Atos 11
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ARC
1 *Banjañan na banfiyaaruŋ Yeŧu bŧi banwooŋ ţi *Yuda baŧiink kë banwooŋ baanwo bayuday badoo kak afiyaar Uţup wi Naşibaţi.
1 E ouviram os apóstolos e os irmãos que estavam na Judeia que também os gentios tinham recebido a palavra de Deus.
2 Wi Ŧimoŋ Piyeer akakuŋ ubeeka wi Yeruŧalem, *bayuday banfiyaaruŋ kë başë ŋoman na a aji :
2 E, subindo Pedro a Jerusalém, disputavam com ele os que eram da circuncisão,
3 « Ibaa do do hum adoo neej ţi itoh yi banwooŋ baanwo bayuday, ade na baka ba? »
3 dizendo: Entraste em casa de varões incircuncisos e comeste com eles.
4 Kë Ŧimoŋ Piyeer aşë jun pkakalëş baka bnuura iko jibi iţëparuŋ du ujuni.
4 Mas Pedro começou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 « Dbi wo du ubeeka wi Yope añehan Naşibaţi, kë aşë haabşaan këş kë nwin uko uloŋ kë uwalnaana baţi, uwo wo ji kaloona kaweek kantananiiŋ ţi imbiint ibaakër, kë kabi awala aban ţi nji.
5 Estando eu orando na cidade de Jope, tive, num arrebatamento dos sentidos, uma visão; via um vaso, como um grande lençol que descia do céu e vinha até junto de mim.
6 Djaban ka këş, aşë win ţi ka meeţ ŋnŧaam ŋi katoh na ŋi uţeeh bŧi, ŋanjaaŋ ŋapula na ŋanjaaŋ ŋayiţ,
6 E, pondo nele os olhos, considerei e vi animais da terra, quadrúpedes, e feras, e répteis, e aves do céu.
7 aşë ŧiink pdiim ploŋ kë pakji na nji : “Ŧimoŋ Piyeer, naţiin, fiŋan ŋa, ide!”
7 E ouvi uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
8 Kë nŧeem pa aji : “Ajugun, nin! Wi mbuknaaniiŋ, uko wi bgah baneenanuŋ këme uko uţop uloŋ uumbaaŋ kaneejarën mntum.”
8 Mas eu disse: De maneira nenhuma, Senhor; pois nunca em minha boca entrou coisa alguma comum ou imunda.
9 Kë pdiim pakak apënna baţi aji : “Uko wi Naşibaţi adinanuŋ pde, mënţ iwi iwooŋ kaji uţopi.”
9 Mas a voz respondeu-me do céu segunda vez: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
10 Udo haŋ ŋyaaş ŋwajanţ, kë iko bŧi işë kak baţi.
10 E sucedeu isto por três vezes; e tudo tornou a recolher-se no céu.
11 Ţi dko mënţ, kë biinţ bawajanţ baloŋ biki bayilnuŋ ubeeka wi Kayŧaraya başë ban ţi katoh ki ŋwooŋ.
11 E eis que, na mesma hora, pararam junto da casa em que eu estava três varões que me foram enviados de Cesareia.
12 *Uhaaş wi Naşibaţi kë uşë jakën wutan kaţaaf nin ukoolan, yaan na baka. Bañaaŋ banfiyaaruŋ paaj kë bagakandër na nji kë ŋya du uko Korneliyuŧ.
12 E disse-me o Espírito que fosse com eles, nada duvidando; e também estes seis irmãos foram comigo, e entramos em casa daquele varão.
13 Kë aşë kakalëşun jibi awinari *uwanjuŧ kë ubi aneej du katohul aşë ji na a : “Yilan ñaaŋ aloŋ du Yope ido Ŧimoŋ andu'aniiŋ Piyeer abi ţi,
13 E contou-nos como vira em pé um anjo em sua casa, e lhe dissera: Envia varões a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro,
14 aluŋ kaţupu ŋţup ŋankluŋ kabuuranu iwi na biki katohu.”
14 o qual te dirá palavras com que te salves, tu e toda a tua casa.
15 Djaka jak djun bţup, kë Uhaaş wi Naşibaţi uşë wala ţi baka jibi ubiiŋ awala ţi un du kaŧeeku.
15 E, quando comecei a falar, caiu sobre eles o Espírito Santo, como também sobre nós ao princípio.
16 Kë nşë leş wal mënţ uţup wi Ajugun, wi abiiŋ aţup aji : “Yowan abatŧaar na meel, kë an, naşë luŋ kayeenk *batiŧmu bi Uhaaş wi Naşibaţi.”
16 E lembrei-me do dito do Senhor, quando disse: João certamente batizou com água, mas vós sereis batizados com o Espírito Santo.
17 Woli Naşibaţi aţen bañaaŋ biki aliŋan na un wi ŋkakuŋ ţfa afiyaar Yeŧu *Kriŧtu Ajugun, woon nji nandayanaan i, dhilanuŋ kaneenan Naşibaţi ado uko wi aşaluŋ? »
17 Portanto, se Deus lhes deu o mesmo dom que a nós, quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era, então, eu, para que pudesse resistir a Deus?
18 Wi baŧiinkuŋ haŋ aşë walan ŋhaaş, adëman Naşibaţi aji : « Manjoonan ma keeri, banwooŋ baanwo bayuday bahil kakak du Naşibaţi kakuţ kaka ubida wi manjoonan, Naşibaţi aţenuŋ baka wa. »
18 E, ouvindo estas coisas, apaziguaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: Na verdade, até aos gentios deu Deus o arrependimento para a vida.
19 Wi Ŧefan akeţuŋ kë başë kak ahajan banfiyaaruŋ, kë bawayşëri. Baloŋ baya ado ban uŧaak wi Feniŧi, kë baloŋ baya te unjiw wi Kipruŧ, kë baloŋ baya kak te ubeeka wi Antiyoka, aşë jukanaara *bayuday ţañ *Uţup Ulil Unuura.
19 E os que foram dispersos pela perseguição que sucedeu por causa de Estêvão caminharam até à Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra senão somente aos judeus.
20 Kë banfiyaaruŋ baloŋ banwoonuŋ Kipruŧ na Kuren başë ya Antiyoka aţup banwooŋ baanwo bayuday kak Uţup Ulil Unuura.
20 E havia entre eles alguns varões de Chipre e de Cirene, os quais, entrando em Antioquia, falaram aos gregos, anunciando o Senhor Jesus.
21 Mnhina mi Ajugun manţënk baka kë bañaaŋ baŧum bafiyaar akuţ akak du Ajugun.
21 E a mão do Senhor era com eles; e grande número creu e se converteu ao Senhor.
22 Wal wi biki pnŧuk pi banfiyaaruŋ pi Yeruŧalem baŧiinkuŋ iko yaŋ, kë başë do Barnabaŧ kë aya Antiyoka.
22 E chegou a fama destas coisas aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé até Antioquia,
23 Wi abanuŋ, alilan maakan ţiki awin bnuura bi Naşibaţi ţi bañaaŋ biki ubeeka mënţ aşë ji na baka bataman ţi pfiyaar Ajugun ţi iţëb yi baka.
23 o qual, quando chegou e viu a graça de Deus, se alegrou e exortou a todos a que, com firmeza de coração, permanecessem no Senhor.
24 Barnabaŧ awo ñaaŋ najoob bkow anŧumuŋ na *Uhaaş wi Naşibaţi, akuţ afiyaar Ajugun, kë bañaaŋ baŧum bafiyaar akuţ akak ţi Ajugun.
24 Porque era homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Barnabaŧ aya wal mënţ Tarŧuŧ pla Ŧawul.
25 E partiu Barnabé para Tarso, a buscar Saulo; e, achando-o, o conduziu para Antioquia.
26 Wal wi awinuluŋ aşë kak na a ţi Antiyoka. Wi wi başaaŋ aţo ţi pnŧuk pi banfiyaaruŋ mënţan puŋ uşubal upëb bukal batëb ajukan bañaaŋ baŧum. Kë ţi Antiyoka mënţ di di bajunnuŋ pdu baţaşar Yeŧu aji « bariŧtoŋ. »
26 E sucedeu que todo um ano se reuniram naquela igreja e ensinaram muita gente. Em Antioquia, foram os discípulos, pela primeira vez, chamados cristãos.
27 Ţi ŋnuur mënţan ŋuŋ, kë *baţupar Naşibaţi baloŋ bawoona Yeruŧalem aya Antiyoka.
27 Naqueles dias, desceram profetas de Jerusalém para Antioquia.
28 Aloŋ ţi baka i katim ki Agabuŧ, i Uhaaş wi Naşibaţi uneejuŋ kë aşë naţa, aţup baka aji ubon uweek uluŋ kawo ţi umundu bŧi (kë wul ubiiŋ awoha ţi wal wi pşih pi Klodiyuŧ).
28 E, levantando-se um deles, por nome Ágabo, dava a entender, pelo Espírito, que haveria uma grande fome em todo o mundo, e isso aconteceu no tempo de Cláudio César.
29 Wal mënţan kë baţaşar Yeŧu biki Antiyoka başë ŧiinkar aji andoluŋ awul uko wi ahilanuŋ kaţënkna banfiyaaruŋ biki uŧaak wi Yuda.
29 E os discípulos determinaram mandar, cada um conforme o que pudesse, socorro aos irmãos que habitavam na Judeia.
30 Kë hënk di di badoluŋ, Barnabaŧ na *Ŧawul kë baya wul baweek biki pnŧuk pi banfiyaaruŋ itaka yi bajuntuŋ.
30 O que eles com efeito fizeram, enviando-o aos anciãos por mão de Barnabé e de Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.