2 Coríntios 10
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs VC
1 — ausente —
1 Eu, Paulo, vos exorto pela mansidão e bondade de Cristo, eu que me mostro humilde quando estou entre vós, mas, quando longe, sou ousado convosco.
2 — ausente —
2 Peço-vos que, quando eu estiver presente, não me veja obrigado a usar de minha autoridade de que pretendo realmente usar com certas pessoas que imaginam que nós procedemos com intenções humanas.
3 Na manjoonan ŋwo bañaaŋ bajën aşë wo ŋënji ŋgutan ji bañaaŋ bajën.
3 Porque, ainda que vivamos na carne, não militamos segundo a carne.
4 Iŋaanan yi ŋjaaŋ ŋgutanaan iinwo yi bañaaŋ bajën ; ŋgutan na mnhina manwoonuŋ du Naşibaţi, manhiniiŋ pwat ŋniw ŋankëmuŋ. Ŋji ŋŧok ŋşal ŋanjaaŋ ŋaneeman ñaaŋ,
4 Não são carnais as armas com que lutamos. São poderosas, em Deus, capazes de arrasar fortificações.
5 uko undoli unnaţiiŋ aji uneenan pme Naşibaţi, ŋji ŋmob ŋşal bŧi kado ŋa ŋado kaţaş Kriŧtu.
5 Nós aniquilamos todo raciocínio e todo orgulho que se levanta contra o conhecimento de Deus, e cativamos todo pensamento e o reduzimos à obediência a Cristo.
6 Ţi wal wi nakbiiŋ kaţaş Kriŧtu na ŋhaaşan bŧi, ŋbi kanaţ naţ kaliinŧ pa pkob ñaaŋ anwooŋ aanji ţaşa.
6 Estamos prontos também para castigar todos os desobedientes, assim que for perfeita a vossa obediência.
7 Nahaabëşan këş naten iko bnuura! Woli ñaaŋ afiyaar na manjoonan kë awo i *Kriŧtu, ameen kë un kak ŋwo biki Kriŧtu ji ul.
7 Julgais as coisas pela aparência!... Quem se gloria de pertencer a Cristo considere que, como ele é de Cristo, assim também nós o somos.
8 Ajugun awuluŋ un mnhina manwooŋ mi pdolan naya kadun awo maanwo mi pdolan naŧoka. Dnahna mnhina mënţ, mënkkowara ma.
8 Ainda que eu me orgulhasse um pouco em demasia da autoridade que o Senhor nos deu, para vossa edificação e não para vossa ruína, não teria de que envergonhar-me.
9 Mënŋal kawo wo ji dbëgan ţi ikaarta yi mpiiŧanaŋ.
9 Não quero, porém, dar a impressão de querer aterrar-vos com minhas cartas.
10 Bañaaŋ baloŋ baji baţup kaji uko wi nji Pawulu njaaŋ kaţup ţi ikaarta yi njaaŋ kapiiŧ ujooţ akuţ atam pţaş, nşale wo ţi kadun ki bañaaŋ dji kawo ñaaŋ nañaat nawaaŋ uforŧa anwooŋ aando hil bţup.
10 Suas cartas, dizem, são imperativas e fortes, mas, quando está presente, a sua pessoa é fraca e a palavra desprezível.
11 Ñaaŋ anşaluŋ haŋ ameen kë uko wi ŋwooŋ wi ŋlowanaŋ apiiŧan ikaarta, wi wi ŋkluŋ kawo ţi udo wi nun wal wi ŋkluŋ kawo ţi pŧoofan.
11 Quem assim pensa, fique sabendo que quais somos por escrito nas cartas, quando estamos ausentes, tais seremos também de fato, quando estivermos presentes.
12 Na manjoonan, ŋënkluŋ kañoom pliŋiir na ptenar na banşaluŋ aji bawo bañaaŋ baweek. Bawaaŋ ŋşal wi baktenuŋ ŋleef ŋi baka na kaniibi kanwooŋ ki baka.
12 Em verdade, não ousamos equiparar-nos nem comparar-nos com alguns que se preconizam a si próprios. Medindo-se eles conforme a sua própria medida e comparando-se consigo mesmos, dão provas de pouco bom senso.
13 Kë un ŋşë wo ŋënkhompna uko wi Naşibaţi awooŋ aanţu'un pdo, ŋliŋ ţi uko wi aţu'uŋ un pdo, unţuuŋ kë ŋbi aban te du an.
13 Nós outros não nos gloriaremos além da medida, mas permaneceremos dentro do campo de ação que Deus nos determinou, levando-nos até vós.
14 Woli ŋëmbi lah adoo ban du an, ŋënkka na phomp ţi uko wi nan. Kë ŋşë wo baŧeek bambiiŋ du an aţijan *Uţup Ulil Unuura wi *Kriŧtu.
14 Não passamos além dos limites. Estaríamos passando, caso não houvéssemos chegado até vós. Ora, realmente temos chegado até vós, pregando o Evangelho de Cristo.
15 Hënk, woli ŋhomp ţi uko wi nan, ŋënkhomp kaji ŋdo ulemp wi baloŋ badoluŋ ; ŋbaa ţëp ţëp ahaţ kë pfiyaar pi nan pado kadëm dëm pya ŋşë ŋhil pdo ulemp unkdooŋ kayaha ya kadun ţi pŧoofan, kaşë kaliŋaara ţi uko wi Naşibaţi aţu'uŋ un pdo.
15 Não nos ufanamos além da medida, cobrindo-nos de trabalhos alheios. Esperamos que, com o progresso de vossa fé, nossa obra cresça entre vós dentro do quadro de ação que nos foi determinado.
16 Wal mënţ, ŋhinan kaţup Uţup Ulil Unuura du ŋŧaak ŋanwooŋ du kafeţ ki wi nan, kë di pya du dko di bañaaŋ baloŋ badooŋ abi lemp kawutna kahompna ulemp wi badoluŋ.
16 Assim esperamos levar o Evangelho aos países que ficam além de vós, sem nos gloriarmos das obras realizadas por outros dentro do domínio reservado a eles.
17 Kë uşë piiŧana ţi *Ulibra wi Naşibaţi aji : « Woli ñaaŋ aloŋ aŋal kahomp, adoon kahompna iko yi Ajugun adoluŋ »
17 Ora, quem se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Na manjoonan, mënţ ñaaŋ ankdëmanuŋ uleeful ajaaŋ awinana bnuura ţi kadun ki Ajugun ; anjaaŋ awinana bnuura awooŋ i Ajugun ţi uleeful adëmanuŋ.
18 Pois merece a aprovação não aquele que se recomenda a si mesmo, mas aquele que o Senhor recomenda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.