë bafariŧay na baŧaduk başë jun pŋom, abot apaţşër.
7 Ora, dizendo ele isto, surgiu dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 (Baŧaduk başal aji bankeţuŋ baankluŋ kanaţa ţi pkeţ, kë ŋwanjuŧ na ŋnŧoŋ ŋaanwoo, kë bafariŧay başal aji iko mënţ iwoo.)
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Pŋaat kë pabi dëma dëm, kë *bajukan Bgah bafariŧay baloŋ banaţa aŋoman aji : « Ŋënka nin uko utapar ñiinţ i. Om unŧoŋ këme *uwanjuŧ udoo ţiini na a. »
9 Daí procedeu grande clamor; e levantando-se alguns da parte dos fariseus, altercavam, dizendo: Não achamos nenhum mal neste homem. E se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Pŋom padëm pdëm paŋ, kë naşih i bangoli adoo ţi babi bakit kitan Pawulu, aşë ji na bangoli bawala baya bapënana ţi pŧoof pi baka, baţija katoh kaweek kanyeŋaniiŋ.
10 E avolumando-se a dissenção, o comandante, temendo que Paulo fosse por eles despedaçado, mandou que os soldados descessem e o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Uŧejan mënţ, kë Ajugun aşë naţ ţi kadun ki Pawulu aji na a : « Mëbaan iliinŧ! Iţiiniyaan katim ki naan ţi Yeruŧalem ţi aşë wo kak i kado haŋ du Rom. »
11 Na noite seguinte, apresentou-se-lhe o Senhor e disse: Tem bom ânimo: porque, como deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa que o dês também em Roma.
12 Wi unuur ujinţuŋ, kë *bayuday baloŋ başë ŧiinkar. Bahoŋ amehna aji baankde baankdaan bë baanfiŋ *Pawulu.
12 Quando já era dia, coligaram-se os judeus e juraram sob pena de maldição que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Banŧiinkaruŋ haŋ bapel iñeen ŋbaakër.
13 Eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração;
14 Wi wi başaaŋ aya du *baţeŋan baweek na bantohi aji na baka : « Ŋhoŋ amehna aji ŋënkde nin ukoolan te wi ŋkfiŋaŋ Pawulu.
14 e estes foram ter com os principais sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos sob pena de maldição a não provarmos coisa alguma até que matemos a Paulo.
15 Hënkuŋ an ţi katim ki pnŧuk pi bawayëş bţup baweek, nayilan du naşih i bangoli naji na a aţijan Pawulu, nadaar naji naŋal kame bnuura uko wi adoluŋ. Kë un, ŋdobi bomandër bomandër pa pfiŋa ji abi ado kaban ţi. »
15 Agora, pois, vós, com o sinédrio, rogai ao comandante que o mande descer perante vós como se houvésseis de examinar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo antes que ele chegue.
16 Wi naţaşa aloŋ ayimi Pawulu aŧiinkuŋ uko waŋ, aşë ya du katoh kaweek kambiguŋ na pmboş pkëm, aneej da aţupa.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo sabido da cilada, foi, entrou na fortaleza e avisou a Paulo.
17 Wi wi Pawulu aşaaŋ adu naweek aloŋ i bangoli iñeen-week, aji na a : « Ñooţan naţaşa i du naşih i bangoli, aka uko uloŋ wi pţupa. »
17 Chamando Paulo um dos centuriões, disse: Leva este moço ao comandante, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Kë naweek i bangoli añooţ naţaşa du naşih i baka, aşë ji na a : « Pawulu nakalabuş adu'ën akooţën aji nţiju naţaşa i, aka uko uloŋ wi pţupu. »
18 Tomando-o ele, pois, levou-o ao comandante e disse: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este moço, que tem alguma coisa a dizer-te.
19 Kë naşih i bangoli aşë mëbana ţi kañen apën na a kë bagaagi aşë jaka : « We wi iŋaluŋ pţupën? »
19 O comandante tomou-o pela mão e, retirando-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que é que tens a contar-me?
20 Kë naţaşa aşë jaka : « Bayuday baŧiinkar aji babi pheparu iţij Pawulu faan du pnŧuk pi bawayëş bţup baweek, baji baŋal kadaar kaji baŋal kame uko wi adoluŋ.
20 Disse ele: Os judeus combinaram rogar-te que amanhã mandes Paulo descer ao sinédrio, como que tendo de inquirir com mais precisão algo a seu respeito.
21 Kdinan baka uko waŋ, ţiki bañaaŋ bampeluŋ iñeen ŋbaakër bamena dko dloŋ, ayoonka. Bahoŋ amehna aji baankde nin kadaan bë baanfiŋ Pawulu. Babomandër hënkuŋ aba, ayoonk yoonk idinan. »
21 Tu, pois, não te deixes persuadir por eles; porque mais de quarenta homens dentre eles armaram ciladas, os quais juraram sob pena de maldição não comerem nem beberem até que o tenham morto; e agora estão aprestados, esperando a tua promessa.
22 Kë naşih i bangoli aşë jaka awut kaţup nin aloŋ kaji aţupa uko mënţ, aşë wutan naţaşa kë ayaa.
22 Então o comandante despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Wi wi naşih i bangoli aşaaŋ adu baweek batëb biki bangoli iñeen-week aji na baka : « Nabomandëran na bangoli iñeen-week ŋyaaş ŋtëb (200), na bajug ŋmpëlënŧ iñeen paaj na uloŋ (70), na bangoli iñeen-week ŋyaaş ŋtëb (200) biki ijan, naya Kayŧaraya nţa di woli ŋwoori kañeen kaloŋ ŋi utaakal ŋakobi. » Bangoli baromeŋ badapa ŋmpëlënŧ ŋi baka|src="lb00198c.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="23.23"
23 Chamando dois centuriões, disse: Aprontai para a terceira hora da noite duzentos soldados de infantaria, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesaréia.
24 Nabomaan ŋmpëlënŧ nañooţna *Pawulu, ahilna aban najeb du Feliŧ nanŧuŋa.
24 E mandou que aparelhassem cavalgaduras para que Paulo montasse, a fim de o levarem salvo ao governador Félix.
25 Hënk kë naşih i bangoli aşë piiŧ Feliŧ aji :
25 E escreveu-lhe uma carta nestes termos:
26 « Iwi Feliŧ nanŧuŋa naweek, nji, Klodiyuŧ Liŧiyaŧ dpiiŧuŋ awulu mboş.
26 Cláudio Lísias, ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 *Bayuday bamob ñiinţ i aŋal pfiŋa, kë nşë bi na bangoli naan abuurana, ţiki baţupën aji aliŋ na baromeŋ.
27 Este homem foi preso pelos judeus, e estava a ponto de ser morto por eles quando eu sobrevim com a tropa e o livrei ao saber que era romano.
28 Wi nŋaluŋ pme uko wi ajubanuŋ aşë ñooţa pnŧuk pi bawayëş bţup baweek pi baka.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao sinédrio deles;
29 Wi wi ŋşaaŋ ayikrën kë uko wi baktaparuluŋ uŧaaŋ na bgah bi baka, bë baanka ka nin uko uloŋ utapara unkëşuŋ bafiŋa këme batuha.
29 e achei que era acusado de questões da lei deles, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou prisão.
30 Wi mmeeŋ kë baloŋ baŧiinkar pfiŋa, kë nşë yil ţi dko mënţ aji baţiju a. Dkak ado bantaparuluŋ bţup babi ţi iwi baţup uko wi adoluŋ baka. »
30 E quando fui informado que haveria uma cilada contra o homem, logo to enviei, intimando também aos acusadores que perante ti se manifestem contra ele. Passa bem.
31 Na uŧejan, bangoli bado uko wi naşih i baka ajakuŋ, ajej Pawulu, aya na a te ubeeka wi Antipatriŧ.
31 Os soldados, pois, conforme lhes fora mandado, tomando a Paulo, o levaram de noite a Antipátride.
32 Wi unuur ujinţuŋ kë bangoli bukuŋ başë kak du katoh kaweek, awut bajug ŋmpëlënŧ kë baya na Pawulu.
32 Mas no dia seguinte, deixando aos de cavalaria irem com ele, voltaram à fortaleza;
33 Wi babanuŋ Kayŧaraya aşë wul Feliŧ nanŧuŋa uko wi Klodiyuŧ apiiŧuŋ, aşë dukara Pawulu.
33 os quais, logo que chegaram a Cesaréia e entregaram a carta ao governador, apresentaram-lhe também Paulo.
34 Wi nanŧuŋa aleyiiruŋ uko umpiiŧuŋ aşë hepar Pawulu uŧaak wi awoonuŋ. Wi ameeŋ kë awo i uŧaak wi Ŧiliŧiya,
34 Tendo lido a carta, o governador perguntou de que província ele era; e, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 aşë ji na a : « Dluŋ kaŧiinku woli bantapariiŋ bţup babani. » Kë aşë do kë bahank Pawulu du katoh ki pşih ki *Herod abiiŋ aniw, ayeŋa.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem também os teus acusadores; e mandou que fosse guardado no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.