Atos 21
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ARA
1 Wi ŋdukuŋ bantohi biki Efeŧ ţuŋ, aşë ya uŧool na ulanŧu, te unjiw wi Koŧ. Unuur utëbanţën, kë ŋban pkëŋ pi Rodeŧ, awoona da, aya ubeeka wi Patara.
1 Depois de nos apartarmos, fizemo-nos à vela e, correndo em direitura, chegamos a Cós; no dia seguinte, a Rodes, e dali, a Pátara.
2 Wi ŋbanuŋ da, ŋţënk ulanŧu undeki na uŧaak wi Feniŧi, kë ŋjej wa aya.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Ŋya adoo ten unjiw wi Kipruŧ, aşë duk wa ţi kañen kamayu ki nun aya umbaŋ wi uŧaak wi Ŧiri. Ŋwala du pkëŋ pi Tir, ţiki dul di di ulanŧu ukjijşaanuŋ iko yi ujijuŋ.
3 Quando Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Du Tir ŋya ţënk banfiyaaruŋ Yeŧu, aţo na baka kanëm kapëb. *Uhaaş wi Naşibaţi uwuuk baka, kë başë ji na *Pawulu : « Kya Yeruŧalem. »
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias; e eles, movidos pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Wi ŋţëpanuŋ kanëm, aşë ŧool na bgahun. Bañaaŋ bŧi kë bañooţanun, aţu na baaţ na bapoţ, aţëpan ubeeka. Wi wi ŋşaaŋ aŋup ţi kabaŋ ki bdëk bweek añehan Naşibaţi.
5 Passados aqueles dias, tendo-nos retirado, prosseguimos viagem, acompanhados por todos, cada um com sua mulher e filhos, até fora da cidade; ajoelhados na praia, oramos.
6 Wi ŋbaaŋ, aşë wayşër na baka, apaya ţi ulanŧu, kë banfiyaaruŋ Yeŧu bukuŋ bakak itoh yi baka.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, então, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Ŋbaañşaan pyaanţ pi nun na ulanŧu wi ŋwoonuŋ ubeeka wi Tir, aban ubeeka wi Ptolemayiŧ. Wi ŋbanuŋ da, ŋya wul banfiyaaruŋ Yeŧu mboş, aţo unuur upëb na baka.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Wal wi unuur ujinţuŋ, kë ŋşë ŧool aya, aban ubeeka wi Kayŧaraya. Ŋya wala du uko Filip, naţup *Uţup Ulil Unuura. Filip mënţ awo aloŋ ţi biki babiiŋ adat du Yeruŧalem, bado kaţënk *banjañan.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia; e, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Awo na beegani babaakër, banwooŋ baaniimaa, banjaki *baţupar Naşibaţi.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Wi ŋwooŋ da ado ŋnuur, kë Naţupar Naşibaţi aloŋ andu'aniiŋ Agabuŧ aşë woona Yuda, aban da.
10 Demorando-nos ali alguns dias, desceu da Judeia um profeta chamado Ágabo;
11 Agabuŧ mënţ abi awinun, aşë jej katël ki Pawulu, atan ihoţul na iñenul na ka, aşë ji : « Uko wi Uhaaş wi Naşibaţi ujakuŋ wii wi : Hënk di di *bayuday du Yeruŧalem bakluŋ katan ajug katël ki. Baluŋ kawula banwooŋ baanwo bayuday. »
11 e, vindo ter conosco, tomando o cinto de Paulo, ligando com ele os próprios pés e mãos, declarou: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus, em Jerusalém, farão ao dono deste cinto e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Wi ŋŧiinkuŋ uko waŋ, un na banfiyaaruŋ biki Kayŧaraya, ŋkooţ Pawulu awut kaya Yeruŧalem.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar, rogamos a Paulo que não subisse a Jerusalém.
13 Kë Pawulu aşë ŧeemun aji : « we wi nabaaŋ awooni ba, aŧokën uşal? Nji, katim ki Yeŧu Ajugun kakëş nwut batanën bafiŋ du Yeruŧalem. »
13 Então, ele respondeu: Que fazeis chorando e quebrantando-me o coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Wi ŋwooŋ ŋënhilan pneenana, aşë wuta, aji : « Uwoon jibi Ajugun ajakuŋ! »
14 Como, porém, não o persuadimos, conformados, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Wal wi ŋţëpanuŋ ŋnuur ŋloŋ, aşë bomandër, aŧool pya Yeruŧalem.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, subimos para Jerusalém;
16 Banfiyaaruŋ Yeŧu baloŋ biki ubeeka wi Kayŧaraya kë bañooţanun. Bañooţanun du uko ñiinţ aloŋ anjoni nfiyaar Yeŧu, i katim ki Mnaŧoŋ, anwooŋ i unjiw wi Kipruŧ. Kë du katohul di di ŋfërnuŋ.
16 e alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Wi ŋbanuŋ Yeruŧalem, banfiyaaruŋ babi akitun na mnlilan.
17 Tendo nós chegado a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Unuur utëbanţën, kë *Pawulu aşë bi na un, kë ŋya uko Yakob. Dul di di bantohi biki pnŧuk pi banfiyaaruŋ bŧi bayituŋ.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Pawulu awul baka mboş, aşë ţup baka bnuura iko bŧi yi Naşibaţi aţëpnuŋ ţi a ado du banwooŋ baanwo bayuday.
19 E, tendo-os saudado, contou minuciosamente o que Deus fizera entre os gentios por seu ministério.
20 Wi bantohi baŧiinkuŋ uko waŋ, badëman Naşibaţi aşë ji na Pawulu : « Ayiţun iwini, *bayuday baŧum baŧum bafiyaar hënkuŋ Yeŧu Ajugun, akuţ aţaş bŧi *Bgah bi Moyiŧ bnuura.
20 Ouvindo-o, deram eles glória a Deus e lhe disseram: Bem vês, irmão, quantas dezenas de milhares há entre os judeus que creram, e todos são zelosos da lei;
21 Kë wi bakţupuŋ baka ţi iwi wii wi : baji iwi iji kjukan bayuday bŧi banwooŋ du ŋŧaak ŋmpaţi aji bawut pţaş Bgah bi Moyiŧ. Baji iji kji na baka, bawut pwalan bapoţ *kaŧëmp, bawut pţaş bgah bi bayuday.
21 e foram informados a teu respeito que ensinas todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da lei.
22 Kë ŋbaa do do hum ba? Bamehaara me kë iwo ţi.
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão da tua chegada.
23 Dolan uko wi ŋëkjakiiŋ: Ŋwo ţi na biinţ babaakër banhoŋuŋ amehna.
23 Faze, portanto, o que te vamos dizer: estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, aceitaram voto;
24 Yaan na baka, iya idolan bañow, ilukar baka, başë bahilan bapuunk ikow. Hënk bañaaŋ bŧi bameena kë iko yi bakţupuŋ ţi iwi bŧi iinwo manjoonan, başë bawin kë iwi kak iji kţaş *Bgah bi Moyiŧ.
24 toma-os, purifica-te com eles e faze a despesa necessária para que raspem a cabeça; e saberão todos que não é verdade o que se diz a teu respeito; e que, pelo contrário, andas também, tu mesmo, guardando a lei.
25 Kë banwooŋ baanwo bayuday aşë fiyaar hënkuŋ Yeŧu, ŋpiiŧ baka uko wi ŋdinanuŋ: Nawutan kade uyemaţ wi mngur, ŋnŧaam ŋankeţuŋ kë pñaak paantulaa. Nawutan pjuban pi piinţ. »
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas.
26 Unuur utëbanţën Pawulu kë aşë ya na biinţ babaakër bukuŋ, ajun bañow na baka. Aşë ya du *Katoh Kaweek ki Naşibaţi. Aţup unuur wi bakluŋ kayit kaji andoli kado bţeŋan bi nul, woli bañow baţëpi.
26 Então, Paulo, tomando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Wi ŋnuur paaj na uloŋ ŋi bañow ŋañoganuŋ pba, kë *bayuday baloŋ biki uŧaak wi Aŧiya başë win *Pawulu du *Katoh Kaweek ki Naşibaţi, aşë naakrëna na pnŧuk pi bañaaŋ bŧi, kë bamoba.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus vindos da Ásia, tendo visto Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 Wi bamobuluŋ aşë huuran aji : « An bañaaŋ biki *Iŧrayel naţënkun! Ñiinţ anjaaŋ aţup wi nja uwuţaan ţi bañaaŋ na dko, ţi *Bgah bi Moyiŧ na ţi Katoh ki Naşibaţi ki, awi. Adoo beeh beeh aţij baloŋ banwooŋ baanwo bayuday ţi katoh ki, aţopan dko dyimanaan di. »
28 gritando: Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte ensina todos a serem contra o povo, contra a lei e contra este lugar; ainda mais, introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Baţup haŋ ţiki bawin Trofim i Efeŧ, kë agakandër na Pawulu ţi ubeeka, aşë şal aji Pawulu aneej na a du Katoh ki Naşibaţi.
29 Pois, antes, tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e julgavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Kë phomp paniink ubeeka bŧi, bañaaŋ kë babi pnŧuk, abi añaŋ Pawulu, apul pulan apënana bdig aşë dëŧ ilëman.
30 Agitou-se toda a cidade, havendo concorrência do povo; e, agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Kë baloŋ baŋal pfiŋa. Wal mënţ kë başë yil du naşih i bangoli biki Rom, aji na a ubeeka wi Yeruŧalem bŧi uyewlaa.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante da força que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Ţi dko mënţ, kë naşih adu bangoli baloŋ baweek na baloŋ ţuŋ, aşë mintar pnŧuk mënţ. Wi bañaaŋ bawinuluŋ na bangoli, aşë ţañan pkoba.
32 Então, este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Kë naşih i bangoli aşë bi ţi Pawulu, amëbana, aşë do kë batana na ktal ktëb ki mnkorentu aliinŧan. Wi wi aşaaŋ ahepar aji : « Ñiinţ i awo ahoŋ ba? Abaa do do we ba? »
33 Aproximando-se o comandante, apoderou-se de Paulo e ordenou que fosse acorrentado com duas cadeias, perguntando quem era e o que havia feito.
34 Baloŋ ţi pnŧuk baji bahuuran wi, bukundi kahuuran wi moŋ. Bañaaŋ baŋaat pŋaat paŋ kë naşih i bangoli aanhilan ame uko unţëpuŋ na manjoonan, aşë ji baţija du katoh kaweek kambiguŋ na pmboş pkëm.
34 Na multidão, uns gritavam de um modo; outros, de outro; não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Bado na ppayan Pawulu ajeja jej ahilna abuur pnŧuk pankşookuluŋ.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Bañaaŋ bŧi bataşa aşë huuran aji : « Ŋfiŋa! »
36 pois a massa de povo o seguia gritando: Mata-o!
37 Wi bangoli bakñooţuŋ *Pawulu du pşih, kë aşë hepar naşih i baka, aji : « Dhil kaţupu uko uloŋ i? » Kë aŧeema aji : « Mbeeh! Ite uţup *ugrek i?
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 Mënţ iwi keeri iwooŋ ñiinţ i Ejiptu ampataţiiŋ ţi ŋnuur ŋloŋ ţuŋ, aţëp du *pndiiş na balaŧ iñeen week ŋyaaş iñeen ŋbaakër (4000). »
38 Não és tu, porventura, o egípcio que, há tempos, sublevou e conduziu ao deserto quatro mil sicários?
39 Kë Pawulu aşë ŧeema aji « Nji dwo *nayuday abuk ubeeka wi Tarŧuŧ, du uŧaak wi Ŧiliŧiya. Dwo abuk ubeeka ummeeţaniiŋ. Dkooţu kooţ, ţenaan nţiini na bañaaŋ. »
39 Respondeu-lhe Paulo: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; e rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Wi naşih i bangoli adinanuŋ, kë Pawulu aşë naţ du bko duuţ atar baka kañen. Wi bañaaŋ bayompuŋ bŧi, kë aşë ţiini na baka na uţup *uhebërë aji :
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escada, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.