2 Coríntios 10
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NVT
1 — ausente —
1 Agora eu, Paulo, apelo a vocês com a mansidão e a bondade de Cristo, mesmo ciente de que vocês me consideram fraco pessoalmente e duro apenas a distância, quando lhes escrevo.
2 — ausente —
2 Pois bem, suplico-lhes que, quando eu for visitá-los, não precise ser duro com aqueles que pensam que agimos segundo motivações humanas.
3 Na manjoonan ŋwo bañaaŋ bajën aşë wo ŋënji ŋgutan ji bañaaŋ bajën.
3 Embora sejamos humanos, não lutamos conforme os padrões humanos.
4 Iŋaanan yi ŋjaaŋ ŋgutanaan iinwo yi bañaaŋ bajën ; ŋgutan na mnhina manwoonuŋ du Naşibaţi, manhiniiŋ pwat ŋniw ŋankëmuŋ. Ŋji ŋŧok ŋşal ŋanjaaŋ ŋaneeman ñaaŋ,
4 Usamos as armas poderosas de Deus, e não as armas do mundo, para derrubar as fortalezas do raciocínio humano e acabar com os falsos argumentos.
5 uko undoli unnaţiiŋ aji uneenan pme Naşibaţi, ŋji ŋmob ŋşal bŧi kado ŋa ŋado kaţaş Kriŧtu.
5 Destruímos todas as opiniões arrogantes que impedem as pessoas de conhecer a Deus. Levamos cativo todo pensamento rebelde e o ensinamos a obedecer a Cristo.
6 Ţi wal wi nakbiiŋ kaţaş Kriŧtu na ŋhaaşan bŧi, ŋbi kanaţ naţ kaliinŧ pa pkob ñaaŋ anwooŋ aanji ţaşa.
6 E, depois que vocês se tornarem inteiramente obedientes, estaremos prontos para punir todos que insistirem em desobedecer.
7 Nahaabëşan këş naten iko bnuura! Woli ñaaŋ afiyaar na manjoonan kë awo i *Kriŧtu, ameen kë un kak ŋwo biki Kriŧtu ji ul.
7 Vocês se preocupam apenas com o que é aparente. Aqueles que afirmam pertencer a Cristo devem reconhecer que pertencemos a Cristo tanto quanto eles.
8 Ajugun awuluŋ un mnhina manwooŋ mi pdolan naya kadun awo maanwo mi pdolan naŧoka. Dnahna mnhina mënţ, mënkkowara ma.
8 Pode parecer que estou me orgulhando além do que deveria da autoridade que o Senhor nos deu, mas nossa autoridade visa edificar vocês, e não destruí-los. Portanto, não me envergonharei de usá-la.
9 Mënŋal kawo wo ji dbëgan ţi ikaarta yi mpiiŧanaŋ.
9 Não é minha intenção assustar vocês com minhas cartas.
10 Bañaaŋ baloŋ baji baţup kaji uko wi nji Pawulu njaaŋ kaţup ţi ikaarta yi njaaŋ kapiiŧ ujooţ akuţ atam pţaş, nşale wo ţi kadun ki bañaaŋ dji kawo ñaaŋ nañaat nawaaŋ uforŧa anwooŋ aando hil bţup.
10 Pois alguns dizem: “As cartas de Paulo são exigentes e enérgicas, mas em pessoa ele é fraco e seus discursos de nada valem”.
11 Ñaaŋ anşaluŋ haŋ ameen kë uko wi ŋwooŋ wi ŋlowanaŋ apiiŧan ikaarta, wi wi ŋkluŋ kawo ţi udo wi nun wal wi ŋkluŋ kawo ţi pŧoofan.
11 Essa gente deveria perceber que, quando estivermos presentes em pessoa, nossas ações serão tão enérgicas quanto aquilo que dizemos a distância, em nossas cartas.
12 Na manjoonan, ŋënkluŋ kañoom pliŋiir na ptenar na banşaluŋ aji bawo bañaaŋ baweek. Bawaaŋ ŋşal wi baktenuŋ ŋleef ŋi baka na kaniibi kanwooŋ ki baka.
12 Não nos atreveríamos a nos classificar como esses indivíduos nem a nos comparar com eles, que se julgam tão importantes. Ao se compararem apenas uns com os outros, usando a si mesmos como medida, só mostram como são ignorantes.
13 Kë un ŋşë wo ŋënkhompna uko wi Naşibaţi awooŋ aanţu'un pdo, ŋliŋ ţi uko wi aţu'uŋ un pdo, unţuuŋ kë ŋbi aban te du an.
13 Não nos orgulharemos do que se fez fora de nosso campo de autoridade. Antes, nos orgulharemos apenas do que aconteceu dentro dos limites da obra que Deus nos confiou, que inclui nosso trabalho com vocês.
14 Woli ŋëmbi lah adoo ban du an, ŋënkka na phomp ţi uko wi nan. Kë ŋşë wo baŧeek bambiiŋ du an aţijan *Uţup Ulil Unuura wi *Kriŧtu.
14 Quando afirmamos ter autoridade sobre vocês, não ultrapassamos esses limites, pois fomos os primeiros a chegar até vocês com as boas-novas de Cristo.
15 Hënk, woli ŋhomp ţi uko wi nan, ŋënkhomp kaji ŋdo ulemp wi baloŋ badoluŋ ; ŋbaa ţëp ţëp ahaţ kë pfiyaar pi nan pado kadëm dëm pya ŋşë ŋhil pdo ulemp unkdooŋ kayaha ya kadun ţi pŧoofan, kaşë kaliŋaara ţi uko wi Naşibaţi aţu'uŋ un pdo.
15 Também não nos orgulhamos do trabalho realizado por outros nem assumimos o crédito por ele. Pelo contrário, esperamos que sua fé cresça de tal modo que se ampliem os limites de nosso trabalho entre vocês.
16 Wal mënţ, ŋhinan kaţup Uţup Ulil Unuura du ŋŧaak ŋanwooŋ du kafeţ ki wi nan, kë di pya du dko di bañaaŋ baloŋ badooŋ abi lemp kawutna kahompna ulemp wi badoluŋ.
16 Então poderemos anunciar as boas-novas em outros lugares, para além de sua região, onde ninguém esteja trabalhando. Assim, ninguém pensará que estamos nos orgulhando do trabalho feito em território de outros.
17 Kë uşë piiŧana ţi *Ulibra wi Naşibaţi aji : « Woli ñaaŋ aloŋ aŋal kahomp, adoon kahompna iko yi Ajugun adoluŋ »
17 Como dizem as Escrituras: “Quem quiser orgulhar-se, orgulhe-se somente no Senhor”.
18 Na manjoonan, mënţ ñaaŋ ankdëmanuŋ uleeful ajaaŋ awinana bnuura ţi kadun ki Ajugun ; anjaaŋ awinana bnuura awooŋ i Ajugun ţi uleeful adëmanuŋ.
18 Quando alguém elogia a si mesmo, esse elogio não tem valor algum. O importante mesmo é ser aprovado pelo Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.