Atos 21
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NTLH
1 Wi ŋdukuŋ bantohi biki Efeŧ ţuŋ, aşë ya uŧool na ulanŧu, te unjiw wi Koŧ. Unuur utëbanţën, kë ŋban pkëŋ pi Rodeŧ, awoona da, aya ubeeka wi Patara.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Wi ŋbanuŋ da, ŋţënk ulanŧu undeki na uŧaak wi Feniŧi, kë ŋjej wa aya.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Ŋya adoo ten unjiw wi Kipruŧ, aşë duk wa ţi kañen kamayu ki nun aya umbaŋ wi uŧaak wi Ŧiri. Ŋwala du pkëŋ pi Tir, ţiki dul di di ulanŧu ukjijşaanuŋ iko yi ujijuŋ.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Du Tir ŋya ţënk banfiyaaruŋ Yeŧu, aţo na baka kanëm kapëb. *Uhaaş wi Naşibaţi uwuuk baka, kë başë ji na *Pawulu : « Kya Yeruŧalem. »
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Wi ŋţëpanuŋ kanëm, aşë ŧool na bgahun. Bañaaŋ bŧi kë bañooţanun, aţu na baaţ na bapoţ, aţëpan ubeeka. Wi wi ŋşaaŋ aŋup ţi kabaŋ ki bdëk bweek añehan Naşibaţi.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Wi ŋbaaŋ, aşë wayşër na baka, apaya ţi ulanŧu, kë banfiyaaruŋ Yeŧu bukuŋ bakak itoh yi baka.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Ŋbaañşaan pyaanţ pi nun na ulanŧu wi ŋwoonuŋ ubeeka wi Tir, aban ubeeka wi Ptolemayiŧ. Wi ŋbanuŋ da, ŋya wul banfiyaaruŋ Yeŧu mboş, aţo unuur upëb na baka.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Wal wi unuur ujinţuŋ, kë ŋşë ŧool aya, aban ubeeka wi Kayŧaraya. Ŋya wala du uko Filip, naţup *Uţup Ulil Unuura. Filip mënţ awo aloŋ ţi biki babiiŋ adat du Yeruŧalem, bado kaţënk *banjañan.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Awo na beegani babaakër, banwooŋ baaniimaa, banjaki *baţupar Naşibaţi.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Wi ŋwooŋ da ado ŋnuur, kë Naţupar Naşibaţi aloŋ andu'aniiŋ Agabuŧ aşë woona Yuda, aban da.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Agabuŧ mënţ abi awinun, aşë jej katël ki Pawulu, atan ihoţul na iñenul na ka, aşë ji : « Uko wi Uhaaş wi Naşibaţi ujakuŋ wii wi : Hënk di di *bayuday du Yeruŧalem bakluŋ katan ajug katël ki. Baluŋ kawula banwooŋ baanwo bayuday. »
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Wi ŋŧiinkuŋ uko waŋ, un na banfiyaaruŋ biki Kayŧaraya, ŋkooţ Pawulu awut kaya Yeruŧalem.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Kë Pawulu aşë ŧeemun aji : « we wi nabaaŋ awooni ba, aŧokën uşal? Nji, katim ki Yeŧu Ajugun kakëş nwut batanën bafiŋ du Yeruŧalem. »
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Wi ŋwooŋ ŋënhilan pneenana, aşë wuta, aji : « Uwoon jibi Ajugun ajakuŋ! »
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Wal wi ŋţëpanuŋ ŋnuur ŋloŋ, aşë bomandër, aŧool pya Yeruŧalem.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Banfiyaaruŋ Yeŧu baloŋ biki ubeeka wi Kayŧaraya kë bañooţanun. Bañooţanun du uko ñiinţ aloŋ anjoni nfiyaar Yeŧu, i katim ki Mnaŧoŋ, anwooŋ i unjiw wi Kipruŧ. Kë du katohul di di ŋfërnuŋ.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Wi ŋbanuŋ Yeruŧalem, banfiyaaruŋ babi akitun na mnlilan.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Unuur utëbanţën, kë *Pawulu aşë bi na un, kë ŋya uko Yakob. Dul di di bantohi biki pnŧuk pi banfiyaaruŋ bŧi bayituŋ.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Pawulu awul baka mboş, aşë ţup baka bnuura iko bŧi yi Naşibaţi aţëpnuŋ ţi a ado du banwooŋ baanwo bayuday.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Wi bantohi baŧiinkuŋ uko waŋ, badëman Naşibaţi aşë ji na Pawulu : « Ayiţun iwini, *bayuday baŧum baŧum bafiyaar hënkuŋ Yeŧu Ajugun, akuţ aţaş bŧi *Bgah bi Moyiŧ bnuura.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Kë wi bakţupuŋ baka ţi iwi wii wi : baji iwi iji kjukan bayuday bŧi banwooŋ du ŋŧaak ŋmpaţi aji bawut pţaş Bgah bi Moyiŧ. Baji iji kji na baka, bawut pwalan bapoţ *kaŧëmp, bawut pţaş bgah bi bayuday.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Kë ŋbaa do do hum ba? Bamehaara me kë iwo ţi.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Dolan uko wi ŋëkjakiiŋ: Ŋwo ţi na biinţ babaakër banhoŋuŋ amehna.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Yaan na baka, iya idolan bañow, ilukar baka, başë bahilan bapuunk ikow. Hënk bañaaŋ bŧi bameena kë iko yi bakţupuŋ ţi iwi bŧi iinwo manjoonan, başë bawin kë iwi kak iji kţaş *Bgah bi Moyiŧ.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Kë banwooŋ baanwo bayuday aşë fiyaar hënkuŋ Yeŧu, ŋpiiŧ baka uko wi ŋdinanuŋ: Nawutan kade uyemaţ wi mngur, ŋnŧaam ŋankeţuŋ kë pñaak paantulaa. Nawutan pjuban pi piinţ. »
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Unuur utëbanţën Pawulu kë aşë ya na biinţ babaakër bukuŋ, ajun bañow na baka. Aşë ya du *Katoh Kaweek ki Naşibaţi. Aţup unuur wi bakluŋ kayit kaji andoli kado bţeŋan bi nul, woli bañow baţëpi.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Wi ŋnuur paaj na uloŋ ŋi bañow ŋañoganuŋ pba, kë *bayuday baloŋ biki uŧaak wi Aŧiya başë win *Pawulu du *Katoh Kaweek ki Naşibaţi, aşë naakrëna na pnŧuk pi bañaaŋ bŧi, kë bamoba.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 Wi bamobuluŋ aşë huuran aji : « An bañaaŋ biki *Iŧrayel naţënkun! Ñiinţ anjaaŋ aţup wi nja uwuţaan ţi bañaaŋ na dko, ţi *Bgah bi Moyiŧ na ţi Katoh ki Naşibaţi ki, awi. Adoo beeh beeh aţij baloŋ banwooŋ baanwo bayuday ţi katoh ki, aţopan dko dyimanaan di. »
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Baţup haŋ ţiki bawin Trofim i Efeŧ, kë agakandër na Pawulu ţi ubeeka, aşë şal aji Pawulu aneej na a du Katoh ki Naşibaţi.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Kë phomp paniink ubeeka bŧi, bañaaŋ kë babi pnŧuk, abi añaŋ Pawulu, apul pulan apënana bdig aşë dëŧ ilëman.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Kë baloŋ baŋal pfiŋa. Wal mënţ kë başë yil du naşih i bangoli biki Rom, aji na a ubeeka wi Yeruŧalem bŧi uyewlaa.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Ţi dko mënţ, kë naşih adu bangoli baloŋ baweek na baloŋ ţuŋ, aşë mintar pnŧuk mënţ. Wi bañaaŋ bawinuluŋ na bangoli, aşë ţañan pkoba.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Kë naşih i bangoli aşë bi ţi Pawulu, amëbana, aşë do kë batana na ktal ktëb ki mnkorentu aliinŧan. Wi wi aşaaŋ ahepar aji : « Ñiinţ i awo ahoŋ ba? Abaa do do we ba? »
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Baloŋ ţi pnŧuk baji bahuuran wi, bukundi kahuuran wi moŋ. Bañaaŋ baŋaat pŋaat paŋ kë naşih i bangoli aanhilan ame uko unţëpuŋ na manjoonan, aşë ji baţija du katoh kaweek kambiguŋ na pmboş pkëm.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Bado na ppayan Pawulu ajeja jej ahilna abuur pnŧuk pankşookuluŋ.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Bañaaŋ bŧi bataşa aşë huuran aji : « Ŋfiŋa! »
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Wi bangoli bakñooţuŋ *Pawulu du pşih, kë aşë hepar naşih i baka, aji : « Dhil kaţupu uko uloŋ i? » Kë aŧeema aji : « Mbeeh! Ite uţup *ugrek i?
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Mënţ iwi keeri iwooŋ ñiinţ i Ejiptu ampataţiiŋ ţi ŋnuur ŋloŋ ţuŋ, aţëp du *pndiiş na balaŧ iñeen week ŋyaaş iñeen ŋbaakër (4000). »
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Kë Pawulu aşë ŧeema aji « Nji dwo *nayuday abuk ubeeka wi Tarŧuŧ, du uŧaak wi Ŧiliŧiya. Dwo abuk ubeeka ummeeţaniiŋ. Dkooţu kooţ, ţenaan nţiini na bañaaŋ. »
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Wi naşih i bangoli adinanuŋ, kë Pawulu aşë naţ du bko duuţ atar baka kañen. Wi bañaaŋ bayompuŋ bŧi, kë aşë ţiini na baka na uţup *uhebërë aji :
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.