Atos 10
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NVT
1 Ñiinţ aloŋ i bajaaŋ bado Korneliyuŧ, awo ţfa du ubeeka wi Kayŧaraya, awo naweek i bangoli iñeen-week du pnŧuk pandu'aniiŋ Itali.
1 Morava em Cesareia um oficial do exército romano chamado Cornélio, capitão do Regimento Italiano.
2 Ñiinţ aŋ aji dëman akuţ afiyaar Naşibaţi ul na biki katohul bŧi. Aji ţënk bajuuk *bayuday abot aji ñehan Naşibaţi unuur undoli.
2 Era um homem devoto e temente a Deus, como era também toda a sua família. Dava aos pobres esmolas generosas e sempre orava ao Senhor.
3 Unuur uloŋ na pnak, kaya ŋwoori ŋwajanţ, Naşibaţi ahaabşa këş kë awin bnuura *uwanjuŧ wi Naşibaţi uloŋ kë ubi aneej du katohul aşë ji na a : « Korneliyuŧ! »
3 Certa tarde, por volta das três horas, teve uma visão na qual viu um anjo de Deus vir em sua direção e dizer: “Cornélio!”.
4 Kë Korneliyuŧ aşë jaban uwanjuŧ këş, alënk aşë ŧeem wa aji : « Ajugun we wa ba? » Kë uwanjuŧ uşë ŧeema aji : « Naşibaţi aŧiink pñehan pi nu akuţ awin bnuura bi ijaaŋ kdo bajuuk, aanţilmi'u.
4 Temeroso, Cornélio olhou fixamente para o anjo e perguntou: “Que é, senhor?”. E o anjo respondeu: “Suas orações e esmolas subiram até Deus, e ele as guarda na memória.
5 Hënkuŋ yilan biinţ baloŋ du Yope ido ñiinţ anwooŋ Ŧimoŋ andu'aniiŋ Piyeer, abi.
5 Agora, envie alguns homens a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
6 Awo nayaanţ i ñiinţ aloŋ anwooŋ Ŧimoŋ kak aşë wo nalemp injan, anfëţuŋ du kakab bdëk. »
6 Ele está hospedado com Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar”.
7 Wi uwanjuŧ unţiiniiŋ na a uyahaŋ ya, kë aşë du balemp batëb biki katohul na nangoli aloŋ ţi biki aşihuŋ anfiyaaruŋ Naşibaţi maakan, abot aji lemp du uko Korneliyuŧ.
7 Assim que o anjo foi embora, Cornélio chamou dois servos de sua casa e um soldado devoto de seu grupo de auxiliares.
8 Aţup baka uko unţëpuŋ bŧi aşë yil baka kë baya Yope.
8 Ele lhes contou o que havia acontecido e os enviou a Jope.
9 Wi unuur ujinţuŋ, kë bayili bakya na bgah, adoo ñog Yope. Ŧimoŋ Piyeer apaya wal mënţ ţi uşaŋ añehan Naşibaţi, wal mënţan unuur udiiŋi. Bţuk bi katoh di Pawulu apayiiŋ añehan Naşibaţi|src="lb00234c.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="10.9"
9 No dia seguinte, quando os mensageiros de Cornélio se aproximavam da cidade, Pedro subiu ao terraço para orar. Era cerca de meio-dia,
10 Kë ubon uşë de a kë aŋal pde. Wi bawooŋ ţi pjuŋa, Naşibaţi ahaabëşa këş kë aşë mara mara awin
10 e ele estava com fome. Enquanto a refeição era preparada, entrou num êxtase.
11 baţi kë bawo bhaab, kë uko uloŋ uşë wala ţi mboş, unnaami kaloona kaweek kantananiiŋ ţi imbiint ibaakër.
11 Viu o céu aberto e algo semelhante a um grande lençol ser baixado por suas quatro pontas.
12 Ŋnŧaam ŋi katoh na ŋi uţeeh bŧi, ŋankpuliiŋ na ŋankyiţuŋ, ŋawo ţi ka meeţ.
12 No lençol havia toda espécie de animais, répteis e aves.
13 Kë aşë ŧiink pdiim ploŋ kë pakjaka aji : « Ŧimoŋ Piyeer, naţiin, fiŋan ŋa, ide. »
13 Então uma voz lhe disse: “Levante-se, Pedro; mate e coma”.
14 Kë aşë ŧeem aji : « Ajugun, nin! Wi mbuknaaniiŋ, mëmbaaŋ kadeha uko wi *Bgah baneenanuŋ këme uko uţop uloŋ. »
14 “De modo nenhum, Senhor!”, respondeu Pedro. “Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura e imprópria.”
15 Kë pdiim pakak ajaka : « Uko wi Naşibaţi adinanuŋ ñaaŋ ade, mënţ iwi iwooŋ kaji uţopi. »
15 Mas a voz falou novamente: “Não chame de impuro o que Deus purificou”.
16 Pdiim paţiini na a haŋ ŋyaaş ŋwajanţ, kë kako kaşë pula, akak baţi.
16 A mesma visão se repetiu três vezes. Então, subitamente, o lençol foi recolhido ao céu.
17 Ahum kaşal uko wi Naşibaţi aŋaluŋ kaţupa, kë bayili biki Korneliyuŧ bankrabuŋ uko Ŧimoŋ nalemp injan başë wuj ţi plëman.
17 Pedro ficou perplexo, pensando em qual seria o significado da visão. Nesse momento, os homens que Cornélio tinha enviado encontraram a casa de Simão. Eles se aproximaram do portão
18 Bahuuran kameena me Ŧimoŋ andu'aniiŋ Piyeer awoha nayaanţ i katoh mënţ.
18 e perguntaram se estava hospedado ali Simão, também chamado Pedro.
19 Ŧimoŋ Piyeer ahum kaşal uko wi awinuŋ, kë *Uhaaş wi Naşibaţi uşë ji na a : « Biinţ bawajanţ buk bukuŋ ala'u. »
19 Enquanto Pedro ainda refletia sobre a visão, o Espírito lhe disse: “Três homens vieram procurá-lo.
20 Waliin hënkuŋ igakandër na baka naya, işë iwut kaţaaf nin ukoolan, ţiki nji dyiluŋ baka.
20 Levante-se, desça e vá encontrar-se com eles. Não hesite em acompanhá-los, pois eu os enviei”.
21 Kë Ŧimoŋ Piyeer awala ayit na bañaaŋ mënţan. Aji na baka : « Nji wi. Dwooŋ ñaaŋ i naklaaŋ. We uţijanaŋ? »
21 Pedro desceu e disse aos homens: “Eu sou quem vocês procuram. Por que vieram?”.
22 Baŧeema aji : « Naweek i bangoli, Korneliyuŧ, ñaaŋ naŧool, anfiyaaruŋ Naşibaţi, kë bayuday bŧi bamagana, ayiluŋ un. Uwanjuŧ wi Naşibaţi uloŋ ujakuŋ na a aji awo kadu'u du katohul kaŧiinku iţupa uko wi iwooŋ kaţupa. »
22 Eles responderam: “Cornélio, um oficial romano, nos enviou. Ele é um homem devoto e temente a Deus, respeitado por todos os judeus. Um santo anjo o instruiu a chamar o senhor à casa dele para que ele ouça sua mensagem”.
23 Ŧimoŋ Piyeer aneejan baka ţi katohul, ado baka kë bawo bayaanţ biki nul.
23 Então Pedro convidou os homens para se hospedarem ali aquela noite. No dia seguinte, foi com eles, acompanhado de alguns irmãos de Jope.
24 Aban Kayŧaraya na baka ţi unuur utëbanţën. Korneliyuŧ adu bayiţul na banohul biki kaţëb, kë baţo pyoonk baka.
24 Chegaram a Cesareia no dia seguinte. Cornélio os esperava e havia reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Wi Ŧimoŋ Piyeer abanuŋ ţi katoh, Korneliyuŧ kë aşë naţa ţi dko mënţ aya ayit na a, ajot ţi ihoţul, adëmana.
25 Quando Pedro chegou à casa, Cornélio veio ao seu encontro e prostrou-se diante dele, adorando-o.
26 Ŧimoŋ Piyeer ajaka : « Naţiin » aşë ţënka kë anaţaa, abaa ji na a : « Nji dwo ñaaŋ najën ji iwi. »
26 Mas Pedro o levantou e disse: “Fique de pé! Eu sou apenas um homem como você”.
27 Aţiini na a, aşë neej, awin bañaaŋ baŧum banţooŋ aşë ji na baka :
27 Os dois conversaram e depois entraram na casa, onde muitos outros estavam reunidos.
28 « Name kë pnaakiir na banwooŋ baanwo bayuday, këme pţo na baka paneenan ţi nja bayuday. » Kë Naşibaţi aşë dolën nji ţi uleef wi naan, kë nyikrën kë pnaakiir na ñaaŋ anwooŋ aanwo nayuday paanwuţi.
28 Pedro lhes disse: “Vocês sabem que nossas leis proíbem que um judeu entre num lar gentio como este ou se associe com os gentios. No entanto, Deus me mostrou que não devo mais considerar ninguém impuro ou impróprio.
29 Ukaaŋ kë wi idu'ënuŋ, kë mbi kabi bi, bë mënţaaf ţaaf nin ukoolan. Dŋal hënkuŋ kame uko wi iduurni.
29 Por isso, vim assim que fui chamado, sem levantar objeções. Agora digam por que vocês mandaram me buscar”.
30 Korneliyuŧ kë aşë ŧeema aji : « Udo ŋnuur ŋwajanţ, ji woori wi nji kaţupuŋ na iwi hënk, kañog ŋwoori ŋwajanţ ŋi pnak, dţo añehan Naşibaţi du katoh ki naan. Kë ñaaŋ aloŋ anknuuruŋ aşë mara mara apën ţi kadun ki naan
30 Cornélio respondeu: “Quatro dias atrás, eu estava orando em casa por volta deste mesmo horário, às três da tarde. De repente, um homem vestido com roupas resplandecentes apareceu diante de mim.
31 ajakën : “Korneliyuŧ, Naşibaţi aŧiinku akuţ aleş jibi ijaaŋ kţënk bajuuk.
31 Ele me disse: ‘Cornélio, Deus ouviu sua oração e se lembrou de suas esmolas.
32 Yilan keeri du Yope baya bado ñiinţ anwooŋ Ŧimoŋ andu'aniiŋ Piyeer abi ţi. Awo nayaanţ i katoh ki Ŧimoŋ nalemp injan anfëţuŋ du kakab bdëk.”
32 Agora, envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar’.
33 Ţi dko mënţ, kë nyil kë badu'u, kë idinan abi aţënkun ţi. Hënkuŋ ŋţo ţi kadun ki Naşibaţi un bŧi, kaŧiink iko bŧi yi Ajugun ajakuŋ ibi iţupun. »
33 Assim, mandei buscá-lo de imediato, e foi bom que tenha vindo. Agora estamos todos aqui, esperando diante de Deus para ouvir a mensagem que o Senhor mandou que você nos trouxesse”.
34 Kë Ŧimoŋ Piyeer aşë ţiini na bañaaŋ aji : « Dbaaŋ ayikrën kë Naşibaţi aanji paţşër.
34 Então Pedro respondeu: “Vejo claramente que Deus não mostra nenhum favoritismo.
35 Kë ţi uŧaak undoli woli ñaaŋ afiyaara akuţ aţaş bgahul aji wo na a.
35 Em todas as nações ele aceita aqueles que o temem e fazem o que é certo.
36 Awul uţup wi nul bañaaŋ biki *Iŧrayel : *Uţup Ulil Unuura wi mnjeeh ţi Yeŧu *Kriŧtu, ul anwooŋ Ajug bañaaŋ bŧi.
36 Esta é a mensagem de boas-novas para o povo de Israel: Há paz com Deus por meio de Jesus Cristo, que é Senhor de todos.
37 Name iko inţëpuŋ bŧi ţi *Yuda ; ijunna *Galilay, wi *Yowan aţiiniyaanuŋ *batiŧmu aba.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, começando na Galileia, depois do batismo que João proclamou.
38 Name Yeŧu mënţ ampënnuŋ *Naŧaret, nawin jibi Naşibaţi adatuluŋ awula *Uhaaş wi nul na phina. Name kak kë añaay na dko bŧi ado bnuura, ajeban bañaaŋ biki *Unŧaayi Uweek uknooranuŋ, ţiki Naşibaţi awo na a.
38 Sabem também que Deus ungiu Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Então Jesus foi por toda parte fazendo o bem e curando todos os oprimidos pelo diabo, porque Deus estava com ele.
39 Kë nja ŋwo bamaar biki uko wi adoluŋ bŧi ţi Yeruŧalem na uŧaak wi *bayuday bŧi. Ul, i bafiŋuŋ wi bapaŋuluŋ ţi pmul.
39 “E nós somos testemunhas de tudo que ele fez em toda a Judeia e em Jerusalém, onde o mataram. Penduraram-no numa cruz,
40 Ul, Naşibaţi anaţana ţi pkeţ ţi unuur uwajanţën aşë diimana bañaaŋ.
40 mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e permitiu que ele fosse visto,
41 Mënţ bañaaŋ bŧi bawinuluŋ, un ţañ biki Naşibaţi ajonuŋ ndati, aji ŋwo bamaar, un ŋndaanuŋ akuţ ade na a, wi anaţiiŋ ţi pkeţ.
41 não por todo o povo, mas por nós que fomos escolhidos por Deus de antemão para sermos suas testemunhas. Nós fomos os que comemos e bebemos com ele depois que ele ressuscitou dos mortos.
42 Kë aşë ji na un ŋţup bañaaŋ uko wi ŋmaaruŋ: Ul kak i i Naşibaţi adatuŋ aji awo nawayëş bţup i bañaaŋ bajeb na bankeţuŋ.
42 E ele nos mandou anunciar sua mensagem em toda parte e testemunhar que Deus o designou juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ul kak Yeŧu i i *baţupar Naşibaţi bŧi bakţiiniyaanuŋ wi bajakuŋ: Ñaaŋ anfiyaaruluŋ, ţi mnhina mi Yeŧu mënţ ipekadu yi nul iji ipën bŧi. »
43 É a respeito dele que todos os profetas dão testemunho, dizendo que todo o que nele crer receberá o perdão de seus pecados por meio de seu nome”.
44 Ŧimoŋ Piyeer ahum kakakalëş iko yuŋ, kë *Uhaaş wi Naşibaţi uşë wala ţi bañaaŋ bŧi bankŧiinkuŋ uţup wi nul.
44 Enquanto Pedro ainda falava, o Espírito Santo desceu sobre todos que ouviam a mensagem.
45 *Bayuday banfiyaaruŋ baññooţanuluŋ bañoŋar maakan, wi bawinuŋ kë Naşibaţi adoo ţen banwooŋ baanwo bayuday Uhaaş wi nul, ţiki
45 Os discípulos judeus que acompanhavam Pedro ficaram admirados de que o dom do Espírito Santo também fosse derramado sobre os gentios,
46 baŧiink baka, kë bakţup ŋţup ŋmpaţi akuţ adëman Naşibaţi. Ŧimoŋ Piyeer akak aţiini na baka aji :
46 pois os ouviram falar em outras línguas e louvar a Deus. Pedro perguntou:
47 « Ñaaŋ aloŋ akak ahinan kaneenan bado bañaaŋ biki *batiŧmu i? Bukal banyeenkuŋ Uhaaş wi Naşibaţi ji nja. »
47 “Pode alguém se opor a que eles sejam batizados agora que, como nós, também receberam o Espírito Santo?”.
48 Piyeer ado kë bado baka batiŧmu ţi katim ki Yeŧu, kë bañaaŋ bakak añehana aji aţo da ŋnuur ŋloŋ.
48 Então ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Depois, pediram que Pedro ficasse com eles alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.