Lucas 15

Ha Ugud Apudyus (KNB) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Vaya amaugafaleti takisi mone huhatiꞌya aliliteꞌya huꞌya musufayama nehaya vayaꞌene kefo yama hume hume nehaiya veaꞌnene Yisasi ke havigahe avate emainae.
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Emainageꞌya Falasia vayaꞌmoꞌyaene kahegi kema havilinaya anagaꞌmoꞌyaene ageteꞌya mage huꞌya ke vaimainae “Ma kanomoꞌa kefo ya nehaya vayaꞌene tokaeno maineno kavela nene.” huꞌya hae.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 — ausente —
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 — ausente —
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Atiyeno agefalote huteno tusiꞌa muse huno ageꞌyafi aigagino avaleno umaine.
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 Kumate uvaꞌyi huteno vayaꞌahe ke higeꞌya melitalu hageno mage hie ‘Fananema humainea afua ago agefalote huafe tamakaiꞌene nagaiꞌene muse hisune.’ huno humaine.”
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 Yisasiꞌa hufalote huno mage hie “Ani kava huno mukiꞌa vani hataletiꞌa (100) veaꞌmoꞌya kefo yafe amakuꞌa aiyahae huꞌya fatago kava nehaya veafena Anumaya Kotiꞌa muse hugahianagi nagoke kanomoꞌa kefo yama hume hume nehaisiletiꞌma ‘Kefo yaniꞌa ataleꞌna nagaye higeꞌna aigagiꞌna Anumaya Kotitega eteꞌna naguꞌa amigahue.’ hunoꞌma hisigenofena Anumaya Kotiꞌa tusiꞌa muse hutegahie.”
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Nago aꞌmoꞌa teni (10) kina malenefiti nagola fanane higeno lamua hanagaliteno nomaꞌafina halafi huno atiyeno yeno ali falote humaine.
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 Ali falote huteno vayaꞌahe ke higeꞌya melitalu hageno mage hie “Tamakaiꞌene nagaiꞌene muse hisune. Moneꞌnima fanane humainea monea ago atiyeꞌna yeꞌna ali falote hue.” huno humaine.
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Yisasiꞌa hufalote huno mage hie “Nagaya tamahanepauve ani kava huꞌya Anumaya Kotina ensole vayaꞌamoꞌya nagoke kanomoꞌma kefo yama hume hume nehaisiletiꞌma ‘Kefo yaniꞌahena nagaye higeꞌna aigagiꞌna Anumaya Kotitega eteꞌna naguꞌa neꞌamue.’ hunoꞌma hisigenofena ensole anagaꞌmoꞌya tusiꞌa muse hutegahae.”
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yisasiꞌa amakaifena mage huno hie nago kanomoꞌa nafaꞌnelatamaꞌa tole mainaꞌe.
11 E disse:
12 Mainaꞌanagino haenaga nafaꞌnemoꞌa nefafe mage huno hapaiye “Nenafagae falisanana nagai ya hapaegahie huka hunatenana yana ago namio.” huno higeno nefaꞌa mukiꞌa yamaꞌa alino fako huno tole nafaꞌnelatamaꞌamokani anamine.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 Anamitegeno haenaga nafaꞌneꞌamoꞌa osi kana kanoꞌa maiteno mukiꞌa mone afenoꞌyamaꞌa alino ayaꞌaya kotega umaineno hu osuꞌyate mone afenomaꞌa motale metale huno age haꞌye hu yateꞌene mone afenomaꞌa mukiꞌa atale haꞌno humaine.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 Mukiꞌa yamaꞌa haꞌno higeno ani kumatega ala kafu haya kanamoꞌa falote higeno nagoꞌa nesia yana omalegeno tusiꞌa agatemaine.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Agategeno nagola ani kumate kanomotega viaꞌyamo “Aliꞌyakaꞌa alisue.” huno havigegeno “E.” huteno talapinaga hutegeno viaꞌyamo afuꞌale kava yagaino maineno kaveꞌamia amamine.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Neꞌamamino mage hie “Vae nesua kavela omaleanagiꞌna afumo kavepiti haletiꞌnaꞌa nesue.” huno humaine. Hianagi nago kanomoꞌa nesia yana oꞌamine.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Oꞌamigeno agesamoꞌa hao higeno agesafinaga mage huno hie “Mukiꞌa nenafa aliꞌya veaꞌmoꞌya amamu hia no maineꞌya kasagoꞌya kavela nenageꞌna nagaya nagala legeꞌna maꞌa huꞌna falisua kavala nehue.
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Nehuafe hetiꞌna nenafatega uꞌna mage huꞌna hapaigahue ‘Nenafagae nagaya kefo ya hugatenoe. Kagaiꞌene Anumaya Kotiꞌene kefo ya hulanatoe.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 Nagaila natenana nafaꞌnekamoꞌnae huꞌna hisuana onategahianagiꞌna musekaꞌa nehugi aliꞌya kanokaꞌa maisua yafe navalo.’ huꞌna hugahue.” huno agesa havimaine.
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 Haviteno nefatega neꞌeno aluꞌale neꞌegeno nefaꞌa ageteno kalagi aino aiyayeno monukino atako humaine.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Atako nehigeno nafaꞌneꞌamoꞌa agaifena mage huno hie “Nenafagae nagaya kefo ya hugatoe. Kagaiꞌene Anumaya Kotiꞌene kefo ya hulanatoe. Nagaya natenana nafaꞌnekamoꞌnae huꞌna hisuana onategahie.” huno hie.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Higeno nefaꞌa aliꞌya veaꞌamofena mage huno hie “Aupaꞌa utama kanaleꞌyama humainea kukena alitama me vaiteho. Ayapi vaisia kihana vaitetama aiya noꞌene vaiteho.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 Ala pulumaka afovaꞌageꞌma humainesia afua hetama kisageta neneta musekase hutesune.
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 Ma ma mainea nafaꞌneꞌnimoꞌa fali-mainefiti hetia yafeꞌene fananema hu-mainefiti efalote hia yafeꞌene musena hutesune.” huno higeꞌya aepa heꞌya tusi muse hutenae.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 — ausente —
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 — ausente —
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Havigegeno mage hie “Kaganakamoꞌa ago emaine. Augafamoꞌa kanaleꞌya higeno ea yafe negafaꞌa afovaꞌage afua hegeꞌya neneꞌya hafali ateꞌya mainae.” huno hie.
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 — ausente —
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 — ausente —
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 Onaminana yana ma nafaꞌnekamoꞌa mone fenoꞌyagakaꞌa alino kumai aꞌnele momi memi higeno monekaꞌa haꞌno higeno emainegeka afovaꞌage afua heka musekase huneꞌatane.” huno hapaiye.
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 — ausente —
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 — ausente —
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.