Atos 16

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 *Pawulu aban ubeeka wi Derbe akak aya Liŧtra ; di naţaşar Yeŧu aloŋ i bajaaŋ bado Timote afëţuŋ. Anin awo *nayuday ankakuŋ afiyaar Yeŧu, kë aşin aşë wo nagrek.
1 E chegou a Derbe e Listra. E eis que estava ali um certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia que era crente, mas de pai grego;
2 Banfiyaaruŋ banwooŋ Liŧtra na Ikoniyom, baţiiniyaan uko unuura ţi katimul.
2 Do qual davam bom testemunho os irmãos que estavam em Listra e em Icônio.
3 Pawulu, kë aşë ŋal agakandër na a, aşë do kë bawalana *kaŧëmp, ţiki bayuday banfëţuŋ da, bame kë aşin awo nagrek.
3 Paulo quis que este fosse com ele; e tomando-o, o circuncidou, por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Wi bakyaaŋ, baţup na ŋbeeka abot aji na banfiyaaruŋ bado kado uko wi *banjañan na bantohi du Yeruŧalem bajakuŋ.
4 E, quando iam passando pelas cidades, lhes entregavam, para serem observados, os decretos que haviam sido estabelecidos pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Ukaaŋ kë banfiyaaruŋ, bakya'a ya kadun ţi pfiyaar, abot aŧuma ŧum pya na ŋnuur.
5 De sorte que as igrejas eram confirmadas na fé, e cada dia cresciam em número.
6 *Uhaaş wi Naşibaţi uneenan *Pawulu na biki agakandëraanuŋ pţup Uţup wi Naşibaţi du uŧaak wi Aŧiya, ukaaŋ kë bamuur aya ŋŧaak ŋi Frigiya na Galaŧiya.
6 E, passando pela Frígia e pela província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia.
7 Wi bañoguŋ uŧaak wi Miŧiya, aşë do na pneej Biŧiniya, kë Uhaaş wi Yeŧu uşë wo uundinan baka.
7 E, quando chegaram a Mísia, intentavam ir para Bitínia, mas o Espírito não lho permitiu.
8 Wi wi bamuuruŋ Miŧiya, aya aban pkëŋ pi Trowaŧ.
8 E, tendo passado por Mísia, desceram a Trôade.
9 Na uŧejan, Naşibaţi ahaabëşa këş kë awin ñiinţ aloŋ i Maŧedoniya, kë anaţi, aşë ji na a : « Biin Maŧedoniya, ţënkun! »
9 E Paulo teve de noite uma visão, em que se apresentou um homem da Macedônia, e lhe rogou, dizendo: Passa à Macedônia, e ajuda-nos.
10 Wi uko waŋ uţëpaŋ ţëp, kë ŋşë bi bomandër bomandër pya, ţiki ŋşal aji Naşibaţi adu'un du, ŋya ŋţup biki Maŧedoniya *Uţup Ulil Unuura.
10 E, logo depois desta visão, procuramos partir para a Macedônia, concluindo que o Senhor nos chamava para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Kë ŋjijnaana ulanŧu ţi Trowaŧ, abi ya ya uŧool du unjiw wi Ŧamoŧraŧ. Wi nfa mambanuŋ, kë ŋşë ya aban ubeeka wi Newopoliŧ.
11 E, navegando de Trôade, fomos correndo em caminho direito para a Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis;
12 Dul di di ŋpënnuŋ aya ubeeka uloŋ ţi uŧaak uŧeek wi Maŧedoniya unwooŋ katim ki Filip. Ubeeka mënţ uwo ţi pşih pi Rom. Ŋţo da ŋnuur ŋloŋ.
12 E dali para Filipos, que é a primeira cidade desta parte da Macedônia, e é uma colônia; e estivemos alguns dias nesta cidade.
13 Ţi *unuur wi pnoorfën wi bayuday, kë ŋşë pën aya umbaŋ wi kabaŋ ki katant, di ŋşaluŋ aji, ŋya kawin da dko dñehanaani Naşibati. Ŋţo da aţiini na baaţ banyituŋ da.
13 E no dia de sábado saímos fora das portas, para a beira do rio, onde se costumava fazer oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que ali se ajuntaram.
14 Aloŋ ţi baka, katimul kawo Liidi ; awo ñaaţ andëmanuŋ Naşibaţi, i ubeeka wi Ŧiyatira, aji waap ilaañ ijeenkal intamuŋ. Awo ţi pŧiinkun, kë Ajugun aşë haabëşa uhaaş, afiyaaraan uko wi *Pawulu akţupuŋ.
14 E uma certa mulher, chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que servia a Deus, nos ouvia, e o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Ñaaţ aŋ ayeenk *batiŧmu, ul na biki katohul, wi abaaŋ, aşë ñehanun aji : « Woli naşal aji dfiyaar hënkuŋ Ajugun na manjoonan, nabi kawala ţi katoh ki naan. » Akooţun, kë ŋdinani.
15 E, depois que foi batizada, ela e a sua casa, nos rogou, dizendo: Se haveis julgado que eu seja fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Unuur uloŋ, wi ŋkyaaŋ dko dñehanaani Naşibaţi, aşë yit na poonu aloŋ najuuk anwooŋ na unŧaayi unjaaŋ udola aţup uko unkluŋ kabi. Aji ţij banka'uluŋ itaka iŧum, ţi mnţoori mi ajaaŋ ado. Bakiin bi Pawulu na Ŧilaŧ|src="lb00337c.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="16.16"
16 E aconteceu que, indo nós à oração, nos saiu ao encontro uma jovem, que tinha espírito de adivinhação, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Poonu mënţ awo ţi pţaş *Pawulu na un, aşë huuran aji : « Bañaaŋ biki bawo balempar Naşibaţi ampeluŋ bañaaŋ bŧi, badiimanan bgah bankñooţanaŋ du mbuur. »
17 Esta, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens, que nos anunciam o caminho da salvação, são servos do Deus Altíssimo.
18 Wi wi awooŋ ţi pdo haŋ ŋnuur ŋŧum, kë Pawulu adobi deebaţ, akok aji na unŧaayi, « ţi katim ki Yeŧu Kriŧtu, dji ipën ţi a! » Ţi dko mënţ, kë unŧaayi ubi pën pën ţi poonu.
18 E isto fez ela por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, te mando que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Wi banknjuuknţënuŋ poonu uŋ bawinuŋ kë uko udeeni wi baka uŧokaa, kë başë mob bi Pawulu na Ŧilaŧ, apul pulan, añooţ du ufeeru, baya bado baka *uruha.
19 E, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro estava perdida, prenderam Paulo e Silas, e os levaram à praça, à presença dos magistrados.
20 Baţij baka du bawayëş bţup baromeŋ, aji na baka : « Bañaaŋ biki, bawo ţi pyewlën ubeeka wi nun, bawo *bayuday,
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbaram a nossa cidade,
21 aşë wo ţi pjukan bgah bhalu, kë un baromeŋ ŋşë wo ŋënwo kadinan ba këme kaţaş ba. »
21 E nos expõem costumes que não nos é lícito receber nem praticar, visto que somos romanos.
22 Kë pnŧuk pi bañaaŋ pajun pkob bi Pawulu na Ŧilaŧ. Bawayëş bţup baromeŋ bado kë bawohëş baka, afud itinŧël.
22 E a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 Wi bakobuŋ baka bnuura, aşë wat baka ukalabuş, aji na bayeŋ bado katen baka bnuura.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Wi bajakaŋ jak haŋ na nayeŋ, kë aşë bi jej jej baka atuh du meeţ dbaañşaani di ukalabuş, akiin.
24 O qual, tendo recebido tal ordem, os lançou no cárcere interior, e lhes segurou os pés no tronco.
25 Wi uŧejan mnjel uñoguŋ, kë bi Pawulu na Ŧilaŧ başë wo ţi pñehan akuţ ayeeh, adëman Naşibaţi. Bakalabuş bandukiiŋ, kë bakŧiink baka.
25 E, perto da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos os escutavam.
26 Ţi dko mënţ, kë mboş manşë şinţar maakan, kë ŋniw ŋi ukalabuş ŋaklëk. Ţi dko mënţ kak, kë ilëman yi ukalabuş bŧi işë haabşa, mnkorentu kë manfënşa ţi bakalabuş.
26 E de repente sobreveio um tão grande terremoto, que os alicerces do cárcere se moveram, e logo se abriram todas as portas, e foram soltas as prisões de todos.
27 Nayeŋ i ukalabuş anaţaa, awin kë ilëman yi ukalabuş iwo bhaab, aşë ŧoot kej, aŋal pfiŋ uleeful, ţiki aşal kë bakalabuş babuuri.
27 E, acordando o carcereiro, e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada, e quis matar-se, cuidando que os presos já tinham fugido.
28 Pawulu kë aşë ŋajar maakan aji na a : « Kfiŋ uleefu! Ŋwo ţi un bŧi. »
28 Mas Paulo clamou com grande voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos.
29 Nayeŋ ado kë baŧehan bdoo, alënk akat kat aşë ţi ajot ţi ihoţ yi bi Pawulu na Ŧilaŧ.
29 E, pedindo luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas.
30 Wi abaaŋ, aşë pënan baka bdig, ahepar baka aji : « Baweek, we wi nhiniiŋ kado, kabuurna? »
30 E, tirando-os para fora, disse: Senhores, que é necessário que eu faça para me salvar?
31 Kë başë ŧeema aji : « fiyaarën Ajugun Yeŧu, iluŋ kabuur, iwi na biki katohu. »
31 E eles disseram: Crê no Senhor Jesus Cristo e serás salvo, tu e a tua casa.
32 Wi wi başaaŋ aţup baka, ul na biki katohul bŧi, Uţup wi Ajugun.
32 E lhe pregavam a palavra do Senhor, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Wal mënţan wuŋ, na uŧejan mnjel, kë nayeŋ aya na baka, añow baka ijën. Kë ţi dko mënţ, kë nayeŋ adolan *batiŧmu ul na biki katohul bŧi.
33 E, tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes os vergões; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Aneejan baka katohul, awul baka pde, nayeŋ aŧaŋ ul na biki katohul bŧi, ţiki bafiyaar hënkuŋ Naşibaţi.
34 E, levando-os à sua casa, lhes pôs a mesa; e, na sua crença em Deus, alegrou-se com toda a sua casa.
35 Wi nfa mambanuŋ, kë bawayëş bţup baromeŋ başë yil bangoli baya baji na nayeŋ awutan bi Pawulu na Ŧilaŧ.
35 E, sendo já dia, os magistrados mandaram quadrilheiros, dizendo: Soltai aqueles homens.
36 Kë nayeŋ aşë ji na Pawulu : « Bawayëş bţup baji ŋwutanan iwi na Ŧilaŧ, nayaan na bnuura. »
36 E o carcereiro anunciou a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que vos soltasse; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Pawulu kë aşë ji na bangoli : « We? Bakobun ţi kadun ki bañaaŋ, un ŋnwooŋ bañaaŋ banliŋuŋ na baromeŋ, bë baandolun *uruha, ajejun awat ukalabuş aşë ŋal bţup baba hënk, na byompan? Nin! Babiin bdidi baka bapënanun »
37 Mas Paulo replicou: Açoitaram-nos publicamente e, sem sermos condenados, sendo homens romanos, nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? Não será assim; mas venham eles mesmos e tirem-nos para fora.
38 Kë bangoli bakak, aya akakalëş bawayëş bţup baromeŋ, kë başë haajala, wi bameeŋ kë Pawulu na Ŧilaŧ bawo bañaaŋ banliŋuŋ na baromeŋ.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras; e eles temeram, ouvindo que eram romanos.
39 Wi wi bayaaŋ akooţ baka bamiir baka, apënan baka ţi ukalabuş, aşë ñehan baka bapën ţi ubeeka.
39 E, vindo, lhes dirigiram súplicas; e, tirando-os para fora, lhes pediram que saíssem da cidade.
40 Pawulu na Ŧilaŧ bapën du ukalabuş aşë ya du uko Liidi. Wi bayaaŋ awin banfiyaaruŋ, atëŋţën baka aşë ŧool aya.
40 E, saindo da prisão, entraram em casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram, e depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.