Lucas 8
Ugud apudyus = Ti baro tulag (KMK) vs VC
1 Adina mabayag, dinakdak Jesus dat kailin-ili kan losana boboḻoya nantudtuduwan sidit Nabaḻu’n Damag maipanggop sit mangiyapuwan Apudyus.
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 Buḻun na dat kagwampuḻu’t duwa’n disipulus na kan naitung-ud pay dadit babai un naagasan si sakit, kan dadit pinapiya na un nadimunyu kama kan Maria Magdalena un nangaddagan Jesus sidat pitu’n dimunyu un nanimunyu kan siya.
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 Osa pay si Juana un asawan Cusa un apun dat manselselbi’t din boḻoy Ali Herodes. Si Susana dit osa kan adu pay dat uduma babai’n nangitod sidan mabalin da un maituḻung kan da Jesus.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Amoamoda tagu dat naammung kan makaddatodatong kampay dat udum un manligwat si kailin-ili un umoy kan Jesus. Utdi, imbaga na tuwa abalig kan dida.
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 “Inggaw osa’n tagu’n ummoy nan-iwalis si bukoḻa tagimuḻa na. Utdiya nan-iwalisana naotdag dit udum sit daḻan ot dinabbodabbok dat tagu’n nangoy kan timpok dat sissiwit dida.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Sat uduma bukoḻ naotdag sit kabattuwan ot tummubu da yoong naḻpak da ta naid lappat dit pita.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Sat udum naotdag da utdit kasassaitan ot tummubu da yoong naseet da.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Sat udum naotdag sit naḻasa un pita ot tummubu da kan namunga da si maminggasut dit bungan dit osa’n muḻa.”
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Inimus dat disipulus Jesus nu singngadan dit kaipooyan dit abalig.
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Ot kinnanan Jesus un, “Dikayu’d nangipatigammuwan Apudyus sidat adi naipatigammu’t dit maipanggop sin mangiyapuwana. Ot sadat udum maipatigammu kan dida si abalig daḻapnu ‘ulay iillan da tun kook adida maimatunan kan ulay dodongḻon da tun ibagak adida maawatan.’ ”
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 Utdi, imbagan Jesus un, “Satu tun kaipooyan dit abalig. Sat bukoḻ maiyalig sit ugud Apudyus.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Sat daḻana naotdagan dit uduma bukoḻ, maiyalig sidat tagu’n nangngoḻ sit ugud Apudyus. Yoong dagusa ummoy Satanas sinugsugan dida daḻapnu maliuwan da dit ugud un dingngoḻ da kad adida manuttuwa kan adida maidagamung sit mangiyapuwan Apudyus.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Sadit bukoḻa naotdag sit kabattuwan maiyalig sidat tagu’n nangngoḻ sit ugud Apudyus. Ot naanggom da un nangngoḻ yoong adina nansilnad dit ugud kan dida ta tuttuwaon da ullawa si sin-akitan yoong lumipsut da nu dumatong dit mamakgangan dat uduma tagu kan dida.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 “Sadat naotdag sit kasassaitan, dida dat tagu’n nangngoḻ sit ugud Apudyus yoong maipagapu’t danag, kinabaknang kan sadat manggan-ganasan situn lubung, maliuwan da dat dingngoḻ da ot adina mambalin dit bunga da.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 “Ot sadat bukoḻa naotdag sit naḻasa un pita, dida dat nabaḻu kan nanakoma tagu’n nangngoḻ sit ugud Apudyus ot adida linipsutan ot namunga da gaputa intultuluy da un tinuttuwa.”
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 Inyabalig pay Jesus un, “Maid tagu’t manongog si pingki asina tangngoban onnu igga utnat sogwab katli, nu adi igga na utdit kustu’n iiggaan daḻapnu silawana nat nakoḻop.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Ta naid naisuḻuk si adi maokaḻ onnu nailimod si adi matigammuwan kan maipakaawat.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 “Ot am-ammaan yu un dongḻon tun ibagak ta sadat tagu’n manuttuwa amo umad-adu dit maawatan da. Sat tagu’n adi manuttuwa utdit ipakaawat Apudyus kan siya makaana losan ulay sat akita naawatana.”
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Utdiyon dummatong dit inan Jesus kan dat susunnud na. Yoong adida nakaadani’n dagus ta nasugsugpet dat tagu utdi.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Awad nangibaga kan Jesus un, “Andi da inam kan da sunud nu utdi un gasikadan sin lasina piyaon da un ilan sika.”
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Yoong kinnanan Jesus kan dida’n losan un, “Sadat dumngoḻ sit ugud Apudyus kan tungpaḻon da, dida ud inak kan susunud ku.”
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Sin-aḻgawan nanlugan da Jesus kan dat disipulus na utdit bangka ot kinnanan Jesus un, “Mandoḻmang taku’t din domang ditu’n bananaw.” Ot kaysan da.
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Utdit dam-an da un dit manlullugana dumoḻmang, nasuyop si Jesus. Ot kakḻata lawa’n gummali ot sadit bangka da dandaniyon mapnu’t danum ot taḻona gaogyat.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Umoy da pinukaw si Jesus un kanan dan, “Apu, Apu, lumikna ka ta maḻmos takuwon!”
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Utdiyon imbagan Jesus sidat disipulus na un, “Kawad dit pammati yu kan sakon nu?”
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Intulutuluy da un dit nandoḻmang inggana’t dummangpot da utdin lakub din ili ud Gerasa un domang din ili ud Galilea.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Tumakdang man da Jesus inggaw tagu’n sinakayan di dimunyu utdiya ili un ummoy ummabot kan siya un nabayaga mantittiway kan adina inggaw sit boḻoy ta sat kalobḻobonan dit iinggawana.
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 — ausente —
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 — ausente —
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Ot inimusan Jesus un, “Sin nat ngadan nu?”
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Sadat dimunyu nampakpakaasi da kan Jesus un adina padaḻnon dida’t dit bitu un maid mangkigadan dit kaadaḻom na.
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Inggaw da ud sin-amaḻana boḻok un manubsubuk sit bakḻas dit bateleda adani kan dida. Ot nampakpakaasi dat dimunyu un ipalubus Jesus un sadat boḻok dat sakayan da. Ot pinalubusan Jesus dida.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Utdi, tinengyan dat dimunyu dit tagu ot ummoy da nilumnok sidadit boḻok. Utdiyon nanggugunod dadit boḻok un kaysan sit gassud ot naotdag da utdit bananaw ot naamin da un naḻmos.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Mailan man dat tagu’n sin-ayyuwan sidat boḻok dit napasamak, nampatodtoddak da un ummoy nangipadamag sidat tagu’t dit ili kan kaadaniyana boboḻoy.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Utdi, ummoy dat tagu inila nu singngadan dit napasamak. Dakngon da man si Jesus, naila da dit tagu’n tinengyan dat dimunyu un mantutupak sit atubang Jesus. Nakabaduton kan nabaḻuwon dit angos na ot nakakimut da.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Sadat nakaila utdiya napasamak impadamag da nu in-inon dit kummiyaan dit laḻaki’n sinakayan di dimunyu.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Utdiyon, amoamod dit kimut dat tagu’t din lakub Gerasa ot ummoy da imbaga kan Jesus un manaḻan. Ot nanlugan si Jesus sit bangka daḻapnu man-ulin.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 Mansidi, sadit tagu’n tinengyan dat dimunyu nampakpakaasi kan Jesus un maitung-ud kan siya yoong pinadaḻan Jesus un kanana’n,
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 “Mangulin ka utdin boboḻoy yu ta ibagam sidat tagu dat losana kingwan Apudyus kan sika.”
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Utdit nan-ulin da Jesus sit domang bananaw, mataḻok dat adu’n tagu’n manguuway kan siya’t di.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 Utdiyon, dummatong dit osa’n pangaton dat dit sinagoga un mangngadan kan Jairo. Ot ummoy nampalintumong sit sinagung Jesus un nampakpakaasi kan siya ta umoy sit boḻoy na.
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 Ta sadit os-ossaana abeng na un babai un umoya kagwampuḻu’t duwa dit tawon na, matmattoyan.
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Ot inggaw osa’n babai kan dida un kagwampuḻu’t duwa’n dagunon un makaddaḻadaḻa un maida taḻon makaagas kan siya.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 Nakasuppenget sidat amoda tagu un ummoy sit awid Jesus ot sinekgel na dit lagayadan dit badut na ot dagusa naopdan dit daḻa na.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Utdi, kinnanan Jesus un, “Singngadan dit nanekgel situn badut ku?”
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 “Awad nangagaḻa’n nanekgel kan sakon,” kinnanan Jesus “ta nagiknak un awad pannakabalin un lummaksun kan sakon.”
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Utdit maawatan dit babai un tigammun Jesus dit napasamak kan siya, mamilpilpila ummoy nampalintumong sit atubang Jesus. Ot imbagana utdat losana tagu’t di nu apay un sinekgel na dit badut Jesus kan sadit dagusa kummiyaana.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Ot kinnanan Jesus kan siya un, “Anak ku, kummiya ka gapu’t pammatim kan sakon. Manaḻan kaona kapkapiya.”
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Sissiya payyan si Jesus un mambagbagbaga utdit dumatong dit nanligwat sit boḻoy dit pangata nangibaag kan siya un, “Natoyon dit abeng nu, adimon lingalingon si Mistulu.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Yoong dingngoḻ Jesus di ot kinnana na utdit pangat un, “Adika madanagan, basta manuttuwa ka ullawa kan sakon matagu payyan.”
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 Sumaaḻ man da Jesus sit boḻoy didit pangat, adina pinalubusan dat tagu’n makaḻnok kan siya malaksig kan da Pedro, Juan, Santiago kan sadat maḻong-ag dit abeng.
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 Mampaibila manlamat dat losana tagu’t di yoong kinnanan Jesus un, “Adi kayu man-ibil ta bokona natoy nat abeng. Masusuyopa lawa.”
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 Inyaamang da si Jesus gaputa tigammu da un natoyon dit abeng.
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Yoong inadaniyan Jesus dit natoy ot inaggomana dit imana asina kinnanan un, “Anak ku, gumangun ka.”
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 Ummungaḻ dit abeng ot dagusa gummangun. Utdiyon imbagan Jesus un pakanan da.
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Nasnasdaaw dat maḻong-ag dit abeng yoong binilin Jesus dida un maida taḻon mangibagbagaan da utdiya napasamak.
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.