Atos 11
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NAA
1 *Banjañan na banfiyaaruŋ Yeŧu bŧi banwooŋ ţi *Yuda baŧiink kë banwooŋ baanwo bayuday badoo kak afiyaar Uţup wi Naşibaţi.
1 Chegou ao conhecimento dos apóstolos e dos irmãos que estavam na Judeia que também os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Wi Ŧimoŋ Piyeer akakuŋ ubeeka wi Yeruŧalem, *bayuday banfiyaaruŋ kë başë ŋoman na a aji :
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, os que eram da circuncisão começaram a questioná-lo, dizendo:
3 « Ibaa do do hum adoo neej ţi itoh yi banwooŋ baanwo bayuday, ade na baka ba? »
3 — Você entrou na casa de homens incircuncisos e comeu com eles.
4 Kë Ŧimoŋ Piyeer aşë jun pkakalëş baka bnuura iko jibi iţëparuŋ du ujuni.
4 Então Pedro passou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 « Dbi wo du ubeeka wi Yope añehan Naşibaţi, kë aşë haabşaan këş kë nwin uko uloŋ kë uwalnaana baţi, uwo wo ji kaloona kaweek kantananiiŋ ţi imbiint ibaakër, kë kabi awala aban ţi nji.
5 — Eu estava na cidade de Jope orando e, num êxtase, tive uma visão em que observei descer um objeto como se fosse um grande lençol baixado do céu pelas quatro pontas e vindo até perto de mim.
6 Djaban ka këş, aşë win ţi ka meeţ ŋnŧaam ŋi katoh na ŋi uţeeh bŧi, ŋanjaaŋ ŋapula na ŋanjaaŋ ŋayiţ,
6 E, olhando atentamente para dentro daquilo, vi quadrúpedes da terra, feras, répteis e aves do céu.
7 aşë ŧiink pdiim ploŋ kë pakji na nji : “Ŧimoŋ Piyeer, naţiin, fiŋan ŋa, ide!”
7 Ouvi também uma voz que me dizia: “Levante-se, Pedro! Mate e coma.”
8 Kë nŧeem pa aji : “Ajugun, nin! Wi mbuknaaniiŋ, uko wi bgah baneenanuŋ këme uko uţop uloŋ uumbaaŋ kaneejarën mntum.”
8 Ao que eu respondi: “De modo nenhum, Senhor; porque em minha boca nunca entrou nada que fosse impuro ou imundo.”
9 Kë pdiim pakak apënna baţi aji : “Uko wi Naşibaţi adinanuŋ pde, mënţ iwi iwooŋ kaji uţopi.”
9 Pela segunda vez, a voz do céu falou: “Não considere impuro aquilo que Deus purificou.”
10 Udo haŋ ŋyaaş ŋwajanţ, kë iko bŧi işë kak baţi.
10 Isso se repetiu três vezes, e, de novo, tudo foi recolhido para o céu.
11 Ţi dko mënţ, kë biinţ bawajanţ baloŋ biki bayilnuŋ ubeeka wi Kayŧaraya başë ban ţi katoh ki ŋwooŋ.
11 E eis que, na mesma hora, pararam diante da casa em que estávamos três homens enviados de Cesareia para se encontrar comigo.
12 *Uhaaş wi Naşibaţi kë uşë jakën wutan kaţaaf nin ukoolan, yaan na baka. Bañaaŋ banfiyaaruŋ paaj kë bagakandër na nji kë ŋya du uko Korneliyuŧ.
12 Então o Espírito me disse que eu fosse com eles, sem hesitar. Foram comigo também estes seis irmãos; e entramos na casa daquele homem.
13 Kë aşë kakalëşun jibi awinari *uwanjuŧ kë ubi aneej du katohul aşë ji na a : “Yilan ñaaŋ aloŋ du Yope ido Ŧimoŋ andu'aniiŋ Piyeer abi ţi,
13 E ele nos contou como tinha visto na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Envie alguém a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro,
14 aluŋ kaţupu ŋţup ŋankluŋ kabuuranu iwi na biki katohu.”
14 o qual lhe dirá palavras mediante as quais você e toda a sua casa serão salvos.”
15 Djaka jak djun bţup, kë Uhaaş wi Naşibaţi uşë wala ţi baka jibi ubiiŋ awala ţi un du kaŧeeku.
15 — Quando comecei a falar, o Espírito Santo caiu sobre eles, como também sobre nós, no princípio.
16 Kë nşë leş wal mënţ uţup wi Ajugun, wi abiiŋ aţup aji : “Yowan abatŧaar na meel, kë an, naşë luŋ kayeenk *batiŧmu bi Uhaaş wi Naşibaţi.”
16 Então me lembrei da palavra do Senhor, quando disse: “João, na verdade, batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 Woli Naşibaţi aţen bañaaŋ biki aliŋan na un wi ŋkakuŋ ţfa afiyaar Yeŧu *Kriŧtu Ajugun, woon nji nandayanaan i, dhilanuŋ kaneenan Naşibaţi ado uko wi aşaluŋ? »
17 Pois, se Deus deu a eles o mesmo dom que tinha dado a nós quando cremos no Senhor Jesus, quem era eu para que pudesse resistir a Deus?
18 Wi baŧiinkuŋ haŋ aşë walan ŋhaaş, adëman Naşibaţi aji : « Manjoonan ma keeri, banwooŋ baanwo bayuday bahil kakak du Naşibaţi kakuţ kaka ubida wi manjoonan, Naşibaţi aţenuŋ baka wa. »
18 Quando os demais ouviram isso, acalmaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: — Então também aos gentios Deus concedeu o arrependimento para a vida!
19 Wi Ŧefan akeţuŋ kë başë kak ahajan banfiyaaruŋ, kë bawayşëri. Baloŋ baya ado ban uŧaak wi Feniŧi, kë baloŋ baya te unjiw wi Kipruŧ, kë baloŋ baya kak te ubeeka wi Antiyoka, aşë jukanaara *bayuday ţañ *Uţup Ulil Unuura.
19 Os que foram dispersos a partir da perseguição que começou com a morte de Estêvão se espalharam até a Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a palavra a ninguém que não fosse judeu.
20 Kë banfiyaaruŋ baloŋ banwoonuŋ Kipruŧ na Kuren başë ya Antiyoka aţup banwooŋ baanwo bayuday kak Uţup Ulil Unuura.
20 Alguns deles, porém, que eram de Chipre e de Cirene e que foram até Antioquia, falavam também aos gregos, anunciando-lhes o evangelho do Senhor Jesus.
21 Mnhina mi Ajugun manţënk baka kë bañaaŋ baŧum bafiyaar akuţ akak du Ajugun.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos, crendo, se converteram ao Senhor.
22 Wal wi biki pnŧuk pi banfiyaaruŋ pi Yeruŧalem baŧiinkuŋ iko yaŋ, kë başë do Barnabaŧ kë aya Antiyoka.
22 A notícia a respeito deles chegou aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé até Antioquia.
23 Wi abanuŋ, alilan maakan ţiki awin bnuura bi Naşibaţi ţi bañaaŋ biki ubeeka mënţ aşë ji na baka bataman ţi pfiyaar Ajugun ţi iţëb yi baka.
23 Quando ele chegou e viu a graça de Deus, ficou muito alegre. E exortava todos a que, com firmeza de coração, permanecessem no Senhor.
24 Barnabaŧ awo ñaaŋ najoob bkow anŧumuŋ na *Uhaaş wi Naşibaţi, akuţ afiyaar Ajugun, kë bañaaŋ baŧum bafiyaar akuţ akak ţi Ajugun.
24 Porque era homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Barnabaŧ aya wal mënţ Tarŧuŧ pla Ŧawul.
25 Depois Barnabé foi a Tarso à procura de Saulo.
26 Wal wi awinuluŋ aşë kak na a ţi Antiyoka. Wi wi başaaŋ aţo ţi pnŧuk pi banfiyaaruŋ mënţan puŋ uşubal upëb bukal batëb ajukan bañaaŋ baŧum. Kë ţi Antiyoka mënţ di di bajunnuŋ pdu baţaşar Yeŧu aji « bariŧtoŋ. »
26 E, quando o encontrou, levou-o para Antioquia. E, durante um ano inteiro, se reuniram naquela igreja e ensinaram numerosa multidão. Em Antioquia, os discípulos foram, pela primeira vez, chamados de cristãos.
27 Ţi ŋnuur mënţan ŋuŋ, kë *baţupar Naşibaţi baloŋ bawoona Yeruŧalem aya Antiyoka.
27 Naqueles dias, alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Aloŋ ţi baka i katim ki Agabuŧ, i Uhaaş wi Naşibaţi uneejuŋ kë aşë naţa, aţup baka aji ubon uweek uluŋ kawo ţi umundu bŧi (kë wul ubiiŋ awoha ţi wal wi pşih pi Klodiyuŧ).
28 E, apresentando-se um deles, chamado Ágabo, dava a entender, pelo Espírito, que haveria uma grande fome em todo o mundo. Essa fome veio nos dias do imperador Cláudio.
29 Wal mënţan kë baţaşar Yeŧu biki Antiyoka başë ŧiinkar aji andoluŋ awul uko wi ahilanuŋ kaţënkna banfiyaaruŋ biki uŧaak wi Yuda.
29 Os discípulos, cada um conforme as suas posses, resolveram mandar uma ajuda aos irmãos que moravam na Judeia.
30 Kë hënk di di badoluŋ, Barnabaŧ na *Ŧawul kë baya wul baweek biki pnŧuk pi banfiyaaruŋ itaka yi bajuntuŋ.
30 E eles o fizeram, enviando essa ajuda aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.