Atos 10
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs VC
1 Ñiinţ aloŋ i bajaaŋ bado Korneliyuŧ, awo ţfa du ubeeka wi Kayŧaraya, awo naweek i bangoli iñeen-week du pnŧuk pandu'aniiŋ Itali.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Ñiinţ aŋ aji dëman akuţ afiyaar Naşibaţi ul na biki katohul bŧi. Aji ţënk bajuuk *bayuday abot aji ñehan Naşibaţi unuur undoli.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Unuur uloŋ na pnak, kaya ŋwoori ŋwajanţ, Naşibaţi ahaabşa këş kë awin bnuura *uwanjuŧ wi Naşibaţi uloŋ kë ubi aneej du katohul aşë ji na a : « Korneliyuŧ! »
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Kë Korneliyuŧ aşë jaban uwanjuŧ këş, alënk aşë ŧeem wa aji : « Ajugun we wa ba? » Kë uwanjuŧ uşë ŧeema aji : « Naşibaţi aŧiink pñehan pi nu akuţ awin bnuura bi ijaaŋ kdo bajuuk, aanţilmi'u.
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Hënkuŋ yilan biinţ baloŋ du Yope ido ñiinţ anwooŋ Ŧimoŋ andu'aniiŋ Piyeer, abi.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Awo nayaanţ i ñiinţ aloŋ anwooŋ Ŧimoŋ kak aşë wo nalemp injan, anfëţuŋ du kakab bdëk. »
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Wi uwanjuŧ unţiiniiŋ na a uyahaŋ ya, kë aşë du balemp batëb biki katohul na nangoli aloŋ ţi biki aşihuŋ anfiyaaruŋ Naşibaţi maakan, abot aji lemp du uko Korneliyuŧ.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Aţup baka uko unţëpuŋ bŧi aşë yil baka kë baya Yope.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Wi unuur ujinţuŋ, kë bayili bakya na bgah, adoo ñog Yope. Ŧimoŋ Piyeer apaya wal mënţ ţi uşaŋ añehan Naşibaţi, wal mënţan unuur udiiŋi. Bţuk bi katoh di Pawulu apayiiŋ añehan Naşibaţi|src="lb00234c.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="10.9"
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Kë ubon uşë de a kë aŋal pde. Wi bawooŋ ţi pjuŋa, Naşibaţi ahaabëşa këş kë aşë mara mara awin
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 baţi kë bawo bhaab, kë uko uloŋ uşë wala ţi mboş, unnaami kaloona kaweek kantananiiŋ ţi imbiint ibaakër.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Ŋnŧaam ŋi katoh na ŋi uţeeh bŧi, ŋankpuliiŋ na ŋankyiţuŋ, ŋawo ţi ka meeţ.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Kë aşë ŧiink pdiim ploŋ kë pakjaka aji : « Ŧimoŋ Piyeer, naţiin, fiŋan ŋa, ide. »
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Kë aşë ŧeem aji : « Ajugun, nin! Wi mbuknaaniiŋ, mëmbaaŋ kadeha uko wi *Bgah baneenanuŋ këme uko uţop uloŋ. »
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Kë pdiim pakak ajaka : « Uko wi Naşibaţi adinanuŋ ñaaŋ ade, mënţ iwi iwooŋ kaji uţopi. »
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Pdiim paţiini na a haŋ ŋyaaş ŋwajanţ, kë kako kaşë pula, akak baţi.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Ahum kaşal uko wi Naşibaţi aŋaluŋ kaţupa, kë bayili biki Korneliyuŧ bankrabuŋ uko Ŧimoŋ nalemp injan başë wuj ţi plëman.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Bahuuran kameena me Ŧimoŋ andu'aniiŋ Piyeer awoha nayaanţ i katoh mënţ.
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Ŧimoŋ Piyeer ahum kaşal uko wi awinuŋ, kë *Uhaaş wi Naşibaţi uşë ji na a : « Biinţ bawajanţ buk bukuŋ ala'u. »
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Waliin hënkuŋ igakandër na baka naya, işë iwut kaţaaf nin ukoolan, ţiki nji dyiluŋ baka.
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Kë Ŧimoŋ Piyeer awala ayit na bañaaŋ mënţan. Aji na baka : « Nji wi. Dwooŋ ñaaŋ i naklaaŋ. We uţijanaŋ? »
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Baŧeema aji : « Naweek i bangoli, Korneliyuŧ, ñaaŋ naŧool, anfiyaaruŋ Naşibaţi, kë bayuday bŧi bamagana, ayiluŋ un. Uwanjuŧ wi Naşibaţi uloŋ ujakuŋ na a aji awo kadu'u du katohul kaŧiinku iţupa uko wi iwooŋ kaţupa. »
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Ŧimoŋ Piyeer aneejan baka ţi katohul, ado baka kë bawo bayaanţ biki nul.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Aban Kayŧaraya na baka ţi unuur utëbanţën. Korneliyuŧ adu bayiţul na banohul biki kaţëb, kë baţo pyoonk baka.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Wi Ŧimoŋ Piyeer abanuŋ ţi katoh, Korneliyuŧ kë aşë naţa ţi dko mënţ aya ayit na a, ajot ţi ihoţul, adëmana.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Ŧimoŋ Piyeer ajaka : « Naţiin » aşë ţënka kë anaţaa, abaa ji na a : « Nji dwo ñaaŋ najën ji iwi. »
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Aţiini na a, aşë neej, awin bañaaŋ baŧum banţooŋ aşë ji na baka :
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 « Name kë pnaakiir na banwooŋ baanwo bayuday, këme pţo na baka paneenan ţi nja bayuday. » Kë Naşibaţi aşë dolën nji ţi uleef wi naan, kë nyikrën kë pnaakiir na ñaaŋ anwooŋ aanwo nayuday paanwuţi.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Ukaaŋ kë wi idu'ënuŋ, kë mbi kabi bi, bë mënţaaf ţaaf nin ukoolan. Dŋal hënkuŋ kame uko wi iduurni.
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Korneliyuŧ kë aşë ŧeema aji : « Udo ŋnuur ŋwajanţ, ji woori wi nji kaţupuŋ na iwi hënk, kañog ŋwoori ŋwajanţ ŋi pnak, dţo añehan Naşibaţi du katoh ki naan. Kë ñaaŋ aloŋ anknuuruŋ aşë mara mara apën ţi kadun ki naan
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 ajakën : “Korneliyuŧ, Naşibaţi aŧiinku akuţ aleş jibi ijaaŋ kţënk bajuuk.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Yilan keeri du Yope baya bado ñiinţ anwooŋ Ŧimoŋ andu'aniiŋ Piyeer abi ţi. Awo nayaanţ i katoh ki Ŧimoŋ nalemp injan anfëţuŋ du kakab bdëk.”
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Ţi dko mënţ, kë nyil kë badu'u, kë idinan abi aţënkun ţi. Hënkuŋ ŋţo ţi kadun ki Naşibaţi un bŧi, kaŧiink iko bŧi yi Ajugun ajakuŋ ibi iţupun. »
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Kë Ŧimoŋ Piyeer aşë ţiini na bañaaŋ aji : « Dbaaŋ ayikrën kë Naşibaţi aanji paţşër.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Kë ţi uŧaak undoli woli ñaaŋ afiyaara akuţ aţaş bgahul aji wo na a.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Awul uţup wi nul bañaaŋ biki *Iŧrayel : *Uţup Ulil Unuura wi mnjeeh ţi Yeŧu *Kriŧtu, ul anwooŋ Ajug bañaaŋ bŧi.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Name iko inţëpuŋ bŧi ţi *Yuda ; ijunna *Galilay, wi *Yowan aţiiniyaanuŋ *batiŧmu aba.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Name Yeŧu mënţ ampënnuŋ *Naŧaret, nawin jibi Naşibaţi adatuluŋ awula *Uhaaş wi nul na phina. Name kak kë añaay na dko bŧi ado bnuura, ajeban bañaaŋ biki *Unŧaayi Uweek uknooranuŋ, ţiki Naşibaţi awo na a.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Kë nja ŋwo bamaar biki uko wi adoluŋ bŧi ţi Yeruŧalem na uŧaak wi *bayuday bŧi. Ul, i bafiŋuŋ wi bapaŋuluŋ ţi pmul.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Ul, Naşibaţi anaţana ţi pkeţ ţi unuur uwajanţën aşë diimana bañaaŋ.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Mënţ bañaaŋ bŧi bawinuluŋ, un ţañ biki Naşibaţi ajonuŋ ndati, aji ŋwo bamaar, un ŋndaanuŋ akuţ ade na a, wi anaţiiŋ ţi pkeţ.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Kë aşë ji na un ŋţup bañaaŋ uko wi ŋmaaruŋ: Ul kak i i Naşibaţi adatuŋ aji awo nawayëş bţup i bañaaŋ bajeb na bankeţuŋ.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ul kak Yeŧu i i *baţupar Naşibaţi bŧi bakţiiniyaanuŋ wi bajakuŋ: Ñaaŋ anfiyaaruluŋ, ţi mnhina mi Yeŧu mënţ ipekadu yi nul iji ipën bŧi. »
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Ŧimoŋ Piyeer ahum kakakalëş iko yuŋ, kë *Uhaaş wi Naşibaţi uşë wala ţi bañaaŋ bŧi bankŧiinkuŋ uţup wi nul.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 *Bayuday banfiyaaruŋ baññooţanuluŋ bañoŋar maakan, wi bawinuŋ kë Naşibaţi adoo ţen banwooŋ baanwo bayuday Uhaaş wi nul, ţiki
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 baŧiink baka, kë bakţup ŋţup ŋmpaţi akuţ adëman Naşibaţi. Ŧimoŋ Piyeer akak aţiini na baka aji :
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 « Ñaaŋ aloŋ akak ahinan kaneenan bado bañaaŋ biki *batiŧmu i? Bukal banyeenkuŋ Uhaaş wi Naşibaţi ji nja. »
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Piyeer ado kë bado baka batiŧmu ţi katim ki Yeŧu, kë bañaaŋ bakak añehana aji aţo da ŋnuur ŋloŋ.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.