Atos 11
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs VC
1 *Banjañan na banfiyaaruŋ Yeŧu bŧi banwooŋ ţi *Yuda baŧiink kë banwooŋ baanwo bayuday badoo kak afiyaar Uţup wi Naşibaţi.
1 Os apóstolos e os irmãos da Judéia ouviram dizer que também os pagãos haviam recebido a palavra de Deus.
2 Wi Ŧimoŋ Piyeer akakuŋ ubeeka wi Yeruŧalem, *bayuday banfiyaaruŋ kë başë ŋoman na a aji :
2 E, quando Pedro subiu a Jerusalém, os fiéis que eram da circuncisão repreenderam-no:
3 « Ibaa do do hum adoo neej ţi itoh yi banwooŋ baanwo bayuday, ade na baka ba? »
3 Por que entraste em casa de incircuncisos e comeste com eles?
4 Kë Ŧimoŋ Piyeer aşë jun pkakalëş baka bnuura iko jibi iţëparuŋ du ujuni.
4 Mas Pedro fez-lhes uma exposição de tudo o que acontecera, dizendo:
5 « Dbi wo du ubeeka wi Yope añehan Naşibaţi, kë aşë haabşaan këş kë nwin uko uloŋ kë uwalnaana baţi, uwo wo ji kaloona kaweek kantananiiŋ ţi imbiint ibaakër, kë kabi awala aban ţi nji.
5 Eu estava orando na cidade de Jope e, arrebatado em espírito, tive uma visão: uma coisa, à maneira duma grande toalha, presa pelas quatro pontas, descia do céu até perto de mim.
6 Djaban ka këş, aşë win ţi ka meeţ ŋnŧaam ŋi katoh na ŋi uţeeh bŧi, ŋanjaaŋ ŋapula na ŋanjaaŋ ŋayiţ,
6 Olhei-a atentamente e distingui claramente quadrúpedes terrestres, feras, répteis e aves do céu.
7 aşë ŧiink pdiim ploŋ kë pakji na nji : “Ŧimoŋ Piyeer, naţiin, fiŋan ŋa, ide!”
7 Ouvi também uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
8 Kë nŧeem pa aji : “Ajugun, nin! Wi mbuknaaniiŋ, uko wi bgah baneenanuŋ këme uko uţop uloŋ uumbaaŋ kaneejarën mntum.”
8 Eu, porém, disse: De nenhum modo, Senhor, pois nunca entrou em minha boca coisa profana ou impura.
9 Kë pdiim pakak apënna baţi aji : “Uko wi Naşibaţi adinanuŋ pde, mënţ iwi iwooŋ kaji uţopi.”
9 Outra vez falou a voz do céu: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
10 Udo haŋ ŋyaaş ŋwajanţ, kë iko bŧi işë kak baţi.
10 Isto aconteceu três vezes e tudo tornou a ser levado ao céu.
11 Ţi dko mënţ, kë biinţ bawajanţ baloŋ biki bayilnuŋ ubeeka wi Kayŧaraya başë ban ţi katoh ki ŋwooŋ.
11 Nisso chegaram três homens à casa onde eu estava, enviados a mim de Cesaréia.
12 *Uhaaş wi Naşibaţi kë uşë jakën wutan kaţaaf nin ukoolan, yaan na baka. Bañaaŋ banfiyaaruŋ paaj kë bagakandër na nji kë ŋya du uko Korneliyuŧ.
12 O Espírito me disse que fosse com eles sem hesitar. Foram comigo também os seis irmãos aqui presentes e entramos na casa de Cornélio.
13 Kë aşë kakalëşun jibi awinari *uwanjuŧ kë ubi aneej du katohul aşë ji na a : “Yilan ñaaŋ aloŋ du Yope ido Ŧimoŋ andu'aniiŋ Piyeer abi ţi,
13 Este nos referiu então como em casa tinha visto um anjo diante de si, que lhe dissera: Envia alguém a Jope e chama Simão, que tem por sobrenome Pedro.
14 aluŋ kaţupu ŋţup ŋankluŋ kabuuranu iwi na biki katohu.”
14 Ele te dirá as palavras pelas quais serás salvo tu e toda a tua casa.
15 Djaka jak djun bţup, kë Uhaaş wi Naşibaţi uşë wala ţi baka jibi ubiiŋ awala ţi un du kaŧeeku.
15 Apenas comecei a falar, quando desceu o Espírito Santo sobre eles, como no princípio descera também sobre nós.
16 Kë nşë leş wal mënţ uţup wi Ajugun, wi abiiŋ aţup aji : “Yowan abatŧaar na meel, kë an, naşë luŋ kayeenk *batiŧmu bi Uhaaş wi Naşibaţi.”
16 Lembrei-me então das palavras do Senhor, quando disse: João batizou em água, mas vós sereis batizados no Espírito Santo.
17 Woli Naşibaţi aţen bañaaŋ biki aliŋan na un wi ŋkakuŋ ţfa afiyaar Yeŧu *Kriŧtu Ajugun, woon nji nandayanaan i, dhilanuŋ kaneenan Naşibaţi ado uko wi aşaluŋ? »
17 Pois, se Deus lhes deu a mesma graça que a nós, que cremos no Senhor Jesus Cristo, com que direito me oporia eu a Deus?
18 Wi baŧiinkuŋ haŋ aşë walan ŋhaaş, adëman Naşibaţi aji : « Manjoonan ma keeri, banwooŋ baanwo bayuday bahil kakak du Naşibaţi kakuţ kaka ubida wi manjoonan, Naşibaţi aţenuŋ baka wa. »
18 Depois de terem ouvido essas palavras, eles se calaram e deram glória a Deus, dizendo: Portanto, também aos pagãos concedeu Deus o arrependimento que conduz à vida!
19 Wi Ŧefan akeţuŋ kë başë kak ahajan banfiyaaruŋ, kë bawayşëri. Baloŋ baya ado ban uŧaak wi Feniŧi, kë baloŋ baya te unjiw wi Kipruŧ, kë baloŋ baya kak te ubeeka wi Antiyoka, aşë jukanaara *bayuday ţañ *Uţup Ulil Unuura.
19 Entretanto, aqueles que foram dispersados pela perseguição que houve no tempo de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia, pregando a palavra só aos judeus.
20 Kë banfiyaaruŋ baloŋ banwoonuŋ Kipruŧ na Kuren başë ya Antiyoka aţup banwooŋ baanwo bayuday kak Uţup Ulil Unuura.
20 Alguns deles, porém, que eram de Chipre e de Cirene, entrando em Antioquia, dirigiram-se também aos gregos, anunciando-lhes o Evangelho do Senhor Jesus.
21 Mnhina mi Ajugun manţënk baka kë bañaaŋ baŧum bafiyaar akuţ akak du Ajugun.
21 A mão do Senhor estava com eles e grande foi o número dos que receberam a fé e se converteram ao Senhor.
22 Wal wi biki pnŧuk pi banfiyaaruŋ pi Yeruŧalem baŧiinkuŋ iko yaŋ, kë başë do Barnabaŧ kë aya Antiyoka.
22 A notícia dessas coisas chegou aos ouvidos da Igreja de Jerusalém. Enviaram então Barnabé até Antioquia.
23 Wi abanuŋ, alilan maakan ţiki awin bnuura bi Naşibaţi ţi bañaaŋ biki ubeeka mënţ aşë ji na baka bataman ţi pfiyaar Ajugun ţi iţëb yi baka.
23 Ao chegar lá, alegrou-se, vendo a graça de Deus, e a todos exortava a perseverar no Senhor com firmeza de coração,
24 Barnabaŧ awo ñaaŋ najoob bkow anŧumuŋ na *Uhaaş wi Naşibaţi, akuţ afiyaar Ajugun, kë bañaaŋ baŧum bafiyaar akuţ akak ţi Ajugun.
24 pois era um homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. Assim uma grande multidão uniu-se ao Senhor.
25 Barnabaŧ aya wal mënţ Tarŧuŧ pla Ŧawul.
25 Em seguida, partiu Barnabé para Tarso, à procura de Saulo. Achou-o e levou-o para Antioquia.
26 Wal wi awinuluŋ aşë kak na a ţi Antiyoka. Wi wi başaaŋ aţo ţi pnŧuk pi banfiyaaruŋ mënţan puŋ uşubal upëb bukal batëb ajukan bañaaŋ baŧum. Kë ţi Antiyoka mënţ di di bajunnuŋ pdu baţaşar Yeŧu aji « bariŧtoŋ. »
26 Durante um ano inteiro eles tomaram parte nas reuniões da comunidade e instruíram grande multidão, de maneira que em Antioquia é que os discípulos, pela primeira vez, foram chamados pelo nome de cristãos.
27 Ţi ŋnuur mënţan ŋuŋ, kë *baţupar Naşibaţi baloŋ bawoona Yeruŧalem aya Antiyoka.
27 Por aqueles dias desceram alguns profetas de Jerusalém a Antioquia.
28 Aloŋ ţi baka i katim ki Agabuŧ, i Uhaaş wi Naşibaţi uneejuŋ kë aşë naţa, aţup baka aji ubon uweek uluŋ kawo ţi umundu bŧi (kë wul ubiiŋ awoha ţi wal wi pşih pi Klodiyuŧ).
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e deu a entender pelo Espírito que haveria uma grande fome em toda a terra. Esta, com efeito, veio no reinado de Cláudio.
29 Wal mënţan kë baţaşar Yeŧu biki Antiyoka başë ŧiinkar aji andoluŋ awul uko wi ahilanuŋ kaţënkna banfiyaaruŋ biki uŧaak wi Yuda.
29 Os discípulos resolveram, cada um conforme as suas posses, enviar socorro aos irmãos da Judéia.
30 Kë hënk di di badoluŋ, Barnabaŧ na *Ŧawul kë baya wul baweek biki pnŧuk pi banfiyaaruŋ itaka yi bajuntuŋ.
30 Assim o fizeram e o enviaram aos anciãos por intermédio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.