Atos 16

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 *Pawulu aban ubeeka wi Derbe akak aya Liŧtra ; di naţaşar Yeŧu aloŋ i bajaaŋ bado Timote afëţuŋ. Anin awo *nayuday ankakuŋ afiyaar Yeŧu, kë aşin aşë wo nagrek.
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Banfiyaaruŋ banwooŋ Liŧtra na Ikoniyom, baţiiniyaan uko unuura ţi katimul.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Pawulu, kë aşë ŋal agakandër na a, aşë do kë bawalana *kaŧëmp, ţiki bayuday banfëţuŋ da, bame kë aşin awo nagrek.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Wi bakyaaŋ, baţup na ŋbeeka abot aji na banfiyaaruŋ bado kado uko wi *banjañan na bantohi du Yeruŧalem bajakuŋ.
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Ukaaŋ kë banfiyaaruŋ, bakya'a ya kadun ţi pfiyaar, abot aŧuma ŧum pya na ŋnuur.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 *Uhaaş wi Naşibaţi uneenan *Pawulu na biki agakandëraanuŋ pţup Uţup wi Naşibaţi du uŧaak wi Aŧiya, ukaaŋ kë bamuur aya ŋŧaak ŋi Frigiya na Galaŧiya.
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 Wi bañoguŋ uŧaak wi Miŧiya, aşë do na pneej Biŧiniya, kë Uhaaş wi Yeŧu uşë wo uundinan baka.
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Wi wi bamuuruŋ Miŧiya, aya aban pkëŋ pi Trowaŧ.
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 Na uŧejan, Naşibaţi ahaabëşa këş kë awin ñiinţ aloŋ i Maŧedoniya, kë anaţi, aşë ji na a : « Biin Maŧedoniya, ţënkun! »
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Wi uko waŋ uţëpaŋ ţëp, kë ŋşë bi bomandër bomandër pya, ţiki ŋşal aji Naşibaţi adu'un du, ŋya ŋţup biki Maŧedoniya *Uţup Ulil Unuura.
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Kë ŋjijnaana ulanŧu ţi Trowaŧ, abi ya ya uŧool du unjiw wi Ŧamoŧraŧ. Wi nfa mambanuŋ, kë ŋşë ya aban ubeeka wi Newopoliŧ.
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 Dul di di ŋpënnuŋ aya ubeeka uloŋ ţi uŧaak uŧeek wi Maŧedoniya unwooŋ katim ki Filip. Ubeeka mënţ uwo ţi pşih pi Rom. Ŋţo da ŋnuur ŋloŋ.
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 Ţi *unuur wi pnoorfën wi bayuday, kë ŋşë pën aya umbaŋ wi kabaŋ ki katant, di ŋşaluŋ aji, ŋya kawin da dko dñehanaani Naşibati. Ŋţo da aţiini na baaţ banyituŋ da.
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 Aloŋ ţi baka, katimul kawo Liidi ; awo ñaaţ andëmanuŋ Naşibaţi, i ubeeka wi Ŧiyatira, aji waap ilaañ ijeenkal intamuŋ. Awo ţi pŧiinkun, kë Ajugun aşë haabëşa uhaaş, afiyaaraan uko wi *Pawulu akţupuŋ.
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Ñaaţ aŋ ayeenk *batiŧmu, ul na biki katohul, wi abaaŋ, aşë ñehanun aji : « Woli naşal aji dfiyaar hënkuŋ Ajugun na manjoonan, nabi kawala ţi katoh ki naan. » Akooţun, kë ŋdinani.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Unuur uloŋ, wi ŋkyaaŋ dko dñehanaani Naşibaţi, aşë yit na poonu aloŋ najuuk anwooŋ na unŧaayi unjaaŋ udola aţup uko unkluŋ kabi. Aji ţij banka'uluŋ itaka iŧum, ţi mnţoori mi ajaaŋ ado. Bakiin bi Pawulu na Ŧilaŧ|src="lb00337c.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="16.16"
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 Poonu mënţ awo ţi pţaş *Pawulu na un, aşë huuran aji : « Bañaaŋ biki bawo balempar Naşibaţi ampeluŋ bañaaŋ bŧi, badiimanan bgah bankñooţanaŋ du mbuur. »
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 Wi wi awooŋ ţi pdo haŋ ŋnuur ŋŧum, kë Pawulu adobi deebaţ, akok aji na unŧaayi, « ţi katim ki Yeŧu Kriŧtu, dji ipën ţi a! » Ţi dko mënţ, kë unŧaayi ubi pën pën ţi poonu.
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Wi banknjuuknţënuŋ poonu uŋ bawinuŋ kë uko udeeni wi baka uŧokaa, kë başë mob bi Pawulu na Ŧilaŧ, apul pulan, añooţ du ufeeru, baya bado baka *uruha.
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 Baţij baka du bawayëş bţup baromeŋ, aji na baka : « Bañaaŋ biki, bawo ţi pyewlën ubeeka wi nun, bawo *bayuday,
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 aşë wo ţi pjukan bgah bhalu, kë un baromeŋ ŋşë wo ŋënwo kadinan ba këme kaţaş ba. »
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 Kë pnŧuk pi bañaaŋ pajun pkob bi Pawulu na Ŧilaŧ. Bawayëş bţup baromeŋ bado kë bawohëş baka, afud itinŧël.
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 Wi bakobuŋ baka bnuura, aşë wat baka ukalabuş, aji na bayeŋ bado katen baka bnuura.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Wi bajakaŋ jak haŋ na nayeŋ, kë aşë bi jej jej baka atuh du meeţ dbaañşaani di ukalabuş, akiin.
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Wi uŧejan mnjel uñoguŋ, kë bi Pawulu na Ŧilaŧ başë wo ţi pñehan akuţ ayeeh, adëman Naşibaţi. Bakalabuş bandukiiŋ, kë bakŧiink baka.
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 Ţi dko mënţ, kë mboş manşë şinţar maakan, kë ŋniw ŋi ukalabuş ŋaklëk. Ţi dko mënţ kak, kë ilëman yi ukalabuş bŧi işë haabşa, mnkorentu kë manfënşa ţi bakalabuş.
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 Nayeŋ i ukalabuş anaţaa, awin kë ilëman yi ukalabuş iwo bhaab, aşë ŧoot kej, aŋal pfiŋ uleeful, ţiki aşal kë bakalabuş babuuri.
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Pawulu kë aşë ŋajar maakan aji na a : « Kfiŋ uleefu! Ŋwo ţi un bŧi. »
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 Nayeŋ ado kë baŧehan bdoo, alënk akat kat aşë ţi ajot ţi ihoţ yi bi Pawulu na Ŧilaŧ.
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 Wi abaaŋ, aşë pënan baka bdig, ahepar baka aji : « Baweek, we wi nhiniiŋ kado, kabuurna? »
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 Kë başë ŧeema aji : « fiyaarën Ajugun Yeŧu, iluŋ kabuur, iwi na biki katohu. »
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Wi wi başaaŋ aţup baka, ul na biki katohul bŧi, Uţup wi Ajugun.
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Wal mënţan wuŋ, na uŧejan mnjel, kë nayeŋ aya na baka, añow baka ijën. Kë ţi dko mënţ, kë nayeŋ adolan *batiŧmu ul na biki katohul bŧi.
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Aneejan baka katohul, awul baka pde, nayeŋ aŧaŋ ul na biki katohul bŧi, ţiki bafiyaar hënkuŋ Naşibaţi.
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 Wi nfa mambanuŋ, kë bawayëş bţup baromeŋ başë yil bangoli baya baji na nayeŋ awutan bi Pawulu na Ŧilaŧ.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 Kë nayeŋ aşë ji na Pawulu : « Bawayëş bţup baji ŋwutanan iwi na Ŧilaŧ, nayaan na bnuura. »
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Pawulu kë aşë ji na bangoli : « We? Bakobun ţi kadun ki bañaaŋ, un ŋnwooŋ bañaaŋ banliŋuŋ na baromeŋ, bë baandolun *uruha, ajejun awat ukalabuş aşë ŋal bţup baba hënk, na byompan? Nin! Babiin bdidi baka bapënanun »
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 Kë bangoli bakak, aya akakalëş bawayëş bţup baromeŋ, kë başë haajala, wi bameeŋ kë Pawulu na Ŧilaŧ bawo bañaaŋ banliŋuŋ na baromeŋ.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 Wi wi bayaaŋ akooţ baka bamiir baka, apënan baka ţi ukalabuş, aşë ñehan baka bapën ţi ubeeka.
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 Pawulu na Ŧilaŧ bapën du ukalabuş aşë ya du uko Liidi. Wi bayaaŋ awin banfiyaaruŋ, atëŋţën baka aşë ŧool aya.
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.