Atos 13
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NVT
1 Du Antiyoka, uka ţfa ţi pnŧuk pi banfiyaaruŋ, *baţupar Naşibaţi na *bajukan Bgah : Barnabaŧ, Ŧimeyoŋ andu'aniiŋ najënal, Luŧiyuŧ i Kuren, Manayeen nanoh i kpoţ i *Herod Naşih i *Galilay, na *Ŧawul.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Unuur uloŋ wi bawooŋ ţi pdëman Naşibaţi abot ayiman, *Uhaaş wi Naşibaţi kë uşë ji na baka : « Nadatan Barnabaŧ na Ŧawul babi bawo wo ţi ulemp ţañ unkaaŋ kë ndu baka. »
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Wi bayimanuŋ akuţ añehan Naşibaţi, aşë paf baka iñen ţi ikow, awutan baka kë bayaa.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Jibi *Uhaaş wi Naşibaţi uyiluŋ baka hënk, Barnabaŧ na *Ŧawul baya du ubeeka undu'aniŋ Ŧeluka, dul di di bajejnuŋ ulanŧu, aya unjiw wi Kipruŧ.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 Wi babanuŋ ubeeka wi Ŧalamina aşë jun pjukan Uţup wi Naşibaţi ţi *itoh iñehanaani yi bayuday. Bawo na *Yowan Markuŧ, kë akţënk baka.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Kë wi bamuuruŋ unjiw bŧi, adoo ban ubeeka wi Pafoŧ, aşë yit da na ñaaŋ nayaamu i bajaaŋ bado Bar-Yeŧu, awo nayuday aşë ji homp kaji ul awo *Naţupar Naşibaţi.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Ñiinţ mënţan uŋ awo du uko Ŧergiyuŧ Pawuluŧ nanŧuŋa i unjiw anwooŋ ñaaŋ natit. Nanŧuŋa uŋ ado kë badu Barnabaŧ na Ŧawul ţiki aŋal pŧiink Uţup wi Naşibaţi.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Kë Elimaaŧ nayaamu (hënk dawooŋ katimul ţi *ugrek) aşë pok uko mënţ wuŋ, aanŋal nanŧuŋa awugëş uşal.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Kë Uhaaş wi Naşibaţi uşë neej wal mënţ aŧum ţi Ŧawul – i bakaaŋ aji bado *Pawulu ; – ajaban Elimaaŧ këş, aşë jaka :
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 « Iwi, iwo ñaaŋ anŧumuŋ kaguuru na mnlafrën, abuk *Unŧaayi Uweek! Anwooŋ aaŋŋal pţëp ţi bgah, lum di di ibaaŋ aţañan ţañan pdo kapënan bañaaŋ ţi bgah bŧool bi Ajugun ba?
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Tenan hënkuŋ Ajugun aşaaŋ akobu, ikak nakuul, iinkak awin bnuur te ŋnuur ŋloŋ ŋadoo ŋaţëp. » Ţi dko mënţ, këş kafël na Elimaaŧ, kë akfooy na dko ala ñaaŋ nañooţa.
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Nanŧuŋa i unjiw afiyaar Yeŧu wi awinuŋ uko unţëpuŋ, akak añoŋar maakan ţi pjukan pi uko wi Ajugun.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 *Pawulu na baŧënţul bajej ulanŧu du ubeeka wi Pafoŧ, pya ubeeka wi Perga unwooŋ du uŧaak wi Pamfili. *Yowan Markuŧ aduk baka da awugşa akak Yeruŧalem.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Kë bukal başë juţa ţi bgah bi baka. Bamuur Perga aya aban ubeeka wi Antiyoka du uŧaak wi Piŧidi. Ţi *unuur wi pnoorfën wi bayuday, kë başë neej du *katoh kañehanaani aţo.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Wi baleyiiruŋ ŋlibra ŋi *Bgah bi Moyiŧ, na ŋţup ŋi *baţupar Naşibaţi, kë baweek biki katoh kañehanaani başë do kë bahepar baka aji : « Baŧënţ naan, nakale uko uţup unhilanuŋ katëŋţën bañaaŋ biki bŧi, nañog kaŧiinkana. »
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Pawulu kë aşë naţa, anëţ baka kañen, aşë ji : « An bañaaŋ biki *Iŧrayel na an bŧi nandëmanuŋ Naşibaţi, naŧiinkan.
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Naşibaţi i pntaali pi nun, pi Iŧrayel, adat başinun, adëman pntaali pi baka, wi bawooŋ bayaanţ du uŧaak wi Ejiptu. Apënan pa du Ejiptu kak ţi mnhina mi nul.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Awo na başinun du *pndiiş ŋşubal iñeen ŋbaakër, alemp na baka.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Awet ŋraaşa paaj na uloŋ ţi uŧaak wi Kanaan, ajej mboş awul babukul biki Iŧrayel,
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 uko waŋ udo ŋşubal iñeen-week ŋyaaş ŋbaakër na iñeen kañeen (450).
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Wi wi başaaŋ ahepar Ŧamiyel pka naşih, kë Naşibaţi awul baka *Ŧawul abuk Kiŧ i pşini pi Benyamin, kë aşih baka ŋşubal iñeen ŋbaakër.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Wi abiiŋ apënan Ŧawul, aşë ţu *Dayiţ ţi pşih. Ul Dayiţ mënţ, hënk di di Naşibaţi aţiiniiŋ uko wi nul, aji :
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 Ţi pşini pi nul pi pi Naşibaţi awulnuŋ Iŧrayel Yeŧu, *Nabuuran Bañaaŋ, jibi abiiŋ ahoŋ ţfa.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Yowan, ambiiŋ Yeŧu uŧeek, ajukan ţi Iŧrayel bŧi pwut pjuban na pyeenk *batiŧmu.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Yowan ji abi ado kaba ulemp wi nul, aji na baka : “Naşal aji dwo in ba? Nji mënwo ñaaŋ i naşaluŋ aji dwoo, natenan, aloŋ aluŋ kabi ţi kafeţ ki naan, i mpoţuŋ maakan pŋup kafënëşa işapaat.”
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 « An baŧënţ naan, an biki pntaali pi *Abraham na an bŧi, nandëmanuŋ Naşibaţi : nja biki Naşibaţi awuluŋ uţup wi mbuur.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Bañaaŋ banfëţuŋ du Yeruŧalem na baweek biki baka, baamme kë Yeŧu awooŋ Nabuuran Bañaaŋ. Kë baankak ate ŋţup ŋi baţupar Naşibaţi ŋi bajaaŋ bapiban baka ţi unuur undoli wi pnoorfën, aşë baañşaan pdo jibi ujakuŋ wi baţuuŋ pbi kafiŋ Yeŧu.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Baanka uko utapara aşë ji na *Pilat ado bafiŋa.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Wi baţëpanuŋ iko bŧi impiiŧaniiŋ ţi a, bawalana ţi kruŧ, ahetana du bhër.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Kë Naşibaţi aşë naţana ţi pkeţ.
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Yeŧu ado ŋnuur ŋŧum ŋi ajaki pën kawinana ţi bañaaŋ bangakandëruŋ na a undiimaan, du uŧaak wi *Galilay te du ubeeka wi Yeruŧalem ; kë bukuŋ mënţan bawooŋ hënkuŋ bamaar biki nul ţi bañaaŋ biki Iŧrayel.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 — ausente —
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 — ausente —
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Naşibaţi aŧar aţup kë aluŋ kanaţana ţi pkeţ, nin aankluŋ kawuta apuţ. Aţup aji hënk :
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Ukaaŋ kë bapiiŧ kak aji :
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 Dayiţ ul ţi wal wi nul, wi adoluŋ uŋal wi Naşibaţi aşë piinţ akeţ, kë bamoya na başin kë apuţi.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Bë i Naşibaţi anaţanuŋ ţi pkeţ, aampuţi.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 An bayiţ naan ŋbi bi pţupan name kë Yeŧu akaaŋ kë ipekadu ihil kapën. Ţi katim ki Yeŧu ki ki baţupanaŋ pbuur ţi ipekadu ;
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 ţi katim ki nul ki ki ñaaŋ anhaţuŋ akbuurnuŋ ţi ipekadu bŧi yi *Bgah bi Moyiŧ bawooŋ baanhilan aburanan.
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 Nalipariin, uko wi baţupar Naşibaţi bajakuŋ uluŋ udolan, baji :
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 “Natenan an babeeh iko,
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Wi Pawulu na Barnabaŧ bakpënuŋ ţi katoh kañehanaani, bañaaŋ bukuŋ bakooţ baka baluŋ bakak, ţi unuur wi pnoorfën unkmbiiŋ baţiiniyaan kak uko wi baţupuŋ.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Wi bañaaŋ bawayşëruŋ, baŧum ţi baka, bayuday na baloŋ bankakuŋ ţi Bgah bi Moyiŧ, baţaş Pawulu na Barnabaŧ. Kë bukal başë ţiini na baka atëŋţën pa bajuţa ţi bnuura bi Naşibaţi.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Wi *unuur wi pnoorfën ukaaŋ aban, ubeeka bŧi ubi ayit aŧiink uţup wi Ajugun.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 *Bayuday bakuj baka wi bawinuŋ pnŧuk pi bañaaŋ puŋ, aşë laţ uko wi *Pawulu akjakuŋ, akak akara.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Pawulu na Barnabaŧ kë başë taman maakan ajukan na mntëŋ aji : « An biki bañaaŋ bawooŋ lah kajukan Uţup wi Naşibaţi duna. Kë wi naşaaŋ apok wa, aşal aji naanŧaaŋ na pka ubida wi mnţo, ŋwutan ţuŋ kaya du banwooŋ baanwo bayuday.
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 Uko waŋ wi wi Ajugun ajakuŋ ŋwo i kado :
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Wi banwooŋ baanwo bayuday, baŧiinkuŋ uko mënţ, balilani, abot adëman uţup wi Ajugun. Kë biki Naşibaţi adatuŋ bŧi pa ubida wi mnţo, bafiyaari.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Uţup wi Ajugun umeeţana ţi uŧaak wuŋ bŧi.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Bayuday kë başë wuuk wal mënţ baaţ bayok baloŋ bandëmanuŋ Naşibaţi, na bantohi biki ubeeka, kë baklaţ Pawulu na Barnabaŧ. Kë bawuuk bañaaŋ kë bakak ahajan baka, adoo dook baka ţi uŧaak.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Kë Pawulu na Barnabaŧ başë dan danan pdëpalën ţi ihoţ yi baka adiimanaan udeeb wi baka, aşë ŧool aya ubeeka wi Ikoniyom.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Banfiyaaruŋ biki Antiyoka kë başë ŧum wal mënţ na mnlilan na *Uhaaş wi Naşibaţi.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.