2 Coríntios 10

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 — ausente —
1 Dizem que eu sou humilde quando estou com vocês, mas duro quando estou longe. Pois eu, Paulo, faço este apelo a vocês em nome de Cristo, que foi carinhoso e bondoso.
2 — ausente —
2 Quando eu for aí, não me obriguem a ser duro. Pois eu tenho certeza de que posso agir com dureza contra os que afirmam que fazemos as coisas por motivos humanos.
3 Na manjoonan ŋwo bañaaŋ bajën aşë wo ŋënji ŋgutan ji bañaaŋ bajën.
3 É claro que somos humanos, mas não lutamos por motivos humanos.
4 Iŋaanan yi ŋjaaŋ ŋgutanaan iinwo yi bañaaŋ bajën ; ŋgutan na mnhina manwoonuŋ du Naşibaţi, manhiniiŋ pwat ŋniw ŋankëmuŋ. Ŋji ŋŧok ŋşal ŋanjaaŋ ŋaneeman ñaaŋ,
4 As armas que usamos na nossa luta não são do mundo; são armas poderosas de Deus, capazes de destruir fortalezas. E assim destruímos ideias falsas
5 uko undoli unnaţiiŋ aji uneenan pme Naşibaţi, ŋji ŋmob ŋşal bŧi kado ŋa ŋado kaţaş Kriŧtu.
5 e também todo orgulho humano que não deixa que as pessoas conheçam a Deus. Dominamos todo pensamento humano e fazemos com que ele obedeça a Cristo.
6 Ţi wal wi nakbiiŋ kaţaş Kriŧtu na ŋhaaşan bŧi, ŋbi kanaţ naţ kaliinŧ pa pkob ñaaŋ anwooŋ aanji ţaşa.
6 E, quando vocês provarem que são obedientes, estaremos prontos para castigar qualquer desobediência.
7 Nahaabëşan këş naten iko bnuura! Woli ñaaŋ afiyaar na manjoonan kë awo i *Kriŧtu, ameen kë un kak ŋwo biki Kriŧtu ji ul.
7 Vocês julgam as coisas pela aparência. Se uma pessoa tem certeza de que pertence a Cristo, deve pensar de novo a respeito disso, pois nós também pertencemos a Cristo, tanto quanto essa pessoa.
8 Ajugun awuluŋ un mnhina manwooŋ mi pdolan naya kadun awo maanwo mi pdolan naŧoka. Dnahna mnhina mënţ, mënkkowara ma.
8 O Senhor Jesus me deu autoridade sobre vocês, não para destruí-los, mas para fazê-los crescer espiritualmente. E, embora eu tenha me orgulhado um pouco demais da minha autoridade, não tenho nada de que me envergonhar.
9 Mënŋal kawo wo ji dbëgan ţi ikaarta yi mpiiŧanaŋ.
9 Não quero que pareça que estou tentando assustar vocês com as minhas cartas.
10 Bañaaŋ baloŋ baji baţup kaji uko wi nji Pawulu njaaŋ kaţup ţi ikaarta yi njaaŋ kapiiŧ ujooţ akuţ atam pţaş, nşale wo ţi kadun ki bañaaŋ dji kawo ñaaŋ nañaat nawaaŋ uforŧa anwooŋ aando hil bţup.
10 Alguém vai dizer: “As cartas de Paulo são severas e duras; mas, quando ele está conosco, é tímido e, quando fala, é um fracasso.”
11 Ñaaŋ anşaluŋ haŋ ameen kë uko wi ŋwooŋ wi ŋlowanaŋ apiiŧan ikaarta, wi wi ŋkluŋ kawo ţi udo wi nun wal wi ŋkluŋ kawo ţi pŧoofan.
11 Porém essa pessoa deve saber que não existe diferença entre o que escrevemos nas cartas, quando estamos longe, e o que fazemos, quando estamos aí com vocês.
12 Na manjoonan, ŋënkluŋ kañoom pliŋiir na ptenar na banşaluŋ aji bawo bañaaŋ baweek. Bawaaŋ ŋşal wi baktenuŋ ŋleef ŋi baka na kaniibi kanwooŋ ki baka.
12 É claro que não nos atrevemos a nos igualar ou a nos comparar com aqueles que pensam que são tão importantes. Como são ignorantes! Primeiro eles resolvem quais as medidas que irão usar para se medir e depois eles se julgam de acordo com essas mesmas medidas.
13 Kë un ŋşë wo ŋënkhompna uko wi Naşibaţi awooŋ aanţu'un pdo, ŋliŋ ţi uko wi aţu'uŋ un pdo, unţuuŋ kë ŋbi aban te du an.
13 Nós não vamos nos orgulhar além de certos limites. Deus é quem põe os limites no nosso campo de trabalho, e ele nos deixou chegar até vocês em Corinto.
14 Woli ŋëmbi lah adoo ban du an, ŋënkka na phomp ţi uko wi nan. Kë ŋşë wo baŧeek bambiiŋ du an aţijan *Uţup Ulil Unuura wi *Kriŧtu.
14 Desde que vocês estão dentro desses limites, não fomos além deles quando chegamos até aí levando o evangelho de Cristo.
15 Hënk, woli ŋhomp ţi uko wi nan, ŋënkhomp kaji ŋdo ulemp wi baloŋ badoluŋ ; ŋbaa ţëp ţëp ahaţ kë pfiyaar pi nan pado kadëm dëm pya ŋşë ŋhil pdo ulemp unkdooŋ kayaha ya kadun ţi pŧoofan, kaşë kaliŋaara ţi uko wi Naşibaţi aţu'uŋ un pdo.
15 Assim não nos orgulhamos do trabalho que outros têm feito em lugares que vão além dos limites que Deus nos deu. Pelo contrário, esperamos que a fé que vocês têm possa crescer e que nós possamos fazer um trabalho ainda maior entre vocês, sempre dentro dos limites que Deus tem posto para nós.
16 Wal mënţ, ŋhinan kaţup Uţup Ulil Unuura du ŋŧaak ŋanwooŋ du kafeţ ki wi nan, kë di pya du dko di bañaaŋ baloŋ badooŋ abi lemp kawutna kahompna ulemp wi badoluŋ.
16 Então poderemos anunciar o evangelho em outras regiões além daquela onde vocês moram. Isso sem entrar em campos de outras pessoas, para não nos orgulharmos do trabalho feito por elas.
17 Kë uşë piiŧana ţi *Ulibra wi Naşibaţi aji : « Woli ñaaŋ aloŋ aŋal kahomp, adoon kahompna iko yi Ajugun adoluŋ »
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem quiser se orgulhar, que se orgulhe daquilo que o Senhor faz.”
18 Na manjoonan, mënţ ñaaŋ ankdëmanuŋ uleeful ajaaŋ awinana bnuura ţi kadun ki Ajugun ; anjaaŋ awinana bnuura awooŋ i Ajugun ţi uleeful adëmanuŋ.
18 Pois a pessoa só é aprovada quando o Senhor a aprova e não quando é aprovada por si mesma.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.