2 Coríntios 5
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs VC
1 Ŋme na manjoonan kë uleef wi nja wi umundu wi uwo wo ji kaloona : wal wi kakjotuŋ, ŋka du baţi uleef uloŋ unwooŋ ji katoh ki Naşibaţi aniwuŋ nja, kanwooŋ kaankjot nin.
1 Sabemos, com efeito, que ao se desfazer a tenda que habitamos neste mundo, recebemos uma casa preparada por Deus e não por mãos humanas, uma habitação eterna no céu.
2 Kë ŋşë wooni hënkuŋ ţi ŋhaaş ŋi nja meeţ, ţi uleef wi nja wi umundu wi ţiki ŋŋal kawohara uleef wi nja wi baţi ;
2 E por isto suspiramos e anelamos ser sobrevestidos da nossa habitação celeste,
3 ŋwohara wal mënţ, ŋënkwo byişu.
3 contanto que sejamos achados vestidos e não despidos.
4 Aa, ŋleef ŋi nja ŋawo ji kaloona, ŋwooni ţi ŋhaaş ŋi nja meeţ abot aţëga wi ŋwooŋ ţi unoor hënkuŋ. Ŋënŋal ŋal pfël uleef wi nja wi umundu wi, uko wi ŋŋaluŋ uwo pwohara uleef wi Naşibaţi akwuluŋ nja, uleef wi nja unwooŋ wi pkeţ uhilna uţëlëşa ukak uleef unwooŋ uunkkeţ.
4 Pois, enquanto permanecemos nesta tenda, gememos oprimidos: desejamos ser não despojados, mas revestidos com uma veste nova por cima da outra, de modo que o que há de mortal em nós seja absorvido pela vida.
5 Naşibaţi ţi uleeful apaşuŋ nja pa uko mënţ, awul nja *Uhaaş wi nul adiimanaanun kë aluŋ kawul nja ubida wi mnţo.
5 Aquele que nos formou para este destino é Deus mesmo, que nos deu por penhor o seu Espírito.
6 Hënkuŋ keeri ŋji ŋtëŋ maakan na ŋnuur. Ŋme kë ŋwole du kaloona kanwooŋ uleef wi nja, ŋlow Ajugun.
6 Por isso, estamos sempre cheios de confiança. Sabemos que todo o tempo que passamos no corpo é um exílio longe do Senhor.
7 Na manjoonan, ŋpoşna pfiyaar, ŋënkpoşna këş.
7 Andamos na fé e não na visão.
8 Ŋtëŋ maakan ahokan pduk uleef wi, kaya kawo na Ajugun.
8 Estamos, repito, cheios de confiança, preferindo ausentar-nos deste corpo para ir habitar junto do Senhor.
9 Hënk, ŋbi ţu ţu ŋşal ţi plila ŋwole ţi uleef mënţ këme woli ŋpën ţi wa.
9 É também por isso que, vivos ou mortos, nos esforçamos por agradar-lhe.
10 Nja bŧi ŋwo i kanaţ ţi kadun ki *Kriŧtu, awayëş nja wal mënţ, andoli aluka uko wi alempuŋ na uleeful wi awooŋ ţi mboş.
10 Porque teremos de comparecer diante do tribunal de Cristo. Ali cada um receberá o que mereceu, conforme o bem ou o mal que tiver feito enquanto estava no corpo.
11 Ŋme uko unwooŋ pdo kaţi Ajugun aşë do na pdo bañaaŋ bandukiiŋ bado kaţi a. Naşibaţi ame'un bnuura, kë nhaţ aji an name'un bnuura.
11 Compenetrados do temor do Senhor, procuramos persuadir os homens. Estamos a descoberto aos olhos de Deus, e espero que o estejamos também ante as vossas consciências.
12 Ŋënkak aŋal kado nayikrënun, ŋŋal kaţenan uko wi naknahni ţi un, nahilna naka uko uŧeem banwooŋ baanknahna uko unwooŋ ţi ŋhaaş ŋi bañaaŋ aşë nahna iko inkwinaniiŋ du bdig.
12 Não estamos a gabar-nos ante os vossos olhos, mas damo-vos ocasião de vos gloriardes por nossa causa. Tereis assim o que responder àqueles que se prevalecem das aparências e não do que há no coração.
13 Na manjoonan, woli ŋwaaŋ ŋşal, uwo wo pa Naşibaţi ; kë woli ŋwo na ŋşal uwo wo pa an.
13 De fato, se ficamos arrebatados fora dos sentidos, é por Deus; e se raciocinamos sobriamente, é por vós.
14 Uŋal wi *Kriŧtu aŋaluŋ un ukţoŋuŋ un. Ŋyikrën bnuura kë ñaaŋ aloolan akeţaruŋ bañaaŋ bŧi, bañaaŋ bŧi badobi keţ keţ keeri.
14 O amor de Cristo nos constrange, considerando que, se um só morreu por todos, logo todos morreram.
15 Akeţar bañaaŋ bŧi, nja ŋnkaaŋ ubida ŋwutna kaka wa pa ŋleef ŋi nja ţañ, ŋka wa pa ankeţuŋ akuţ anaţa ţi pkeţ pa baka.
15 Sim, ele morreu por todos, a fim de que os que vivem já não vivam para si, mas para aquele que por eles morreu e ressurgiu.
16 Hënkuŋ keeri, ŋënkak aji ŋten ñaaŋ jibi bañaaŋ bajën bajaaŋ batena. Hënk, woli ŋdoo ten ţfa *Kriŧtu na këş ki bañaaŋ bajën, hënkuŋ ŋënkak atena haŋ.
16 Por isso, nós daqui em diante a ninguém conhecemos de um modo humano. Muito embora tenhamos considerado Cristo dessa maneira, agora já não o julgamos assim.
17 Woli ñaaŋ awo ţi ploolan na Kriŧtu, aji bi kak kak ñaaŋ nahalu : iko yi ubida ujon ibaa, kë ihalu ibii.
17 Todo aquele que está em Cristo é uma nova criatura. Passou o que era velho; eis que tudo se fez novo!
18 Kë uko mënţ bŧi uşë woona du Naşibaţi anţëpnuŋ ţi Kriŧtu adolun kë ŋŧiinkar na a akuţ awulun ulemp wi pdo bañaaŋ baŧiinkar na a.
18 Tudo isso vem de Deus, que nos reconciliou consigo, por Cristo, e nos confiou o ministério desta reconciliação.
19 Naşibaţi abiiŋ awo ţi Kriŧtu ado bañaaŋ kë baŧiinkar na ul Naşibaţi, aanţo aten buţaan bi badoluŋ aşë ţu'un pţup uţup wi bŧiinkar mënţ.
19 Porque é Deus que, em Cristo, reconciliava consigo o mundo, não levando mais em conta os pecados dos homens, e pôs em nossos lábios a mensagem da reconciliação.
20 Kriŧtu ayilun yil keeri pţupara, kë uwo wo keeri ji Naşibaţi ţi uleeful aji ţëpna ţi un kaţiini na an. Ţi katim ki Kriŧtu ŋjakan nawuta adolan naŧiinkar na a.
20 Portanto, desempenhamos o encargo de embaixadores em nome de Cristo, e é Deus mesmo que exorta por nosso intermédio. Em nome de Cristo vos rogamos: reconciliai-vos com Deus!
21 Kriŧtu aambaaŋ kadola pekadu, kë Naşibaţi adola kë akoba pa pekadu di nja, ŋhilna ŋkak baŧool ţi këş ki Naşibaţi wi ŋwooŋ ţi ploolan na Kriŧtu.
21 Aquele que não conheceu o pecado, Deus o fez pecado por nós, para que nele nós nos tornássemos justiça de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.