Lucas 15
Ha Ugud Apudyus (KNB) vs ARA
1 Vaya amaugafaleti takisi mone huhatiꞌya aliliteꞌya huꞌya musufayama nehaya vayaꞌene kefo yama hume hume nehaiya veaꞌnene Yisasi ke havigahe avate emainae.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Emainageꞌya Falasia vayaꞌmoꞌyaene kahegi kema havilinaya anagaꞌmoꞌyaene ageteꞌya mage huꞌya ke vaimainae “Ma kanomoꞌa kefo ya nehaya vayaꞌene tokaeno maineno kavela nene.” huꞌya hae.
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 — ausente —
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 — ausente —
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Atiyeno agefalote huteno tusiꞌa muse huno ageꞌyafi aigagino avaleno umaine.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Kumate uvaꞌyi huteno vayaꞌahe ke higeꞌya melitalu hageno mage hie ‘Fananema humainea afua ago agefalote huafe tamakaiꞌene nagaiꞌene muse hisune.’ huno humaine.”
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Yisasiꞌa hufalote huno mage hie “Ani kava huno mukiꞌa vani hataletiꞌa (100) veaꞌmoꞌya kefo yafe amakuꞌa aiyahae huꞌya fatago kava nehaya veafena Anumaya Kotiꞌa muse hugahianagi nagoke kanomoꞌa kefo yama hume hume nehaisiletiꞌma ‘Kefo yaniꞌa ataleꞌna nagaye higeꞌna aigagiꞌna Anumaya Kotitega eteꞌna naguꞌa amigahue.’ hunoꞌma hisigenofena Anumaya Kotiꞌa tusiꞌa muse hutegahie.”
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Nago aꞌmoꞌa teni (10) kina malenefiti nagola fanane higeno lamua hanagaliteno nomaꞌafina halafi huno atiyeno yeno ali falote humaine.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Ali falote huteno vayaꞌahe ke higeꞌya melitalu hageno mage hie “Tamakaiꞌene nagaiꞌene muse hisune. Moneꞌnima fanane humainea monea ago atiyeꞌna yeꞌna ali falote hue.” huno humaine.
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Yisasiꞌa hufalote huno mage hie “Nagaya tamahanepauve ani kava huꞌya Anumaya Kotina ensole vayaꞌamoꞌya nagoke kanomoꞌma kefo yama hume hume nehaisiletiꞌma ‘Kefo yaniꞌahena nagaye higeꞌna aigagiꞌna Anumaya Kotitega eteꞌna naguꞌa neꞌamue.’ hunoꞌma hisigenofena ensole anagaꞌmoꞌya tusiꞌa muse hutegahae.”
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yisasiꞌa amakaifena mage huno hie nago kanomoꞌa nafaꞌnelatamaꞌa tole mainaꞌe.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Mainaꞌanagino haenaga nafaꞌnemoꞌa nefafe mage huno hapaiye “Nenafagae falisanana nagai ya hapaegahie huka hunatenana yana ago namio.” huno higeno nefaꞌa mukiꞌa yamaꞌa alino fako huno tole nafaꞌnelatamaꞌamokani anamine.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Anamitegeno haenaga nafaꞌneꞌamoꞌa osi kana kanoꞌa maiteno mukiꞌa mone afenoꞌyamaꞌa alino ayaꞌaya kotega umaineno hu osuꞌyate mone afenomaꞌa motale metale huno age haꞌye hu yateꞌene mone afenomaꞌa mukiꞌa atale haꞌno humaine.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Mukiꞌa yamaꞌa haꞌno higeno ani kumatega ala kafu haya kanamoꞌa falote higeno nagoꞌa nesia yana omalegeno tusiꞌa agatemaine.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Agategeno nagola ani kumate kanomotega viaꞌyamo “Aliꞌyakaꞌa alisue.” huno havigegeno “E.” huteno talapinaga hutegeno viaꞌyamo afuꞌale kava yagaino maineno kaveꞌamia amamine.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Neꞌamamino mage hie “Vae nesua kavela omaleanagiꞌna afumo kavepiti haletiꞌnaꞌa nesue.” huno humaine. Hianagi nago kanomoꞌa nesia yana oꞌamine.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Oꞌamigeno agesamoꞌa hao higeno agesafinaga mage huno hie “Mukiꞌa nenafa aliꞌya veaꞌmoꞌya amamu hia no maineꞌya kasagoꞌya kavela nenageꞌna nagaya nagala legeꞌna maꞌa huꞌna falisua kavala nehue.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Nehuafe hetiꞌna nenafatega uꞌna mage huꞌna hapaigahue ‘Nenafagae nagaya kefo ya hugatenoe. Kagaiꞌene Anumaya Kotiꞌene kefo ya hulanatoe.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Nagaila natenana nafaꞌnekamoꞌnae huꞌna hisuana onategahianagiꞌna musekaꞌa nehugi aliꞌya kanokaꞌa maisua yafe navalo.’ huꞌna hugahue.” huno agesa havimaine.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Haviteno nefatega neꞌeno aluꞌale neꞌegeno nefaꞌa ageteno kalagi aino aiyayeno monukino atako humaine.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Atako nehigeno nafaꞌneꞌamoꞌa agaifena mage huno hie “Nenafagae nagaya kefo ya hugatoe. Kagaiꞌene Anumaya Kotiꞌene kefo ya hulanatoe. Nagaya natenana nafaꞌnekamoꞌnae huꞌna hisuana onategahie.” huno hie.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Higeno nefaꞌa aliꞌya veaꞌamofena mage huno hie “Aupaꞌa utama kanaleꞌyama humainea kukena alitama me vaiteho. Ayapi vaisia kihana vaitetama aiya noꞌene vaiteho.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Ala pulumaka afovaꞌageꞌma humainesia afua hetama kisageta neneta musekase hutesune.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Ma ma mainea nafaꞌneꞌnimoꞌa fali-mainefiti hetia yafeꞌene fananema hu-mainefiti efalote hia yafeꞌene musena hutesune.” huno higeꞌya aepa heꞌya tusi muse hutenae.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 — ausente —
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 — ausente —
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Havigegeno mage hie “Kaganakamoꞌa ago emaine. Augafamoꞌa kanaleꞌya higeno ea yafe negafaꞌa afovaꞌage afua hegeꞌya neneꞌya hafali ateꞌya mainae.” huno hie.
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 — ausente —
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 — ausente —
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Onaminana yana ma nafaꞌnekamoꞌa mone fenoꞌyagakaꞌa alino kumai aꞌnele momi memi higeno monekaꞌa haꞌno higeno emainegeka afovaꞌage afua heka musekase huneꞌatane.” huno hapaiye.
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 — ausente —
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 — ausente —
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.