Atos 21

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Wi ŋdukuŋ bantohi biki Efeŧ ţuŋ, aşë ya uŧool na ulanŧu, te unjiw wi Koŧ. Unuur utëbanţën, kë ŋban pkëŋ pi Rodeŧ, awoona da, aya ubeeka wi Patara.
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 Wi ŋbanuŋ da, ŋţënk ulanŧu undeki na uŧaak wi Feniŧi, kë ŋjej wa aya.
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 Ŋya adoo ten unjiw wi Kipruŧ, aşë duk wa ţi kañen kamayu ki nun aya umbaŋ wi uŧaak wi Ŧiri. Ŋwala du pkëŋ pi Tir, ţiki dul di di ulanŧu ukjijşaanuŋ iko yi ujijuŋ.
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 Du Tir ŋya ţënk banfiyaaruŋ Yeŧu, aţo na baka kanëm kapëb. *Uhaaş wi Naşibaţi uwuuk baka, kë başë ji na *Pawulu : « Kya Yeruŧalem. »
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Wi ŋţëpanuŋ kanëm, aşë ŧool na bgahun. Bañaaŋ bŧi kë bañooţanun, aţu na baaţ na bapoţ, aţëpan ubeeka. Wi wi ŋşaaŋ aŋup ţi kabaŋ ki bdëk bweek añehan Naşibaţi.
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 Wi ŋbaaŋ, aşë wayşër na baka, apaya ţi ulanŧu, kë banfiyaaruŋ Yeŧu bukuŋ bakak itoh yi baka.
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 Ŋbaañşaan pyaanţ pi nun na ulanŧu wi ŋwoonuŋ ubeeka wi Tir, aban ubeeka wi Ptolemayiŧ. Wi ŋbanuŋ da, ŋya wul banfiyaaruŋ Yeŧu mboş, aţo unuur upëb na baka.
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Wal wi unuur ujinţuŋ, kë ŋşë ŧool aya, aban ubeeka wi Kayŧaraya. Ŋya wala du uko Filip, naţup *Uţup Ulil Unuura. Filip mënţ awo aloŋ ţi biki babiiŋ adat du Yeruŧalem, bado kaţënk *banjañan.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 Awo na beegani babaakër, banwooŋ baaniimaa, banjaki *baţupar Naşibaţi.
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Wi ŋwooŋ da ado ŋnuur, kë Naţupar Naşibaţi aloŋ andu'aniiŋ Agabuŧ aşë woona Yuda, aban da.
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 Agabuŧ mënţ abi awinun, aşë jej katël ki Pawulu, atan ihoţul na iñenul na ka, aşë ji : « Uko wi Uhaaş wi Naşibaţi ujakuŋ wii wi : Hënk di di *bayuday du Yeruŧalem bakluŋ katan ajug katël ki. Baluŋ kawula banwooŋ baanwo bayuday. »
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 Wi ŋŧiinkuŋ uko waŋ, un na banfiyaaruŋ biki Kayŧaraya, ŋkooţ Pawulu awut kaya Yeruŧalem.
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 Kë Pawulu aşë ŧeemun aji : « we wi nabaaŋ awooni ba, aŧokën uşal? Nji, katim ki Yeŧu Ajugun kakëş nwut batanën bafiŋ du Yeruŧalem. »
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Wi ŋwooŋ ŋënhilan pneenana, aşë wuta, aji : « Uwoon jibi Ajugun ajakuŋ! »
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Wal wi ŋţëpanuŋ ŋnuur ŋloŋ, aşë bomandër, aŧool pya Yeruŧalem.
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Banfiyaaruŋ Yeŧu baloŋ biki ubeeka wi Kayŧaraya kë bañooţanun. Bañooţanun du uko ñiinţ aloŋ anjoni nfiyaar Yeŧu, i katim ki Mnaŧoŋ, anwooŋ i unjiw wi Kipruŧ. Kë du katohul di di ŋfërnuŋ.
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 Wi ŋbanuŋ Yeruŧalem, banfiyaaruŋ babi akitun na mnlilan.
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Unuur utëbanţën, kë *Pawulu aşë bi na un, kë ŋya uko Yakob. Dul di di bantohi biki pnŧuk pi banfiyaaruŋ bŧi bayituŋ.
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 Pawulu awul baka mboş, aşë ţup baka bnuura iko bŧi yi Naşibaţi aţëpnuŋ ţi a ado du banwooŋ baanwo bayuday.
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 Wi bantohi baŧiinkuŋ uko waŋ, badëman Naşibaţi aşë ji na Pawulu : « Ayiţun iwini, *bayuday baŧum baŧum bafiyaar hënkuŋ Yeŧu Ajugun, akuţ aţaş bŧi *Bgah bi Moyiŧ bnuura.
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 Kë wi bakţupuŋ baka ţi iwi wii wi : baji iwi iji kjukan bayuday bŧi banwooŋ du ŋŧaak ŋmpaţi aji bawut pţaş Bgah bi Moyiŧ. Baji iji kji na baka, bawut pwalan bapoţ *kaŧëmp, bawut pţaş bgah bi bayuday.
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 Kë ŋbaa do do hum ba? Bamehaara me kë iwo ţi.
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 Dolan uko wi ŋëkjakiiŋ: Ŋwo ţi na biinţ babaakër banhoŋuŋ amehna.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 Yaan na baka, iya idolan bañow, ilukar baka, başë bahilan bapuunk ikow. Hënk bañaaŋ bŧi bameena kë iko yi bakţupuŋ ţi iwi bŧi iinwo manjoonan, başë bawin kë iwi kak iji kţaş *Bgah bi Moyiŧ.
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 Kë banwooŋ baanwo bayuday aşë fiyaar hënkuŋ Yeŧu, ŋpiiŧ baka uko wi ŋdinanuŋ: Nawutan kade uyemaţ wi mngur, ŋnŧaam ŋankeţuŋ kë pñaak paantulaa. Nawutan pjuban pi piinţ. »
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 Unuur utëbanţën Pawulu kë aşë ya na biinţ babaakër bukuŋ, ajun bañow na baka. Aşë ya du *Katoh Kaweek ki Naşibaţi. Aţup unuur wi bakluŋ kayit kaji andoli kado bţeŋan bi nul, woli bañow baţëpi.
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 Wi ŋnuur paaj na uloŋ ŋi bañow ŋañoganuŋ pba, kë *bayuday baloŋ biki uŧaak wi Aŧiya başë win *Pawulu du *Katoh Kaweek ki Naşibaţi, aşë naakrëna na pnŧuk pi bañaaŋ bŧi, kë bamoba.
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 Wi bamobuluŋ aşë huuran aji : « An bañaaŋ biki *Iŧrayel naţënkun! Ñiinţ anjaaŋ aţup wi nja uwuţaan ţi bañaaŋ na dko, ţi *Bgah bi Moyiŧ na ţi Katoh ki Naşibaţi ki, awi. Adoo beeh beeh aţij baloŋ banwooŋ baanwo bayuday ţi katoh ki, aţopan dko dyimanaan di. »
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 Baţup haŋ ţiki bawin Trofim i Efeŧ, kë agakandër na Pawulu ţi ubeeka, aşë şal aji Pawulu aneej na a du Katoh ki Naşibaţi.
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 Kë phomp paniink ubeeka bŧi, bañaaŋ kë babi pnŧuk, abi añaŋ Pawulu, apul pulan apënana bdig aşë dëŧ ilëman.
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 Kë baloŋ baŋal pfiŋa. Wal mënţ kë başë yil du naşih i bangoli biki Rom, aji na a ubeeka wi Yeruŧalem bŧi uyewlaa.
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 Ţi dko mënţ, kë naşih adu bangoli baloŋ baweek na baloŋ ţuŋ, aşë mintar pnŧuk mënţ. Wi bañaaŋ bawinuluŋ na bangoli, aşë ţañan pkoba.
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Kë naşih i bangoli aşë bi ţi Pawulu, amëbana, aşë do kë batana na ktal ktëb ki mnkorentu aliinŧan. Wi wi aşaaŋ ahepar aji : « Ñiinţ i awo ahoŋ ba? Abaa do do we ba? »
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 Baloŋ ţi pnŧuk baji bahuuran wi, bukundi kahuuran wi moŋ. Bañaaŋ baŋaat pŋaat paŋ kë naşih i bangoli aanhilan ame uko unţëpuŋ na manjoonan, aşë ji baţija du katoh kaweek kambiguŋ na pmboş pkëm.
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 Bado na ppayan Pawulu ajeja jej ahilna abuur pnŧuk pankşookuluŋ.
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 Bañaaŋ bŧi bataşa aşë huuran aji : « Ŋfiŋa! »
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 Wi bangoli bakñooţuŋ *Pawulu du pşih, kë aşë hepar naşih i baka, aji : « Dhil kaţupu uko uloŋ i? » Kë aŧeema aji : « Mbeeh! Ite uţup *ugrek i?
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 Mënţ iwi keeri iwooŋ ñiinţ i Ejiptu ampataţiiŋ ţi ŋnuur ŋloŋ ţuŋ, aţëp du *pndiiş na balaŧ iñeen week ŋyaaş iñeen ŋbaakër (4000). »
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 Kë Pawulu aşë ŧeema aji « Nji dwo *nayuday abuk ubeeka wi Tarŧuŧ, du uŧaak wi Ŧiliŧiya. Dwo abuk ubeeka ummeeţaniiŋ. Dkooţu kooţ, ţenaan nţiini na bañaaŋ. »
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Wi naşih i bangoli adinanuŋ, kë Pawulu aşë naţ du bko duuţ atar baka kañen. Wi bañaaŋ bayompuŋ bŧi, kë aşë ţiini na baka na uţup *uhebërë aji :
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.