Atos 20
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs VC
1 Wi pŋaat paţañuŋ, kë *Pawulu aşë do kë bayitrën banfiyaaruŋ ţi Yeŧu, atëŋţën baka. Wi wi aşaaŋ aduk baka, aşë ŧool pya, ajej bgah bi Maŧedoniya.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 Amuur uŧaak mënţ, atëŋţën banfiyaaruŋ, abot aţiini na baka ajon abaa bi ban Greŧ.
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 Pawulu aţo du Greŧ kli kwajanţ. Wi aŧooluŋ pjej ulanŧu, kaya uŧaak wi Ŧiri, kë başë ţupa aji *bayuday babomandër pdola buţaan. Kë aşë guban, akakna Maŧedoniya.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Pawulu agakandër na Ŧopater, abuk Piruŧ i ubeeka wi Bereya, na Ariŧtarkuŧ na Ŧekunduŧ biki ubeeka wi Teŧalonika, Gayuŧ i ubeeka wi Derbe, na Timote, na Tihik, na Trofim biki uŧaak wi Aŧiya.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Biinţ bukuŋ mënţan, bajotun kadun, ayoonkun du Trowaŧ.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Kë un, ŋşë jej ulanŧu du pkëŋ pi ubeeka wi Filip, wi *ufeŧtu wi ipoom indaţ uţëpuŋ. Wi ŋnuur kañeen ŋaţëpuŋ, kë ŋya ţënk baka du Trowaŧ aţo da kanëm kapëb.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Unuur uŧeek wi kanëm, kë ŋşë yitiir pa pfaaşiir kapoom. Kë *Pawulu aşë ţup na bañaaŋ, te mnjel ţiki aţu na pya na nfa.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 Ŋkaniya ŋŧum ŋaŧehan wal mënţ du meeţ di bko duuţ, di ŋyitiiraanuŋ.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Kë nduba aloŋ aşë wo da, i bajaaŋ bado Ewutikuŧ, anţooŋ ţi ujaneel uloŋ aŧiink Pawulu. Kë Pawulu aşë ţiini, ajon maakan ţi bţup, kë nduba adobi yiŋëŧ. Wi aŋoyënţuŋ, adoo ronŧ, aşë buurna du uşoobra uwajanţën ajot. Wi bawaliiŋ atena, ado na pnaţana, aşë ţënk kë adobi keţ.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Kë Pawulu aşë wala, aŋup ţi napoţ, amooka aşë ji na bañaaŋ: « Nawutan kalënk, awo najeb. »
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Wi wi akakuŋ bko duuţ, afaaşiir ipoom na baka, kë badee. Wi aţiiniiŋ te mnjinţ, aşë ya.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 Kë bañaaŋ başë ţiiş na nduba najeb uŋ, alilan bnuura.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Wi wi ŋşaaŋ ajot kadun, ajej ulanŧu, pya Aŧoŧ, di ŋwooŋ i pya kajijna *Pawulu, ţiki apoş poş aya da.Ulanŧu|src="hk00215c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="20.13"
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Wi ŋyituŋ du Aŧoŧ, aşë jija ţi ulanŧu, aŧool pya ubeeka wi Miŧilena.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Wi ŋbanuŋ da, akak aţëp na ulanŧu, kë wi unuur ujinţuŋ kë ŋşë ñog unjiw wi Hiyoŧ, aban unjiw wi Ŧamoŧ ţi unuur utëbanţën, ţi uwajanţën kë ŋban ubeeka wi Milet.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Pawulu aji aţëp ţëp Efeŧ aankpant ţiki aanŋal pjon ţi uŧaak wi Aŧiya. Aŧaran pban Yeruŧalem woli ahinani ji unuur wi ufeŧtu wi *Pentakot udo kaban.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 *Pawulu awo ţi Milet, aşë yil, kë badu bantohi biki pnŧuk pi banfiyaaruŋ pi Efeŧ.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Wi babanuŋ, kë aşë ji na baka : « Nawin jibi nţo'i na an du unuur uŧeek wi ntapnuŋ kahoţ ţi uŧaak wi Aŧiya.
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Dlempar Ajugun, awalan uleef naan awooni, ahaj ţiki *bayuday baloŋ babomandër pdolën buţaan.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Mëmmenan nin ukoolan, uko wi nawooŋ i pme bŧi, dţup abot ajukanan wa, ţi kadun ki bañaaŋ na du itohan.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Dţup bayuday na banwooŋ baanwo bayuday aji bawut pjuban, bakak ţi Naşibaţi, bafiyaar Yeŧu Ajugun.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Kë *Uhaaş wi Naşibaţi uşë wuukën hënkuŋ pya Yeruŧalem, bë mëmme, uko wi nji kayaaŋ kaţënk da.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Dbubara me kë ubeeka wi nji kayahaŋ, Uhaaş wi Naşibaţi uji uleşanarën, kë ukalabuş na mhaj mawo da ayoonkën.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Kë nşë şal aji mnwo mi naan, manwo mndaayanaan, bubara ndo ulemp bŧi wi Yeŧu Ajugun ajakuŋ ndo te uba, unwooŋ pţup *Uţup Ulil Unuura wi bnuura bi Naşibaţi.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 « Dbi ţi an ţi, aţiiniyaan *Pşih pi Naşibaţi, aşë me kë naankak aluŋ kawin këş ki naan.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 Ukaaŋ kë nţupan nţa hënk : Ddo wi nhilanuŋ bŧi pa an, woli naanduk ate pjukan pi naan faan, dwent iñen yi naan.
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 Dţupan iko bŧi yi Naşibaţi ajakuŋ mbi nţupan bë mënduk duk nin uloŋ.
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Nalipariin ŋleefan, na batani bŧi bi Uhaaş wi Naşibaţi uwulanaŋ, aji nado kayeŋ. Namëbaan banfiyaaruŋ Naşibaţi biki bnuura. Yeŧu atul pñaakul, pbuuranaan pnŧuk pi nul.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Dme kë woli dyaa bañaaŋ banjooţuŋ ji ŋwuţ baluŋ kabi pdo batani buţaan.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Baloŋ ţi an badoo luŋ kawo ţi ŋţilan, kado kawuuk banfiyaaruŋ Yeŧu baloŋ baţaş baka.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Nakeerin nawo bten! Nakak naleş uko wi : Ddo ŋşubal ŋwajanţ, aji kaleşanan pnak na uŧejan, kadoo kawooni.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 « Hënkuŋ ddukan ţi iñen yi Naşibaţi, uţup wi bnuura wi nul ubot uwo na an. Uţup mënţ uhinan kaţijan pnŧuk pi banfiyaaruŋ. Ţi uţup mënţ kak, Naşibaţi ahinan kawul iko inuura yi ahankuŋ pa banwooŋ biki nul.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 Wi nwooŋ ţi, mëññebar unŧaam wi ñaaŋ aloŋ, këme uwuuru, këme imişa.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Name bnuura, dlemp lemp na iñen yi naan, kë ŋklempaşaana nji na biki ngakandëraanuŋ.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Ddiimanan na ŋnuur bŧi na dko bŧi : Hënk di di ñaaŋ ajaaŋ alemp, kaţënkna bajuuk. Kë nakak awo i kaleş uko wi Ajugun Yeŧu ajakuŋ ul ţi uleeful : “Mnlilan manwoona ţi pţen, apel ţi pyeenk.” »
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Wi Pawulu aţiiniiŋ aba, aşë ŋup na baka, añehan Naşibaţi.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Kë bañaaŋ bŧi başë wooni, amook Pawulu ţi pwayşër na a.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 Uko unkaaŋ kë bajooţan maakan, uwooŋ wi ajakuŋ na baka : « Naankak aluŋ kawin këş ki naan. » Wi wi başaaŋ añooţana te du ulanŧu.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.