Lucas 8
Ugud apudyus = Ti baro tulag (KMK) vs NVI
1 Adina mabayag, dinakdak Jesus dat kailin-ili kan losana boboḻoya nantudtuduwan sidit Nabaḻu’n Damag maipanggop sit mangiyapuwan Apudyus.
1 Depois disso Jesus ia passando pelas cidades e povoados proclamando as boas novas do Reino de Deus. Os Doze estavam com ele,
2 Buḻun na dat kagwampuḻu’t duwa’n disipulus na kan naitung-ud pay dadit babai un naagasan si sakit, kan dadit pinapiya na un nadimunyu kama kan Maria Magdalena un nangaddagan Jesus sidat pitu’n dimunyu un nanimunyu kan siya.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e doenças: Maria, chamada Madalena, de quem haviam saído sete demônios;
3 Osa pay si Juana un asawan Cusa un apun dat manselselbi’t din boḻoy Ali Herodes. Si Susana dit osa kan adu pay dat uduma babai’n nangitod sidan mabalin da un maituḻung kan da Jesus.
3 Joana, mulher de Cuza, administrador da casa de Herodes; Susana e muitas outras. Essas mulheres ajudavam a sustentá-los com os seus bens.
4 Amoamoda tagu dat naammung kan makaddatodatong kampay dat udum un manligwat si kailin-ili un umoy kan Jesus. Utdi, imbaga na tuwa abalig kan dida.
4 Reunindo-se uma grande multidão e vindo a Jesus gente de várias cidades, ele contou esta parábola:
5 “Inggaw osa’n tagu’n ummoy nan-iwalis si bukoḻa tagimuḻa na. Utdiya nan-iwalisana naotdag dit udum sit daḻan ot dinabbodabbok dat tagu’n nangoy kan timpok dat sissiwit dida.
5 "O semeador saiu a semear. Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Sat uduma bukoḻ naotdag sit kabattuwan ot tummubu da yoong naḻpak da ta naid lappat dit pita.
6 Parte dela caiu sobre pedras e, quando germinou, as plantas secaram, porque não havia umidade.
7 Sat udum naotdag da utdit kasassaitan ot tummubu da yoong naseet da.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram com ela e sufocaram as plantas.
8 Sat udum naotdag sit naḻasa un pita ot tummubu da kan namunga da si maminggasut dit bungan dit osa’n muḻa.”
8 Outra ainda caiu em boa terra. Cresceu e deu boa colheita, a cem por um". Tendo dito isso, exclamou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
9 Inimus dat disipulus Jesus nu singngadan dit kaipooyan dit abalig.
9 Seus discípulos perguntaram-lhe o que significava aquela parábola.
10 Ot kinnanan Jesus un, “Dikayu’d nangipatigammuwan Apudyus sidat adi naipatigammu’t dit maipanggop sin mangiyapuwana. Ot sadat udum maipatigammu kan dida si abalig daḻapnu ‘ulay iillan da tun kook adida maimatunan kan ulay dodongḻon da tun ibagak adida maawatan.’ ”
10 Ele disse: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino de Deus, mas aos outros falo por parábolas, para que ‘vendo, não vejam; e ouvindo, não entendam’.
11 Utdi, imbagan Jesus un, “Satu tun kaipooyan dit abalig. Sat bukoḻ maiyalig sit ugud Apudyus.
11 "Este é o significado da parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Sat daḻana naotdagan dit uduma bukoḻ, maiyalig sidat tagu’n nangngoḻ sit ugud Apudyus. Yoong dagusa ummoy Satanas sinugsugan dida daḻapnu maliuwan da dit ugud un dingngoḻ da kad adida manuttuwa kan adida maidagamung sit mangiyapuwan Apudyus.
12 As que caíram à beira do caminho são os que ouvem, e então vem o diabo e tira a palavra dos seus corações, para que não creiam e não sejam salvos.
13 Sadit bukoḻa naotdag sit kabattuwan maiyalig sidat tagu’n nangngoḻ sit ugud Apudyus. Ot naanggom da un nangngoḻ yoong adina nansilnad dit ugud kan dida ta tuttuwaon da ullawa si sin-akitan yoong lumipsut da nu dumatong dit mamakgangan dat uduma tagu kan dida.
13 As que caíram sobre as pedras são os que recebem a palavra com alegria quando a ouvem, mas não têm raiz. Crêem durante algum tempo, mas desistem na hora da provação.
14 “Sadat naotdag sit kasassaitan, dida dat tagu’n nangngoḻ sit ugud Apudyus yoong maipagapu’t danag, kinabaknang kan sadat manggan-ganasan situn lubung, maliuwan da dat dingngoḻ da ot adina mambalin dit bunga da.
14 As que caíram entre espinhos são os que ouvem, mas, ao seguirem seu caminho, são sufocados pelas preocupações, pelas riquezas e pelos prazeres desta vida, e não amadurecem.
15 “Ot sadat bukoḻa naotdag sit naḻasa un pita, dida dat nabaḻu kan nanakoma tagu’n nangngoḻ sit ugud Apudyus ot adida linipsutan ot namunga da gaputa intultuluy da un tinuttuwa.”
15 Mas as que caíram em boa terra são os que, com coração bom e generoso, ouvem a palavra, a retêm e dão fruto, com perseverança".
16 Inyabalig pay Jesus un, “Maid tagu’t manongog si pingki asina tangngoban onnu igga utnat sogwab katli, nu adi igga na utdit kustu’n iiggaan daḻapnu silawana nat nakoḻop.
16 "Ninguém acende uma candeia e a esconde num jarro ou a coloca debaixo de uma cama. Pelo contrário, coloca-a num lugar apropriado, de modo que os que entram possam ver a luz.
17 Ta naid naisuḻuk si adi maokaḻ onnu nailimod si adi matigammuwan kan maipakaawat.
17 Porque não há nada oculto que não venha a ser revelado, e nada escondido que não venha a ser conhecido e trazido à luz.
18 “Ot am-ammaan yu un dongḻon tun ibagak ta sadat tagu’n manuttuwa amo umad-adu dit maawatan da. Sat tagu’n adi manuttuwa utdit ipakaawat Apudyus kan siya makaana losan ulay sat akita naawatana.”
18 Portanto, considerem atentamente como vocês estão ouvindo. A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que pensa que tem lhe será tirado".
19 Utdiyon dummatong dit inan Jesus kan dat susunnud na. Yoong adida nakaadani’n dagus ta nasugsugpet dat tagu utdi.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Awad nangibaga kan Jesus un, “Andi da inam kan da sunud nu utdi un gasikadan sin lasina piyaon da un ilan sika.”
20 Alguém lhe disse: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te".
21 Yoong kinnanan Jesus kan dida’n losan un, “Sadat dumngoḻ sit ugud Apudyus kan tungpaḻon da, dida ud inak kan susunud ku.”
21 Ele lhe respondeu: "Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam".
22 Sin-aḻgawan nanlugan da Jesus kan dat disipulus na utdit bangka ot kinnanan Jesus un, “Mandoḻmang taku’t din domang ditu’n bananaw.” Ot kaysan da.
22 Certo dia Jesus disse aos seus discípulos: "Vamos para o outro lado do lago". Eles entraram num barco e partiram.
23 Utdit dam-an da un dit manlullugana dumoḻmang, nasuyop si Jesus. Ot kakḻata lawa’n gummali ot sadit bangka da dandaniyon mapnu’t danum ot taḻona gaogyat.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. Abateu-se sobre o lago um forte vendaval, de modo que o barco estava sendo inundado, e eles corriam grande perigo.
24 Umoy da pinukaw si Jesus un kanan dan, “Apu, Apu, lumikna ka ta maḻmos takuwon!”
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: "Mestre, Mestre, vamos morrer! " Ele se levantou e repreendeu o vento e a violência das águas; tudo se acalmou e ficou tranqüilo.
25 Utdiyon imbagan Jesus sidat disipulus na un, “Kawad dit pammati yu kan sakon nu?”
25 "Onde está a sua fé? ", perguntou ele aos seus discípulos. Amedrontados e admirados, eles perguntaram uns aos outros: "Quem é este que até aos ventos e às águas dá ordens, e eles lhe obedecem? "
26 Intulutuluy da un dit nandoḻmang inggana’t dummangpot da utdin lakub din ili ud Gerasa un domang din ili ud Galilea.
26 Navegaram para a região dos gerasenos que fica do outro lado do lago, frente à Galiléia.
27 Tumakdang man da Jesus inggaw tagu’n sinakayan di dimunyu utdiya ili un ummoy ummabot kan siya un nabayaga mantittiway kan adina inggaw sit boḻoy ta sat kalobḻobonan dit iinggawana.
27 Quando Jesus pisou em terra, foi ao encontro dele um endemoninhado daquela cidade. Fazia muito tempo que aquele homem não usava roupas, nem vivia em casa alguma, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 Quando viu Jesus, gritou, prostrou-se aos seus pés e disse em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes! "
29 — ausente —
29 Pois Jesus havia ordenado que o espírito imundo saísse daquele homem. Muitas vezes ele tinha se apoderado dele. Mesmo com os pés e as mãos acorrentados e entregue aos cuidados de guardas, quebrava as correntes, e era levado pelo demônio a lugares solitários.
30 Ot inimusan Jesus un, “Sin nat ngadan nu?”
30 Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Legião", respondeu ele; porque muitos demônios haviam entrado nele.
31 Sadat dimunyu nampakpakaasi da kan Jesus un adina padaḻnon dida’t dit bitu un maid mangkigadan dit kaadaḻom na.
31 E imploravam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Inggaw da ud sin-amaḻana boḻok un manubsubuk sit bakḻas dit bateleda adani kan dida. Ot nampakpakaasi dat dimunyu un ipalubus Jesus un sadat boḻok dat sakayan da. Ot pinalubusan Jesus dida.
32 Uma grande manada de porcos estava pastando naquela colina. Os demônios imploraram a Jesus que lhes permitisse entrar neles, e Jesus lhes deu permissão.
33 Utdi, tinengyan dat dimunyu dit tagu ot ummoy da nilumnok sidadit boḻok. Utdiyon nanggugunod dadit boḻok un kaysan sit gassud ot naotdag da utdit bananaw ot naamin da un naḻmos.
33 Saindo do homem, os demônios entraram nos porcos, e toda a manada atirou-se precipício abaixo em direção ao lago e se afogou.
34 Mailan man dat tagu’n sin-ayyuwan sidat boḻok dit napasamak, nampatodtoddak da un ummoy nangipadamag sidat tagu’t dit ili kan kaadaniyana boboḻoy.
34 Vendo o que acontecera, os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos, na cidade e nos campos,
35 Utdi, ummoy dat tagu inila nu singngadan dit napasamak. Dakngon da man si Jesus, naila da dit tagu’n tinengyan dat dimunyu un mantutupak sit atubang Jesus. Nakabaduton kan nabaḻuwon dit angos na ot nakakimut da.
35 e o povo foi ver o que havia acontecido. Quando se aproximaram de Jesus, viram que o homem de quem haviam saído os demônios estava assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e ficaram com medo.
36 Sadat nakaila utdiya napasamak impadamag da nu in-inon dit kummiyaan dit laḻaki’n sinakayan di dimunyu.
36 Os que o tinham visto contaram ao povo como o endemoninhado fora curado.
37 Utdiyon, amoamod dit kimut dat tagu’t din lakub Gerasa ot ummoy da imbaga kan Jesus un manaḻan. Ot nanlugan si Jesus sit bangka daḻapnu man-ulin.
37 Então, todo o povo da região dos gerasenos suplicou a Jesus que se retirasse, porque estavam dominados pelo medo. Ele entrou no barco e regressou.
38 Mansidi, sadit tagu’n tinengyan dat dimunyu nampakpakaasi kan Jesus un maitung-ud kan siya yoong pinadaḻan Jesus un kanana’n,
38 O homem de quem haviam saído os demônios suplicava-lhe que o deixasse ir com ele; mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 “Mangulin ka utdin boboḻoy yu ta ibagam sidat tagu dat losana kingwan Apudyus kan sika.”
39 "Volte para casa e conte o quanto Deus lhe fez". Assim, o homem se foi e anunciou a toda a cidade o quanto Jesus tinha feito por ele.
40 Utdit nan-ulin da Jesus sit domang bananaw, mataḻok dat adu’n tagu’n manguuway kan siya’t di.
40 Quando Jesus voltou, uma multidão o recebeu, pois todos o esperavam.
41 Utdiyon, dummatong dit osa’n pangaton dat dit sinagoga un mangngadan kan Jairo. Ot ummoy nampalintumong sit sinagung Jesus un nampakpakaasi kan siya ta umoy sit boḻoy na.
41 Então um homem chamado Jairo, dirigente da sinagoga, veio e prostrou-se aos pés de Jesus, implorando-lhe que fosse à sua casa
42 Ta sadit os-ossaana abeng na un babai un umoya kagwampuḻu’t duwa dit tawon na, matmattoyan.
42 porque sua única filha, de cerca de doze anos, estava à morte. Estando Jesus a caminho, a multidão o comprimia.
43 Ot inggaw osa’n babai kan dida un kagwampuḻu’t duwa’n dagunon un makaddaḻadaḻa un maida taḻon makaagas kan siya.
43 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia e gastara tudo o que tinha com os médicos; mas ninguém pudera curá-la.
44 Nakasuppenget sidat amoda tagu un ummoy sit awid Jesus ot sinekgel na dit lagayadan dit badut na ot dagusa naopdan dit daḻa na.
44 Ela chegou por trás dele, tocou na borda de seu manto, e imediatamente cessou sua hemorragia.
45 Utdi, kinnanan Jesus un, “Singngadan dit nanekgel situn badut ku?”
45 "Quem tocou em mim? ", perguntou Jesus. Como todos negassem, Pedro disse: "Mestre, a multidão se aglomera e te comprime".
46 “Awad nangagaḻa’n nanekgel kan sakon,” kinnanan Jesus “ta nagiknak un awad pannakabalin un lummaksun kan sakon.”
46 Mas Jesus disse: "Alguém tocou em mim; eu sei que de mim saiu poder".
47 Utdit maawatan dit babai un tigammun Jesus dit napasamak kan siya, mamilpilpila ummoy nampalintumong sit atubang Jesus. Ot imbagana utdat losana tagu’t di nu apay un sinekgel na dit badut Jesus kan sadit dagusa kummiyaana.
47 Então a mulher, vendo que não conseguiria passar despercebida, veio tremendo e prostrou-se aos seus pés. Na presença de todo o povo contou por que tinha tocado nele e como fora instantaneamente curada.
48 Ot kinnanan Jesus kan siya un, “Anak ku, kummiya ka gapu’t pammatim kan sakon. Manaḻan kaona kapkapiya.”
48 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz".
49 Sissiya payyan si Jesus un mambagbagbaga utdit dumatong dit nanligwat sit boḻoy dit pangata nangibaag kan siya un, “Natoyon dit abeng nu, adimon lingalingon si Mistulu.”
49 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegou alguém da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga, e disse: "Sua filha morreu. Não incomode mais o Mestre".
50 Yoong dingngoḻ Jesus di ot kinnana na utdit pangat un, “Adika madanagan, basta manuttuwa ka ullawa kan sakon matagu payyan.”
50 Ouvindo isso, Jesus disse a Jairo: "Não tenha medo; tão-somente creia, e ela será curada".
51 Sumaaḻ man da Jesus sit boḻoy didit pangat, adina pinalubusan dat tagu’n makaḻnok kan siya malaksig kan da Pedro, Juan, Santiago kan sadat maḻong-ag dit abeng.
51 Quando chegou à casa de Jairo, não deixou ninguém entrar com ele, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da criança.
52 Mampaibila manlamat dat losana tagu’t di yoong kinnanan Jesus un, “Adi kayu man-ibil ta bokona natoy nat abeng. Masusuyopa lawa.”
52 Enquanto isso, todo o povo estava se lamentando e chorando por ela. "Não chorem", disse Jesus. "Ela não está morta, mas dorme".
53 Inyaamang da si Jesus gaputa tigammu da un natoyon dit abeng.
53 Todos começaram a rir dele, pois sabiam que ela estava morta.
54 Yoong inadaniyan Jesus dit natoy ot inaggomana dit imana asina kinnanan un, “Anak ku, gumangun ka.”
54 Mas ele a tomou pela mão e disse: "Menina, levante-se! "
55 Ummungaḻ dit abeng ot dagusa gummangun. Utdiyon imbagan Jesus un pakanan da.
55 O espírito dela voltou, e ela se levantou imediatamente. Então Jesus lhes ordenou que lhe dessem de comer.
56 Nasnasdaaw dat maḻong-ag dit abeng yoong binilin Jesus dida un maida taḻon mangibagbagaan da utdiya napasamak.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas ele lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinha acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.