Atos 10
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ARA
1 Ñiinţ aloŋ i bajaaŋ bado Korneliyuŧ, awo ţfa du ubeeka wi Kayŧaraya, awo naweek i bangoli iñeen-week du pnŧuk pandu'aniiŋ Itali.
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Ñiinţ aŋ aji dëman akuţ afiyaar Naşibaţi ul na biki katohul bŧi. Aji ţënk bajuuk *bayuday abot aji ñehan Naşibaţi unuur undoli.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Unuur uloŋ na pnak, kaya ŋwoori ŋwajanţ, Naşibaţi ahaabşa këş kë awin bnuura *uwanjuŧ wi Naşibaţi uloŋ kë ubi aneej du katohul aşë ji na a : « Korneliyuŧ! »
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Kë Korneliyuŧ aşë jaban uwanjuŧ këş, alënk aşë ŧeem wa aji : « Ajugun we wa ba? » Kë uwanjuŧ uşë ŧeema aji : « Naşibaţi aŧiink pñehan pi nu akuţ awin bnuura bi ijaaŋ kdo bajuuk, aanţilmi'u.
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Hënkuŋ yilan biinţ baloŋ du Yope ido ñiinţ anwooŋ Ŧimoŋ andu'aniiŋ Piyeer, abi.
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Awo nayaanţ i ñiinţ aloŋ anwooŋ Ŧimoŋ kak aşë wo nalemp injan, anfëţuŋ du kakab bdëk. »
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Wi uwanjuŧ unţiiniiŋ na a uyahaŋ ya, kë aşë du balemp batëb biki katohul na nangoli aloŋ ţi biki aşihuŋ anfiyaaruŋ Naşibaţi maakan, abot aji lemp du uko Korneliyuŧ.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Aţup baka uko unţëpuŋ bŧi aşë yil baka kë baya Yope.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 Wi unuur ujinţuŋ, kë bayili bakya na bgah, adoo ñog Yope. Ŧimoŋ Piyeer apaya wal mënţ ţi uşaŋ añehan Naşibaţi, wal mënţan unuur udiiŋi. Bţuk bi katoh di Pawulu apayiiŋ añehan Naşibaţi|src="lb00234c.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="10.9"
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 Kë ubon uşë de a kë aŋal pde. Wi bawooŋ ţi pjuŋa, Naşibaţi ahaabëşa këş kë aşë mara mara awin
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 baţi kë bawo bhaab, kë uko uloŋ uşë wala ţi mboş, unnaami kaloona kaweek kantananiiŋ ţi imbiint ibaakër.
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Ŋnŧaam ŋi katoh na ŋi uţeeh bŧi, ŋankpuliiŋ na ŋankyiţuŋ, ŋawo ţi ka meeţ.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Kë aşë ŧiink pdiim ploŋ kë pakjaka aji : « Ŧimoŋ Piyeer, naţiin, fiŋan ŋa, ide. »
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Kë aşë ŧeem aji : « Ajugun, nin! Wi mbuknaaniiŋ, mëmbaaŋ kadeha uko wi *Bgah baneenanuŋ këme uko uţop uloŋ. »
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 Kë pdiim pakak ajaka : « Uko wi Naşibaţi adinanuŋ ñaaŋ ade, mënţ iwi iwooŋ kaji uţopi. »
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 Pdiim paţiini na a haŋ ŋyaaş ŋwajanţ, kë kako kaşë pula, akak baţi.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 Ahum kaşal uko wi Naşibaţi aŋaluŋ kaţupa, kë bayili biki Korneliyuŧ bankrabuŋ uko Ŧimoŋ nalemp injan başë wuj ţi plëman.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 Bahuuran kameena me Ŧimoŋ andu'aniiŋ Piyeer awoha nayaanţ i katoh mënţ.
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 Ŧimoŋ Piyeer ahum kaşal uko wi awinuŋ, kë *Uhaaş wi Naşibaţi uşë ji na a : « Biinţ bawajanţ buk bukuŋ ala'u. »
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 Waliin hënkuŋ igakandër na baka naya, işë iwut kaţaaf nin ukoolan, ţiki nji dyiluŋ baka.
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 Kë Ŧimoŋ Piyeer awala ayit na bañaaŋ mënţan. Aji na baka : « Nji wi. Dwooŋ ñaaŋ i naklaaŋ. We uţijanaŋ? »
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 Baŧeema aji : « Naweek i bangoli, Korneliyuŧ, ñaaŋ naŧool, anfiyaaruŋ Naşibaţi, kë bayuday bŧi bamagana, ayiluŋ un. Uwanjuŧ wi Naşibaţi uloŋ ujakuŋ na a aji awo kadu'u du katohul kaŧiinku iţupa uko wi iwooŋ kaţupa. »
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Ŧimoŋ Piyeer aneejan baka ţi katohul, ado baka kë bawo bayaanţ biki nul.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 Aban Kayŧaraya na baka ţi unuur utëbanţën. Korneliyuŧ adu bayiţul na banohul biki kaţëb, kë baţo pyoonk baka.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Wi Ŧimoŋ Piyeer abanuŋ ţi katoh, Korneliyuŧ kë aşë naţa ţi dko mënţ aya ayit na a, ajot ţi ihoţul, adëmana.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 Ŧimoŋ Piyeer ajaka : « Naţiin » aşë ţënka kë anaţaa, abaa ji na a : « Nji dwo ñaaŋ najën ji iwi. »
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 Aţiini na a, aşë neej, awin bañaaŋ baŧum banţooŋ aşë ji na baka :
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 « Name kë pnaakiir na banwooŋ baanwo bayuday, këme pţo na baka paneenan ţi nja bayuday. » Kë Naşibaţi aşë dolën nji ţi uleef wi naan, kë nyikrën kë pnaakiir na ñaaŋ anwooŋ aanwo nayuday paanwuţi.
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 Ukaaŋ kë wi idu'ënuŋ, kë mbi kabi bi, bë mënţaaf ţaaf nin ukoolan. Dŋal hënkuŋ kame uko wi iduurni.
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 Korneliyuŧ kë aşë ŧeema aji : « Udo ŋnuur ŋwajanţ, ji woori wi nji kaţupuŋ na iwi hënk, kañog ŋwoori ŋwajanţ ŋi pnak, dţo añehan Naşibaţi du katoh ki naan. Kë ñaaŋ aloŋ anknuuruŋ aşë mara mara apën ţi kadun ki naan
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 ajakën : “Korneliyuŧ, Naşibaţi aŧiinku akuţ aleş jibi ijaaŋ kţënk bajuuk.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 Yilan keeri du Yope baya bado ñiinţ anwooŋ Ŧimoŋ andu'aniiŋ Piyeer abi ţi. Awo nayaanţ i katoh ki Ŧimoŋ nalemp injan anfëţuŋ du kakab bdëk.”
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Ţi dko mënţ, kë nyil kë badu'u, kë idinan abi aţënkun ţi. Hënkuŋ ŋţo ţi kadun ki Naşibaţi un bŧi, kaŧiink iko bŧi yi Ajugun ajakuŋ ibi iţupun. »
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 Kë Ŧimoŋ Piyeer aşë ţiini na bañaaŋ aji : « Dbaaŋ ayikrën kë Naşibaţi aanji paţşër.
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Kë ţi uŧaak undoli woli ñaaŋ afiyaara akuţ aţaş bgahul aji wo na a.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Awul uţup wi nul bañaaŋ biki *Iŧrayel : *Uţup Ulil Unuura wi mnjeeh ţi Yeŧu *Kriŧtu, ul anwooŋ Ajug bañaaŋ bŧi.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Name iko inţëpuŋ bŧi ţi *Yuda ; ijunna *Galilay, wi *Yowan aţiiniyaanuŋ *batiŧmu aba.
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 Name Yeŧu mënţ ampënnuŋ *Naŧaret, nawin jibi Naşibaţi adatuluŋ awula *Uhaaş wi nul na phina. Name kak kë añaay na dko bŧi ado bnuura, ajeban bañaaŋ biki *Unŧaayi Uweek uknooranuŋ, ţiki Naşibaţi awo na a.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 Kë nja ŋwo bamaar biki uko wi adoluŋ bŧi ţi Yeruŧalem na uŧaak wi *bayuday bŧi. Ul, i bafiŋuŋ wi bapaŋuluŋ ţi pmul.
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 Ul, Naşibaţi anaţana ţi pkeţ ţi unuur uwajanţën aşë diimana bañaaŋ.
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Mënţ bañaaŋ bŧi bawinuluŋ, un ţañ biki Naşibaţi ajonuŋ ndati, aji ŋwo bamaar, un ŋndaanuŋ akuţ ade na a, wi anaţiiŋ ţi pkeţ.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 Kë aşë ji na un ŋţup bañaaŋ uko wi ŋmaaruŋ: Ul kak i i Naşibaţi adatuŋ aji awo nawayëş bţup i bañaaŋ bajeb na bankeţuŋ.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 Ul kak Yeŧu i i *baţupar Naşibaţi bŧi bakţiiniyaanuŋ wi bajakuŋ: Ñaaŋ anfiyaaruluŋ, ţi mnhina mi Yeŧu mënţ ipekadu yi nul iji ipën bŧi. »
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 Ŧimoŋ Piyeer ahum kakakalëş iko yuŋ, kë *Uhaaş wi Naşibaţi uşë wala ţi bañaaŋ bŧi bankŧiinkuŋ uţup wi nul.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 *Bayuday banfiyaaruŋ baññooţanuluŋ bañoŋar maakan, wi bawinuŋ kë Naşibaţi adoo ţen banwooŋ baanwo bayuday Uhaaş wi nul, ţiki
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 baŧiink baka, kë bakţup ŋţup ŋmpaţi akuţ adëman Naşibaţi. Ŧimoŋ Piyeer akak aţiini na baka aji :
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 « Ñaaŋ aloŋ akak ahinan kaneenan bado bañaaŋ biki *batiŧmu i? Bukal banyeenkuŋ Uhaaş wi Naşibaţi ji nja. »
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Piyeer ado kë bado baka batiŧmu ţi katim ki Yeŧu, kë bañaaŋ bakak añehana aji aţo da ŋnuur ŋloŋ.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.