Atos 22
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NTLH
1 « An baŧënţ naan na başin naan, naŧiinkan uko wi nji kaţupuŋ pa pyeŋan uleef naan. »
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Wi baŧiinkuŋ kë aţiini na baka na uţup *uhebërë, kë başë yomp juk, aŧiinka. Kë *Pawulu aşë ji :
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 « Nji, dwo *nayuday, ambuknaaniiŋ ubeeka wi Tarŧuŧ, du uŧaak wi Ŧiliŧiya, aşë kuşnaana ţi ubeeka wi. Gamaliyel ajukanaanuŋ bnuura bgah bi başinun, ajinţan. Dbi wo ñaaŋ aŋaluŋ maakan uko wi Naşibaţi ji an bŧi nţa hënk.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Dbi ji kahajan banjaaŋ baţaş bgah bi Yeŧu, te kadoo fiŋ, kamob biinţ na baaţ kawat ukalabuş
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 kë *naşih i baţeŋan na biki pnŧuk pi bantohi bawo bamaar. Ddoo yeenkna yeenkna du baka, uworda umpiiŧuŋ pa bayuday biki Damaŧ, kaya da kamob banfiyaaruŋ Yeŧu, kaţij ţi *uruha ţi Yeruŧalem ţi, pa bakob baka. »
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 « Unuur uloŋ, kaya mndiiŋ unuur, wi nji kayaaŋ adoo ñog Damaŧ, ţi dko mënţ, kë bjeehi bloŋ bweek banwoonuŋ baţi başë bi agurën, ajeehanaan.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Kë njot ţi mboş aşë ŧiink pdiim ploŋ kë pakji na nji : “*Ŧawul! Ŧawul! we ukaaŋ kë ikhajanaan ba?”
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Kë nşë ŧeem aji : “Iwi in ula ba, Ajugun?” Kë pdiim paŧeem aji : “Dwo Yeŧu i *Naŧaret, i ikhajanuŋ.”
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Bañaaŋ biki ŋkyaanţuŋ bawin bjeehi bnuura, aşë wo baanŧiink pdiim pankţiiniiŋ na nji.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Kë nşë hepara aji : “Ajugun, kë we wi nşaaŋ awo i kado ba?” Ajugun kë aji : “Naţiin ineej Damaŧ, baya kaţupu da uko wi Naşibaţi ajakuŋ ido.”
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Baŧënţ naan bamëbanaan mëban ţi kañen, aneejanaan Damaŧ, ţiki bjeehi bweek baŧokën këş. »
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 « Niinţ aloŋ anwooŋ Ananiyaŧ kë aşë wo da. Awo ñaaŋ anjaaŋ aţaş Naşibaţi na bgah bnuura, i *bayuday bŧi banfëţuŋ da bamaganuŋ.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Ananiyaŧ abi pwinën, aşë ji : “Ŧawul ayiţ naan kakan ido kawin.” Ţi dko mënţ, kë nkak awin, abot awina.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Kë Ananiyaŧ aşë ji na nji : “Naşibaţi i başinun, adobi datu dat pa ime kanuma ki nul, iwin Ñaaŋ Naŧool, ibot iŧiink uţup umpënnuŋ ţi mntumul.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Iwi ikwooŋ namaar i nul ţi kadun ki bañaaŋ bŧi ţi uko wi iwinuŋ abot aŧiink.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Ibaa yoonk we hënkuŋ ba? Naţiin iyeenk *batiŧmu, ipekadu yi nu ipënna woli itimana.”
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 « Wi nkakuŋ Yeruŧalem, awo du *Katoh Kaweek ki Naşibaţi añehana, kë Naşibaţi aşë haabëşaan këş
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 kë nwin Ajugun, kë akji na nji : “Ŧaraan! Pënan ţi Yeruŧalem hënkuŋ, ţiki baankdi pŧiink uko wi imaaruŋ abot awin unŧaaŋuŋ na nji.”
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Kë nşë ŧeema aji : “Ajugun, bañaaŋ biki bame bnuura kë dji kañaay na *itoh iñehanaani, kawat bañaaŋ banfiyaaruŋ Yeŧu ukalabuş, kabot kado bakob baka.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Kë wi pñaak pi Ŧefan ankeţariiŋ patuliiŋ kë nji mmaar da adinan wa abot ayeŋ imişa yi banfiŋuluŋ.”
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Wi wi Ajugun aşaaŋ ajakën : “Yaani, dyilu dko dlow, du banwooŋ baanwo bayuday.” »
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Wi *bayuday baŧiinkuŋ *Pawulu kë adoo ţup uko waŋ, kë başë huuran maakan aji : « Nabiin ŋfiŋ ñaaŋ i, aanwo i kawo ţi dko. »
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Wi bakhuuranuŋ, afël iyeti yi baka bko duuţ abot akuyëş pdëpalën,
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 kë naşih i bangoli aşë do kë bañooţa du katoh kaweek kambiguŋ na pmboş pkëm. Aji bakoba na itinŧël, aţupna uko unkayi kë bañaaŋ bakhuura hënk.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Wi bapiinţanuŋ Pawulu kakob, kë aşë ji na naweek i bangoli iñeen-week annaţuŋ da : « Naşal aji pmob ñaaŋ anliŋuŋ na baromeŋ kakob na itinŧël bë aandobi dolan uruha uwo ţi bgah i? »
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Wi naweek i bangoli aŧiinkuŋ uko waŋ aşë ya du naşih i bangoli, akakalëşa wa. Aşë jaka aji : « Iwin uko wi iŋaluŋ lah pdo? Ñiinţ i aliŋ na baromeŋ. »
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Kë naşih i bangoli aşë ya du Pawulu, ahepara aji : « Ţupan, iwi iliŋ na baromeŋ i? » Kë aŧeema aji : « Hënk da na manjoonan. » Naşih i bangoli kë aşë jaka :
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 « Nji, dluk luk itaka iŧum, abaa hil aliŋ na baromeŋ. » Kë Pawulu aŧeema aji : « Kë nji, nşë buka buka aliŋ na baromeŋ. »
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Banwooŋ biki pkoba pa aţiini balowa ţi dko mënţ, kë naşih i bangoli aşë lënk wi ameeŋ kë Pawulu i atanuŋ hënk, aliŋ na baromeŋ.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Wi nfa mambanuŋ, kë naşih i bangoli aşë do kë bafënëş *Pawulu aşë du *baţeŋan baweek na pnŧuk pi bawayëş bţup *bayuday, ţiki aŋal kame na manjoonan uko wi bañaaŋ baktaparuluŋ. Wi wi aşaaŋ adola kë abi anaţ ţi kadun ki baka.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.