Atos 22

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 « An baŧënţ naan na başin naan, naŧiinkan uko wi nji kaţupuŋ pa pyeŋan uleef naan. »
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Wi baŧiinkuŋ kë aţiini na baka na uţup *uhebërë, kë başë yomp juk, aŧiinka. Kë *Pawulu aşë ji :
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 « Nji, dwo *nayuday, ambuknaaniiŋ ubeeka wi Tarŧuŧ, du uŧaak wi Ŧiliŧiya, aşë kuşnaana ţi ubeeka wi. Gamaliyel ajukanaanuŋ bnuura bgah bi başinun, ajinţan. Dbi wo ñaaŋ aŋaluŋ maakan uko wi Naşibaţi ji an bŧi nţa hënk.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Dbi ji kahajan banjaaŋ baţaş bgah bi Yeŧu, te kadoo fiŋ, kamob biinţ na baaţ kawat ukalabuş
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 kë *naşih i baţeŋan na biki pnŧuk pi bantohi bawo bamaar. Ddoo yeenkna yeenkna du baka, uworda umpiiŧuŋ pa bayuday biki Damaŧ, kaya da kamob banfiyaaruŋ Yeŧu, kaţij ţi *uruha ţi Yeruŧalem ţi, pa bakob baka. »
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 « Unuur uloŋ, kaya mndiiŋ unuur, wi nji kayaaŋ adoo ñog Damaŧ, ţi dko mënţ, kë bjeehi bloŋ bweek banwoonuŋ baţi başë bi agurën, ajeehanaan.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Kë njot ţi mboş aşë ŧiink pdiim ploŋ kë pakji na nji : “*Ŧawul! Ŧawul! we ukaaŋ kë ikhajanaan ba?”
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Kë nşë ŧeem aji : “Iwi in ula ba, Ajugun?” Kë pdiim paŧeem aji : “Dwo Yeŧu i *Naŧaret, i ikhajanuŋ.”
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Bañaaŋ biki ŋkyaanţuŋ bawin bjeehi bnuura, aşë wo baanŧiink pdiim pankţiiniiŋ na nji.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Kë nşë hepara aji : “Ajugun, kë we wi nşaaŋ awo i kado ba?” Ajugun kë aji : “Naţiin ineej Damaŧ, baya kaţupu da uko wi Naşibaţi ajakuŋ ido.”
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Baŧënţ naan bamëbanaan mëban ţi kañen, aneejanaan Damaŧ, ţiki bjeehi bweek baŧokën këş. »
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 « Niinţ aloŋ anwooŋ Ananiyaŧ kë aşë wo da. Awo ñaaŋ anjaaŋ aţaş Naşibaţi na bgah bnuura, i *bayuday bŧi banfëţuŋ da bamaganuŋ.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Ananiyaŧ abi pwinën, aşë ji : “Ŧawul ayiţ naan kakan ido kawin.” Ţi dko mënţ, kë nkak awin, abot awina.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Kë Ananiyaŧ aşë ji na nji : “Naşibaţi i başinun, adobi datu dat pa ime kanuma ki nul, iwin Ñaaŋ Naŧool, ibot iŧiink uţup umpënnuŋ ţi mntumul.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Iwi ikwooŋ namaar i nul ţi kadun ki bañaaŋ bŧi ţi uko wi iwinuŋ abot aŧiink.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Ibaa yoonk we hënkuŋ ba? Naţiin iyeenk *batiŧmu, ipekadu yi nu ipënna woli itimana.”
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 « Wi nkakuŋ Yeruŧalem, awo du *Katoh Kaweek ki Naşibaţi añehana, kë Naşibaţi aşë haabëşaan këş
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 kë nwin Ajugun, kë akji na nji : “Ŧaraan! Pënan ţi Yeruŧalem hënkuŋ, ţiki baankdi pŧiink uko wi imaaruŋ abot awin unŧaaŋuŋ na nji.”
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Kë nşë ŧeema aji : “Ajugun, bañaaŋ biki bame bnuura kë dji kañaay na *itoh iñehanaani, kawat bañaaŋ banfiyaaruŋ Yeŧu ukalabuş, kabot kado bakob baka.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Kë wi pñaak pi Ŧefan ankeţariiŋ patuliiŋ kë nji mmaar da adinan wa abot ayeŋ imişa yi banfiŋuluŋ.”
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Wi wi Ajugun aşaaŋ ajakën : “Yaani, dyilu dko dlow, du banwooŋ baanwo bayuday.” »
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Wi *bayuday baŧiinkuŋ *Pawulu kë adoo ţup uko waŋ, kë başë huuran maakan aji : « Nabiin ŋfiŋ ñaaŋ i, aanwo i kawo ţi dko. »
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Wi bakhuuranuŋ, afël iyeti yi baka bko duuţ abot akuyëş pdëpalën,
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 kë naşih i bangoli aşë do kë bañooţa du katoh kaweek kambiguŋ na pmboş pkëm. Aji bakoba na itinŧël, aţupna uko unkayi kë bañaaŋ bakhuura hënk.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Wi bapiinţanuŋ Pawulu kakob, kë aşë ji na naweek i bangoli iñeen-week annaţuŋ da : « Naşal aji pmob ñaaŋ anliŋuŋ na baromeŋ kakob na itinŧël bë aandobi dolan uruha uwo ţi bgah i? »
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Wi naweek i bangoli aŧiinkuŋ uko waŋ aşë ya du naşih i bangoli, akakalëşa wa. Aşë jaka aji : « Iwin uko wi iŋaluŋ lah pdo? Ñiinţ i aliŋ na baromeŋ. »
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Kë naşih i bangoli aşë ya du Pawulu, ahepara aji : « Ţupan, iwi iliŋ na baromeŋ i? » Kë aŧeema aji : « Hënk da na manjoonan. » Naşih i bangoli kë aşë jaka :
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 « Nji, dluk luk itaka iŧum, abaa hil aliŋ na baromeŋ. » Kë Pawulu aŧeema aji : « Kë nji, nşë buka buka aliŋ na baromeŋ. »
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Banwooŋ biki pkoba pa aţiini balowa ţi dko mënţ, kë naşih i bangoli aşë lënk wi ameeŋ kë Pawulu i atanuŋ hënk, aliŋ na baromeŋ.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Wi nfa mambanuŋ, kë naşih i bangoli aşë do kë bafënëş *Pawulu aşë du *baţeŋan baweek na pnŧuk pi bawayëş bţup *bayuday, ţiki aŋal kame na manjoonan uko wi bañaaŋ baktaparuluŋ. Wi wi aşaaŋ adola kë abi anaţ ţi kadun ki baka.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.